เข้าสู่ระบบNapahinga nang malalim ang lalaki.Hindi na nito itinago ang reaksyon. Inabot ni Caelan ang kurbata na kanina lamang ay maayos na inayos ni Sylvie at bahagya itong kinalas bago dahan-dahang lumapit sa kanya.Yumuko siya, tila muling hahalikan ang mapupulang labi ng babae, ngunit mabilis na humarang
Matalim niyang tinitigan ang mukha nito mula sa ibaba bago tuluyang pinatay ang tawag.Wala na siyang sinabi. Inayos niya ang laylayan ng kanyang palda at mabilis na naglakad patungo sa hagdan.Pagdating niya sa ikalawang palapag, agad siyang naghanap.Ngunit tahimik ang corridor.Wala si Caelan. Wa
Napatinginan ang lahat. Saglit silang natahimik, halatang pilit inuunawa ang tunay na ibig sabihin ng mga salita ni Caelan. Hindi nila mawari kung ano ba talaga ang gustong ipahiwatig ng presidente ng ES Group. Kung tutuusin, sapat naman ang reputasyon ng Sanuarity Medical Hospital para seryosohin a
Sa huli, napilitan siyang tumango. “Oo. Si Sylvie talaga ang fiancée ko.”Bahagyang tumango si Caelan. Pagkatapos ay nagpatuloy siya na tila wala lamang malalim na ibig sabihin ang susunod niyang sasabihin.“So, siya nga ang fiancée mo.”Saglit siyang tumigil, saka bahagyang ibinaling ang tingin kay
Kay Sylvie.Bahagyang kumunot ang noo ni Sylvie nang mapansin niyang nakatingin sa kanya si Caelan.“Siya rin ba ay doktor mula sa ospital ninyo?”Napalingon sina Cynthia at Vince kay Sylvie.Hindi inaasahan ni Sylvie na siya ang ituturo nito sa harap ng lahat. Saglit siyang natigilan bago pilit na
Paglingon ni Sylvie, para siyang napako sa kinatatayuan. Mula sa gitna ng mga taong nakapaligid sa venue ay may isang matangkad na lalaki na dahan-dahang naglalakad palabas. Nakasuot ito ng isang perpektong itim na suit na tila yari para lamang sa katawan niya. Malapad ang mga balikat, makitid ang b
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo
Huminto si Kerstyn, ngunit hindi siya lumingon. Nanatili siyang nakatalikod, tuwid ang likod, malamig ang tindig. “May iba ka pa bang sasabihin?” tanong niya, ang boses ay walang emosyon, parang hangin sa gitna ng ulan.Hindi nagmamadali ang lalaki. Marahang lumapit gamit ang tungkod, inilapag ang h
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung







