MasukDahan-dahan siyang tumayo at kunwari'y iniunat ang kaniyang mga braso at balikat. Pilit niyang itinago ang kaba habang palihim na sinusuri ang paligid. Kailangan niyang makaalis sa lugar na ito sa lalong madaling panahon. Hindi niya alam kung kailan muling magbabago ang isip ni Samir, kaya bawat seg
Napatingin si Sylvie sa kaniya nang may matinding pag-iingat.Habang pinagmamasdan niya ang lalaking nasa harapan niya, bigla niyang naalala ang mga misteryosong datos tungkol sa mga eksperimento ng kaniyang ina. Naalala niya ang mga bagay na ilang beses nang pilit niyang pinagdugtong-dugtong ngunit
Natigilan si Sylvie na para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid. Matagal siyang nakatitig kay Samir, ngunit tila hindi niya kayang iproseso ang mga salitang narinig niya. Ang kaniyang isipan ay tuluyang nablangko, habang ang isang tanong ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa kaniyang ulo
Ngunit nang mapunta ang kaniyang tingin sa mismong harapan, bigla siyang natigilan.Isang napakalaking oil painting ang nakasabit sa gitna ng dingding. At ang babaeng nakalarawan doon ay si Liddy.Nanlaki ang mga mata ni Sylvie.Maging ang bahagyang kurba ng labi ng kaniyang ina, ang mahabang buhok
Sa sandaling lumapag ang eroplano, sinalubong sila ng pamilyar na sikat ng araw. Matagal nang hindi nakabalik si Sylvie sa lugar na iyon, ngunit sapat ang tanawin upang bumalik sa kanyang isipan ang napakaraming alaala ng nakaraan.Tumingin si Caelan sa kanya at napansin ang bahagyang pagbabago sa k
Pagkalabas ni Sylvie sa detention center, dumiretso siya sa Palma Group. Matapos ang sunod-sunod na kaguluhang yumanig sa pamilya at sa kumpanya, halos hindi na makilala ang dating maayos na operasyon ng kompanya. Mabigat ang sitwasyon, at kahit saan siya tumingin ay kapansin-pansin ang tensiyon sa
Unti-unting bumigat ang dibdib niya.May mga taong tulad ni Dwyn, ang mga pribilehiyong tinatapon na parang walang halaga.At may mga tulad nila…ang hindi man lang makaabot kahit sa anino ng ganoong kapangyarihan.Tulad niya. ***Kinabukasan, pagpasok ni Kerstyn sa isang pribadong silid sa dating
Sa ilalim ng mainit na ilaw, inayos niya ang kwelyo ni Kerstyn. “Pumasok ka na. Matulog ka nang maaga. Hindi ako makakasama ngayong gabi. If you need something, look for Malou or call me.”Simula nang magkasakit si Kerstyn, lagi silang magkasama matulog. Kaya kahit hiwalay ngayong gabi, natural lang
Mabilis ang galaw ni Avi, mabigat at walang pag-aalinlangan. Sa tindi ng hampas, napalingon si Dwyn sa kabilang direksiyon, para bang may kumidlat sa loob ng private box.Nanlaki ang mga mata ni Ruiz. “Avi, are you insane? Bakit ka nananakit?”Nag-angat ng baba si Avi, tamad ang ngiti pero matalim a
Ang suot niyang suit ay kapareho ng kulay ng silid, malinis ang linya, mamahalin, at lalong pinatingkad ang mala-ukit na kaguwapuhan ng lalaki.Narinig ni Kian ang bahagyang ingay sa pagpasok ni Kerstyn, pero hindi niya tinaas ang tingin. Tahimik niyang tinapos ang pirmda sa dokumentong nasa harap n







