LOGINNapayuko si Fierra. Sandali siyang nag-alinlangan, hindi malaman kung dapat ba niyang itama ang maling akala ng kaibigan o hayaan na lamang muna ito. Sa huli, pinili niyang huwag nang makipagtalo. Bahagya siyang tumango at sinabayan ang hakbang ni Jaena.“Sige,” mahinahon niyang sagot.Sa loob-loob
Bahagyang kumunot ang noo ni Jaelan. “Kakain lang.”Habang nagsasalita, mahinahon niyang inayos ang pagkakalagay ng isang kamay sa kaniyang baywang. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa may-ari ng restaurant, na para bang wala siyang nakikitang kakaiba sa pagdating niya.“Pero may narinig akon
Nagulat si Fierra sa biglang sigaw ni Jaena. Dali-dali siyang nagtangkang kumawala sa pagkakahawak ni Jaelan, ngunit dahil hindi pa lubusang bumabalik sa normal ang pakiramdam niya matapos ang mabilis na biyahe, muli siyang nawalan ng balanse at muntik nang bumagsak.Agad siyang inalalayan ni Jaelan
Sa mga bisig ni Jaelan, nakaramdam siya ng kapanatagan na hindi niya inaasahang mararanasan mula sa lalaking madalas magpakita sa kaniya ng malamig na pakikitungo. Para bang, kahit sandali lamang, hindi niya kailangang harapin nang mag-isa ang lahat ng kaniyang kinatatakutan.Hindi niya namalayang l
“Ano'ng ginagawa mo rito?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka sa tinig.“Bawal ba?” malamig na sagot ni Jaelan.Nakatitig lamang ito sa harap, walang bahid ng interes sa mukha na para bang hindi man lang nito kailangang tingnan si Fierra upang sagutin ang tanong niya.Napatigil ang babae. Sagl
Pagkatapos ibaba ang tawag ni Marlon, huminga muna nang malalim si Fierra bago inayos ang laman ng kaniyang backpack. Nang masigurong wala siyang naiwan, sumabay siya sa mga estudyanteng palabas ng campus matapos ang evening self-study nila.Habang naghihintay sa gilid ng kalsada kay Marlon, biglang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c
Matagal nang tapos sina Ruiz, at Avi. Pinutol na nila ang engagement nila, at halos buong syudad ang nakarinig ng dahilan.Simple lang kasi, noong birthday party ni Ruiz mahigit kalahating buwan na ang nakalipas, hindi man lang niya pinansin si Avi. Sa harap ng lahat, mas pinrotektahan niya ang kany







