เข้าสู่ระบบ“Aling Sita…” nanginginig ang boses ni Sylvie habang unti-unting bumabagsak ang mga luha sa kanyang pisngi. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”Bahagya siyang napailing, at hindi na niya napigilang humagulgol.“Sa loob ng lahat ng mga taon na iyon, akala ko ako ang pumatay kay Mama. Araw-araw ako
Ngunit sa kabila ng malabong liwanag ng dapithapon, agad na nakilala ni Sylvie ang taong iyon.Nanigas siya.“Aling Sita…”Simple lamang ang suot ng matanda. Nakasuot ito ng lumang asul na coat na halatang ilang beses nang nalabhan, dahilan upang tuluyan nang kumupas ang dating kulay nito. Pumuti na
Pagkatapos nilang kumain, magkasamang sumakay sina Sylvie at Caelan sa kotse. Tahimik na hinawakan ni Caelan ang manibela habang unti-unting umaandar ang sasakyan palabas. Sa simula, pamilyar pa sa kanila ang tanawin, matataas na gusali, mataong kalsada, at mga establisimyentong sunod-sunod na nagla
Tahimik ang naging almusal ng dalawa. Ngunit habang kumakain, halatang may iniisip si Caelan. Ilang beses niyang sinulyapan si Sylvie bago tuluyang nagsalita.“May nalaman ako tungkol sa isang babaeng nagngangalang Aling Sita.”Agad na bahagyang natigil ang kilos ni Sylvie. Itinaas niya ang kanyang
Marahil ay masyadong matagal at masyadong matindi ang kanyang pagtitig dahil biglang gumalaw si Caelan. Bago pa niya maibalik ang kanyang kamay, nahuli na siya nito.Hinawakan ni Caelan ang kanyang kamay at marahang inilagay iyon sa kanyang Adam's apple.“Kung gusto mong hawakan, hawakan mo lang.”B
“Noong pinili mong lokohin ako para kay Cynthia, naisip mo ba ang nararamdaman ko? Kahit isang beses ba, naisip mo kung gaano kasakit para sa akin na makita kang unti-unting lumalayo?”Napayuko si Vince.“Hindi lang iyon,” patuloy ni Sylvie, at ngayon ay mas ramdam na ang pait sa kanyang boses. “Noo
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c
Matagal nang tapos sina Ruiz, at Avi. Pinutol na nila ang engagement nila, at halos buong syudad ang nakarinig ng dahilan.Simple lang kasi, noong birthday party ni Ruiz mahigit kalahating buwan na ang nakalipas, hindi man lang niya pinansin si Avi. Sa harap ng lahat, mas pinrotektahan niya ang kany
Dati pa nilang kilala si Jaleno, ang buong pangalan, Jaleno Tecson, manager ng Jalson Auction House. Anim na taon na ang nakalipas nang mabuo nila ang unang ari-arian sa ilalim ng pangalang Jalson, isang negosyong nakapangalan kay Avi, pero ang laman ay dugo’t pawis nilang lahat.Pagpasok nina Kerst







