เข้าสู่ระบบNang mapansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan, lalo siyang nagalit. Hindi na niya kailangang marinig ang sagot ni Vince upang malaman kung ano ang gumugulo sa isip nito."Vince," mariing tawag niya. "Iniisip mo pa rin ba si Cynthia?"Parang kutsilyo ang kanyang tingin habang nakatutok iyon s
Samantala, sa mansiyon ng Cervantes, tila nagyelo ang buong paligid. Walang halos nagsasalita, at ang bigat ng katahimikan ay para bang nakadagan sa bawat taong naroroon.Nakaupo si Dante sa sofa, madilim ang mukha na tila ulap bago dumating ang isang malakas na bagyo. Katatapos lamang niyang panoor
Huminga siya nang malalim, pinipigilan ang panginginig ng kanyang boses."Kung sakaling isilang ang bata at hindi man lang niya makilala ang sarili niyang lolo... kaya ninyo ba talaga iyon?"Umaasa si Cynthia na tatamaan ang konsensya ni Dante. Akala niya, kapag binanggit niya ang bata, kahit paano
"Kasalanan ito ni Sylvie," mariin niyang sabi, puno ng poot ang kanyang tinig. "Siya ang gumawa nito. Sigurado akong siya ang nasa likod ng lahat!"Bigla niyang naalala si Vince.Para bang may huling ilaw na sumindi sa madilim niyang isip, agad na sumibol ang pag-asa sa kanyang puso. Kung ayaw tumul
Maaga pa lamang kinabukasan, tila sabay-sabay na nakatanggap ng isang misteryosong utos ang mga pangunahing news platform sa syudad. Halos magkakasabay nilang inilabas ang isang nakakagulat na balita na kayang yumanig sa buong mundo ng negosyo.Marlon Palma, ang namumuno sa Palma Group, ay matagal n
Namutla si Marilyn. Napaatras siya nang kaunti, tila biglang nawala ang lakas sa kanyang katawan."Ngayon, tapos na ang lahat," dagdag ni Sylvie. "It's time to end this."Wala nang naisagot si Marilyn. Hindi niya kayang salubungin ang mga mata ni Sylvie, kaya napayuko na lamang siya at mahigpit na h
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo







