LOGIN“Adrian.” Mahinahon ang tinig niya, ngunit malamig at walang puwang para sa pag-asa. “Sinabi ko na sa iyo, may asawa na ako.”“Alam ko.” Hindi nagpatinag si Adrian. Nanatili ang mga mata niya sa mukha ni Fierra, na para bang pilit niyang hinahanap doon ang anumang palatandaang magpapatunay na nagsis
Maraming beses na niyang naisip kung ano ang magiging reaksiyon niya kapag muli niyang nakita si Adrian. Magagalit ba siya? Makakaramdam ba siya ng matinding poot? Mananatili ba siyang walang pakialam, o tuluyan niya itong hindi papansinin na para bang isa lamang itong estranghero?Ngunit ngayong ka
‘May asawa raw siya?’Mapait siyang napatawa sa isip, bagaman walang anumang saya sa kaniyang ekspresyon.Gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy nitong asawa. Gusto niyang makita kung sino ang babaeng iyon na tila sapat ang kapangyarihan upang tanggihan siya ni Jaelan nang walang pag-aalinlang
Kumunot ang noo ni Jaelan habang muling ibinabaling ang tingin sa pasukan ng gusali. May kung anong bumabagabag sa kaniya, kaya nagpasya siyang bumalik sa inpatient department upang alamin kung ano ang ginagawa ni Adrian sa ospital. Ngunit bago pa siya makagawa ng hakbang, may kamay na humawak sa ka
Matangkad at balingkinitan si Jaelan, at lalong lumitaw ang tindig nitong elegante sa suot na itim na suit na bumagay sa malapad nitong mga balikat at makitid na baywang. Matatalas ang mga guhit ng kaniyang mukha, at taglay pa rin niya ang malamig na awtoridad na tila likas na nitong dala saanman ma
“Maayos naman ang lahat,” sagot ni Fierra, bahagyang umiiwas sa mga tanong. “Nakapagpahinga naman ako.”Hindi na siya nagdagdag pa ng paliwanag. Hindi niya kayang sabihin kay Jaena na hindi lamang ang sakit ng kaniyang braso ang dahilan kung bakit nahirapan siyang matulog, ni hindi niya kayang ikuwe
Napaisip si Heber at tila may naalala. “Tama… laging may period sa dulo ang messages niya. At saka…” humina ang kanyang boses. “Magkaibigan si Sophia at ang kapatid ko. Hindi kailanman papayag ang kapatid ko na ipakilala ako sa ganitong klaseng babae. Kaya nagtaka rin ako kanina kung bakit biglang g
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani
Napasinghal nang mahina si Kian sa tabi ni Kerstyn, at ang malamig niyang tawa ay tila may dalang talim. “Innocent?” bulong niya, puno ng pangungutya. “Matapos ang lahat ng taon na ‘yon, ganyan lang ang naging wakas niya. At least si Avi, mas mataas pa ang force value kaysa sa kanya.”Bahagyang hini







