Mag-log in“Wala,” mahinahong sagot ni Fierra. Bahagya siyang suminghot at pilit na inayos ang kaniyang tinig upang hindi mahalata ang bigat ng kaniyang nararamdaman. “Wala talaga akong kasama. Hindi ko lang sinasadyang buksan ang TV kanina.”Pinilit niyang magsalita nang normal, umaasang sapat na ang paliwana
“No, thanks.”Saglit na sinulyapan ni Fierra si Jaelan, na nananatiling nakatayo sa harapan niya na may madilim na ekspresyon. Kumunot ang kaniyang noo at saka siya nagpatuloy, “Gabi na. Kailangan ko nang magpahinga.”Hindi na niya hinintay ang magiging sagot ni Jaena o ng kaibigan nito. Agad niyang
Natauhan si Fierra nang marinig ang nagmamadaling tinig ni Jaena mula sa telepono. Agad niyang binuksan ang mikropono at sumagot, “Sandali lang, babalik ako agad!”Pagkasabi niyon, kaagad niyang pinatay muli ang mikropono at ibinalik ang buong atensiyon sa laro. Mabilis na gumalaw ang kaniyang mga d
Sa sobrang pagkagulat, nabitawan niya ang hawak na telepono. Bumagsak iyon sa sahig nang malakas na kalabog, dahilan upang mapatigil siya sa paghinga sa loob ng ilang sandali. Kasabay niyon, napatay ng kalaban ang karakter niyang babae sa laro. Agad na naging itim at puti ang screen, hudyat na natal
Pagkasabi niyon, tumayo si Jaelan nang walang pag-aalinlangan. Hindi na niya hinintay ang magiging tugon ni Hailey. Mabilis siyang naglakad patungo sa pintuan, iniwan ang hapunang sadyang inayos ng babae sa pag-asang magiging espesyal ang gabing iyon para sa kanilang dalawa.“Jaelan!”Nang itulak ng
Pagkatapos ng video, itinago ni Hailey ang kaniyang telepono at humarap kay Jaelan na may bahid ng pagkasabik sa mukha. Halatang hindi niya mapigilang pag-usapan ang kaniyang nalaman, lalo na't alam niyang may epekto sa lalaki ang bawat salitang may kinalaman kay Fierra.“Jaelan, kung hindi mismo sa
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis
“Halos ganoon na nga,” sabi ni Avi habang tila may kung anong tinitingnan sa phone, halatang kuntento matapos makipagtawaran. Umupo siya nang maayos at mayabang na suminghot bago biglang nag-seryoso ang tono. “Kerstyn, let me tell you ha, you really have to be careful. Ngayon, mas tuso na ang mga la







