เข้าสู่ระบบMatalim ang mga mata niyang nakatutok dito.“Ngayon, aalis ba kayo nang maayos, o tatawag ako ng pulis at hayaan ko silang kayo ang kausapin sa presinto?”Walang sinuman ang agad nakapagsalita.Nananatiling mabigat ang katahimikan sa buong restaurant. At sa mismong sandaling iyon, bumukas ang pintua
Medyo nagtagal pa ang sasakyan sa tapat ng restaurant kung saan nagtatrabaho si Fierra bago tuluyang umandar patungo sa hotel na pagdarausan ng dinner ni Jaelan nang gabing iyon.Ang dinner na iyon ay simpleng thanksgiving gathering lamang para sa kabilang partido. Wala namang mahalagang pag-uusapan
Napabuntong-hininga siya nang maluwag.“Thank goodness.”Mabilis niyang kinalas ang seatbelt at bumaba ng sasakyan. Bago tuluyang isara ang p***o, bahagya siyang yumuko at magalang na tumingin sa lalaki sa likurang bahagi ng sasakyan.“Mr. De Dios, salamat.”Wala nang ibang sinabi si Fierra. Hinawak
Sa kabilang bahagi ng sala, tahimik na nakaupo si Jaelan sa sofa. Isang kamay nito ang nakapatong sa armrest habang ang isa naman ay abala sa pagtingin sa mga dokumentong nakalatag sa kanyang kandungan. Matalim at seryoso ang kanyang mga mata, at kahit wala siyang sinasabi, sapat na ang presensiya n
Una, ang pagbabalik ni Adrian sa bansa. O kaya naman ay ang video ng kanyang dating kasintahan na aksidenteng napunta sa kanyang tablet.Ngunit hindi iyon ang ginawa ng lalaki.Sa halip, kinuha ni Jaelan ang isang paper bag na nakapatong sa coffee table. May inilabas siyang maliit na pakete at iniab
“Adrian, walang tao sa studio mo na kayang humawak ng ganitong problema? O kailangan ko pang ako mismo ang kumilos?”Natahimik ang kabilang linya.Ipinaalala ng lalaki ang sunod nitong mga salita.“Tinawagan ako mismo ng matanda at tinanong kung bakit hindi ako nakialam. Hindi ka na bata, Adrian. Ka
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos







