LOGINNapailing si Sylvie. Sa halip na maapektuhan sa galit ni Cynthia, mas lalo lamang siyang naging kalmado. Inayos niya ang mga dokumentong nasa harapan niya bago sumandal sa kanyang upuan."Cynthia, wala ka ba talagang balak tingnan ang sarili mong mga ginawa?" Bahagyang umangat ang sulok ng kanyang l
Namumutla ang kanyang mukha. Bahagya siyang napaatras habang parang nawawalan ng lakas ang kanyang katawan."Hindi..." mahina niyang sambit. Mahigpit niyang ikinuyom ang kanyang mga kamay. "Hindi maaari." Muli siyang napailing, mas mariin sa pagkakataong ito. "Hindi magsisinungaling sa akin si Cynth
Sa narinig na iyon, tila sabay-sabay na natigilan ang lahat. Para bang huminto ang oras sa loob ng sala, at sa loob ng ilang segundo ay walang sinuman ang nakaisip na magsalita. Nakapako ang mga tingin nila kay Dante, bawat mukha ay bakas ang pagkabigla at pagkalito sa rebelasyong hindi nila inaasah
Nang mapansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan, lalo siyang nagalit. Hindi na niya kailangang marinig ang sagot ni Vince upang malaman kung ano ang gumugulo sa isip nito."Vince," mariing tawag niya. "Iniisip mo pa rin ba si Cynthia?"Parang kutsilyo ang kanyang tingin habang nakatutok iyon s
Samantala, sa mansiyon ng Cervantes, tila nagyelo ang buong paligid. Walang halos nagsasalita, at ang bigat ng katahimikan ay para bang nakadagan sa bawat taong naroroon.Nakaupo si Dante sa sofa, madilim ang mukha na tila ulap bago dumating ang isang malakas na bagyo. Katatapos lamang niyang panoor
Huminga siya nang malalim, pinipigilan ang panginginig ng kanyang boses."Kung sakaling isilang ang bata at hindi man lang niya makilala ang sarili niyang lolo... kaya ninyo ba talaga iyon?"Umaasa si Cynthia na tatamaan ang konsensya ni Dante. Akala niya, kapag binanggit niya ang bata, kahit paano
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







