MasukNapayuko si Fierra. Sandali siyang nag-alinlangan, hindi malaman kung dapat ba niyang itama ang maling akala ng kaibigan o hayaan na lamang muna ito. Sa huli, pinili niyang huwag nang makipagtalo. Bahagya siyang tumango at sinabayan ang hakbang ni Jaena.“Sige,” mahinahon niyang sagot.Sa loob-loob
Bahagyang kumunot ang noo ni Jaelan. “Kakain lang.”Habang nagsasalita, mahinahon niyang inayos ang pagkakalagay ng isang kamay sa kaniyang baywang. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa may-ari ng restaurant, na para bang wala siyang nakikitang kakaiba sa pagdating niya.“Pero may narinig akon
Nagulat si Fierra sa biglang sigaw ni Jaena. Dali-dali siyang nagtangkang kumawala sa pagkakahawak ni Jaelan, ngunit dahil hindi pa lubusang bumabalik sa normal ang pakiramdam niya matapos ang mabilis na biyahe, muli siyang nawalan ng balanse at muntik nang bumagsak.Agad siyang inalalayan ni Jaelan
Sa mga bisig ni Jaelan, nakaramdam siya ng kapanatagan na hindi niya inaasahang mararanasan mula sa lalaking madalas magpakita sa kaniya ng malamig na pakikitungo. Para bang, kahit sandali lamang, hindi niya kailangang harapin nang mag-isa ang lahat ng kaniyang kinatatakutan.Hindi niya namalayang l
“Ano'ng ginagawa mo rito?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka sa tinig.“Bawal ba?” malamig na sagot ni Jaelan.Nakatitig lamang ito sa harap, walang bahid ng interes sa mukha na para bang hindi man lang nito kailangang tingnan si Fierra upang sagutin ang tanong niya.Napatigil ang babae. Sagl
Pagkatapos ibaba ang tawag ni Marlon, huminga muna nang malalim si Fierra bago inayos ang laman ng kaniyang backpack. Nang masigurong wala siyang naiwan, sumabay siya sa mga estudyanteng palabas ng campus matapos ang evening self-study nila.Habang naghihintay sa gilid ng kalsada kay Marlon, biglang
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani
Napasinghal nang mahina si Kian sa tabi ni Kerstyn, at ang malamig niyang tawa ay tila may dalang talim. “Innocent?” bulong niya, puno ng pangungutya. “Matapos ang lahat ng taon na ‘yon, ganyan lang ang naging wakas niya. At least si Avi, mas mataas pa ang force value kaysa sa kanya.”Bahagyang hini
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh







