Mag-log inNapakunot-noo si Caelan. “Magaling matulog?”Hindi niya maintindihan kung papuri ba iyon o insulto.Napansin ni Sylvie ang kalituhan sa mukha nito. Sa halip na ipaliwanag nang maayos, sadyang lumapit siya sa tainga nito at may mapaglarong ngiting bumulong,“Magaling kang kasama sa pagtulog. Isang sa
“Dahil lang gusto mong inisin si Cynthia, handa mong ipagkatiwala ang buong buhay mo sa isang lalaking hindi naman nagmamahal sa iyo?” Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata. “Sylvie, kailan ka naging ganoon ka-impulsive? Kailan ka nagsimulang hindi isipin ang magiging kapalit ng desisyon mo?”Natig
Kinabukasan ng umaga, pagkagising ni Caelan ay likas na napunta ang kamay niya sa kabilang bahagi ng kama. Ngunit ang malamig at walang laman na puwesto roon ang agad na gumising nang tuluyan sa kanyang diwa. Kumunot ang noo niya habang nakatitig sa bakanteng bahagi ng kama.‘Walang puso talaga ang
“Maghapon kang nag-o-operation?”Napakagat-labi si Sylvie bago marahang tumango.Alam niyang hindi na niya maiiwasan ang pag-uusap na ito. Kahit gaano pa siya ka-relax kanina sa Orin Club, alam niyang may utang siyang paliwanag sa lalaking nasa harapan niya.“Masama ang pakiramdam mo?”Muli siyang t
Ang paraan ng pakikipag-flirt niya rito. Ang usapan nila. At ang pangakong pupunta siya ngayong gabi.Napatingin siya sa oras.Nanlaki ang kanyang mga mata.“Eleven already…”Kung aalis siya ngayon, aabutin pa siya ng halos hatinggabi bago makarating sa Hansun Tower.At kung sakaling magsimula na na
Pagkapasok ni Sylvie sa Orin Club, dumiretso siya sa bar at umorder ng isang baso ng whiskey. Pagod na pagod siya matapos ang maghapong operasyon at pagsusulat ng medical records, kaya gusto lamang niyang uminom nang kaunti at magpalipas ng oras bago umuwi.Nang gabing iyon, simple lamang ang kanyan
Tumulo ang luha sa gilid ng mata ni Vaiana. Basa ang unan. Ang buo niyang katawan ay nanginginig pa rin.Hinaplos niya ang tiyan niya, mahina man, naroroon pa rin ang kirot. At kahit tapos na ang panaginip, nananatili pa rin ang takot sa kanyang dibdib.Hindi lang ito bangungot. Isa itong paalala...
Tahimik lang si Kyro. Malalim ang iniisip, habang pinaglalaruan ang baso ng alak sa kanyang mga daliri.Hindi niya kailangan ang ganitong buhay. Hindi siya kagaya ni Jacob. Dumalo lang siya rito dahil gusto niyang makatakas, pero kahit ano pang alak ang inumin niya, hindi niya kayang limutin si Vaia
Sumunod agad si Francine, “Ah, okay po.” Ngunit bago siya makalayo, muling nagsalita si Kyro. Matalim ang kanyang tingin habang pinipigil ang sarili. “I’m not used to drinking coffee made by someone else.” Biglang napatigil si Francine, nakabitin sa ere ang kilos. Ngunit si Vaiana, hindi natinag.
Patuloy pa rin ang ngiti sa mukha ng lalaki. Magaan ang kanyang boses habang nagsalita."Napadaan lang ako. Dinala ko ito para sa’yo."Mabilis namang sumimangot si Liddy at sinuklian siya ng malamig na tawa. "Ang tinatawag mong nadaanan lang ay bulaklak?""Oo," walang pag-aalinlangang sagot ng lalaki







