เข้าสู่ระบบBuhay pa ako! HAHAH grabe naman, isang araw lang hindi nagparamdam e. Pasensya na, gumala pa ako at nawalan ng signal sa napuntaha namin.
Tamad lamang na sinulyapan ni Caelan ang mag-asawa. Walang anumang interes sa kanyang mga mata. Sa halip, malamig na pagwawalang-bahala at bahagyang panghahamak lamang ang makikita roon. Sa tingin niya, ang dalawang taong nasa harapan niya ay hindi naman naiiba sa karaniwang mga taong handang gawin
“What a coincidence.” Bahagya siyang ngumiti bago idinagdag, “Naninigarilyo rin ako at nakikipag-away. So, I guess I’m pretty useless too.”Napatigil si Cynthia.Samantala, lalong lumalim ang ngiti sa labi ni Caelan habang tinitingnan si Sylvie. Ang lambing sa kanyang mga mata ay malinaw na hindi ni
Lumapit si Sylvie kay Cynthia, sadyang hindi pinansin ang halos hindi na nito maitatagong pagkagulat. Sa halip, bahagya lamang siyang ngumiti, tila ba alam na alam niya kung gaano kabigat sa loob ni Cynthia ang susunod niyang sasabihin.“Cynthia, kung gusto mong manatili kay Vince, mas mabuti siguro
Nang makita niya si Caelan, unang sumiklab sa kanyang mga mata ang pagkagulat bago iyon napalitan ng kaba. Hindi niya inasahan ang pagdating nito. Higit sa lahat, hindi niya maintindihan kung bakit narito si Caelan at kung bakit tila siya pa ang pumapanig kay Sylvie.‘Bakit nandito si Caelan? At bak
Mahigpit na hawak nito ang wine glass habang matatag ang mga hakbang na papalapit kay Sylvie. Nakasuot siya ng matingkad na pulang evening gown na dapat sana ay nagbibigay sa kanya ng eleganteng dating. Ngunit dahil sa matalim at galit na ekspresyon sa mukha niya, napalitan ng pagiging agresibo ang
Ang dinner party ng Palma ay isa sa mga pagtitipong hindi basta-basta ipinagwawalang-bahala ng mga tao sa alta sociedad. Idinaos iyon sa isang kilalang five-star hotel sa sentro ng lungsod, kung saan nagtipon ang mga kilalang negosyante, mayayamang pamilya, at mga personalidad na may malaking impluw
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal







