เข้าสู่ระบบSa likuran niya, malinaw niyang narinig ang hikbi ni Fierra, ang iyak na pilit nitong pinipigilan ngunit tuluyang kumawala nang tuluyan na siyang lumayo.Ngayon, habang binabalikan niya ang alaala, tila muling sumisikip ang dibdib niya. Hindi niya namalayan na bahagyang nangilid ang luha sa kanyang
Matapos itabi ang telepono, agad siyang naghanap online ng pinakamalaking security company. Ilang minuto lamang ang lumipas bago siya nakapag-book ng top-tier, twenty-four-hour personal protection package para kay Fierra.Isa-isa niyang sinabi ang mga kondisyon at kinakailangang level ng seguridad.
Nang marinig ni Adrian ang pagbanggit sa pangalan ni Fierra, ilang segundo siyang hindi nakapagsalita. Unti-unting kumalma ang kanina'y magulong isip, ngunit nanatiling mabigat ang kanyang paghinga.“Binully siya ng pamilya niya.”Paos ang kanyang boses, na para bang pilit niyang nilulunok ang galit
Bahagyang kumitid ang mga mata ni Jaelan habang nakatingin dito. May kung anong emosyon na dumaan sa kanyang mga mata, ngunit mabilis din niya itong itinago bago nagsalita sa malamig at kalmadong tinig.“Simula ngayong gabi, dito na muna ako titira.”Napakurap si Fierra.Hindi niya agad naunawaan an
Kinuha iyon ni Jaelan at agad na inilabas ang laman. Isang tubo ng ointment ang nasa loob.Habang binubuksan niya ang takip, bahagyang yumuko ang kanyang ulo.“Ang nangyari sa’yo ngayon ay dahil sa akin.”Napatingin si Fierra sa kanya.“Kung hindi ka naroon kagabi, may iba silang pagbubuntunan. Pero
Umandar ang Cayenne at unti-unting lumayo sa harapan ng villa ng pamilya Lorenzo. Ilang itim na SUV na puno ng mga bodyguard ang agad sumunod sa likuran nito, bumuo ng isang engrandeng convoy na halos hindi mapigilang pagmasdan hanggang sa tuluyang mawala sa dulo ng kalsada.Naiwan sa may pintuan si
Nanigas si Tina sa kinatatayuan niya matapos marinig ang sinabi ni Kienna.Parang may bombang sumabog sa loob ng CR. Saglit na natahimik ang paligid, tanging mahinang lagaslas ng tubig mula sa gripo lang ang naririnig. Unti-unting tumigas ang panga ni Tina, at sa isang iglap, nag-iba ang ekspresyon
Ngumiti si Vaiana. “You’re welcome anytime, hijo. Next time, you stay for dinner.”“Of course,” sabat ni Lola Anna. “At siguruhin mong kasama mo pa rin si Kienna ha? Hindi puwedeng mawala ‘yang tour guide mo.”Napangiti si Kienna, ngunit may halong hiya. “Lola…” reklamo niya, pero natawa lang ang mg
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su







