Mag-log inMatangkad at balingkinitan si Jaelan, at lalong lumitaw ang tindig nitong elegante sa suot na itim na suit na bumagay sa malapad nitong mga balikat at makitid na baywang. Matatalas ang mga guhit ng kaniyang mukha, at taglay pa rin niya ang malamig na awtoridad na tila likas na nitong dala saanman ma
“Maayos naman ang lahat,” sagot ni Fierra, bahagyang umiiwas sa mga tanong. “Nakapagpahinga naman ako.”Hindi na siya nagdagdag pa ng paliwanag. Hindi niya kayang sabihin kay Jaena na hindi lamang ang sakit ng kaniyang braso ang dahilan kung bakit nahirapan siyang matulog, ni hindi niya kayang ikuwe
Kahit nakapikit, taglay pa rin ni Jaelan ang matinding presensiyang madalas magbigay ng distansiya sa mga taong nakapaligid sa kaniya. Isa siyang lalaking hindi basta-basta nilalapitan, lalo na kapag ipinakikita nito ang malamig at walang-pakialam na pakikitungo sa iba.Ngunit sa kabila ng lahat, na
Pagkaalis nina Jaena at Jaelan, unti-unting nanumbalik ang katahimikan sa pasilyo ng ospital. Naiwang mag-isa si Fierra sa kaniyang silid, nakahiga sa kama habang matagal na nakatitig sa kisame. Pagkaraan ng ilang sandali, ipinikit na rin niya ang mga mata at pinilit ang sariling matulog, umaasang k
Natigilan si Jaena. Matagal niyang tinitigan si Fierra, habang unti-unting naglalaho ang galit sa kaniyang mukha at napapalitan iyon ng magkahalong awa at sakit ng loob. Sa halip na magalit, bigla niyang naalala si Adrian, ang lalaking naging bahagi ng buhay ni Fierra sa loob ng dalawampung taon.Na
Nang tuluyang magsara ang p***o, silang dalawa na lamang ang naiwan sa silid.Tumayo si Jaelan at lumapit sa kama. Yumuko siya upang maayos na isuksok ang kumot sa paligid ng katawan ni Fierra, maingat na itinatakip iyon hanggang sa kanyang mga bisig. Natural at sanay ang mga kilos niya, na para ban
“You don’t need to do this, Felix. Please… pakawalan mo na ako…” halos mawalan ng tinig si Vaiana sa patuloy na pagmamakaawa. Namumugto na ang kanyang mga mata sa kaiiyak, nanginginig ang mga kamay na nakaposas sa headboard. Hindi niya alam kung ano pa ang pwede niyang sabihin o gawin para lang paki
Bumagsak si Lucille mula sa hospital bed, diretso sa malamig na sahig. Malakas ang pagkakabagsak niya, at rinig pa ang tunog ng kanyang mga buto na tumama. Dahil sa kahihiyan at sakit, napahandusay siya sa lapag, hirap bumangon.Si Kyro, na dapat ay itutulak na sana si Lucille palayo, ay hindi inasa
Nanlaki ang mga mata ni Vaiana na nanonood mula sa labas. Nanginig ang kanyang mga kamay at halos mawalan ng kulay ang kanyang mukha sa tindi ng nakita.Napatigil din si Elena, hindi makapaniwala. Hindi niya inasahan na gagawin iyon ni Lucille.Walang nakapagsalita ng ilang segundo, lahat ay natigil
Umiling si Vaiana, pilit na ngumiti. "It’s a long story… at hindi ko pa kayang ikwento ngayon." Tumabi siya kay Aiden, pinagmamasdan ang paligid ng ampunan. "Marami talagang bagay na hindi ko maipaliwanag… at hindi ko rin alam kung saan magsisimula.""If you don’t want to say it, don’t say it," tugo







