Masuk"Napadaan lang ako," maikling sagot ni Adrian. Muli niyang iniabot ang mga bulaklak, na para bang umaasang tatanggapin iyon ng babae. "Nabalitaan kong napansin ng isang buyer mula Italy ang disenyo mo. Congratulations. Deserve mo ang pagkilalang iyan."Napunta ang tingin ni Fierra sa bungkos ng puti
Ang lalaking kaharap niya ay si Jaelan.Nakaupo ito sa booth malapit sa bintana, hawak ang tasa ng kape habang bahagyang nakatingala sa asawa. Hindi man gaanong gumagalaw, nakatuon naman ang buong atensiyon nito kay Fierra. May halong tiyaga at lambing ang tingin nito, na para bang wala itong ibang
Hindi na nagbigay ng pagtanggi si Adrian. Tahimik lamang siyang tumalikod at naglakad pabalik sa loob ng bahay. Sumunod naman sa kaniya si Jaena, hindi pa rin mapigilang pagsabihan siya.“Alam mo naman kung sino na si Fierra ngayon. Asawa na siya ng tiyuhin mo. Kaya kung may naiisip kang anumang pad
“Wala lang ito.” Ibinalik ni Adrian ang baso sa mesa at pinilit na ngumiti. “Medyo maalat lang ang mga ulam ngayon.”Sinulyapan siya ni Jaena. Alam nitong hindi iyon ang tunay na dahilan, ngunit pinili na lamang nitong manahimik.Nang malapit nang matapos ang hapunan, tumayo si Fierra at nagpaalam u
Kinabukasan ng gabi, nagsuot si Adrian ng simpleng madilim na kasuotan bago nagmaneho patungo sa lumang tahanan ng De Dios.Pagdating niya roon, mahigit kalahati na ng mga upuan sa silid-kainan ang okupado. Nasa magkabilang pangunahing upuan ang dalawang matanda, habang nakaupo naman sa gilid ang pa
Kakabalik lamang ni Leah mula Los Angeles nang makita niya ang walang tigil na pagtanggap ni Adrian sa bawat trabahong iniaalok dito. Hindi niya maiwasang mapabuntong-hininga, ngunit pinili na lamang niyang manahimik. Alam niyang hindi talaga trabaho ang dahilan kung bakit ganoon na lamang kasigasig
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







