LOGIN“Kung ganoon, wala na akong ibang kailangang gawin.” Tumayo siya at inayos ang folder na dala niya. “Mauuna na ako. Babalik na lang ako sa bahay.”“Ihahatid kita.”Agad na umiling si Fierra. “Huwag na. Kaya ko namang sumakay ng taxi. Marami ka pa sigurong kailangang asikasuhin sa kumpanya.”Saglit n
Itinulak niya ang dokumento patungo kay Fierra upang mas madali niya itong maabot.“Basahin mo muna. Kung may bahagi kang hindi gusto o may gusto kang baguhin, sabihin mo lang ngayon. We can discuss it.”Tahimik na umupo si Fierra sa upuang nasa tapat ng mesa. Dahil nakaplaster ang kaniyang kanang b
“Unti-unti kong naisip na baka tama nga ang sinabi niya tungkol sa iyo.”Bahagyang bumilis ang tibok ng puso ni Fierra. Hindi niya napigilang ituon ang buong atensiyon sa mga susunod na salita ng lalaki. Mula pa nang magsimula siyang magdisenyo, pinangarap na niyang makilala ang kaniyang kakayahan n
“Ah, ganoon pala… President, dahil magkakilala naman na kayo, hindi na ako makikialam. Kayo na lang po ang mag-usap tungkol sa kontrata. Mauuna na ako.”Pagkasabi nito, mabilis siyang lumabas ng opisina at maingat na isinara ang p***o sa likuran niya. Sa ginawa niyang iyon, para bang kusa na rin niy
Lalong namula si Fierra. Para bang hindi na sapat ang lahat ng kahihiyang nararamdaman niya, kailangan pa talaga siyang kulitin ng lalaking ito sa harap ng ibang tao. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at iniwas ang mukha, hindi malaman kung paano sasagot nang hindi lalo pang napapahiya.“Hindi
Pagdating ng elevator sa pinakataas na palapag, pinangunahan ni Wren si Fierra sa isang mahabang pasilyo hanggang sa huminto sila sa harap ng isang mabigat na pintuang yari sa kahoy. Kumatok muna siya bago marahang itinulak iyon upang bumukas.“President, narito na po ang hinihintay ninyo,” magalang
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







