FAZER LOGINNapayuko si Fierra. Sandali siyang nag-alinlangan, hindi malaman kung dapat ba niyang itama ang maling akala ng kaibigan o hayaan na lamang muna ito. Sa huli, pinili niyang huwag nang makipagtalo. Bahagya siyang tumango at sinabayan ang hakbang ni Jaena.“Sige,” mahinahon niyang sagot.Sa loob-loob
Bahagyang kumunot ang noo ni Jaelan. “Kakain lang.”Habang nagsasalita, mahinahon niyang inayos ang pagkakalagay ng isang kamay sa kaniyang baywang. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa may-ari ng restaurant, na para bang wala siyang nakikitang kakaiba sa pagdating niya.“Pero may narinig akon
Nagulat si Fierra sa biglang sigaw ni Jaena. Dali-dali siyang nagtangkang kumawala sa pagkakahawak ni Jaelan, ngunit dahil hindi pa lubusang bumabalik sa normal ang pakiramdam niya matapos ang mabilis na biyahe, muli siyang nawalan ng balanse at muntik nang bumagsak.Agad siyang inalalayan ni Jaelan
Sa mga bisig ni Jaelan, nakaramdam siya ng kapanatagan na hindi niya inaasahang mararanasan mula sa lalaking madalas magpakita sa kaniya ng malamig na pakikitungo. Para bang, kahit sandali lamang, hindi niya kailangang harapin nang mag-isa ang lahat ng kaniyang kinatatakutan.Hindi niya namalayang l
“Ano'ng ginagawa mo rito?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka sa tinig.“Bawal ba?” malamig na sagot ni Jaelan.Nakatitig lamang ito sa harap, walang bahid ng interes sa mukha na para bang hindi man lang nito kailangang tingnan si Fierra upang sagutin ang tanong niya.Napatigil ang babae. Sagl
Pagkatapos ibaba ang tawag ni Marlon, huminga muna nang malalim si Fierra bago inayos ang laman ng kaniyang backpack. Nang masigurong wala siyang naiwan, sumabay siya sa mga estudyanteng palabas ng campus matapos ang evening self-study nila.Habang naghihintay sa gilid ng kalsada kay Marlon, biglang
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to
“H-hindi,” sagot niya habang hinahaplos ang leeg at pisngi. Normal ang init ng balat niya, ngunit hindi siya mapalagay. “Pero… I think nilagyan ng gamot ni Shayne ’yong juice.”“Drugged? Anong klase? I’ll call a doctor—”“No need. Isang higop lang naman ang nainom ko.”Ang ganitong mga gamot, karani







