เข้าสู่ระบบ“Nasa meeting si Caelan. Mukhang aabutin pa iyon ng halos isang oras bago matapos. Just wait here for him.” Tumango si Sylvie. “Okay. Thank you.” “Walang anuman.” Pagkaalis ni Ronie, tuluyan nang bumalik ang katahimikan sa malawak na opisina. Napatingin si Sylvie sa paligid. Simple lamang ang di
Pagdating niya sa gusali ng ES Group, agad siyang sinalubong ng receptionist. Dahil unang beses niyang pumunta roon at wala siyang appointment, natural lamang na hindi siya basta pinapasok. “Miss, may appointment po ba kayo? Sino po ang pakay ninyo?” “Pupunta ako kay Caelan. Wala akong appointment
“Ten… nine… eight…” Malamig at mabigat ang boses ni Sylvie habang isa-isang binibilang ang mga numero. Tatlo pa lamang ang nababanggit niya nang tuluyang bumigay si Cynthia. Hindi na nito nakayanan ang presyur at dali-daling lumuhod sa tabi ng kama, nanginginig ang boses habang nagsasalita. “I-It’
“Ikaw ba ang gumawa nito?”Napakurap si Cynthia at agad na nagkunwaring walang alam. Bahagya niyang ikiniling ang ulo, na para bang hindi niya talaga nauunawaan ang tinutukoy ni Sylvie.“Ano ang ginawa ko? Hindi ko talaga alam ang sinasabi mo, Ate.”Napailing si Sylvie at bahagyang ngumisi. Mukhang
Napangiti nang bahagya si Sylvie.“Walang saysay ang magalit sa mga taong gumagawa ng kuwento tungkol sa akin.”Hindi na nagpatuloy si Marina. Alam niyang kapag ganito kakalma si Sylvie, mas mabuting huwag na itong istorbohin.Buong araw na abala si Sylvie sa operasyon. Sa kabila ng mga isyung kumak
Magdamag na abala si Sylvie sa pag-aayos ng mga dokumentong kailangan para sa plano ng heart transplant base. Isa-isa niyang sinusuri ang mga datos, research papers, at iba pang impormasyong kailangang isama sa proposal hanggang sa unti-unting bumigat ang kanyang mga talukap. Hindi niya namalayan na
Bumagsak si Lucille mula sa hospital bed, diretso sa malamig na sahig. Malakas ang pagkakabagsak niya, at rinig pa ang tunog ng kanyang mga buto na tumama. Dahil sa kahihiyan at sakit, napahandusay siya sa lapag, hirap bumangon.Si Kyro, na dapat ay itutulak na sana si Lucille palayo, ay hindi inasa
Nanlaki ang mga mata ni Vaiana na nanonood mula sa labas. Nanginig ang kanyang mga kamay at halos mawalan ng kulay ang kanyang mukha sa tindi ng nakita.Napatigil din si Elena, hindi makapaniwala. Hindi niya inasahan na gagawin iyon ni Lucille.Walang nakapagsalita ng ilang segundo, lahat ay natigil
Nang mabasa ni Lucille ang mensahe, biglang lumiit ang kanyang mga mata, tila ba kumirot ang kanyang dibdib sa gulat at inis. Hindi niya napigilan, itinapon niya nang buong lakas ang kanyang cellphone sa sahig.Sakto namang pumasok ang assistant at nasilayan ang eksenang iyon. Agad itong nagtanong,
Umiling si Vaiana, pilit na ngumiti. "It’s a long story… at hindi ko pa kayang ikwento ngayon." Tumabi siya kay Aiden, pinagmamasdan ang paligid ng ampunan. "Marami talagang bagay na hindi ko maipaliwanag… at hindi ko rin alam kung saan magsisimula.""If you don’t want to say it, don’t say it," tugo







