LOGINPagod na pagod na siya.Halos buong araw siyang walang maayos na pahinga, at nadagdagan pa iyon ng kaguluhang nangyari sa restaurant. Ngayong ligtas na siya at nakapag-relax na kahit kaunti, saka tuluyang bumigay ang katawan niya sa pagod. Mabigat ang kanyang mga mata at parang gusto na lamang niyan
“Kung nagtatrabaho ka sa lugar na gaya noon, dapat handa kang makatagpo ng mga taong ganoon.”Mababa at seryoso ang kanyang tinig, ngunit sa likod ng malamig na tono ay may bahid ng pag-aalala na hindi niya direktang ipinakita. At sa pagkakataong iyon, mas lalo lamang naramdaman ni Fierra na ang lal
Hindi niya kailanman naisip na darating ang araw na tatakbo ang lalaking iyon sa isang maliit na restaurant para lamang sa kanya.Hindi niya inakalang makikita niyang handa itong makipagsuntukan para protektahan siya. At higit sa lahat, hindi niya inasahang maririnig mula sa malamig at malayong si J
Nasa mga bisig ni Jaelan si Fierra, at sa bawat hakbang ng lalaki ay mas lalo niyang naamoy ang presko at malamig na amoy ng pine na kumakapit sa katawan nito. May kakaibang init na gumapang sa kanyang mukha, hanggang sa hindi niya namalayang namumula na pala ang kanyang mga pisngi. Dahil ayaw niyan
Matalim ang mga mata niyang nakatutok dito.“Ngayon, aalis ba kayo nang maayos, o tatawag ako ng pulis at hayaan ko silang kayo ang kausapin sa presinto?”Walang sinuman ang agad nakapagsalita.Nananatiling mabigat ang katahimikan sa buong restaurant. At sa mismong sandaling iyon, bumukas ang pintua
Medyo nagtagal pa ang sasakyan sa tapat ng restaurant kung saan nagtatrabaho si Fierra bago tuluyang umandar patungo sa hotel na pagdarausan ng dinner ni Jaelan nang gabing iyon.Ang dinner na iyon ay simpleng thanksgiving gathering lamang para sa kabilang partido. Wala namang mahalagang pag-uusapan
Ngumiti si Vaiana. “You’re welcome anytime, hijo. Next time, you stay for dinner.”“Of course,” sabat ni Lola Anna. “At siguruhin mong kasama mo pa rin si Kienna ha? Hindi puwedeng mawala ‘yang tour guide mo.”Napangiti si Kienna, ngunit may halong hiya. “Lola…” reklamo niya, pero natawa lang ang mg
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su
Nagulat si Ramon sa narinig mula kay Mark. “That’s a good thing,” sagot niya, ngunit may halong pag-aalala ang tono. “It’s just that… alam mo naman ang anak kong ‘yon, matigas ang ulo. I don’t know if he’ll agree.”Alam niyang mahirap pilitin si Oliver. Ngayon, pumapayag na si Tina, ngunit kung mism







