Chapter 6: Contract

Eliana Grace Herrera

Pakiramdam ko'y pinagsakluban na ako ng langit at lupa, na para bang lahat na ng problema ay ibinigay na sa akin ng Diyos. Kaya minsan gusto ko na rin Siyang tanungin at sumbatan. Naging mabuting tao naman ako. Mula pa pagkabata ay wala naman akong inargabyado. Hangga't kaya ko ay sinusunod ko ang turo at aral Niya. Kapag may bakante akong oras, sumisimba naman ako. Ngayon lang naman ako hindi nakakapunta sa simbahan dahil kailangan kong magtrabaho para sa mga kapatid ko, para mabuhay kami. Pero bakit ganito? Bakit sa dinami-rami naming tao sa mundo, ako pa ang napili Niyang subukin nang ganito?

Umiiyak kong minamasdan ang aking bunsong kapatid na ngayon ay nasa loob ng ICU. Ilang araw na rin kami rito sa ospital at sa paglipas ng mga araw ay mas nanganganib ang buhay ng kapatid ko. Kahapon nga lang ay sinabi na sa akin ng doktor na kung hindi maooperahan sa lalong madaling panahon si Gasper ay maaari na itong kunin sa amin anumang oras. Pero gustuhin ko mang ipaopera siya agad ay hindi ko naman magawa dahil malaking halaga ang kakailanganin para doon. Pangkain nga namin sa pang-araw-araw, pahirapan na ako sa paghahanap, ang pampaopera pa kaya ng kapatid ko na halos nasa kalahating milyon ang halaga.

Alam kong nahihirapan na rin ang kapatid ko pero makasarili na kung makasarili, pero hindi ko pa kayang may mawala kahit sino sa kanila. Lahat gagawin ko mailigtas ko lang siya. Konti na nga lang at malapit ko nang patulan ang alok sa akin ni Mayor eh. Sa tagal ko nang nagtatrabaho sa munisipyo, alam ko naman may pagnanasa siya sa akin, hindi lang ako makaalis sa trabaho dahil tanging ito lang ang bumubuhay sa aming magkakapatid. Pero kagabi nang alukin niya ako ng tulong sa pagpapaopera sa kapatid ko kapalit ng pakikipagrelasyon sa kanya kahit na mayroon na siyang asawa, konti na lang at papayag na ako, mailigtas ko lang ang kapatid ko.

Isang tapik ang muling nakapagpabalik sa akin mula sa malalim na pag-iisip, "Friend, kumain ka muna. Baka pati ikaw magkasakit na niyan, paano na ang mga kapatid mo 'pag nangyari 'yon?" Malungkot na sabi sa akin ni Calix, best friend ko, habang inaabot sa akin ang isang paper bag na galing sa isang fastfood chain. Kasama niya ngayon si Miko at boyfriend niya.

Naupo kaming tatlo sa bakanteng bench sa tapat ng ICU kung nasaan ang kapatid ko. Ngunit imbis na buksan at kainin ang dala nilang pagkain ay malungkot ko lang itong minasdan, naalala ko kasi si Gasper dahil gustong-gusto niya ang pagkaing ito.

"Kung ang iniisip mo ngayon ay ang mga kapatid mo, 'wag ka nang mag-alala, bago kami pumunta rito ay dumaan ako sa bahay niyo para dalhan din sila ng pagkain. Kaya para sa'yo talaga 'yan, kainin mo na habang mainit pa," muling sabi ni Calix na tila nababasa niya ang laman ng isip ko.

Nagpasalamat ako sa magkasintahan dahil sa kanilang malasakit. Sinabi ko na lang din na mamaya ko na kakainin ang pagkaing dala nila upang hindi na rin sila mag-alala pa.

Ilang sandali ang namayani na katahimikan sa pagitan naming tatlo nang basagin ito ni Miko sa pamamagitan ng pagkamusta sa aking kapatid, "Kamusta na si Gasper Grace?"

Isang malungkot na ngiti ang hindi ko napigilang mamutawi sa aking labi, "Gano'n pa rin, Miko. Walang improvement sa kondisyon niya at ang masama, habang lumilipas ang araw ay mas nanganganib ang buhay niya kung hindi siya maooperahan kaagad," malungkot na kuwento ko naman.

Halos magkasabay na napabuntonghininga ang dalawa bago muling nagsalita si Miko. "Ahm, Grace, kasi may alam ako, baka sakali na makatulong sa 'yo," alanganing ani pa niya.

Mula sa pagtitig sa kawalan ay agad na nadako ang aking paningin sa kaniya, "Ano 'yon, Miko? Trabaho ba 'yan? Kahit anong trabaho tatanggapin ko basta mapaopera ko lang si Gasper," desperado ko pang turan sa kaniya.

Mula sa kanyang bag ay inilabas naman niya ang isang folderbago ito iniabot sa akin. Sa taas pa lang ng papel ay nakasulat na ang isang malaking CONTRACT kaya naman agad na napakunot ang noo ko hindi ko pa man nababasa ang kabuuan ng dukomento.

“That’s a contact Grace, but it’s not a simple contract. Tatapatin na kita ha, ang kontrang yan kasi ay tungkol sa pagiging surrogate mother. Makilala kasi ako na handang magbayad ng kahit na magkano makahanap lang ng babaeng magdadala ng kanyang anak,” deretsong paliwanag naman ni Miko kaya muli akong napatingin sa kanya.

"Magbubuntis ako kapalit pera, tama ba?" Nalilitong tanong ko pa rin kahit na malinaw naman ang kanyang pahayag.

Isang tango naman ang isinagot sa akin ni Miko habang si Calix ay tahimik lang na nakikinig sa amin.

"Ganoon na nga, Grace, pero kung ang iniisip mo ay kung kailangan mong makipag-sex ay nagkakamali ka. Hangga't maaari kasi ay ayaw ring magpakilala ng boss ko sa babaeng napili niya. He will impregnate you through IVF, iyon ang plano. At habang nagbubuntis ka ay may matatanggap ka nang pera na puwede mong itustos sa mga kapatid mo," muling paliwanag pa ng lalaki.  

Malalim akong nag-isip tungkol sa kaniyang sinabi. Technically, anak ko rin ang ipagbubuntis ko at ipamamahagi ko ito sa oras na maipanganak ko siya. Kakayanin ba ng konsensiya ko na malayo sa anak ko kung sakali? Pero paano naman si Gasper? Kung hindi ito malamang kay Mayor ang bagsak ko, mas hindi ko yata kakayanin na maging kabit niya at sumira ng pamilya.

Habang nag-iisip ay bigla namang umalingawngaw ang malakas na tunog sa buong paligid. Kasunod nito ang mga nagmamadaling doktor at nars na patungo sa aking direksiyon. Naging mabilis ang mga pangyayari at ang huling nakita ko na lang ay kung paano ire-revive ng mga doktor ang kapatid ko sa loob ng ICU. Ilang minuto rin ang itinagal nila sa loob hanggang sa muling bumalik ang pulso ni Gasper. Sa pagkakataong iyon, alam ko na na anumang oras maaaring maulit muli ang nangyari kanina kung hindi siya maooperahan kaagad. Kaya naman sa kabila ng agam-agam, muli kong hinarap si Miko at kinuha ang kontratang kaniyang hawak at walang sabi-sabing pinirmahan ito.