LOGIN"Eliana Grace Herrera, twenty-seven . Undergraduate in college, taking up Business Management with a major in Accountancy. She has five younger siblings: Eric, twenty; George, sixteen; Elise and Eliza, ten , who are twins; and Gasper, four, who is currently in the hospital after being hit by a motorcycle while playing outside their house. Based on the information I received from the hospital, the kids suffer from internal bleeding and injuries, but the organ that is mainly damaged because of the accident is his brain. That's why it needs immediate operation; the problem is the money that the operation costs," Rashid explained the basic information that I asked him to gather about the girl that Miko told me about yesterday.
Nanatili naman akong tahimik habang minamasdan ang larawan ng babaeng posibleng magdala ng anak ko. No doubt that this girl is really beautiful. Kaya nga niloloko ako ni Rashid kahapon dahil picture pa lang daw ay natulala na ako. Well, I'm guilty on that. Hindi naman ito ang unang beses na nakakita ako ng magandang babae pero, ewan, iba siguro ang ganda na meron si Eliana. Maamo ang kanyang mukha pero makikita mo rin sa kanyang mga mata ang tatag at tapang. Marahil dahil sa murang edad ay siya na ang tumayong magulang sa kanyang limang nakababatang kapatid.
"What is the reason why her parents died so early?" I ask, trying to get to know her more.
Ibinaba naman ni Rashid ang folder na kanyang hawak na naglalaman ng mga impormasyon ni Eliana. "Ang sabi, namatay daw ang mga magulang nila dahil sa sunog sa Tondo four years ago. Pagkatapos ng sunog ay kinupkop sila ng kapatid ng nanay niya rito sa Makati, kaso nakaranas ng pang-aabuso at pananakit kaya itinakas ni Eliana ang mga kapatid at mula noon siya na ang gumawa ng paraan para mabuhay sila," kuwento pa niya na tila kilalang-kilala niya ang babae nang personal.
Nag-usap pa kami tungkol kay Eliana at sa aming plano hanggang sa napagdesisyunan kong tawagan si Miko, para pag-usapan kung ano ang aming gagawin, dahil siya rin naman ang middle man namin dahil hangga't maaari ay ayaw kong makita ako ng babae nang personal.
"Sir, ano po ang kailangan n'yo?" Magalang na tanong ni Miko habang hawak-hawak ang tablet na naglalaman ng mga meetings at agenda ko para sa araw na ito dahil akala niya ay tungkol doon ang aming pag-uusapan.
"Maupo ka," simpleng sabi ko naman sabay turo sa upuan sa aking harap na katapat ng kay Rashid.
Nalilito man ay nagawa pa rin nitong sumunod sa aking utos bago ako pinakatitigan habang nag-aantay ng aking sasabihin.
"I already did a background check on the girl you mentioned yesterday," I started while he remained silent. "Everything so far was good. Her record is clean and she has no current relationship."
"Mabuti naman po kung ganon Sir. Grace is also kind, I've only spoken to her personally twice because of Calix and my girlfriend, pero nakita ko po kung gaano siya kabait," he said with a smile. I frowned slightly when he mentioned the name Grace, so I immediately opened the folder to look at the name again, then I realized that he used her second name.
"Yeah I know," medyo naiiritang ani ko sa hindi ko malamang dahilan. "That's why I called you. I want her to be my surrogate but she's not allowed to know who I am, kaya ikaw ang makikipag-usap sa kanya, maliwanag ba?" pagpapatuloy na paliwanag ko pa sa kanya.
Sa una ay hindi pa sigurado si Miko sa kanyang gagawin ngunit nang maipaliwanag namin ni Rashid ang lahat ay nagawa na rin siyang sumang-ayon.
"I want you, Miko, to talk to her, explain everything to her. If she agrees, I want you to give it to her. This is the contract that she needs to sign. Gusto kong malinaw sa kanya lahat ng nilalaman ng kontratang ito para wala tayong problema. Tungkol naman sa bayad na makukuha niya, just tell her to name her price at ibibigay ko kahit magkano," bilin ko pa bago ko siya nagawang paalisin.
I continue my daily routine. Si Rashid ay nagpaalam na rin matapos ang pag-uusap namin nila Miko dahil may hearing pa raw siya na kailangang daluhan. Ngunit kahit anong pagtuon ng atensyon ko sa trabaho ay hindi pa rin mawala sa isip ko si Eliana, kaya imbis na ang folder na kailangan kong aralin at pirmahan ang aking pagtuunan ng pansin, hindi ko na namalayan ang aking sarili na minamasdan at binabasa na pala ang impormasyon na nakalap namin tungkol sa babae.
Nang pumatak naman ang alas singko ng hapon ay nagmamadali akong umalis ngunit imbis na sa condo o sa bar, o sa bahay ni Daddy tumuloy ay nakita ko na lang ang aking sarili na nasa loob ng ospital kung saan naka-confine ang kapatid ni Eliana.
Sakto naman na nasa labas ito ng silid ng kapatid at kinakausap na ngayon ni Miko at ng isa pang babaeng sa hinala ko ay si Calix na kasintahan ni Miko. Tahimik lang akong nagkubli sa likod ng malaking halaman sa ilang metro ang layo mula sa kanila. Hindi ko man naririnig ang kanilang pag-uusap ngunit sapat na ang aking distansya upang masilayan nang malaya ang mukha ni Eliana.
Habang nag-uusap ang tatlo ay siya ring pag-alingawngaw ng isang makakabinging tunog, na tila ba may emergency sa kung saan. Sa muling paglingon ko sa kinaroroonan nila Eliana ay ganoon na lang ang aking gulat nang sunod-sunod na mga doktor at nurse ang pumasok sa silid ng kapatid ng babae habang tulak-tulak ng mga ito ang mga malalaking aparato.
At dahil sa pangyayaring ito, bigla na lamang kinuha ni Eliana ang kontratang hawak-hawak ni Miko at walang pasabing pinirmahan ito, kasunod ng tila pagmamakaawa para sa kapatid niyang ngayon ay nag-aagaw-buhay na sa loob ng silid na iyon.
Mula sa pantry ng opisina, nakayuko akong lumapit sa babaeng bisita ni Theo. Maingat kong inilapag ang platito na naglalaman ng chocolate cake at isang baso ng orange juice na aking itinimpla."Anything else that you need, Ma'am?" Mahinang tanong ko pa sa babae pero sapat na para kanyang marinig.Nanatili ako sa kanyang harapan at nag-aantay lang ng kanyang sasabihin. Marahan namang dinampot ng bisita ang baso ng juice at pasimple itong ininuman. Sa paglapat pa lang ng baso sa kanyang labi ay agad na bumalatay sa kanyang mukha ang hindi magandang ekspresyon kasabay ng may kalakasan nitong paglapag muli ng inumin, dahilan upang makagawa ito ng ingay at bahagyang matapon."Balak mo ba akong bigyan ng sakit, ha? Sobrang tamis ng timpla mo. Simpleng bagay na nga lang, hindi pa magawa nang tama," galit na reklamo pa nito.Nagmamadali ko namang kinuha ang baso ng inumin habang humihingi ng dispensa sa kanya. "Sorry po, Ma'am, gagawan ko na lang po uli kayo ng bago," maluha-luha ko pang wika
Masakit. Isang salita pero sapat na para ilarawan ang nararamdaman ko sa mga oras na ito. I feel pain physically and emotionally. I feel pain and dirty because of what Theo do to me. Pero wala naman akong karapatang magreklamo, ginusto ko ang bagay na ito kaya wala akong pedeng idahilan.Hindi ko alam kung bakit na lang biglang nagbago ang pakikitungo sa akin ni Theo ng ganun na lang. Hindi ko rin naman siya magawang makausap dahil alam ko, kahit anong sabihin ko ay hindi rin naman siya makikinig sa akin.Sa kabila ng pananakit ng aking katawan ay nagawa ko pa ring bumangon ng maaga. Nananatiling tulog pa rin si Theo marahil dahil sa kanyang ginawa kagabi sa akin kaya naman marahan akong umalis sa kama.Bawat kilos at hakbang ko ay dama ko ang hapdi at sakit sa pagitan ng aking hita. Mabuti na lang din at may heater sa unit ni Theo kaya naman saglit kong pinadaanan ng maligamgam na tubig ang aking hinaharap bago ako tuluyang nag-ayos sa aking sarili.Paglabas ko sa banyo ay nananatili
Eliana Grace HerreraHindi ko maiwasan ang kabahan dahil sa dilim ng mukhang ipinapakita ni Theo ngayon. Magmula kasi kanina sa ospital nang bigla na lang niya akong hilahin palabas ay hindi na maipinta ang kanyang itsura at nanatiling walang imik.Nakababa na kami at lahat mula sa kanyang sasakyan at ngayon nga ay kasalukuyan nang nasa elevator ngunit si Theo ay nananatili pa ring tahimik.Marahan ko namang hinawakan ang kanyang braso nang sumara ang elevator at bahagya pa siyang hinarap."Theo, okay ka lang ba? May problema ba?" kinakabahang tanong ko pa sa lalaki. Ngunit kung noon ay ang maamo niyang mga mata ang sumasalubong sa akin, ngayon ay ang kanyang madilim na mga mata ang agad na tumuon sa akin. Sakto naman na bumukas na rin ang elevator na aming sinasakyan kaya naman imbis na sagutin ang aking tanong ay mapwersa niya akong hinila hanggang sa marating namin ang unit na aking tinutuluyan."Theo… Ano bang problema? Nasasaktan ako," may takot na daing ko pa sa lalaki dahil sa
"Bilib na talaga ako sa'yo Ja, pambihira isang buwan pa lang mula nang makunan si Eliana, nalagyan mo na naman siya ng laman sa tiyan. Sigurado ka bang wala ka pang ibang anak sa ibang babaeng ginalaw mo noon?" tatawa-tawang sabi ni Anton matapos akong makaupo sa harap ng kanyang mesa. Si Eliana naman ay kasalukuyan ngayong tinutulungan ng isang nurse para sa gagawing ultra sound sa kanya.Gaya kagabi ay pinagamit uli siya ni Anton ng PT upang masigurado kung tunay nga siyang nagdadalang-tao at gaya rin kahapon ay dalawang pulang linya ang lumabas doon, dahilan upang sumailalim muli si Eliana sa ultrasound para mas higit pa kaming makasigurado."What can I do eh sa healthy talaga ang mga sperm ko," proud na wika ko pa sa aking kaibigan."Baka naman kasi inaraw-araw mo si Eliana kaya ganoon," tukso pa niya na hindi ko naman tinanggihan."Hindi lang araw-araw, three times a day pa kamo minsan sobra pa," ganting biro ko naman."G*go ka talaga, ginawa mo pang gamot ang sex, three time a d
Halos paliparin ko na ang aking sasakyan makauwi lang agad sa bahay nila Eliana. Even though she said that she's still not sure if she's pregnant or not because she is irregular ever since, but I can't help myself but to be excited."Theo," pagkuha pa ni Eliana sa aking atensyon matapos ang ilang sandali. Mabilis ko naman itong tiningnan at inaantay ang kanyang sasabihin."We're still not sure ha. I know you really want to have a child now, pero 'wag muna sana tayong umasa nang sobra. Baka kasi mali lang ang akala natin," may kahinaan pang wika nito ngunit sapat na para aking marinig."I know," tanging sagot ko na lang sa kanya kahit pa sa loob ko ay sobra na ang excitement na aking nararamdaman.Nang makarating kami sa kanilang bahay ay hindi agad nagawa ni Eliana na mag-test dahil na rin sa pag-aasikaso sa kanyang mga kapatid. Tinulungan nito ang kambal na maglinis ng katawan at magpalit ng damit habang si Eric naman ay si Gasper ang binihisan."Ate, dito po ba kayo tutulog ni Kuya
Mahigit isang buwan na rin mula nang mawala ang baby namin ni Eliana. Hindi man namin napag-uusapan ang tungkol doon ay alam kong labis pa rin siyang nalulungkot dahil sa nangyari. May oras pa nga na nagigising na lang ako sa mga impit na hikbi niya habang hawak ang kwintas kung saan nakalagay ang abo ng baby namin. Sabi ni Anton, normal lang daw iyon at dapat ko raw palaging ipaalala kay Eliana na nandito ako para mabawasan kahit papaano ang iniisip niya. Sa aming dalawa kasi ay mas higit siyang nasasaktan dahil siya ang nakaramdam ng paglaki ng baby namin sa loob niya.Alas-sais na ng umaga ngunit mahimbing pa rin ang pagkakatulog ni Eliana. Dahil Sabado naman at wala kaming pasok sa opisina ay hinayaan ko na lang din siyang magpahinga lalo na at alam kong sobra rin naman siyang napagod dahil sa akin kagabi.We decided to bring her siblings out in the nearest amusement park since today is the birthday of the twins. Alas-diyes pa naman ang napag-usapan namin na susunduin ang mga bata







