Billionaire's Surrogate
HEIR-that is the only thing that Elijah Theodore Martinez, thirty, needs. An heir who can secure all the wealth of his wealthy family. But the problem is that the heir is the only thing he wants, not a mother for his baby or a woman who can make his bed warm. He doesn't want any commitment or relationship with any woman because, for him, all women are the same as his mother. All women are trash and don't deserve any ounce of love from men. A woman is a user like his mother, who left him and his father when his father experienced a financial breakdown. All women are only a thing for him that he can use when he needs them, but throw away easily when he doesn't need them at all. Until he met Eliana Grace Herrera, twenty-seven, a breadwinner for her five younger siblings, who were left with her when their parents died in a car accident. For her, she will do everything for her siblings, even becoming the billionaire's surrogate.
Read
Chapter: Chapter 126: BreakfastElijah Theodore MartinezWalang pagsidlan ang saya ko dahil sa naging pag-uusap namin ni Eliana kagabi. Sa katunayan nga ay hindi ko rin inaasahan ang agad niyang pagpayag sa hiling ko sa kanya, pero kahit ilang beses siyang tumanggi sa akin ay wala rin naman akong balak na huminto, dahil nang magdesisyon ako na sundan siya rito sa Palawan ay pinangako ko na sa sarili ko na hindi ako uuwi ng Maynila nang hindi siya kasama, nang hindi kami nagkakaayos na dalawa.Sa kabila ng puyat dahil sa halos magdamag na pagtitig ko sa aking mag-iina ay nagawa ko pa ring gumising nang mas maaga kaysa sa kanila. Hindi na nga ata ako halos nakatulog dahil sa saya na nararamdaman ko pero hindi naman ako nagrereklamo, sa halip nga ay mas gusto ko pa ang ganitong pakiramdam, na kahit hindi na ako makatulog o kahit sobra ang pagod ko lagi, basta lagi lang silang nasa tabi ay masaya na ako.Marahan akong bumangon sa aming kama, iniiwasang magising silang tatlo. Mabilis lang din akong naghilamos ng aking mu
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: Chapter 125 - Second ChanceKanina pa ako nakatayo sa labas ng silid ni Theo. Alas-nuwebe na ng gabi, ngunit nasa kanya pa rin si Emma. Lampas na sa oras ng pagtulog nito, kaya napagdesisyunan kong kunin na ang bata.Suminghap muna ako bago naglakas-loob na kumatok sa pinto. Marahan ko rin itong binuksan upang, kung sakaling tulog na ang mga bata, ay hindi sila maabala at makuha ko na lamang si Emma para ilipat sa aking kuwarto.“I just want to get Emma. It’s already late,” ani ko nang tuluyan akong makapasok sa loob.Nasa kama ang magkapatid at naglalaro, samantalang si Theo naman ay nakahiga rin doon. Nakasandal si Emma sa kanya, tila komportableng-komportable sa kanyang puwesto.“Mommy, can you and Emma stay here? I want to sleep with both of you and Daddy,” nakangusong sabi ni Ethan. Bahagya pa niya akong niyakap at naglambing upang mapagbigyan ko siya.“Sleep here, Mama,” dagdag pa ni Emma, ginagaya ang sinabi ng kanyang kuya.Isang malalim na buntonghininga ang pinakawalan ko bago marahang hinaplos ang buh
Last Updated: 2026-03-28
Chapter: Chapter 124: TruthEliana Grace Herrera"Yes Theo, Emma is yours, she is your daughter," pahayag ko habang patuloy na umaagos ang mga luha sa aking magkabilang mata.There’s no use in hiding it from him. Bukod sa DNA test result na kanyang hawak ay alam din naman ni Tito Elias ang buong katotohanan. Sooner or later, Theo will still discover it, saka, kahit naman hindi niya alam noong una ang relasyon niya kay Emma ay pangalan pa rin naman niya ang dala ng anak ko. She is still a Martines not only by blood but in all legal aspect."Why… Why did you lie? Why did you tell me that she is Roa’s child? Bakit hindi mo nagawang sabihin sa akin noong mga panahong pinagbubuntis mo pa lang siya?” may bahid ng hinanakit na sabi pa ni Theo habang katulad ko ay hindi na rin tumitigil pa ang kanyang mga luha.Isang payak na tawa naman ang isinagot ko sa kanya bago siya tinalikuran.“What’s the use? Eh noong mga panahong pinagbubuntis ko si Emma ay ang panahon rin na pinagtatabuyan mo ako, panahon na pinagtataguan mo a
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 123: DaughterMadilim na nang magising ako. Tulog pa si Eliana sa aking tabi kaya naman hindi ko napigilan ang aking sarili na haplusin ang kanyang mukha.“I’m sorry, babe. I’m really sorry for all that I’ve done to you. Pangako babawi ako sa iyo, babawi ako hanggang sa mapatawad mo na uli ako at tanggapin mo na uli ako sa buhay mo,” bulong ko pa sa kanya habang marahang inaalis ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa kanyang mukha.Ilang sandali pa ang lumipas, isang tawag naman ang natanggap ko mula kay Miko. “Boss, nagre-request ang board ng RS Bank para sa isang meeting. Gusto sana nila bukas na bukas ay makaharap kayo,” paliwanag pa niya sa akin.Hindi ko naman napigilan ang mapapikit nang madiin dahil sa aking narinig. Akala ko noon ay naayos ko na ang lahat ng problema ko sa RS Bank ngunit tila ba nagkamali ako. Even though I owned 70 percent of the said bank, hindi naman maalis na malaki pa rin ang impluwensya ng dating may-ari sa marami. It is also the reason why I can’t let someone hand
Last Updated: 2026-03-24
Chapter: Chapter 122: Made Love“No, no, no… Don’t say that, Eliana. Ethan is yours, anak natin siya. I know I was wrong and I promise I will fix everything as soon as possible, just don’t say such things,” mahinahon kong sabi pa sa kanya habang inaalis ang ilang butil ng luhang hindi na rin niya napigilan pang kumawala sa kanyang mga mata.Isang pilit na ngiti naman ang kanyang ibinigay sa akin bago lakas-loob na sinalubong ang aking tingin. “It’s okay. Naiintindihan ko naman,” wika pa niya bago bahagyang lumayo sa akin at bumalik sa kanyang kama at naupo roon. “That night when you pushed me away, I realized at that moment my position in your life, sa buhay ninyo ni Ethan. Narealize ko na kahit anong gawin ko, hindi talaga siya magiging akin. Siguro ito yung karma ko kasi hindi pa man siya nabubuo, ibinenta ko na siya sa iyo,” malungkot at lumuluhang patuloy pa niya.Mabilis naman ang aking naging pagkilos at agad na lumapit sa kanyang pwesto. “Don’t say that, Eliana, please! It’s all my fault, okay. Ako ang lumapi
Last Updated: 2026-03-23
Chapter: Chapter 121: Not His Mom“Mommy, look, I already know how to write my name.” Proud na sabi ni Ethan habang tumatakbo. Hawak pa rin nito ang isang papel kung saan niya isinulat ang kanyang pangalan, habang kami naman ni Emma ay nakasalampak lang sa sahig habang naglalaro ng kanyang mga Barbie doll.It happens that Eliana also has a working from home setup today while Roa needs to go to the hospital, kaya naman kaming apat lang ang magkakasama ngayon. Nasa eskwela rin kasi ang mga kapatid ni Eliana.We didn’t teach Ethan to write or read at a very young age.Mag-aapat na taon pa lang naman ang bata kaya naman hangga't maaari ay gusto kong i-enjoy niya muna ang paglalaro habang hindi pa siya pumapasok sa eskuwela. Pero sadyang matalino lang siguro ang anak namin dahil sa pamamagitan lang ng panonood at pag-oobserba ay natututunan niya ang ilang mga bagay gaya na lang ng kanyang pagsusulat. Kaya naman pala ilang beses siyang nagtanong sa akin kanina kung ano ba ang buo niyang pangalan. Even though I didn’t see what
Last Updated: 2026-03-20
Chapter: Chapter 22: Usap Part 2"Uhmm… Soren… We’re still talking," putol-putol na sabi ni Maeve sa pagitan ng aming halik."Yeah, we’re now talking…" sagot ko naman kasabay ng pagbaba ng aking halik sa kanyang leeg. Hindi naman nito napigilan ang mapaungol dahil sa aking ginawa kaya naman mas lalo pang nag-init ang aking katawan kahit pa naka-todo naman ang aircondition dito sa loob ng aking sasakyan."Ohh… don’t leave marks… please… someone might see it," nakapikit na ani pa ni Maeve nang bahagya kong sipsipin ang kanyang leeg. She is now aroused, I know that, at sa tuwing ganito ang kanyang itsura ay mas lalong nagwawala ang alaga ko sa loob ng aking pantalon, na alam kong kanina pa rin niya nararamdaman."That’s my goal, sweetheart. I want everyone to know that you are mine…" sabi ko pa sa kanya bago muling bumalik sa pagkakasubsob sa kanyang leeg kasabay ng pagtanggal ng butones ng suot niyang damit.Bahagya naman akong itinulak ni Maeve kaya naman muli akong napalayo sa kanyang katawan."Let’s go home now, sa…
Last Updated: 2026-03-28
Chapter: Chapter 21: UsapAtticus Soren CastilloAng plano ko sanang saglit lang na paglilibang dito sa bar ay hindi ko nagawa dahil sa pagpasok ko pa lang ay ang pamilyar na mukha agad ni Maeve ang nakita ko.“What is she doing here?” hindi ko pa napigilang itanong sa aking isip habang papalapit ako sa kanyang pwesto."It will not work on me. Alam kong nagpapataas ka lang ng presyo. How about a hundred thousand, take it or leave it," matigas na sabi pa ng lalaking nakahawak kay Maeve, samantalang ang babae naman ay bakas na rin sa mukha ang takot na kanyang nararamdaman."How about I pay for your life instead so that you can go to hell," malamig na sabat ko naman kaya naman agad na napunta sa aking dako ang kanilang paningin.Bakas sa mukha ng lalaki ang pagkairita dahil sa pangingialam ko sa kanyang ginagawa samantalang ang mukha naman ni Maeve ay tila ba bahagyang kumalma nang makita ako, bagamat mayroon pa ring takot sa kanyang mga mata ngunit hindi na ito katulad kanina noong hindi pa niya ako nakikita."
Last Updated: 2026-03-28
Chapter: Chapter 20: Caught"One moscow mule," ani ng isang lalaking kakalapit lang sa bar counter para humingi ng kanyang inumin. Sa katunayan ay pangatlong beses na niya itong pagpunta sa akin kahit pa ilan din kaming gumagawa ng alak dito. Ngunit magkagayon man ay hindi ko na lang ito pinansin at sa halip ay ibinigay na lang ang kanyang order, isa pa dagdag din ito sa kita ko ngayong gabi, dahil ang bawat order ng alak na ginagawa namin ay may katumbas na karagdagang kita para sa aming mga nagtatrabaho rito.Kanina nga, noong unang pagpasok namin ni Jessica dito sa Rote Nacht, ay hindi ko maitatanggi na talagang abot-abot ang aking kaba. Bukod kasi sa may posibilidad na magkita kami ni Soren rito ay hindi ko rin maaalis sa aking isipan na sa isang bar ako magtatrabaho. Hindi naman ito unang beses na nagtrabaho ako sa bar bilang waitress at bas tender pero ang unang pinasukan ko kasi ay sobrang iba kumpara dito. Doon kasi sobrang gulo at maingay, idagdag pa na ang babaho ng mga pumapasok dahil sa halo-halong a
Last Updated: 2026-03-27
Chapter: Chapter 19: First Day of WorkMaeve, nasabi ko na pala sa may-ari ng bar ang tungkol sa pagpasok mo doon. Sabi naman niya, puwede ka nang magsimula anytime basta sabihan lang siya," bungad sa akin ni Jessica matapos itong makapasok sa aming silid. Kay Sir Soren din kasi ang klase namin ngayon kaya naman maaga pa lang ay magkasama na kaming dalawa."Salamat ha, puwede kaya sa Friday ako magsimula?" nag-aalinlangan ko pang sabi."Oo naman. Basta sabihan mo ako. Tamang-tama, may rason na ako para pumunta sa club," excited pang sabi nito."Saka pala, puwede kaya doon na weekend lang ako o kaya 'pag wala tayong pasok kinabukasan? Kasi 'di ba bar 'yun, gabi hanggang madaling araw ang trabaho," ani ko pa.Isang ngiti naman ang isinagot ni Jessica sa akin kasabay ng marahan niyang pagtapik sa aking balikat. "Ako ang bahala, puwede 'yun," sabi pa niya.Nang pumasok si Soren sa aming silid ay naputol naman ang aming pag-uusap. Gaya ng dati, sa loob ng unibersidad ay isang striktong propesor si Soren. Ni hindi rin kami nag-u
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 18: ClubMaeve Lailani Pascual"O hija, bakit ngayon ka lang nakauwi? Nag-alala ako sa’yo, akala ko kung napano ka na,” bungad sa akin ni Mama nang makapasok ako sa loob ng aming bahay. Alas-sais na rin kasi ng gabi nang payagan ako ni Soren na makauwi. Hindi rin siya pumayag na hindi kami dadaan sa ospital kaya naman nagpunta pa kami roon kanina para lang ipa-check up ang lagnat ko.“Pasensya na po Ma, nag-overtime lang po sa trabaho,” pagdadahilan ko na lang. Ayaw ko rin namang sabihin sa kanya ang totoo dahil alam ko na mag-aalala siya sa akin.I was also forced not to go to work tonight at the restaurant and even in the factory. Ano pa nga ba, ginamit na naman kasi ni Soren ang scholarship ko para mapasunod ako sa kanya. But, I’m not complaining either, kahit papaano naman ay nagugustuhan ko na rin ang kung anong meron kami. I know it was wrong against the eyes of other people, pero sa ngayon ay hindi ko pa ito naiisip. Ang mahalaga ngayon sa akin ay ang nakakapag-aral ako, nakakapagtrabah
Last Updated: 2026-03-23
Chapter: Chapter 17: GuiltI woke up earlier than usual. Maeve is still on my bed, sleeping peacefully. Dahil alam kong hindi na rin naman ako makakatulog kahit pa alas tres pa lang ng madaling araw, mas minabuti ko na lang din na bumangon at tunguhin ang mini gym ko rito sa aking condo.Maybe a short workout will help my mind and body to calm down after what happened last night.While I doing my push up, bigla namang tumunog ang cellphone ko na nakapatong lang sa mahabang upuan kung saan ako madalas nagpapahinga after ng bawat ehersisyo ko. It was Gab who’s calling kaya naman agad kong itong sinagot.“Why you call so early?” bungad na tanong ko agad sa aking kaibigan pagkasagot ko pa lang ng kanyang tawag. Gab is also part of Bachelor’s Den. Matagal na rin kaming magkaibigan at ngayon nga ay kasalukuyan siyang Elected Governor sa kanilang lugar. Base sa pagkakaalam ko ay nagpaplano rin siyang tumakbo bilang Gobernador sa susunod na election kaya naman madalang rin namin siyang makasama.“I saw you online that
Last Updated: 2026-03-22
Saved (Alfred Zephyr Cordiva)
At a very young age, Alfred Zephyr Cordova, also known as Alphy, the guitarist of the Pentagon Band, experienced all kinds of hardship: physical, emotional, and even mental. He worked various jobs just to survive. Due to his hard work and dedication, he was able to SAVED himself from poverty and hunger. At the age of nineteen, he became a self-made millionaire and continuously made a name for himself not only in the field of music but also in business. He made all impossible things possible and is now becoming one of the richest billionaire-bachelors in town. But can money really save us in a life full of injustice, especially if there's an unsolved mystery that happened to you in the past? Is he truly SAVED from the nightmares of the past, or is he just covering them with the fame and wealth he currently has?
Aurora Genevieve Delos Santos, a girl with a perfect life-that's what she thought when her family was still complete. But when the truth came, and the moment her father returned to his original family while her mother fell ill, Gen's perfect life disappeared. She had to work in a club and offer her body to everyone just to earn money. When she thought she was able to save herself from what happened in the past few years, that was also the moment she needed to make the same decision because of the same circumstances. In a world full of judgment, is there a chance for her to be SAVED and experience once again her once-perfect life? Or will she suffer until the end because of a past she never wanted?
Read
Chapter: Epilogue---- True love never has a happy ending, because there's no happy ending in true love. ----"Mama... play with kuya?" patakbong lumapit si Raydon kay Gen na ngayon ay kasalukuyang nakahiga sa aking hita. Nasa garden kami ngayon sa rest house ko sa Cebu at kasalukuyang naglalaro ang magkapatid."It's okay to play with Kuya baby, just ask permission first, okay?" bilin naman ni Gen sa bata.Raydon is now three. Noong unang mga linggo nang makita niya si Gen ay naging mahirap para sa aming lahat. Ayaw kasi sumama ng bata kay Gen dahil lumaki ito na hindi niya nakikita ang ina. Bakas ang lungkot sa mga mata ni Gen noong mga panahon na iyon lalo na at talagang nakaranas rin siya ng trauma dahil sa pagkakabihag sa kanya ni Marcedes sa loob ng dalawang taon.Muling nangibabaw naman ang hagikhikan ng magkapatid sa hindi kalayuan sa amin nang ipahiram ni Stefano ang kanyang paboritong laruan sa kanyang kapatid."Careful... Aarush..." bilin pa nito sa nakababatang kapatid.Maganda rin ang devel
Last Updated: 2026-02-14
Chapter: Thirty-Five: SAVED----Thank you Alphy, for not giving up on me. Thank you for saving me...--------Aurora Geneveive Delos Santos----Halos hindi na mapatid ang pag-agos ng aming mga luha dahil sa nabasang mensahe ni Gen. Ilang mensahe pa ang ipinadala nito nitong nagdaang isang linggo kasabay ng ilang beses niyang pagtawag. Sinubukan naming tawagan ang numero ngunit nakapatay na ito kaya naman wala kaming nagawa kundi ang muling mag-antay sa susunod na pagtawag ni Gen sa amin."Stefano anak, sigurado ka ba na si Mama ang nakausap mo?" muling tanong ni Steeve sa bata na ngayon ay nakaupo sa kanyang hita habang kumakain ng tinapay."Y-yes.. d-da-ddy..." tugon pa muli nito sabay turo sa cellphone na aming hawak at tila nais itong kunin."Apo, puwede bang hiramin ni Lola ang cellphone mo? Gamitin mo muna yung tablet ni Tita sa pag-play," malambing na wika pa ni Tita Genina sa bata. Ayaw man noong una ni Stefano na ibigay ang kanyang cellphone sa amin dahil maging siya ay nag-aantay rin ng tawag mula sa ina
Last Updated: 2026-02-13
Chapter: Thirty-Four: Enemy---- To know your enemy, you must become your enemy. ----Days became weeks, but still, there's no update on where Gen is. Ang huling kita sa kanya ay sa kuha pa ng CCTV mula sa delivery room kung saan siya inilabas ng isang babaeng naka suot ng scrub suit at inakala ng marami na isang staff rin ng hospital, ngunit matapos iyon ay wala nang ibang kuha ang aming nakita.Inilabas rin namin ng araw na iyon si Raydon sa takot na baka ang anak ko naman ang kanilang makuha. Nanatili kaming mag-ama sa puder pa rin ni Tito Aurelio dahil alam ko, dito mas ligtas ang anak ko."Ssshhh... baby stop crying now, please! Daddy is here. Ano pa bang gusto mo anak?" naiiyak ko nang pagkausap sa dalawang linggong gulang kong anak habang patuloy ang pagsasayaw rito para lang huminto ito sa pag-iyak. Dahil dito ay hindi ko maiwasang maisip muli si Gen at ang kalagayan nito. Kung nandito ba siya, mahihirapan kaya akong patahanin ang anak namin. Kung nandito ba siya, pareho rin kaya kami ng gagawin para map
Last Updated: 2026-02-12
Chapter: Thirty-Three: Sunshine---- Any man can be a father, but it takes a special person to be a dad. ----Dahil sa sobrang pagmamadali ko ay hindi ko na nahintay pa si Ryan. Pagkalapag na pagkalapag pa lang ng aming sinasakyan ay agad na rin akong napatakbo sa loob ng ospital para puntahan si Gen. Naabutan ko pa sa labas ng delivery room si Tita Genina at Tito Aurelio, habang si Auralyn naman ay nakaupo sa waiting area hindi kalayuan sa delivery room habang kalong si Stefano."Tita, si Gen po?" habol-hiningang tanong ko pa sa ginang nang wastong makalapit na ako sa kanyang pwesto."Nasa loob na, Alphy. Kanina pa sumasakit ang tiyan niya kaya dinala na namin dito, pero sabi naman ng doktor ay hindi pa naman pumuputok ang panubigan niya pero tingin nila ay ano mang oras ay puwede nang manganak si Gen," paliwanag pa nito.Sakto naman na lumabas din ang isang doktor mula sa loob ng silid kaya naman agad rin kaming napalapit dito."Who's the father of the baby?" tanong pa nito habang nakaharap sa amin.Agad naman ako
Last Updated: 2026-02-10
Chapter: Thirty-Two: Fear--- I'm not afraid of dying. I'm afraid of losing you. That's when my world ends. ---Five months had passed since the explosion incident, and despite the absence of any further threats, Tito Aurelio decided not to lower our guard yet. Nanatili pa ring mahigpit na nagbabantay ang aming mga tauhan at hangga't maaari ay hindi pa rin namin hinahayaan na lumabas ng mag-isa ang sino man sa pamilya. Kung kinakailangan naming lumabas, gaya na lamang ng checkup ni Gen at Stefano, sinisigurado namin na maraming bantay ang nasa aming paligid para masigurado ang kaligtasan ng lahat."Pupunta ba rito si Steeve, Gen? Diba ay Sabado ngayon at araw ito ni Steeve para kay Stefano?" usisa ni Tito Aurelio habang sabay-sabay kaming kumakain ng umagahan.Matapos ang pagsabog noong nakaraang limang buwan, agad ding napasugod si Steeve sa bahay para bigyan kami ng paalala. Matapos daw ang paglilitis kay Stella at makulong ang babae, hindi na muling nagpakita si Marcedes maging sa kanya, at ninakawan pa raw
Last Updated: 2026-02-08
Chapter: Thirty-One: Threat----Don't ever be afraid of telling someone you love them. There are things wrong with your world, but an excess of love is not one. ---"Anong nangyayari? Bakit ang daming tao rito?" naguguluhang tanong ni Tita Genina matapos niya kaming madatnan sa may sala."Nag-iingat lang ako, mahal ko," sagot naman ni Tito Aurelio sa babae bago ito kinintalan ng halik sa noo nang makalapit ito sa amin. "Mukhang may nagmamanman sa atin. Sa ngayon ay hindi pa natin alam kung ano ang pakay ng taong nagmamatyag sa atin pero mas mabuti na ang nag-iingat," patuloy na paliwanag pa nito habang muling pinanonood ang CCTV magmula pa noong nakaraang linggo."Hon, magpahinga ka muna, baka makasama sa'yo ang sobrang pag-iisip at pagpupuyat," paalala ko naman kay Gen na hanggang ngayon ay nakaupo lang sa aking tabi."Hindi rin naman ako makakatulog sa taas eh, saka hindi pa naman ako inaantok," turan naman nito bago bahagyang humilig sa aking balikat.Sinulyapan naman kami ni Tito Aurelio bago muling makiusap
Last Updated: 2026-02-05
LOGIN
