เข้าสู่ระบบJACQUELINE POV TUMAMPAD sa mga mata ko ang isang latest model ng cellphone. Isang bagay na hindi ko naranasan sa tanang buhay ko. Kayang bilhin naman sana ni Daddy ang bagay na ito kagaya ng ginagawa palagi nito kay Aimee sa tuwing may latest model na lumalabas pero hindi nito ginagawa sa akin. Kaya mas lalong ramdam ko tuloy ang pagiging outsider sa pamilya namin. Mabuti na lang talaga at may mababait akong mga kaibigan na minsan ay pinapahiram nila ako. Pero kadalasan sa computer shop ako naglalagi lalo na kapag may assignment na dapat gawin. "Hey, teka lang, umiiyak ka ba?" nakangiting muling tanong ni Russell sa akin. Wala sa sariling napatitig ako sa kanya Umiiyak nga ba ako? Oo, umiiyak ako sa tuwa. Sa wakas, may sarili na akong cellphone. Isang bagay na matagal ko nang gustong magkaroon "May sampung milyon ako dito, magkano ito? Babayaran ko na lang." maluha-luha kong bigkas "Tsk, porekt may sampung milyon ka, pwede mo nang bayaran ang mga bagay na gusto kong ibi
JACQUELINE POV PAGDATING ng kwarto, kaagad kong hinubad ang makapal kong jacket. Pati na din ang aking boots. Medyo mainit na sa katawan ang buong paligid. Siguro dahil sa eksaktong tempreratura ng buong paligid Hindi kasi kagaya sa labas na sobrang nagyeyelo. Dito sa loob ng kwarto, sakto lang, sa balat ang lahat-lahat Wala sa sariling napatingin ako kay Russell. Hinuhubad na din niya ang kanyang jacket. Muli, isang hindi ko mapigilang kaba ang kaagad na bumalot sa buo kong pagkatao. Kung totoosin, bahagi ng travel na ito ay ang honeymoon naming dalawa. Kaya lang, magiging kagaya ulit ba ng kagabi ang set-up namin? Maghihiwalay ba ulit kami sa pagtulog? "What do you want...gutom ka ba? Gusto mo bang umorder tayo ng snacks?" maya-maya nakangiti niyang tanong. Kaagad din naman akong nag-iwas ng tingin sa kanya "Ha? Ahmm, busog pa kasi ako eh. Tsaka, gabi na yata." kinakabahan kong sagot. Isang makahulugang ngiti naman ang kaagad na gumuhit sa labi niya. "Yeah, gabi na a
JACQUELINE POV ANG makasama si Russell ay isa na yata sa pinakamakasayang nangyari sa buhay ko. Hindi ko talaga akalain na mag-eenjoy ako na kasama siya Kung sa pag-aalaga, wala siyang katulad. Ang bait niya, kuhang kuha niya talaga ang kiliti ko kumbaga "Kumain ka pa, kailangan natin itong ubusin.'" nakangiti nyang wika. Wagyu steak ang inorder niya para sa akin. Beef na sobrang lambot at halos matunaw sa bibig ko ang texture. Ang sarap! Sobrang sarap at parang ayaw ko pang mabusog para makakain pa ako ng marami "Tama na, busog na ako eh." nakangiting sagot ko din sa kanya. Kaya lang, parang walang narinig na inilapag niya sa harapan ko ang dessert. Isa itong strawberry chessecake at hitsura pa lang, nakakatakam na. "Grabe, ang sarap naman ng mga pagkain dito. Russell, sabihin mo sa akin, mahal ba dito?" puno ng kuryusidad sa tono ng boses na tanong ko sa kanya "Hmm, kumain ka na lang. Huwag mo nang tanungin ang presyo at ako na ang bahala.'" nakangiting sagot niya sa a
JACQUELINE POV Kaagad din naman akong tumalima. Pagharap ko sa salamin, sandali akong natigilan. Para bang ibang tao ang nakikita ko, mas elegante, mas… confident. Lumapit si Russell sa likod ko at tumingin din sa salamin. "See? Perfect." Hindi ko alam kung anong isasagot ko, kaya tumawa na lang ako ng mahina. "Maganda siya, kaya lang, mahal yata ito." sagot ko din kahit na hindi ako sigurado kung magkano ba talaga ang jacket na ito. Hindi ko alam kung paano mag convert ng pera ng Japan eh. "Kaya natin itong bayaran. Kung gusto mo, dagdagan mo pa." nakangiting sagot naman niya sa akin "Naku, huwag na...sayang naman kung bibili pa tapos pag-uwi natin ng Pinas, hindi ko naman magagamit eh." sagot ko din kaagad "I think, mas okay kung bumili pa tayo. Sa mga susunod na araw, baka mas lalo pang bumaba ang temperature at maganda na iyung ready ka." nakangiting wika niya At dahil ayaw talagang paawat ni Russell, wala na akong nagawa pa kundi ang hayaan siya sa gusto niya
JACQUELINE POV Wala akong balak matulog pero nagulat na lang ako nang maramdaman ko na para bang may mainit na kamay na bigla na lang sumayad sa pisngi ko Wala sa sariling nagmulat ako ng mga mata at ganoon na lang ang matindi kong pagkagulat nang sumalubong sa paningin ko ang walang iba kundi si Russell. "Nandito na tayo." nakangiting wika niya "Huhh?" lutang ko pang bigkas . Nagpalinga-linga pa ako sa buong paligid at nang mapagtanto ko na nandito pala kami sa loob ng eroplano, doon ko narealized na nagtatravel pala kami patungo sa Japan. "Huhh? Ahhmm, naku, nakatulog pala ako." nahihiya kong bigkas. Mabilis akong napaayos ng upo. Nakakahiya nga naman kasi eh. Imagine, talagang ginising pa ako nitong si Russell. SAbagay, mukhang napasarap pala ang tulog ko ""Ayos lang iyan. Here, isuot mo ang mga ito. Medyo makapal ang snow sa labas kaya kailangan din natin ng makapal na kasuotan." nakangiti niyang wika Napatitig ako sa mga kasuotan na tinutukoy niya. Isang makapal
JACQUELINE POV Masasanay? Parang hindi yata. Malabong mangyari iyun lalo at ang kasal na ito ay hindi ko naman inaasahan na magtatagal. Maghihiwalay din kami sa takdang oras kaya naman dapat hindi ako nasanay sa ganitong buhay. Oo, pwede kong i-enjoy for experience na din pero hindi ko pwedeng asahan na palagi itong mangyayari sa buhay ko. Dahil naniniwala pa rin ako na ang lahat ay may katapusan. Muli akong napatitig kay Russell at nang mapansin ko ang kakaibang pagkakatitig niya sa akin kaagad din akong nag-iwas ng tingin. Hindi ko na tuloy alam kung ano ang mas nakakabigla, ang yaman niya, o ang paraan ng pagtitig niya sa akin. Ramdam ko din tuloy ang kakaibang pagkabog ng dibdib ko. Hindi ako sanay na ganito. Hindi ako sanay na titigan niya ako ng ganito na para bang may something sa akin? Katahimikan ang namayani sa pagitan naming dalawa nang lumapit ang isang flight attendant at magalang kaming tinanong kung may gusto ba kaming inumin. Hindi ko na alam kung paano
JENNIFER POV HINDI naman naglaon, naging okay din naman si Veronica. Kumalas sa pagkakayakap sa asawa niyang si Rafael at naghanap na din ng makakain. Ginutom daw kasi siya. Mukhang kalmado na din at nagawa na din nitong ngumiti. Mukhang yakap lang ng asawa ang kailangan para mawala ang takot
AMERY HEART POV Makailang beses pang naglabas pasok si Elias sa madulas kong kweba bago ko naramdaman na para bang may kung anong bagay ang biglang namuo sa puson ko. Malapit na naman akong labasan. Halos tumirik na ang aking mga mata sa sunod niyang ginawa. Lalo niyang sinagad ang kanyang sand
AMERY HEART POV "Amery, napadalaw ka?" nakangiting tanong sa akin ni Elias nang mapansin niya ang presensya ko. Nakasunod kasi ang paningin ko sa kakalabas lang ng babae dito sa kanyang opisina habang naglalakad na ito palayo kaya hindi ko napasin ang paglabas nitong si Elias mula sa loob ng opis
AMERY HEART POV "Teka lang! La-lasing ka na yata kayo eh!" mahina kong sambit at mabilis na napaatras palayo sa kanya! Medyo marami din akong nainom ng alak pero nasa matinong pag-iisip pa naman ako. Aware pa naman ako sa mga nangyayari sa paligid ko. "Lasing? Yeah...maybe!" narinig kong mahina







