LOGINJACQUELINE POV “N-Nandito ang mag-asawang Jillian at Ralph Alexander…” mahina kong bulong kay Russell habang pilit kong iniiwas ang tingin sa direksyon ng dalawa. Ang totoo, gusto ko lang namang makuha muli ang attention niya. Kanina kasi ay maayos pa kaming nag-uusap, pero matapos niyang mapansin sina Jillian ay bigla na lamang siyang natahimik. Tahimik siyang nakatitig sa cellphone niya habang paminsan-minsan ay may tine-type roon. Para tuloy akong nawalan ng kasama. Unti-unting bumigat ang pakiramdam ko habang palihim ko siyang pinagmamasdan. Kanina lang ay ang lambing-lambing niya sa akin, pero ngayon ay parang biglang lumamig ang atmosphere sa pagitan naming dalawa. Hindi ko maiwasang kabahan. Bigla tuloy pumasok sa isip ko na baka… baka hindi pa talaga siya totally naka-move on kay Jillian. At sino ba naman ako para hindi maintimidate? Napakaganda ni Jillian, makinis, elegante, at halatang galing sa mayamang pamilya. Kahit babae ako, aminado akong agaw-atensyon t
JACQUELINE POV HINDI TOTOO IYAN! Wala akong sinasabing ganiyan!” mariing depensa kaagad ni Aimee habang nanlalaki ang mga mata niya sa galit at pagkabigla. Halata sa mukha niya ang pagpipigil ng emosyon, ngunit imbes na matinag ako ay lalo lamang akong nainis. Tumaas ang isang kilay ko habang matalim ko siyang tinitigan. “Talaga ba? Eh bakit parang ikaw mismo ang unang-unang nagkalat ng issue?” malamig kong tanong. Bahagya siyang napaatras at tila nawalan ng maisasagot. Humalukipkip lang ako at saka mariing inirapan siya. Wala na akong balak pahabain pa ang argumento dahil sayang lang sa oras. Pagkatapos noon ay tumalikod na ako at naglakad palayo kasama ang mga kaibigan ko na kanina pa tahimik na nakamasid sa nangyayari. Ramdam ko pa rin ang matalim na tingin ni Aimee mula sa likuran ko ngunit pinili kong huwag na lamang siyang pansinin. Alam ko naman na wala na siyang laban sa akin eh. Hindi na ako nakatira sa poder nila kaya wala na ding dahilan para tiisin ko ang pangit
JACQUELINE POV “Hoy, tumigil na nga kayo. Kayo talaga, kung anu-ano na naman iyang mga sinasabi ninyo sa akin.” natatawa ngunit bahagyang nahihiyang wika ko habang pabiro silang tinitingnan. Magkakatabi kaming naglalakad sa hallway ngunit halos hindi na ako mapakali dahil sa walang tigil nilang panunukso. Pakiramdam ko tuloy ay lalo lamang umiinit ang pisngi ko sa bawat salitang naririnig ko. “Hmp! Lahat naman ng sinasabi namin ay totoo. Tingnan mo nga ang sarili mo ngayon. Nagba-blush ka na naman!” kaagad din na sagot ni Lilia habang nakangisi. “Aba, oo nga!” dagdag naman ni Jezzie dahilan para sabay-sabay silang tumawa. Napailing na lamang ako habang pilit na itinatago ang pagkainis at hiya. Hindi ko na lang sila pinansin pa at mas pinili kong magpatuloy sa paglalakad papunta sa classroom namin. Ngunit bago pa man ako tuluyang makarating doon, bigla akong napatigil nang may humarang sa daraanan ko. Agad na nagsalubong ang mga kilay ko nang makita ko kung sino iyon.
JACQUELINE POV KAGAYA ng sinabi kanina ni Russell, kumain muna kami ng breakfast bago niya ako inihatid sa school. Tahimik lang kaming kumain kanina sa isang mamahaling café na malapit lang sa bahay kung saan kami nakatira. Hindi ko nga alam kung bakit dito pa kami sa café kumain ng agahan eh. Pwede naman na sana sa bahay. Ahhh, siguro, gusto niya talagang gumastos kaya ganoon. Baka wala nang mapaglagyan sa dami ng pera. Habang kumakain kami, hindi ko pa rin maiwasang mailang habang pinapanood siyang kumikilos. Napakaayos niya sa lahat ng bagay, mula sa paraan ng paghawak niya ng kutsara hanggang sa pagsubo at pagnguya. Samantalang ako, pakiramdam ko hanggang ngayon ay hindi pa rin ako sanay sa mundo niya. May pera si Daddy pero kagaya ng nasabi ko na, hindi ako lumaki sa karangyaan. Pagkatapos naming kumain, agad na din kaming bumalik ng kotse. Kagaya ng kahapon, agaw-pansin na naman ang ginamit niyang sasakyan. Ibang brand ng sports car na naman ang gamit niya. Hind
JACQUELINE POV KINABUKASAN, kagaya ng inaasahan, hirap na hirap akong bumangon sa kama. Pakiramdam ko, hindi ko maramdaman ang sarili kong balakang. Dagdagan pa ng kulang ako sa tulog. Sobrang inaantok ako at feeling ko nga, umiikot ang buo kong paligid. Pero, hindi ako pwedeng umabsent. Last week, isang linggo akong hindi pumasok sa school, kaya naman kahit na nahihirapan, pinilit ko ang sarili kong bumangon mula sa kama. Si Russell, mahimbing na natutulog sa tabi ko. Bahagyang nakatagilid habang yakap ang unan. Magulo ang buhok nito at halatang pagod at puyat. Sandali ko pa siyang pinagmasdan bago ako tuluyang tumayo. Napangiwi ako nang maramdaman ko ang pananakit ng katawan ko. Para akong binugbog magdamag. Napahawak pa ako sa may balakang ko habang dahan-dahang naglalakad papunta sa banyo. Pagkapasok ko roon, kaagad na rin akong naligo. Malamig na tubig ang ginamit kong panligo para kahit papaano ay magising ang diwa ko. Pagbagsak pa lang ng tubig sa katawan ko ay na
JACQUELINE POV HINDI ko na hinintay pa si Russell na lumabas ng banyo. Nang masiyahan ako sa ipinalit kong profile picture ko sa Facebook, nagpasya na akong tuluyang mahiga ng kama para matulog na Maaga pa ang pasok ko sa School kinabukasan. Isa pa, medyo late na din. Halos alas dose na kasi ng hatinggabi. Kaya, kailangan ko na talagang matulog Kaya lang, hindi ko alam kung ilang minuto pa lang akong nakaidilip nang maramdaman ko ang isang katatwang bagay. Ramdam ko ang lamig sa pang-ibabang bahagi ng katawan ko kasabay ng kiliti na nararamdaman ko sa aking buong pagkatao. Na para bang may kung sino ang dumidila sa------ Kahit na inaanotok, kaagad akong nagmulat ng aking mga mata at ganoon na lang ang pagkagulat ko nang makita ko si Russell Nakasusob siya sa pagitan ng aking hita habang hinahagod ng sarili niyang dila ang aking perlas "Ahhh...." hindi ko mapigilang ungol. "Russell, ano ang ginagawa mo. Ohhh! Ang sarap!!!" dagdag ko pa Wala sa sariling napakapit ako sa bedsheet
BARBARA POV MAAYOS kaming nakabalik ng Manila. Sa piling ni Charles kung saan mas nagiging maayos ang pagsasama namin. Pinaparamdam at pinapakita naman nito sa akin kung gaano ako kahalaga at sapat na sa akin iyun. Alam kong walang perpektong relasyon pero nang sundan ako ni Charles sa probensy
BARBARA POV Pagkatapos namin kumain, kaagad na kaming gumayak para maumpisahan na ang pag- biyahe namin pabalik ng Manila. Sakto din dahil naghihintay na daw ang pinapuntang driver na susundo sa amin ni Charles. Ayaw kasi nila Madam Carmela na pagdriven si Charles lalo na at medyo mahaba-habang b
BARBARA POV " HINDI ka nakasagot noh? Kasi totoo ang sinabi ko. Kawawa ka naman. Darating at darating talaga ang araw na alam kong kusa kang palalayasin ni Charles at ako ang ipapalit sa iyo. Huwag kang mag-alala, kapag wala ka na dito, aalagaan ko ng maayos ang mga anak mo. Magiging mabait at map
CHARLES VILLARAMA POV “Ano? Umalis si Barbara nang hindi nagpapaalam? Paano nangyari iyun? Ano ang nangyari? Nag-away ba kayo?” seryosong tanong ni Mommy sa akin. Pagkatapos kong makausap kanina ang gwardiya, tinatawagan ko si Mommy para tanungin dito kung pinasundo ba nito sila Barbara at mga bat







