เข้าสู่ระบบJACQUELINE POV Huminto si Martin sa tapat ko. “Jackie.” malamig ang boses na bigkas ni Martin pero halata ang galit. Hindi ko alam kung bakit kaya kaaagad din akong nag-angat ng tingin at direkta siyang tinitigan sa mga mata. “Yes? May kailangan ka?” malamig ang tono ng boses na tanong ko. Kung totoosin, wala naman na talaga akong nararamdaman sa taong ito eh. Hindi, meron pala. Hindi pagmamahal kundi galit at pagkamuhi. Muntik niya na kasing sirain ang buhay ko eh. Mabuti na lang talaga at may isang Russell Davis na nagligtas sa akin ng gabing iyun. “Ano’ng ginagawa mo rito?” narinig kong tanong ni Martin. Kaagad namang napakunot noo ako. “Kakain…Bakit? Bawal ba?” sagot ko habang pilit pinapanatiling kalmado ang sarili. "Sa ganitong lugar?" puno ng pang-uuyam sa tono ng boses na tanong ni Martin. Na akala mo hindi namin kayang bayaran ang mga pagkain sa lugar na ito "Bakit, iniisip mo ba na hindi namin afford ang lugar na ito? Tsk, Martin, mali ang estimate mo!" yamo
JACQUELINE POV TAPOS na ang klase?" nakangiting tanong sa akin ni Russell pagkalapit niya sa akin. HIndi na din ako nakapalag nang bigla na lang niyang kunin sa akin ang bag ko. "Oo, kakatapos lang." sagot ko din naman kaagad. Napangiti naman siya bago niya hinarap ang mga kaibigan ko "Nagmamadali ba kayo? Sumabay na kayo sa amin, kakain muna tayo ng dinner bago umuwi." pagyayaya niya. Napansin kong kaagad na namilog ang mga mata ng tatlo kong mga kaibigan at sabay-sabay na tumango "Ha? Talaga? Aba, oo naman! Libre na iyan eh, hindi talaga namin palalagpasin iyan.' ani ni Lilia. "Oo, siyempre. free kami ngayun." sabat naman ni Jezzie "Kung ganoon, ano pa ang ginagawa natin. Tara na!" pagyayaya ni Russell at pagkatapos noon, sabay-sabay na kaming naglakad patungo sa kotse Ni hindi man lang namin napansin ang matalim na titig ng kung sino na nakasunod pala sa amin. Sa isang sikat na restaurant kami dumiretso. Pagkapasok pa lang namin ay bumungad na agad ang malamig na h
JACQUELINE POV “What? So talagang totoo ang tsismis?” gulat na bulalas ni Eduardo dahilan para mapalingon pa sa amin ang ilang taong nasa katabing mesa. “Gosh! Kasal ka na at naghoneymoon na kayo? Jackieeeee!” kinikilig na sambit ni Jezzie habang hinahampas pa ang braso ko. “Grabe! Ang swerte mo naman!” sabat naman ni Lilia “Wait lang, wait lang!” sabat ni Jezzie habang parehong nakatakip ang kamay sa bibig niya. “So ibig mong sabihin… hindi ka na virgin? Na nakuha na ni Russell iyang sa ’yo?” Halatang-halata ang kilig sa boses niya kaya hindi ko napigilang matawa. “Jezzie. Wala ka talagang filter sa bibig!” natatawang saway ni Eduardo “Ano ba? Curious lang naman ako!” depensa nito sabay kindat pa sa akin. “Eh hello? Si Russell Davis iyon! Napailing na lang ako habang hindi pa rin maalis ang pamumula ng mukha ko. Grabe naman itong mga kaibigan ko. Ang titindi ng imagination. “Hindi naman ganoon kadali ang lahat. At saka… complicated ang kasal namin.” mahina kong s
JACQUELINE POV “AYOS ka lang ba?” nag-aalalang tanong sa akin ni Lilia habang mabilis niyang hinahabol ang paglalakad ko palabas ng hallway. Natapos din ang medyo mahaba-habang balitaktakan namin ni Aimee at kasalukuyan na kaming naglalakad patungo sa room ng first class namin. Mabigat pa rin ang pakiramdam ko dahil sa nangyari kanina. Hanggang ngayon ay parang naririnig ko pa rin ang mapang-asar na boses ni Aimee habang ipinagsisigawan niya sa harap ng halos kalahati ng klase na asawa na raw ako ni Russell Davis. Mabuti na lang at tumunog agad ang bell, kung hindi ay baka mas humaba pa ang eksena namin. Kasama ko pa rin sila Lilia, Jezzie, at Eduardo. Kanina pa nila ako tinatanong kung may katotohanan daw ba ang sinasabi ni Aimee. Iyon ay ang tungkol kay Russell. Kung totoo bang asawa ko na siya. “Jackie, seryoso kasi kami,” muling sambit ni Eduardo habang nakasuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng uniform niyang pantalon. “Hindi naman basta-basta nagbibiro si Aimee tungkol sa g
JACQUELINE POV Kaagad namang naningkit ang mga mata ko sa inis. Ang tatlo kong mga kaibigan na nasa likod ko lang, narinig ko pa rin ang pagbubulungan. Ang tungkol pa rin sa narinig nilang nag-asawa na ako ng topic nila "Nakakatuwa si Jackie....” pabulong na saad ni Ernesto “Yes, nag asawa na pala siya. Kaya pala inihatid siya kanina.,” dagdag pa ni Lilia Ang ilan sa mga istudyante na kanina ay paroon at parito, bigla na lang napahinto sa paglalalakad. Na alam ko naman ang dahilan. Sumasagap lang sila ng tsismis mula sa mabahong bibig nitong si Aimee. “Sila yata ‘yung magkapatid…” narining kong wika ng isa sa mga estudyante. “‘Yan ba ‘yung pinilit daw magpakasal?” saad naman ng isa pa. “Si Russell Davis ba talaga asawa niya?” Lalong uminit ang ulo ko sa dami ng matang nakatingin sa amin. Ngunit imbes na magwala, pilit kong kinontrol ang emosyon ko. Hindi ako papatalo kay Aimee sa ganitong paraan. "Ex-con? He's a nice guy! At ano na lang kaya ang iisipin ng buong an
JACQUELINE POV"SUSUNDUIN kita mamaya." nakangiting wika ni Russell sa akin habang nakayakap ako sa aking bagong School bag."Kaya ko na. Ibig kong sabihin, baka busy ka. Ayaw kong maka-isturbo." sagot ko din namanNahihiya na talaga ako sa mga kaganapan na makikita sa buong paligid. Naririnig ko na ang mga bulungan ng mga kapwa ko istudyante at tama nga ang hinala ko. May nakakakilala dito kay Russell Davis."Hmm, no! I insist! Tsaka, hindi ako busy." nakangiting sagot niya at pagkatapos noon, basta na lang ako nitong hinalikan sa noo bago nakangiti na sumakay ng sasakyanNapapatulala na lang talaga ako! HIndi ko kasi talaga akalain na hahalikan ako nitong si Russell sa harapan ng maraming tao. I mean, kahit sa noo lang ang halik na iyun, pero halik pa rin. At ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko"See you later, Wife." narinig kong muling wika ni Russell, bago nito tuluyang pinaharurot ang sasakyan paalis.Naiwan naman akong napatulala na lang. Pakiramdam ko, hindi pa tapos ang
MABILIS NA LUMIPAS ang dalawang araw. Ang shooting niya sa beach resort para sa endorsement ay na cancel muna. Mabuti na lang talaga at tiyahin lang ni Christoher ang kliyente kaya mabilis na napakiusapan. Naiintindihan nito ang sitwasyon at katunayan, dinalaw pa nga ang triplets sa hospital eh.
KATRINA/JULLIANNE “Ano ang nangyari sa kanya?” hindi niya maiwasang tanong sa dalawang gwardiya na pinagtutulungang buhatin si Christopher madala lamang ito sa sarili nitong kwarto. “Good evening, Mam. Lasing po si Sir. Tutulungan po namin na iakyat sa kwarto niya.” Magalang namang sagot ng isa
“Christopher, ano ba? Bitiwan mo nga ako? Hindi mo ba nakikita? Ang daming tao oh?” seryosong wika naman niya kay Christopher. Hindi na siya nakatiis na pandilatan ito dahil ayaw talaga siya nitong bitiwan eh habang nakikita niya naman sa mga mata ng ka love team niyang si Dexter ang inis. Hindi la
“GOOD evening po!” mahinang bati niya kina tita Arabella at Tito Kurt. “Good evening din sa iyo, Iha. Upo ka na.” halos magkapanbay namang sagot ng dalawa sa kanya kaya mabilis na din siyang naupo. ‘So, let’s eat na! Teka lang, iha..na meet mo na ba si Christopher? Nandito siya kanina ah?” ani







