MasukJENNIFER MADLANG-AWA POV
"Sino po ba kayo? Ano ang kailangan niyo sa akin?" muling tanong ko sa lalaking katabi ko ngayun! Parang hari ang kanyang awra samantalang para naman akong basang sisiw! Lamig na lamig dulot ng pagkabasa sa ulan! "Are you sure hindi mo ako kilala? Ang bilis mo naman yatang nakalimot, MIss. Madlang-awa!' seryoso nyang bigkas kasabay ng pagtangal niya sa kanyang suot na eyeglasses! Wala sa sariling napatitig ako sa kanya at kaagad na nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang hitsura niya! Shit, walang iba kundi ang ama ng batang nalunod! Shocks, sino ba ang hindi makakakilala sa kanya? Although iba ang awra niya ngayun alam kong siya lang naman ang ama ng batang si Ezekiel! "Ano ang kailangan mo sa akin? Mr. Valdez...kidnaping itong ginagawa niyo at malaking kasalanan ito sa batas!" kahit na natatakot, pinilit ko pa ring magtapang-tapangan! Hindi pwedeng makita niyang natatakot ako sa kanya dahil alam ko sa sarili ko na wala akong kasalanan sa nangyari sa anak niya! Biktima lang din ako! Sinungaling lang talaga si Ethel at idinawit ako sa kapabayaan na ginawa niya sa anak niya kaya nalunod ito! "Kidnapping? Kung iyun ang tingin mo, I don't care!" mahina niyang bigkas! Muli niyang isinuot ang kanyang eyeglass sabay dampot ng isa pang coat at pahagis na ibinigay sa akin! "Fix yourself! Sa panahon ngayun, bawal kang magkasakit dahil may mga bagay ka pang dapat gawin para naman mabayaran mo lahat ng mga pagkakasala mo sa akin!" walang emosyon niyang bigkas! Wala sa sariling muling napatitig akio sa kanya! "Nakulong na ako ng isang linggo dahil sa nangyari sa anak mo at kahit wala akong kasalanan tinangap ko iyun! Huwag kang abusado Mr. Valdez..pakawalan mo ako! Wala akong kasalanan na nagawa sa iyo kaya tigilan mo ako!" naiinis ko nang sagot sa kanya! Kahit na alam kong pamangkin siya ng mga may-ari ng Villarama-Santillan Beach resort hindi ko talaga siya uurungan! Tutal naman sanay na ako sa magulong buhay eh! "Kulang pa ang pagkakulong mo ng isang linggo sa kapabayaan na ginawa mo! Namatay ang anak ko dahil doon kaya dapat lang na mapagbayaran mo din iyun at sisiguraduhin ko sa iyo Ms. Madlang-awa...mahal akong maningil!" seryoso niya ding sagot sa akin! Hindi ko naman maiwasan ang makaramdam ng matinding takot! Ano ang ibig niyang sabihin? Ano pa bang kabayaran ang gusto niya gayung malinaw pa sa dagat ng beach resort na wala akong kasalanan! Siguro naman nag-imbistiga siya pero bakit lumalabas pa rin ngayun na kasalanan ko? Baliw ba siya? "Wala nga akong kasalanan sa mga nangyari! Ginawa ko ang lahat para maisalba ang anak mo pero wala na talaga eh! Wala na siyang pulso noong naiahon ko siya sa dagat!" kaagad ko ding sagot sa kanya! Hindi siya nakaimik pero napansin ko ang lalong pagsalubong ng kilay niya! "Tsaka, hindi ako tutulungan ng mismong pamunuan ng beach resort kung kasalanan ko ang mga nangyari!" muling bigkas ko pero para bang wala na sa kanya iyun! Napansin ko kasing hindi na siya siya sumagot pa kaya nanahimik na din ako. Baka kasi kung patuloy pa akong kukuda, lalo siyang magalit sa akin at ihagis ako sa labas ng sasakyan! Lalong lumakas ang ulan at halos zero visibility na ang labas! Tsaka, kanina pa tumatakbo itong sasakyan at sure ako na medyo malayo na kami sa baryo kung saan ako nakatira! Sabagay, pinalayas na nga pala ako sa amin kaya wala na ding dahilan para pumalag pa ako! Katunayan nga hindi ko alam kung saan ako pupunta eh! Hindi niya naman siguro ako sasaktan diba? Mukhang hindi naman siya mamamatay tao! Nagkataon lang siguro na galit siya kaya medyo nakakatakot ang awra niya pero kung may balak siyang masama sa akin, baka kanina niya pa ginawa! Haysst! Bahala na nga siya! Wala naman na akong choice kundi ang sumunod sa agos ng buhay eh! Hindi niya naman siguro ako gagawan ng masama dahil kilala ko ang mga relatives niya! Dinig ko mabait ang angkan nila kaya hihdi niya naman siguro ako ipapatay nang dahil lang galit siya sa akin! Wala sa sariling napahigpit ang pagkakahawak ko sa jacket na ibinigay niya! Dahil sa pagkabasa sa ulan, nakakaramdam na ako ng panlalamig! Dagdagan pa na bukas pa yata ang aircon ng sasakyan! "Mr. Valdez..pwede bang pakipatay muna ng aircon? Tutal naman medyo malamig ang panahon eh! Basa ako at baka magkasakit ako!" Lakas loob kong bigkas! Tinitigan niya lang ako kasabay ng pagtaas ng kabilang sulok ng labi niya! "Kung basa ka..maghubad ka, problema ba iyun?" seryoso niyang bigkas! Kaagad ko naman siyang pinanlakihan ng mga mata! Baliw ba siya? Maghubad daw, eh makikita niya ang pinakakaingatan kong yaman? Haysst, bahala na...titiisin ko na lang ang lamig kaysa naman maghubad ako sa harapan niya noh! Pervert yata ang gagong ito eh!JILLIAN POV Mabilisang ligo lang naman ang ginawa ko. Suot ang bathrobe, lumabas ako ng banyo, at napahinto ako sa kinatatayuan nang hindi lang si Mommy ang nadatnan ko sa silid. May iba pang mga taong hindi ko kilala, abalang-abala sa kung anu-anong dala nila. “Ma, ano ito?” nagtataka kong tanong. Napalingon ako sa pinto. Nasaan na ba si Ralph? Bakit may mga estranghero sa loob ng silid na ito? “Mga staff ko sila. Si Clara, hairstylist ko, si----” “Ma----” putol ko agad. Hindi na kailangang ipakilala pa. Halata namang mga staff niya ang mga ito. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit nandito sila. “Nasaan po ba si Ralph?” tanong ko, bahagyang naiirita na. Hindi pa kasi talaga ako ready na humarap sa kahit kani-kanino eh. Wala akong gana. Ang gusto lang naman sana ay mapag-isa at wala akong ibang gustong makita at makasama kundi si Ralph lang. Pero nasaan nga ba ang lalaking iyun? “Nasa labas. At kung ayaw mong ma-late sa pupuntahan natin, maupo ka na diyan para mas
JILLIAN POV Hindi ko inaasahan na mabubusog ako sa simpleng dinner na pinagsaluhan naming dalawa ni Ralph. Hindi ko din akalain na sa simpleng pag-uusap namin, kahit papaano, gumaan ang puso ko Mas masarap pala ang ganito at ngayun ko lang tuluyang napatunayan na mas okay pala na huwag magkulong sa silid kapag masama ang loob. Mas lalong nakaka-depress iyun "What do you want for your dessert, Sweetheart?" malambing na tanong nitong si Ralph sa akin. Kunwari, saglit akong nag-isip bago tumingin sa dessert counter "Strawberry cheesecake." sambit ko. "Alright, dito ka lang at ikukuha kita.." sambit nito at mabilis na itong naglakad patungo doon Nang mag-isa na lang ako sa table hindi ko maiwasan na magulat nang mula sa pintuan ng restaurant, napansin kong naglalakad papasok ang walang iba kundi si Donnabelle Davis. Anak siya nila Ate Jeann at Kuya Drake. Kapatid ni Russell Davis. Naglalakad ito palapit sa akin kaya naman, wala sa sariling napatayo ako., "Donna." mahina ko
JILLIAN POV AKALA ko, magiging okay na ako pero hindi pala. Habang lumilipas ang mga araw, alam kong hindi pa rin ako nakaka-moved-on sa matinding dagok na nangyari sa buhay ko. Hindi ganoon kadaling mawala ang sakit dulot ng pagkawala ng baby sa sinapupunan ko pero kahit ano ang kumbinsi ko sa sarili ko na magiging okay ako, alam kong hindi eh. "Jillian, umiiyak ka na naman? Sinabi sa akin kanina ni Mommy na hindi ka na naman daw kumain na lunch?" malambing ang tono ng boses na tanong ni Ralph sa akin Kakarating lang nito galing sa trabaho at nadatnan niya akong nakasandal sa headboard ng kama. Tahimik na lumuluha "Ralph, sorry....hindi kasi ganoon kadali ang lahat na tangapin ang katotohanan eh." mahina kong sambit. "Sweetheart, I know pero isang buwan na ang lumapas. Masakit, oo, pero kailangan na nating tangapin iyun." seryoso nitong sambit. Hindi naman ako nakaimik. Tahimik kong pinunasan ang luha mula sa aking mga mata. Naiintindihan ko naman na hindi lang ako n
JILLIAN POV Kagaya ng plano, sa mansion Villarama ako umuwi. Tinabla ko muna ang paanyaya ni Kuya Peanut. Oo, siya ang ama ko pero hindi naman ibig sabihin noon na mapagbibigyan ko kaagad ito sa hiling nito. Lalo na at masyado pang magulo ang lahat Ang gusto lang ngayun ay manahimik na muna. Na makasama sa palagi si Ralph dahil sa kanya lang talaga ako kumukuha ng lakas sa ngayun. Ang pagtatalo sa pagitan nina Mama Maureen, Kuya Peanut, at Ate Charlotte, hindi ko na alam kung saan humantong. Basta ang malinaw sa akin, hanggang sa makalabas kami ng ospital, nananatiling mabigat ang hangin sa pagitan nila. Bahala na sila lalo na at nasa tamang edad na sila para malaman kung ano ang tama at mali. Pagdating sa mansion, agad akong sinalubong ng mother-in-law ko. Mahigpit niya akong niyakap, parang nais iparamdam ang pagdamay sa nangyari sa amin. “Kamusta ka na, hija?” malumanay na tanong ni Mommy Veronica habang hinahaplos ang likod ko. “Huwag kang mag-alala… everything wil
JILLIAN POV “OH, wala na palang problema. Walang sama ng loob sa inyo si Jillian sa kabila ng pambabaliwala na ginawa mo sa kanya, kaya ayos na.” muling wika ni Mama Maureen, may halong diin sa bawat salitang binitiwan nito. Halatang handa pa itong makipaglaban sa pamamagitan ng debate. SAbagay, hindi biro ang pinagdaanan nito taops ang tunay kong ama ay nasa paligid ko lang naman pala. “Maureen--kasalanan mo naman talaga ito. Kung hindi ka nagsinungaling sa akin noon, sana noon ko pa nalaman na ako pala ang ama ni Jillian,” seryosong sagot ni Kuya Ralph, bakas ang pinipigilang galit sa kanyang mukha. “At ako pa talaga ang may kasalanan? Bakit? Hindi ko ba nabanggit sa iyo ang tungkol sa bagay na iyan, Peanut? Huwag ka nga diyang sinungaling. Sa takot mong baka hiwalayan ka ni Charlotte, ginawa mo ang lahat ng kasinungalingan. At noong sinabi ko na ikaw ang ama, hindi ba’t itinanggi mo?” mahabang litanya ni Mama Maureen, halos manginig ang boses sa galit at hinanakit. Hindi
JILLIAN POV "NAGKITA ulit tayo, Charlotte?" wika ni Mama Maureen kay Ate Charlotte. Bigla tuloy akong kinabahan. Si Kuya Peanut naman, halatang biglang naging alerto Dalawang babae na naging magkaribal sa iisang lalaki noon. At hangang ngayun, alam kong hindi pa rin nakakalimutan ang mga alaala ng nakaraan "Ralph, baka naman, mag-away sila." pabulong kong bigkas kay Ralph. Kahit ako, kinakabahan din eh. Paano na lang kaya kung magpang-abot ang dalawa? Wala pa naman akong lakas para umawat. "Oo nga eh...akala ko pa naman, hindi ka na makakalabas. Akala ko talaga sa kulungan ka na mabubulok!" wika naman ni Ate Charlotte. "No! Ikaw na din ang nagsabi noon na ang masamang damo ay matagal mamatay. Well, huwag kang matakot at huwag ka ding mag-alala. Hindi na ako interesado kay Peanut kaya ipagpalagay mo ang kalooban mo.'" seryosong sagot naman ni Mama Maureen. "Tsk, kahit pa landiin mo ulit ang asawa ko, hindi ka na niyan papatulan." mataray na sagot naman ni Charlotte
Jillian POV Sa pagdating namin ng beach resort, kaagad na bumungad sa paningin ko ang napaka-aliwalas na kapaligiran. Hindi ko mapigilan ang pagsilay ng masayang ngiti sa labi ko. Ito ang dahilan kung bakit sa tuwing niyaya ako ni Moira Kristina na magbakasyonn sa lugar na ito hindi talaga ako
JILLIAN SANTILLAN POV "Bakit, sasamahan mo ba ako kung sakaling gusto kong magshower?" seryosong tanong ni Kuya Ralph na hindi ko naman maiwasan na magulat lalo na nang maramdaman ko na halos dumikit na ito sa akin ngayun. Wala sa sariling mabilis akong napaatras para magbigay ng distansya sa pag
JILLIAN SANTILLAN POV "Akin na muna iyang daliri niyo. Ipasipit na muna natin sa crabs para may dahilan na ipagbalat ko din kayo ng shrimp." may bahid na pagkainis sa boses na sagot naman ni Kuya Ralph kay Russell. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti "Hindi bale na lang, Uncle. Gets na nam
SYNOPSIS Ralph Alexander Villarama---panganay na anak ng mag-asawang Veronica at Rafael Villarama. Nakatakdang magiging susunod na CEO ng Villarama Empire. Isang mabigat responsibilidad na nakaatang sa kanyang mga balikat pero kailangan niyang kayanin lalo na at siya ang panganay. Kagaya ng may







