LOGINJENNIFER MADLANG-AWA POV
"Sino po ba kayo? Ano ang kailangan niyo sa akin?" muling tanong ko sa lalaking katabi ko ngayun! Parang hari ang kanyang awra samantalang para naman akong basang sisiw! Lamig na lamig dulot ng pagkabasa sa ulan! "Are you sure hindi mo ako kilala? Ang bilis mo naman yatang nakalimot, MIss. Madlang-awa!' seryoso nyang bigkas kasabay ng pagtangal niya sa kanyang suot na eyeglasses! Wala sa sariling napatitig ako sa kanya at kaagad na nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang hitsura niya! Shit, walang iba kundi ang ama ng batang nalunod! Shocks, sino ba ang hindi makakakilala sa kanya? Although iba ang awra niya ngayun alam kong siya lang naman ang ama ng batang si Ezekiel! "Ano ang kailangan mo sa akin? Mr. Valdez...kidnaping itong ginagawa niyo at malaking kasalanan ito sa batas!" kahit na natatakot, pinilit ko pa ring magtapang-tapangan! Hindi pwedeng makita niyang natatakot ako sa kanya dahil alam ko sa sarili ko na wala akong kasalanan sa nangyari sa anak niya! Biktima lang din ako! Sinungaling lang talaga si Ethel at idinawit ako sa kapabayaan na ginawa niya sa anak niya kaya nalunod ito! "Kidnapping? Kung iyun ang tingin mo, I don't care!" mahina niyang bigkas! Muli niyang isinuot ang kanyang eyeglass sabay dampot ng isa pang coat at pahagis na ibinigay sa akin! "Fix yourself! Sa panahon ngayun, bawal kang magkasakit dahil may mga bagay ka pang dapat gawin para naman mabayaran mo lahat ng mga pagkakasala mo sa akin!" walang emosyon niyang bigkas! Wala sa sariling muling napatitig akio sa kanya! "Nakulong na ako ng isang linggo dahil sa nangyari sa anak mo at kahit wala akong kasalanan tinangap ko iyun! Huwag kang abusado Mr. Valdez..pakawalan mo ako! Wala akong kasalanan na nagawa sa iyo kaya tigilan mo ako!" naiinis ko nang sagot sa kanya! Kahit na alam kong pamangkin siya ng mga may-ari ng Villarama-Santillan Beach resort hindi ko talaga siya uurungan! Tutal naman sanay na ako sa magulong buhay eh! "Kulang pa ang pagkakulong mo ng isang linggo sa kapabayaan na ginawa mo! Namatay ang anak ko dahil doon kaya dapat lang na mapagbayaran mo din iyun at sisiguraduhin ko sa iyo Ms. Madlang-awa...mahal akong maningil!" seryoso niya ding sagot sa akin! Hindi ko naman maiwasan ang makaramdam ng matinding takot! Ano ang ibig niyang sabihin? Ano pa bang kabayaran ang gusto niya gayung malinaw pa sa dagat ng beach resort na wala akong kasalanan! Siguro naman nag-imbistiga siya pero bakit lumalabas pa rin ngayun na kasalanan ko? Baliw ba siya? "Wala nga akong kasalanan sa mga nangyari! Ginawa ko ang lahat para maisalba ang anak mo pero wala na talaga eh! Wala na siyang pulso noong naiahon ko siya sa dagat!" kaagad ko ding sagot sa kanya! Hindi siya nakaimik pero napansin ko ang lalong pagsalubong ng kilay niya! "Tsaka, hindi ako tutulungan ng mismong pamunuan ng beach resort kung kasalanan ko ang mga nangyari!" muling bigkas ko pero para bang wala na sa kanya iyun! Napansin ko kasing hindi na siya siya sumagot pa kaya nanahimik na din ako. Baka kasi kung patuloy pa akong kukuda, lalo siyang magalit sa akin at ihagis ako sa labas ng sasakyan! Lalong lumakas ang ulan at halos zero visibility na ang labas! Tsaka, kanina pa tumatakbo itong sasakyan at sure ako na medyo malayo na kami sa baryo kung saan ako nakatira! Sabagay, pinalayas na nga pala ako sa amin kaya wala na ding dahilan para pumalag pa ako! Katunayan nga hindi ko alam kung saan ako pupunta eh! Hindi niya naman siguro ako sasaktan diba? Mukhang hindi naman siya mamamatay tao! Nagkataon lang siguro na galit siya kaya medyo nakakatakot ang awra niya pero kung may balak siyang masama sa akin, baka kanina niya pa ginawa! Haysst! Bahala na nga siya! Wala naman na akong choice kundi ang sumunod sa agos ng buhay eh! Hindi niya naman siguro ako gagawan ng masama dahil kilala ko ang mga relatives niya! Dinig ko mabait ang angkan nila kaya hihdi niya naman siguro ako ipapatay nang dahil lang galit siya sa akin! Wala sa sariling napahigpit ang pagkakahawak ko sa jacket na ibinigay niya! Dahil sa pagkabasa sa ulan, nakakaramdam na ako ng panlalamig! Dagdagan pa na bukas pa yata ang aircon ng sasakyan! "Mr. Valdez..pwede bang pakipatay muna ng aircon? Tutal naman medyo malamig ang panahon eh! Basa ako at baka magkasakit ako!" Lakas loob kong bigkas! Tinitigan niya lang ako kasabay ng pagtaas ng kabilang sulok ng labi niya! "Kung basa ka..maghubad ka, problema ba iyun?" seryoso niyang bigkas! Kaagad ko naman siyang pinanlakihan ng mga mata! Baliw ba siya? Maghubad daw, eh makikita niya ang pinakakaingatan kong yaman? Haysst, bahala na...titiisin ko na lang ang lamig kaysa naman maghubad ako sa harapan niya noh! Pervert yata ang gagong ito eh!JILLIAN SANTILLAN POV DALAWANG araw din masama ang panahon kaya dalawang araw din kaming walang ginagawa kundi ang magkulong lang sa bahay bakasyonan. Kaya lang, habang lumilipas ang maghapon at buong gabi na wala naman kaming ginagawa kundi ang magkwentuhan lang, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng lungkot Bigla kasing hinahanap ng puso ko ang presensya ni Kuya Ralph eh. Simula noong bigla na lang itong umalis ng bahay bakasyonan at nauna nang bumalik ng Manila, feeling ko may kulang sa bakasyon na ito. Na para bang hindi na masaya lalo na at wala si Kuya Halos gabi-gabi kong napapanaginipan ang halik nito. Kahit sa panaginip, ramdam ko ang labi nito na nakadikit sa labi ko. Kapag nagigising naman ako, palagi kong kinakastigo ang sarili ko. Lalo na at bawal nga! Hindi maaari kasi magkamag-anak kaming dalawa n Kuya Ralph. Hindi ako dapat ma-inlove or kahit na magkaka-crush man lang dito TAma, ito ang tamang paglalarawan sa nararamdaman ko ngayun. Feeling ko kasi talaga,
JILLIAN SANTILLAN POV "KU-Kuya ayos na po. Pwede bang--pwede bang bitawan mo na ako? Para kasing------" hindi ko na natuloy pa ang saabihin ko nang bigla na lang nitong inangkin ang labi ko. Hindi ko inaasahan ang mabilis na pagkilos ni Kuya Ralph. Hindi ko inaasahan na hahalikan niya ako! Pakiramdam ko, biglang tumigil ang pag-inog ng mundo. Lalo na at hindi lang simpleng halik sa labi ang ginagawa nito ngayun. Mapusok, mapanghanap at ramdam ko ang dila nito na pilit na ibinubuka ang lips ko Pero ang hindi ko maintidihan sa aking sarili ay hindi ko man lang nagawang magprotesta. Na para bang bigla na lang akong naistatwa at hindi makakilos. Ni hindi ko man lang namalayan sa aking sarili na kusa ko na palang naipikit ang aking mga mata upang mas damhin ang labi nito na walang pakundangan na ginagalugad ang aking bibig. "Jillian----" Narinig kong sambit ni Kuya Ralph gamit ang malambing nitong boses. Dahan-dahan akong nagmulat ng aking mga mata at hindi ko mapigilan an
JILLIAN SANTILLAN POV '"Ano? Ayaw ko nga. Kahit na awayin mo pa ako, hindi kita pakikingan." yamot kong sagot dito at pagkatapos noon, muli na akong naglakad. Itinuloy ko ang aking plano habang si Kuya Ralph naman, naramdaman kong nakasunod sa akin. Hindi ko na ito pinansin habang ang mga mata ko ay nakatoon lang sa ibaba. Na wari ba ay may hinahanap ako na bagay na hindi ko naman alam Wala lang, gusto ko lang makiuso sa mga napapanood ko. Kaya nga nang may nakita akong isang shell na parang bato, akmang dadamputin ko na sana iyun pero mabilis akong naunahan ng isang kamay "Huwag kang dampot nang dampot ng mga bagay na hindi mo naman alam. Baka mamaya, ma injured ka na naman niyan." Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. Yamot akong napatayo ng maayos at direktang hinarap si Kuya Ralph "Ikaw na naman? Ano ba? Pwede bang time out na muna? Masyado ka nang papansin eh!" naiirita kong wika dito. Nginisihan lang ako nito sabay taas sa hawak nitong eco bag. "Kanina ka pa
JILLIAN SANTILLAN POV "MASAKIT BA? BAKIT ka ba kasi nakipag-away kay Kuya Ralph? Ayan tuloy, nasaktan ka." nadatnan ko si Russell na nasa loob ng silid nito. May nakapatong na ice pack sa ibaba ng mga mata nito kaya naman hindi ko mapigilan ang makaramdam ng awa dito "Ayos na ako. Kaunting bagay lang ito na hindi na dapat pang palakihin." seryoso ang tono ng boses na sagot nito sa akin "Ano ba kasi ang nangyari? Kay aga-aga, bakit ba kayo nag-away?" seryosong tanong ko. Wala talaga siyang balak na tigilan itong si Russell hangat hind magsasabi ng totoo eh, Kay Kuya Ralph kasi, alam niyang wala siyang mapapala. Isa pa, ayaw ko nang magtanong ng kahit na ano sa lalaking iyun. Feeling ko kasi, palagi na lang ako pinagti-tripan eh. "Tita, ayos lang talaga ako. Tsaka ang nangyari kanina ay normal lang." nakangiting sagot naman nito sa akin Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapakunot noo. Malalim akong napabuntong hininga bago ako dahan-dahan na tumayo 'Bahala ka na nga, pero
JILLIAN SANTILLAN POV "HINDI mo ako tatanungin kung bakit ko nasasabi sa iyo ang katagang ito?" muling tanong ni Kuya Ralph sa akin "Nagbibiro ka lang diba? SAbihin mo sa akin, binibiro mo lang ako?" nanginginig ang boses na tanong ko dito. May kakaiba akong kabang nararamdaman sa puso ko at pigil ko na ang sarili ko na maluha. Hindi ako dapat na umiyak sa harapan nito dahil patuloy pa ring naglalaro sa isipan ko na baka naan ginu-good time lang ako nito eh. Kaya lang, ang msa sumunod nitong binitiwan ay hindi ko napaghandaan. " I'm, sorry kung sa akin mo pa ito malaman pero, hindi tayo magkadugo, Jillian." seryosong sambit nito "A-ano? Hindi! Hindi totoo iyan. HIndi ako maniniwala!" tuluyan nang pumatak ang luha sa aking mga mata na sagot ko dito. "Jillian--- "Kung sinasabi mong hindi tayo magkadugo, ibig bang sabihin nito na ampon ako ng angkan niyo? Na hindi ako tunay na anak nila Daddy at Mommy?" lumuluha kong tanong dito habang nakatitig ako sa mga mata nito Kay
JILLIAN SANTILLAN POV 'ANO ang problema? Bakit ba kayo nag-aaway ha?" seryosong tanong ko kay Kuya Ralph at Russell. Mabuti na lang talaga at medyo kumalma na ang dalawa pero ang bakas ng sakitan sa pagitan nang dalawa ay nandoon pa rin Si Kuya Ralph, halata ang pasa sa pisngi nito samantalang si Russell naman ay nangingitim ang ilalim ng mga mata. Paika-ika din itong maglakad na halatang may nararamdamang sakit sa katawan "Huwag mo nang pansinin ang bagay na iyun. Pampainit lang mga kaso-kasuan ang ginawa namin kanina." seryosong sagot naman ni Kuya Ralph sa akin. Tinaasan ko lang ito ng kilay at seryosong hinrap ko si Russell. Alam ko kasing walang matinong maisasagot itong si Kuya Ralph sa akin eh. "Ano ang problema? Kailan ka pa naging basagulero?" "Tita Jillian, wala! Wala...hayaan mo na. Noon pa man bully na talaga iyang si Uncle Ralph kaya huwag mo nang bigyang pansin. Teka lang, may dalang mga pagkain sila Manang kanina. Ang mabuti pa, kumain na tayo. Gutom na ako







