ログインHabang nakikipag-usap kay Wyatt, biglang nakaramdam ng kakaibang kaba si Inara at tuluyang nanginig nang bahagya. Nang makita ito ni Wyatt, tinanggal niya ang kanyang jacket at ibinalot ito sa balikat ni Inara. Malumanay niyang sinabing isuot ito nang maayos para hindi siya sipunin. Nagulat si Inara sa ibinalot na jacket sa kanya at naamoy ang katamtamang tapang ng pabango nito. Akmang tatanggi na sana siya nang biglang hawakan ng mainit na kamay ang kanyang pulso. Bago pa man siya makagalaw, binuhat siya at isinampay sa balikat ng lalaki. “Ano ba?!” sigaw ni Inara sa gulat. Sumipa at inalog niya ang katawan niya para makawala. Mabilis na hinawakan ni Wyatt ang braso ni Kaizan para pigilan ito. "Kaizan, saan mo dadalhin si Inara?" Lumingon si Kaizan at tiningnan siya nang masama. "Mind your own business, Wyatt. This is between me and my wife." Natigilan si Wyatt at dahan-dahang binitawan ang braso nito. "Fine. Pero ingatan mo naman ang paghawak kay Inara. Nasasaktan mo ang asawa
Kitang-kita ang takot sa mga mata ni Zandrae. Mabilis siyang tumayo mula sa sahig at nagmadaling maghanap ng gamot sa kanyang maleta. Nang magtagal ay nakain na rin niya ito kahit nanginginig pa ang kanyang mga kamay. Kung totoo man ang epekto nito o sa isip lang niya, nabawasan talaga ang matinding sakit ng kanyang puson matapos uminom ng gamot. Dahil sa nangyari, hindi na muna nagpadala sa damdamin si Zandrae. Itinago niya nang maigi ang kanyang selos at galit sa loob ng kanyang puso. Tiningnan niya ang magulong kwarto, may halong takot at pagsisisi ang kanyang tingin. Salamat at makapal ang dingding ng kwarto. Kung hindi, baka napansin na ng iba ang ingay na ginawa niya kanina. Nang dumilim ang gabi, unti-unting nagliwanag ang mga ilaw ng lungsod. Maaaring hindi kasing ingay o kasing ganda ng malalaking lungsod ang Batanes, pero may sarili itong ganda sa gabi. Nakatayo si Inara sa tabi ng dagat, pinapakinggan ang mahinang hampas ng alon at pinapaypayan ng simoy ng hangin. Pa
Napatingin si Inara nang may halong pagkalito pero hindi na lang nakipagtalo. Simula pa lang noong sumakay sila sa eroplano ay napapansin na niyang kakaiba ang kilos ni Kaizan. Masyado itong maasikaso sa kanya, parang hindi naman ito yung lalaking laging malamig ang pakikitungo sa kanya magmula nang magising si Zandrae. Samantala, nang makita ni Zandrae ang ganoong pakikitungo ni Kaizan kay Inara ay biglang nawala ang ngiti sa labi niya. Napalitan iyon ng masamang kislap sa mga mata. Sa eroplano, sinadya talagang piliin ni Kaizan ang upuan sa tabi ni Inara. Hindi yata namamalayan nito na sobra na ang pag-aalaga niya sa dalaga. Agad pa nitong sinasabi sa flight attendant kung ano ang gusto nitong inumin at kainin, habang siya ay parang hindi man lang napapansin. Paano naman hindi siya magseselos at magtanim ng galit sa ganoong pagkakaiba ng pakikitungo at pag-aalaga ng lalaki sa kanila? Dahan-dahang hinaplos ni Wyatt ang balikat niya at malumanay na nagsalita. "Zandrae, ako na ang
Sandaling huminto si Inara at lumingon kay Kaizan. Bahagya siyang ngumiti at banayad na umiling. "Kaya ko naman na mag-isa. Sumama ka na lang muna kay Dad sa labas. Sabihan mo rin siya na huwag masyadong uminom. Hindi maganda sa puso niya kaya bawal ang sobra." Medyo nagtampo naman si Kaizan pero ayaw na niyang makipagtalo. Tumango lang siya nang mahina at lumabas nang pasan ang tampo. Paglabas niya ay wala na ang mga dating kaibigan ng kaniyang ama. Siya na lang ang nandoon. Tinitigan siya ng matanda habang umiiling. "Kaizan, ang cute-cute mo naman noong bata ka pa. Bakit paglaki mo naging ganyan ka na?" Napakunot ang kaniyang noo sa sinabi ng ama. 'What is this old man talking about? Nakakalimutan niya yatang genes niya ang dinadala at nananalaytay sa'kin?' Tiningnan lang niya ang ama at piniling huwag na lamang umimik. Naintindihan naman iyon ng matanda at napatawa na lang sa sarili. "Ang bilis ng panahon, animnapung taon na ang lumipas at matanda na ako. Halos sampung taon
Nakinig siya nang may interes at pinigil ang ngiti sa labi hanggang sa hindi na niya napigilan at napatawa na lang nang mahina. "Hindi ko inakalang ganyan ka pala noong bata ka pa."Kumindat ito nang pabiro at may ibang ibig sabihin ang sinabi. "Marami ka pang hindi alam. Kung gusto mong marinig ang mga kwento ng pagkabata niya, sabihan mo lang ako kahit kailan. Pangako matutuwa ka talaga."Sinadya niyang ikwento kung paano takot na takot si Kaizan sa mga uod noong bata pa ito para lang mapangiti ang dalaga.Hindi siya makapaniwala na ang lalaking matapang at mapagmataas ay umiiyak pala noon dahil sa maliliit na uod. Tuwing naiisip niya iyon ay napapangiti siya.Samantala ang pinag-uusapan nila ay nagpapakita ng matinding galit na parang nagyeyelo ang paligid.Si Zandrae ang unang nakaramdam nito. Napakunot siya ng noo at nagtanong kahit alam na niya ang dahilan. "Kaizan, anong nangyari? Masama ba ang pakiramdam mo?"Maikli lang ang sagot nito. "Ayos lang ako. Aakyat na ako sa kwarto
Noong bata pa si Kaizan laging sinasabi ng mga tao na kamukha niya ang tatay niya kapag sumasama ito sa mga business meetings. Pero ngayon parang baliktad na ang tingin ng iba at akala nila ay magkapatid o mag-ama na magka-edad ang dalawa.Nakita niyang magaan pa ang usapan kaya inilabas niya ang kahon na hawak. "Dad, ito po ang regalo ni Zandrae para sa inyo."Malaki ang nawala sa ngiti ng matanda pero mas naging malumanay ang tingin nito sa anak.Napansin ni Don Alejandro ang biglang pagbabago ng hangin sa pagitan nila at alam niyang hindi lang ito simpleng usapan. Nagpaalam na lang siya na bibisita sa dating kakilala para iwan silang dalawa nang magkasama.Nang makaalis ang bisita ay tuluyan nang nawala sa pasensya ni Don Adalvino. Tinitigan niya nang may pagkasuklam ang kahon sa kamay ng anak. "Alisain mo yan sa harap ko. Hindi ko tatanggapin ang galing sa kanya. Hindi ba niya alam kung nasaan ang lugar niya? Anong karapatan niyang magbigay sa akin? Kaizan, nakalimutan mo na ba an
Hindi narinig ni Kaizan ang mahina ngunit desperadong sigaw ni Inara. Sa gitna ng bulungan at paggalaw ng mga tao, naglaho siya nang hindi lumilingon. Parang aninong pinili ang kadiliman kaysa harapin ang babaeng naghihintay sa altar.Napakawalan ni Inara ang mahigpit na hawak sa bouquet. Dahan-dah
“Pero naisip mo na ba kung gaano kalala ang pagkagusto sa iyo ni Zandri? What if magising siya tapos malaman niyang married ka na? Na consider mo ba man lang ang feelings niya?” tanong ni Wyatt, diretso at walang paligoy-ligoy.Alam niya kung gaano kalalim ang nararamdaman ni Zandri para kay Kaizan
Tahimik na lumapit si Kaizan sa likod ni Inara at niyakap siya ng mahigpit. Nang mga oras na iyon ay animong saka lamang siya nakahinga ng maluwag sa buong araw na nagdaan.“Ay, palaka!” Abala si Inara sa pagluluto kaya hindi niya namalayan ang papalapit na presensya ni Kaizan. Bahagya siyang napat
Pagkatapos nilang tapusin ang hot pot, ramdam ni Kaizan ang parang apoy sa tiyan niya na wala ni isa mang makapapatay. Namumula ang kanyang mga labi, at kung titingnan nang mabuti, bahagyang namamaga ito.Paglabas nila sa restaurant, ang maliwanag na ilaw sa entrance ay bumalot sa kanilang dalawa.







