Se connecterPartager
Break The Rule [5]
Date de publication:
2025-06-27 15:43:56บรื้นนนนน...
บรรยากาศในรถที่เงียบสงบ ทำให้คนที่ทำหน้าที่ขับนั้นอยากที่จะทำลายบรรยากาศชวนน่าอึดอัดนี้จึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน
"จะทานอะไรกันก่อนมั้ยครับ"
"ไม่/ไม่"
"เอ่อ...ครับ งั้นผมจะขับไปมหาวิทยาลัยเลยนะครับ"
"รีบๆ ขับไปเลียม เดี๋ยวไอ้ลีวายมันจะเปลี่ยนใจ"
"มึงมาทำไมบ้านกู?" ลีวายถามเพื่อนที่นั่งกับเขาบนรถอย่างหงุดหงิด
"ก็กลัวมึงจะไม่ไปเรียนยังไงวะไอ้มาเฟียขี้เกียจ"
"ไอ้คาร์ล!" เสียงเข้มเอ่ยขึ้นอย่างนิ่งๆ
"รู้ครับว่าดุ โหด แต่นี่เพื่อนนะครับ"
"damn!!"
"มึงไม่ต้องมาสบถไอ้สัส!"
"หึ!"
"เลียม มึงก็เหมือนกัน ไปเรียนด้วยล่ะ" คาร์ลบอกลูกน้องคนสนิทของเพื่อนตัวเอง
"ครับคุณคาร์ล"
ตอนนี้รถหรูกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาในมหาวิทยาลัยที่พวกเขากำลังศึกษาอยู่และเป็นปีสุดท้ายของพวกเขาในการเรียนมหาวิทยาลัย ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเข้าเรียนไม่กี่ครั้ง แต่ด้วยความเก่งและความสามารถที่พวกเขามีก็สามารถเรียนจบได้ตั้งนานแล้ว แต่เพราะพวกเขาอยากที่จะจบพร้อมกับทุกๆ คน จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
ปัง!
พรึ่บ!
"กรี๊ดดดดด! นั่นพี่ลีวายกับรุ่นพี่คาร์ลนี่นา"
"อร๊ายยยย ในที่สุดฉันก็ได้เจอเขาตัวเป็นๆ สักที"
"แบบนี้ต้องถ่ายเก็บไว้แล้วล่ะ กรี๊ดดดด"
ทันทีที่ทั้งสองคนลงจากรถ เสียงนักศึกษารอบๆ ต่างดังขึ้นพร้อมกับโทรศัพท์มือถือของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างยกขึ้นมาถ่ายรูปพวกเขาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นรุ่นพี่หนุ่มสุดหล่อด้วยใบหน้าที่หาที่เปรียบไม่ได้
"น่ารำคาญ!"
"ไม่ต่างกันว่ะ"
ทั้งสองต่างหงุดหงิดกับเสียงดังหนวกหูรอบๆ แต่ก็ไม่อยากจะทำอะไรมาก นอกจากทำเป็นไม่สนใจและไม่แม้แต่จะปรายตามองเลย
"เดี๋ยว"
".....?"
"เลียม มึงเรียนอยู่ปี 3 แล้วใช่มั้ย" คาร์ลถามเลียม
"ครับ"
"งั้นก็ไปเข้าเรียนได้เลย ไม่ต้องตามไอ้ลีวาย"
"แต่ว่า..."
"ไปเถอะ" ลีวายบอกกับลูกน้องคนสนิท
"ครับ!" น้ำเสียงที่ตื่นเต้นของเลียมทำเอาลีวายแปลกใจไม่น้อย
"ตั้งใจเรียนล่ะ"
"ครับคุณคาร์ล"
"ดูเหมือนเลียมจะอยากเรียนจริงๆ มึงว่ามั้ย"
"หึ!"
ร่างสูงมองตามเลียม ลูกน้องคนสนิทที่เดินออกไปด้วยสายตานิ่งๆ
"ไว้เจอกันที่ห้อง กูมีประชุม"
"อืม"
ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็แยกกัน โดยที่คาร์ลไปที่ห้องประชุมที่อยู่ตึกบริหาร ส่วนร่างสูงก็เดินมาที่ตึกคณะตัวเองที่แต่เขาเลือกที่จะไม่เข้าเรียน แต่กลับไปอีกทางที่ที่เงียบ สงบ นั่นก็คือดาดฟ้าบนตึก ที่ไม่มีใครขึ้นมาเลยนอกจากเขา
______________
ซุบซิบ! ซุบซิบ!
เสียงซุบซิบของเพื่อนในคณะต่างพูดคุยกันเรื่องของรุ่นพี่ที่มีรูปขึ้นในเพจของเช้าวันนี้จนเป็นที่พูดถึงอย่างไม่หยุด
"ทำไมฉันไม่เจอบ้างนะ!" เรนโบว์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
"เห็นด้วย นานๆ ทีจะได้เจอพี่คาร์ล พี่ลีวาย เฮ้อออ"
"นั่นน่ะสิ อยากเจอจัง" ของขวัญพูดพร้อมกับเหม่อลอยมองภาพที่อยู่บนเพจของมหาลัยที่มีภาพของรุ่นพี่ทั้งสองคนที่ใส่ชุดนักศึกษามาเรียนในวันนี้
"อยากเจอใครคะคุณหนูของขวัญ" แจมเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มล้อเลียนเพื่อนของเธอ
"ไม่เห็นยากเลยก็ต้องเป็นพี่รหัสของยัยนี่น่ะสิ จริงมั้ยของขวัญ" เรนโบว์พูด "แต่สำหรับฉันน่ะขอเป็นพี่คาร์ลก็แล้วกัน เพราะยังไงอีกคนก็สู้ยัยของขวัญไม่ได้อยู่ดี"
"พูดอะไรของแกเรนโบว์"
"ก็แหม่ ถ้าแกชอบแล้วทำไมไม่จีบรุ่นพี่เลยล่ะ ฉันเชียร์พี่ลีวายนะ ถึงแม้ว่าเขาจะเข้าถึงยากมากก็เถอะ"
"แต่ฉันว่าถึงเป็นของขวัญก็คงไม่ง่ายหรอกนะ ใครๆ ก็รู้ว่ารุ่นพี่น่ะเข้าถึงยากมากแล้วก็ไม่สนใจใครด้วย ฉันล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าคนอย่างรุ่นพี่ลีวายจะมีแฟนมั้ย" แจมร่ายยาวทันทีเมื่อนึกถึงรุ่นพี่ลีวายที่เป็นที่ขื่นชอบของพวกรุ่นน้องในมหาวิทยาลัย
"พูดยาวมากเลยนะแจม ^_^"
"ก็มันเรื่องจริงนี่นา"
"แต่ฉันชอบมานานแล้วนะรุ่นพี่ลีวายน่ะ คงเปลี่ยนใจยาก ^_^"
"เห็นมั้ยล่ะ งั้นแกจะเริ่มจีบรุ่นพี่เลยมั้ยยัยของขวัญ"
"ก็อยากจะเริ่มอยู่หรอก แต่...เฮ้อออ"
ที่จริงเรื่องที่ร่างบางแอบชอบพี่รหัสของตัวเองนั้น เพื่อนๆ ของเธอรู้มานานแล้วและเธอก็ชอบเขามาตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรก จนกระทั่งมารู้ว่าพี่ลีวายเป็นพี่รหัสของเธอ แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นสายรหัสเดียวกัน แต่เราไม่เคยพูดคุยหรือทักทายอะไรกันเลยจนกระทั่งตอนนี้ เฮ้อออ...ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้า
ระหว่างที่ของขวัญกำลังคิดอะไรเพลินๆ เสียงของเรนโบว์ก็เรียกสติเธอขึ้นมา
"นี่! ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว ไปกันเถอะ"
"เออใช่สิ ไปๆๆ"
"อื้ม!"
____________
ตึก...ตึก...ตึก
ทั้งสามคนเดินออกมาจากห้องเรียนซึ่งเป็นเวลาเกือบเย็นมากแล้ว เพราะวันนี้เธอทีเรียนทั้งวัน
"ไปก่อนนะพวกแก"
"งั้นฉันก็ขอกลับก่อนดีกว่า วันนี้มีธุระต่อ ไปก่อนนะของขวัญ"
"อื้ม!"
หลังจากที่ทั้งสามคนแยกย้ายกันกลับนั้น ของขวัญก็เดินไปที่รถของน้องสาวที่เธอเป็นคนขับมาตอนเช้า เพราะเธอไปเอารถที่คอนโดของเพื่อนขวัญเอยมาและขับมาที่มหาวิทยาลัยเลย
ตู๊ดดด...ตู๊ดดด...ตู๊ดดด
รอสายได้ไม่นาน ปลายสายก็รับสาย
"พี่เลิกเรียนแล้วนะ รอเอยอยู่ที่รถ"
(เอยยังไม่เลิก พี่อย่าเพิ่งไปนะ)
"ยังไม่เลิกอีกเหรอ" ฉันมองนาฬิกาก็ต้องแปลกใจ เพราะตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 โมงเย็น
(ใช่ พี่รอฉันอยู่ที่รถก่อนก็ได้ เดี๋ยวถ้าเสร็จแล้วจะรีบลงไป แค่นี้นะ)
"อืม"
หลังจากที่วางสายเสร็จ ร่างบางก็นั่งมองรอน้องสาวอยู่ที่รถจนเวลาผ่านไปเนิ่นนานก็ไม่มีทีท่าว่าน้องสาวของเธอจะเดินออกมาจากตึก เธอจึงโทรไปหาอีกครั้ง แต่ก็ไม่ติด ทำให้ของขวัญตัดสินใจเดินเข้าไปในตึกอีกครั้งเพื่อหาน้องสาวของเธอ
ตึก...ตึก...ตึก
ร่างบางเดินเข้ามาในตึกของคณะก็สังเกตเห็นนาราเพื่อนของขวัญเอยที่เดินมาทางเธอพอดี
"อ้าว! พี่ของขวัญ"
"นารา"
"พี่เพิ่งเลิกเหรอคะ"
"เปล่า พี่รอเอยน่ะ นี่เราเพิ่งเลิกเรียนเหรอ"
"เอ๋? ห้องเราเลิกไปตั้งนานแล้วนะคะ"
"......"
"ยัยเอยอาจจะลืมบอกพี่ก็ได้นะคะ แต่ว่าพวกเราเลิกกันตั้งแต่บ่ายสองโมงแล้วค่ะ"
"ว่าไงนะ!"
"พี่มีอะไรหรือเปล่าคะ/ยัยนารา!" นารายังคุยกับพี่สาวเพื่อนตัวเองไม่จบ ก็มีคนเรียกซะก่อน "งั้นนาราไปก่อนนะคะ"
"ขอบใจมากจ๊ะ"
ทำไมต้องโกหกด้วยนะ...
หลังจากที่ของขวัญรู้เรื่องของน้องสาว เธอจึงกลับไปที่รถเพื่อขับกลับคอนโดทันที แต่ภายในใจกลับคิดถึงเรื่องของน้องสาวที่เธอไม่คิดว่าขวัญเอยจะโกหกเธอ
ตุบ!
ของขวัญมัวแต่ก้มหน้ามองโทรศัพท์ทำให้เธอไม่ทันมองทางจนเดินชนเข้ากับใครบางคน
"อ่ะ! ขอโทษค่ะ"
"damn!"
"ขอโทษค่ะ" ด้วยความที่เธอได้ยินเสียงสบถของคนตรงหน้าทำให้เธอรีบขอโทษเขาอีกครั้งและทันทีที่เธอเงยหน้ามองแผ่นหลังของผู้ชายร่างสูงคนนั้นก็ทำให้เธอจำเขาได้ทันที
นั่นรุ่นพี่นี่นา....
"พี่ลีวาย!" ของขวัญเรียกเขา แต่ร่างสูงกลับไม่ได้ตอบอะไรกลับ แต่กลับเดินออกไปจากตึกทันที....
เมินเราอีกแล้ว จะได้เจอเขาอีกตอนไหนกันล่ะทีนี้....
🔶🔷🔷🔶🔷🔷🔶
👍กดไลก์ ◻️คอมเมนต์กันเข้ามาด้วยน๊าาา
เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน๊าา
🥰😘
Dernier chapitre
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [60] THE END
ตอนนี้ลีวายและของขวัญมาอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งหลังจากใช้เวลาเพียง 30 นาทีเท่านั้นที่เรือออกจากฝั่งแล้วมาถึงที่นี่ ซึ่งเป็นเกาะที่สวยและเงียบสงบมาก จนเธอแอบสงสัยว่าที่นี่ไม่มีคนเลยงั้นเหรอ เพราะเธอเห็นว่ามีที่พักเพียงที่เดียวเท่านั้น ซึ่งมันทั้งใหญ่และสวยมาก แต่บริเวณรอบๆ กลับว่างเปล่าพรึ่บ!"ทำไมถึงไม่มีคนเลยล่ะค่ะ""พี่เข้าเอาของไปเก็บก่อน เรารอพี่อยู่ตรงนี้" ลีวายบอกพร้อมกับยกกระเป๋าสองใบเข้าไปด้านในร่างสูงเหลือบมองหญิงสาวอีกครั้งก่อนที่เขาจะยิ้มออกมาแล้วเดินเข้าไปด้านในทันทีที่จริงเกาะนี้เขาเพิ่งจะซื้อได้ไม่นาน เพราะเขารู้สึกว่าที่นี่สวยและเงียบสงบมาก มันทำให้เขาอยากจะใช้ที่นี่เป็นสถานที่พักผ่อนของเขากับเธอในช่วงวันหยุด ส่วนรีสอร์ตที่เขาเคยพาเธอมานั้นเขาได้ขายไปแล้ว เพราะเขารู้สึกว่ามันเป็นความทรงจำที่เลวร้ายมากสำหรับเธอครืดดด...ครืดดด...ครืดดดจู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังเตรียมอะไรบางอย่างถึงต้องขมวดคิ้วมุ่นทันที"มีอะไร!"(เป็นไงบ้างวะ น้องเขาตกลงมั้ยวะไอ้ลีวาย แล้วมึงจะไม่ให้พวกกูไปร่วมแสดงความยินดี....)"พวกมึงไม่ต้องมา!" ผมรีบพูดขัดไอ้แจ็คกี้ทันที ผมไม่น่
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [59] NC++
บรื้นนนนน...เอี๊ยดดดด...กึก!"ขอบคุณมากนะเลียม""มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ""นายกลับไปเถอะ เดี๋ยวพี่ลีวายก็คงจะเลิกคุยงานแล้วล่ะ""คุณไม่เป็นไรจริงๆ นะครับ" เลียมถามคนรักของเจ้านายของเขาอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้"อื้ม กลับไปเถอะนี่ก็เย็นมากแล้ว ^_^"ร่างบางยิ้มให้กับเลียมเพื่อบอกเขาว่าเธอไม่เป็นไร ก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านเมื่อรถของเขาขับออกไปพรึ่บ!ของขวัญนั่งลงที่โซฟาด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้ทั้งวันเธอแทบทำงานไม่ได้เลย เพราะรู้สึกไม่สบายตัว อีกอย่างก่อนที่เธอจะออกจากบริษัทก็เกือบจะเป็นลมล้มลงกับพื้น แต่อยู่ๆ เลียมก็เข้ามาช่วย ทำให้หมอนั่นคงกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไปอีก จึงอยากจะอยู่เป็นเพื่อนเธอก่อน เพราะวันนี้พี่ลีวายออกไปคุยงานตั้งแต่เช้าและไม่ได้เข้าบริษัทเลย"เฮ้อออ...เป็นแบบนี้อีกแล้วเรา แล้วพรุ่งนี้จะไปเที่ยวกับพี่ลีวายได้มั้ยเนี่ย" เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุดและพี่ลีวายบอกว่าจะพาเธอไปเที่ยว แต่ไม่ได้บอกเธอเลยว่าที่ไหนทำให้เธอเริ่มกังวลกับเรื่องนี้ร่างบางสะบัดความคิดออก เพราะมันอาจจะทำให้เธอยิ่งปวดหัวหนักขึ้นไปอีก ก่อนที่จะมองนาฬิกาก็เห็นว่าตอนนี้เย็นมากแล้ว จึงลุกขึ้นเดินไปท
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [58]
พรึ่บ!"พี่จอมคะ""หืม""ขวัญเอารายงานคลังสินค้าของเดือนที่แล้วมาคำนวณดูอีกที ดูเหมือนว่ามันจะไม่ตรงกันค่ะ" ฉันยื่นเอกสารให้กับพี่จอม ที่เป็นคนรับผิดชอบเกี่ยวกับการฝึกงานของฉัน รวมถึงเป็นคนให้ฉันลองคำนวณค่าใช้จ่ายของเดือนที่แล้วให้เธอดูซึ่งมันไม่ตรงกันเลย"ไม่ตรงงั้นเหรอ...""หรือว่าขวัญทำผิดพลาดตรงไหนหรือเปล่าคะ?""ขอพี่ดูก่อนนะ""ค่ะ"หลังจากนั้นร่างบางก็กลับมานั่งโต๊ะของตัวเองพร้อมกับเขียนรายงานต่อตอนนี้ร่างบางเข้ามาฝึกงานที่บริษัทแห่งนี้เป็นเวลา 1 สัปดาห์แล้ว ซึ่งการฝึกงานในครั้งนี้จะใช้เวลาฝึกงานเพียง 1 เดือนเท่านั้น เป็นการฝึกที่สั้นมากแต่เป็นแบบนี้ทุกคณะในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ทำให้เธอต้องเร่งเก็บเกี่ยวประสบการณ์เพื่อเอาไว้ใช้ในการทำงานในอนาคตที่กำลังจะจบในเดือนหน้า และที่บริษัทแห่งนี้พนักงานที่นี่น่ารักและเป็นกันเองมาก เธอรู้สึกดีมากที่ได้เข้ามาฝึกงานที่นี่"น้องของขวัญ ท่านประธานเรียกพบจ๊ะ""ขวัญเหรอคะ?""ใช่จ้ะ แต่พี่ไม่รู้หรอกนะว่าท่านเรียกทำไม เรารีบไปเถอะ เดี๋ยวจะโดนว่าเอา""เอ่อ...ได้ค่ะ" ฉันรีบลุกออกไปทันที แต่ทว่า...ก็ถูกพี่พรักงานอีกคนพูดขึ้นมาทำให้ฉันถึงกับต้องแปลกใจ"
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [57] NC++
พรึ่บ!"นี่ก็เทอมสุดท้าย อย่าลืมส่งเอกสารให้อาจารย์ด้วยนะคะ วันนี้วันสุดท้ายแล้วพรุ่งนี้อาจารย์จะประกาศสถานที่ฝึกงานของแต่ละคนในเว็บบอร์ดของคณะเรานะคะ"นักศึกษาปี 4 ที่กำลังนั่งฟังอาจารย์พูดในเรื่องของการฝึกงานที่ให้เวลาพวกนักศึกษาเลือกแหล่งฝึกเองในเทอมหนึ่งไปแล้วและนี่ก็เป็นวันสุดท้ายที่นักศึกษาทุกคนจะต้องส่งเอกสารสำหรับฝึกงานในปีสุดท้ายก่อนที่จะจบของทุกคนรวมถึงตัวเธอด้วย"พวกแกหาที่ฝึกงานกันได้หรือยัง""ฉันได้แล้วล่ะ ^_^""ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าแกจะฝึกที่ไหน เพราะคู่หมั้นแกคงไม่ปล่อยให้ไปฝึกงานที่อื่นหรอกยะยัยขวัญ""เอาล่ะค่ะ วันนี้เลิกคลาสได้ค่ะ ขอให้สนุกแล้วก็โชคดีในการฝึกงานค่ะ"พออาจารย์พูดจบก็เดินออกไปทันที ตอนนี้ร่างบางและพวกเพื่อนๆ กำลังคุยกันเรื่องที่จะฝึกงาน เพราะเอกของพวกเธอนั้นสามารถเลือกที่ฝึกงานเองได้ แต่ละแหล่งฝึกจะต้องฝึกได้ไม่เกิน 3 คน"เฮ้อออ...ชีวิตในมหาลัยจะจบลงแล้วเหรอเนี่ย""จบที่ไหนยะยัยแจม เดี๋ยวเราก็ต้องกลับมาสอบอีก แต่ฉันนี่สิไม่อยากฝึกงานบริษัทของที่บ้านเลยอ่ะ" เรนโบว์บ่นทันที "ฉันขอไปฝึกกับแกได้มั้ยอ่ะแจม""แกคิดว่าแกเปลี่ยนที่ได้?""นั่นสิเรน ฉันว่าพ่อแม่
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [56]
กุกกัก!พรึ่บ!"พี่ลีวายคะ ขวัญเก็บของเสร็จแล้วนะคะ" ของขวัญตะโกนเรียกชายหนุ่มที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องน้ำวันนี้เป็นวันที่เขาสามารถกลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้วหลังจากที่อยู่โรงพยาบาลมา 4 วัน ทั้งหมอและพยาบาลต่างแปลกใจที่แผลของเขาหายเร็วขนาดนี้ แต่นั่นมันก็ทำให้เธอรู้สึกดีมากๆ เพราะไม่อยากเห็นเขาเจ็บอีก"พี่ลีวายคะ"เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเงียบ ไม่ตอบ ทำให้เธอรู้สึกเป็นห่วงเขาจึงรีบเดินไปเคาะประตูที่ห้องน้ำและเรียกเขาเสียงดังอีกครั้งทันทีแกร๊ก!"พี่...ว้าย!"หมับ!พรึ่บ!"เฮือกกก!"ร่างบางตกใจมากที่อยู่ๆ เธอก็ถูกเขากระชากเข้าไปในห้องน้ำทั้งๆ ที่ตัวเองยังไม่ได้ใส่เสื้อเลยทำให้เธอรีบปิดตาตัวเองทันที"พี่ลีวายทำอะไรคะ!" ฉันถามเขาเสียงดังพร้อมกับมือที่ยังคงปิดตาอยู่ด้วยความเขินอาย"เอามือออกได้แล้ว"ลีวายดึงมือของขวัญออก แต่เธอยังคงหลับตาอยู่และนั่นทำให้เขาทำเสียงในลำคออย่างไม่พอใจ ก่อนจะพูดย้ำกับเธออีกครั้ง"ถ้ายังไม่ลืมตาพี่จะทำอย่างอื่นแทน!"พรึ่บ!หมับ!"หยุดๆๆ เลยค่ะ นี่มันโรงพยาบาลนะคะ พี่จะมาหื่นแบบนี้ไม่ได้นะ >.ฉันลืมตาขึ้นมาแล้วรีบจับมือเขาออกเพื่อหยุดการกระทำของเขาจุ๊บ!"อื้อ
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [55]
พรึ่บ!"พวกพี่จะกลับไปเคลียร์เรื่องทางนั้นก่อน ฝากดูแลไอ้ลีวายด้วยนะครับ""ไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้นะคะ เดี๋ยวขวัญจะอยู่ดูแลพี่ลีวายเองค่ะ" ของขวัญพูดกับเพื่อนของลีวาย"เราก็ต้องพักผ่อนด้วยนะของขวัญ ถ้าไอ้ลีวายมันฟื้นขึ้นมาแล้วเห็นเราเป็นแบบนี้มันคงโทษตัวเองแน่ๆ ยิ่งคลั่งรักอยู่ด้วย" แจ็คกี้พูดเล่นกับของขวัญ เพราะไม่อยากให้เธอเครียด"ขอบคุณมากนะคะที่เป็นห่วง แต่ขวัญไม่เป็นอะไรจริงๆ ค่ะ""งั้นพวกพี่กลับก่อนแล้วกัน เคลียร์ทางนั้นเสร็จจะมาเยี่ยมมันใหม่ อย่าลืมพักผ่อนด้วยนะครับ" คาร์ลพูด"ค่ะ"หลังจากที่คาร์ลและแจ็คกี้เดินออกไปจากห้องพักฟื้น ตอนนี้ภายในห้องจึงเหลือเพียงแค่ของขวัญกับลีวายที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย โดยที่ตั้งแต่ที่เขาถูกนำมาส่งที่โรงพยาบาลจนถึงตอนนี้ยังไม่ฟื้นร่างบางเหม่อมองไปที่ชายหนุ่มอย่างเศร้าใจ เพราะเธอไม่รู้ว่าเขาจะฟื้นขึ้นมาตอนไหน ถึงแม้หมอจะบอกว่าเขาอยู่ในระยะปลอดภัยแล้วหลังจากที่ผ่าตัดเอากระสุนออกแล้ว แต่ก็ยังคงต้องรอดูอาการต่อไป เธอก็ยังคงอดเป็นห่วงเขาไม่ได้และไม่ยอมไปไหนเลยตั้งแต่เมื่อคืนจนกระทั่งถึงเช้าวันนี้"รีบๆ ตื่นสักทีสิคะพี่ลีวาย...." น้ำเสียงสั่นเครือเอื้อนเ
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [37]
Mystic Pubตอนนี้ร่างบางกำลังนั่งอ่านเอกสารที่ห้องทำงานของชายหนุ่มภายในผับ แต่ถึงแม้สายตาของเธอจะไล่ไปในแผ่นเอกสารนั้น แต่ภายในใจเธอกลับคิดไปถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ที่บ้านของพี่ชายหนุ่ม ถึงแม้ว่าคำพูดของเขาจะทำให้เธอตกใจมาก แต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกดีมากเหมือนกัน พอนึกถึงคำพูดของเขาก่อ
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [36]
Carlsen University"กรี๊ดดดด มาด้วยกันด้วยอ่ะ""ไม่น่าเชื่อว่าคนที่จะได้เป็นเจ้าของหัวใจของรุ่นพี่ก็คือพี่ของขวัญ""เสียดายน้องของขวัญว่ะ แม่ง! กูอุตส่าห์เล็งมาตั้งนาน""แต่ฉันว่าสองคนนั้นไม่เห็นเหมาะสมกันเลย!"เสียงฮือฮาดังขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่ตกเป็นข่าวในเพจของมหาลัยเดินมาพร้อมกันหลังจากผ่านไปเกื
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [33] NC++
ตุบ!"อ๊ะ! ซี๊ดดดด!"แควก!"เฮือกกก!!"แควก! แควก!"กรี๊ดดดด! พี่ลีวาย!"ร่างบางกรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ เพราะเมื่อกลับจากที่โรงพยาบาลก็ถูกชายหนุ่มโยนลงบนเตียงอย่างแรงและไม่เพียงเท่านั้นเธอยังถูกเขาฉีกชุดทำงานจนขาดวิ้นไปหมด"จะทำอะไรคะ! อ๊ะ! ซี๊ดดดด!" ของขวัญพยายามจะลุกหนีแต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะแ
Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย Break The Rule [32]
ตึก...ตึก...ตึก"เรียกฉันมามีอะไรหรือเปล่าคะ?"ร่างบางที่กำลังทำงานอยู่นั้นถึงกับแปลกใจ เพราะเจ้าของผับเรียกเธอให้เข้าไปหาที่โต๊ะ เธอจึงจำใจต้องเข้าไปหาเขาอย่างช่วยไม่ได้ เพราะสายตาของพนักงานในผับต่างมองมาที่เธออย่างสงสัย"มานั่งนี่สิของขวัญ :-)""ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันต้องไปทำงานต่อ คุณไมเคิลมีอะไ
Vous vous intéresseriez aussi à
วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.1K Vuesของเล่นของไนต์
แว่นมอลต์10.4K Vuesเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์10.9K Vuesในนามภรรยาของตาย
อิมฮายอน (poxnnxdda)10.6K Vuesคลั่งรักแม่ตัวแสบ
คุณลูกเกด410 Vuesทะลุมิติไปเป็นนางบำเรอของตัวร้ายโรคจิต
ดอกไม้หนาม658 Vuesสวรรค์เหวนรก(กาม) nc35+ #ห่าเหวหอก
ณิการ์4.6K Vuesว่าไงคะคุณมาเฟีย
จูนเน็กซ์1.9K Vues
