เข้าสู่ระบบเมื่อลูกสาวของตระกูลชั้นสูงตัดสินใจออกนอกกรอบครั้งแรก แต่คนที่เธอนอนด้วยเมื่อเดือนก่อนกลับเป็น ‘พี่ชาย’ ของคู่หมายเธอ เพชรน้ำหนึ่ง เทวรัตน์กุล (น้ำหนึ่ง) ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลชั้นสูงเก่าแก่ ชีวิตที่ถูกตีกรอบให้อยู่ในแบบแผนตลอดเวลาตั้งแต่เด็กจนโต จนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอตัดสินใจ ‘ออกนอกกรอบ’ ครั้งแรก และใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นคนอื่น ๆ ทั่วไป แต่เธอไม่คิดเลยว่าสุดท้ายแล้วการตัดสินใจของเธอในครั้งนั้นจะกลับมาทำให้ชีวิตของเธอได้เกี่ยวข้องกับผู้ชายที่อันตรายที่สุดอย่างเขา ปรเมศวร์ สุทธิธานันท์ (รามิล/ราม) นักศึกษาแพทย์ปี 5 ลูกชายของนักการเมืองชื่อดัง ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบในฐานะลูกชายคนโตของครอบครัว ทว่าทุกอย่างคงจะดีกว่านี้หากแม่ของเขาไม่จับได้ว่าสามีของตนได้แอบไปมี ‘ลูกชาย’ ที่อายุไล่เลี่ยกับเขาอีกคน และนับตั้งแต่ตอนนั้นชีวิตของเขาก็เต็มไปด้วยการ ‘แข่งขัน’ กับน้องชายต่างแม่มาโดยตลอด สิ่งที่เขาจะทำได้เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้นมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือการ ‘แย่ง’ ทุกอย่างมาจากน้องชายต่างแม่...แม้แต่เรื่องของผู้หญิงเช่นกัน “กูชนะมึงทุกเรื่องนั่นแหละ แม้แต่ผู้หญิงที่มึงต้องการมากที่สุดยังเป็นของกูเลย”
ดูเพิ่มเติมสองสัปดาห์ต่อมา (งานเลี้ยง)“ทำตัวดี ๆ แล้วอย่าสร้างปัญหาให้ฉันปวดหัวอีก” บุรินทร์ปรามลูกชายคนเล็กที่ยืนอยู่ด้านข้างเขา ซึ่งในวันนี้เป็นวันสำคัญที่คนมีชื่อเสียงและมีอำนาจมากมายจะมาร่วมฉลองวันคล้ายวันเกิดให้กับเขาแบบนี้และในครั้งนี้เรย์เองที่ระวังตัวมากกว่าเดิมว่ากลัวรามิลจะเล่นงานก็ไม่ได้ไปสร้างความเดือดร้อนอะไรนอกจากการยืนต้อนรับแขกกับพ่อเท่านั้น โดยมีรามิลที่คอยดูแลแขกและความเรียบร้อยภายในงานอยู่อีกส่วนซึ่งระหว่างที่ทั้งคู่กำลังยืนต้อนรับแขกอยู่นั้น เรย์ก็ได้เหลือบไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่เขาเคยได้ยินชื่อของเธอมานาน...ลูกสาวของเทวรัตน์กุล“สวัสดีค่ะท่านบุรินทร์”“ดีใจที่ได้พบนะครับ”นลินรัตน์เดินเข้ามาทักทายนักการเมืองใหญ่ด้วยความสุภาพพร้อมกับลูกสาวของเธอ ซึ่งบุรินทร์เองก็ได้เอ่ยทักทายคนตรงหน้าอย่างเป็นมิตรเช่นกัน ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนไปสะดุดกับหญิงสาวเจ้าของใบหน้าสะสวยคนหนึ่งจนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยทักลูกสาวเพียงคนเดียวของพิชัย“นั่นหนูน้ำหนึ่งใช่มั้ย?”“สวัสดีค่ะ” น้ำหนึ่งยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้าอย่างนอบน้อมอีกครั้ง น้ำเสียงและท่าทางของเธอนั้นยังคงชวนมองอย่างเช่นทุกครั้งจนผู้ใหญ่ที
วันต่อมา“อื้อ...” น้ำหนึ่งที่นอนอยู่บนเตียงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงสายของวันใหม่ ทว่าความรู้สึกกับภาพของเพดานห้องที่แตกต่างจากทุกวันก็ทำให้หญิงสาวต้องประหลาดใจแล้วรีบดันตัวขึ้นมา และนั่นทำให้เธอได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“อ๊ะ!”“นี่มัน...” น้ำหนึ่งกวาดสายตามองรอบ ๆ ตัวเองซึ่งตอนนี้บนผ้าห่มสีขาวนั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีแดงสด ก่อนที่เธอจะหลุบมองร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเองด้วยความสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากที่ดื่มเหล้ากับเพื่อนเมื่อคืน และพอรู้สึกตัวอีกทีสภาพรอบตัวของเธอก็เป็นแบบนี้แล้วน้ำหนึ่งรีบมองหาของใช้ส่วนตัวของเธอจนกระทั่งเจอกับกระเป๋าแบรนด์เนมซึ่งตกอยู่ไม่ไกล หญิงสาวพยายามพยุงร่างกายที่ระบมไปทั้งตัวเพื่อจะหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่ด้านในออกมา ทำให้เธอได้เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบสิบโมงเช้าแล้ว และยังมีสายที่ไม่ได้รับจากแม่ของเธออีกหลายสายน้ำหนึ่งรีบกดโทรกลับไปหาแม่ของตนเองทันทีด้วยความกังวลว่านลินรัตน์อาจจะเป็นห่วงที่เธอไม่รับสายจนเกิดเป็นเรื่องใหญ่ได้ ซึ่งใช้เวลาไม่นานอีกฝ่ายก็รับสายของเธอด้วยน้ำเสี
@H Club“น้ำหนึ่ง! ทางนี้ ๆ” เสียงเรียกที่อยู่ไม่ไกลทำให้น้ำหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ามาด้านในโซนวีไอพีของสถานบันเทิงหันไปตามต้นทางของเสียง เธอเผลอกำสายกระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงแน่นด้วยความรู้สึกที่ไม่คุ้นชินเมื่อเห็นกลุ่มเพื่อนที่นั่งรออยู่ในที่แบบนี้ แต่เพราะว่าตัดสินใจแล้วว่าอยากจะลอง ‘ออกนอกกรอบ’ ดูสักครั้ง หญิงสาวจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาเพื่อนผู้หญิงที่รออยู่ ทำให้หญิงสาวในกลุ่มอดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกมา“ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าจะเห็นเด็กเรียนอย่างเธอมาในที่แบบนี้ด้วย”“นั่นสิ จริง ๆ ปกติพวกเรามาจะนัดพี่ ๆ กล้ามแน่น ๆ มานั่งด้วยนะ แต่เพราะว่าวันนี้เธอมาพวกเราเลยยอมให้วันหนึ่งน่ะสิ”“ขอโทษนะ...ที่ทำให้อึดอันกัน”“ไม่ใช่แบบนั้น ฉันแค่พูดไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้อึดอัดอะไรเลย” หญิงสาวในกลุ่มคนหนึ่งรีบอธิบายเมื่อเห็นว่าน้ำหนึ่งมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันทีที่เธอพูด จากนั้นจึงตามมาด้วยอีกคนที่ช่วยพูดให้น้ำหนึ่งสบายใจเช่นกัน“พวกเราไม่ซีเรียสอยู่แล้ว ความจริงคือดีใจมากเลยต่างหากที่เธอยอมออกจากเซฟโซนของตัวเองแล้วตัดสินใจมาลองใช้ชีวิตวัยรุ่นแบบนี้ได้น่ะ...ถึงจะมาตอนปีสี่แล้วก็เถอะ” หญิงสาวพูดอย่างติดตลกในประโยค
โรงพยาบาล“คุณหมอรามิลคะ”เสียงเรียกของหญิงสาวทำให้รามิลที่กำลังจะเดินออกจากโรงพยาบาลหยุดชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับไปมอง ทำให้เขาได้เห็นพยาบาลสาวคนหนึ่งซึ่งกำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร ซึ่งรามิลเองก็ได้คลี่ยิ้มตอบกลับไปเช่นกัน“ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่ต้องเรียกผมว่าหมอก็ได้ ผมยังเป็นแค่นักศึกษาแพทย์อยู่เลยครับ”“แต่หว้ามองคุณหมอรามิลเป็นหมอมาตลอดเลยนะคะ คุณรามิลเองก็เคยช่วยชีวิตคนเอาไว้ แบบนี้จะไม่ใช่หมอได้ยังไงคะ” พยาบาลสาวยิ้มบอกกับร่างสูงตรงหน้า นอกจากหน้าตากับฐานะของรามิลที่โดดเด่นกว่าคนอื่นแล้ว ยังมีความเก่งของเขาซึ่งก็โดดเด่นมากจนทุกคนในโรงพยาบาลต่างรู้จักเขาดีเช่นกัน‘รามิล’ ปรเมศวร์ สุทธิธานันท์ เป็นลูกชายคนโตของนักการเมืองทรงอิทธิพลอย่างท่านบุรินทร์กับกมลทิพย์ลูกสาวตระกูลดังในสมัยนั้น ซึ่งถือว่าเขานั้นมีสายเลือดของผู้ดีอย่างเต็มตัว...ทว่ากลับน่าเสียดายที่ตำแหน่งผู้สืบทอดอำนาจเหล่านั้นจะต้องสั่นคลอน เมื่อบุรินทร์ได้ไปมีความสัมพันธ์ลับกับผู้หญิงคนหนึ่งตอนไปปฏิบัติหน้าที่ของนักการเมืองที่ต่างจังหวัด จนเป็นที่พูดถึงอยู่ช่วงหนึ่งเมื่อ ‘น้องชายต่างแม่’ ซึ่งอายุใกล้เคียงกัน