Chapter 1

"LOYALTY Sarmiento..." narinig niyang tawag sa pangalan niya. Agad nagtaas siya ng kamay.

"Ako po! Ako po si Loyalty Sarmiento." Ang sabi niya. Napalingon agad sa gawi niya ang babaeng may hawak ng kaniyang papel.

Nag-aapply siya ng trabaho at sinusubukan ang swerte sa Maynila. Naiwanan ang kanyang pamilya sa malayong probinsya sa Leyte. Dahil sa kahirapan ng buhay kailangan niyang magtrabaho habang nag-aaral. May pangtustos na siya sa pag-aaral niya, mayroon pa siyang pampadala ng pera sa Inay at mga kapatid niya.

"Halika na... ikaw na susunod na iinterbiyuhin," utos ng babaeng nakasalamin kay Loyalty.

Napahinga ng malalim si Loyalty. "This is it, Loyalty. Kaya mo 'to," pagpapalakas niya ng loob.

Kanina pa siya kinakabahan, halos dalawa na lamang sila natitira at mag-aalas singko na ng hapon. Nagtataka naman siya na lahat ng mga babaeng nauna sa kanya ay puros hindi natanggap. Ang dinig niyang sinasabi ng mga ito ay tatawagan na lamang daw sila.

Lalo tuloy siyang ninerbiyos na masyadong mapili ang nag-iinterview sa kanila.

Tumayo na si Loyalty at inayos ang sarili. Ibinaba niya ang tumaas na black skirt niya. Naka-semi formal siya. Para na ngang office girl ang kanyang attire. While blouse at black pencil skirt na may maiksing slit sa gilid. Tinernuhan din niya iyon ng black shoes na may 2 inches na heels.

Pak na pak! Ready na siya para sa kanyang interview at gagawin niya ang lahat para siya matanggap. Hindi siya uuwing luhaan gaya ng mga naunang nag-apply.

"Good luck, girl!" Sabi ng babaeng katabi ko. Pagkatapos ko ay siya na ang kasunod. Pang-30 ata siya sa listahan. Sa sobrang dami ay inabot talaga ng uwian.

"Miss Sarmiento, halika na. Hinihintay ka na ni Sir sa loob," tawag muli ng babae.

Napangiti ako at nahiya ng konti. Muli akong huminga ng malalim at pilit pinapakalma ang kinakabahan kong dibdib.

Nang makalapit siya sa babae ay binuksan niya ang pinto. Dahan-dahan pang pumasok sa loob ng opisina si Loyalty at tila nag-aalangan dahil sa kaba.

Nagtaka siya sa loob ng opisina. Wala namang tao sa loob. May lamesa at isang upuan. Napalingon si Loyalty sa babae.

"Nasaan po ang mag-iinterview sa akin?" tanong ni Loyalty.

"Andito si Sir. Kakausapin ka niya. Maupo ka na, Miss Sarmiento." Sagot ng babae na ngumiti ng payak.

Nagtaka naman si Loyalty na nagpalinga-linga sa buong silid. Walang tao, maliban sa kanilang dalawa ng babaeng may hawak ng papel niya.

"Maupo ka na, Miss Sarmiento," utos ng babae. Tumalima naman si Loyalty at hinintay ang pagdating ng sinasabing Sir na mag-i-interview sa kanya.

Ilang segundo pa ang hinintay niya, lumabas ang babae at nai-lock ang pinto. Naiwan siya sa loob na mag-isa.

"Miss Loyalty Sarmiento?"

Napasinghap si Loyalty nang may tumawag sa kanyang buong pangalan. Hindi niya malaman kung sasagot ba siya o hindi.

"O-Opo," sagot niya na natatakot na.

"Can you stand up?"

Nagtaka siya sa boses. Pinapatayo siya? Kasama ba iyon sa interview?

"I said, stand up..." madiing ulit ng boses.

Mabilis siyang tumayo na nag-aalangan pa rin.

"Please turn around, Miss." Muling utos ng boses.

Napaamang si Loyalty. Naguguluhan at nalilito siya dahil sa kakaibang interview sa kanya.

Dahan-dahan siyang nagtaas ng kamay. "A-Ano pong ibig sabihin ng mga pinapagawa n'yo? Hindi po model ang inaaplayan ko, kundi assistant. Pero part time lang po dahil nag-aaral pa po ako."

"Hmm... how old are you?"

"Eighteen po." Sagot ni Loyalty.

"You’re too young for the position."

Napakunot ang noo ni Loyalty. “Pero kaya ko naman po, Sir. Marunong po akong mag-organize ng files, mag-assist, at mabilis po akong matuto. Kung pagbibigyan n’yo lang po ako ng pagkakataon—”

“Sit down.” Malamig at mababa ang boses na pumigil sa kanya.

Dahan-dahan siyang umupo, pinipilit itago ang nanginginig niyang mga kamay. Hindi pa rin niya makita kung saan nanggagaling ang boses. Tanging ilaw mula sa lampshade sa mesa lang ang bukas sa loob ng opisina, kaya’t kalahati ng silid ay natatabunan ng anino.

“Why do you want this job?” tanong ng lalaki, tila nasa likod ng kurtinang naghahati sa opisina.

Napakagat si Loyalty sa labi. “Kailangan ko po ng trabaho para makapagpatuloy ako sa pag-aaral. Gusto ko rin pong makatulong sa pamilya ko sa Leyte.”

Tahimik. Ilang segundo rin bago muling nagsalita ang lalaki.

“Marami na akong narinig na ganyan. Pero karamihan sa kanila… hindi nagtatagal.”

Hindi na siya nakasagot. Pilit niyang pinapakalma ang sarili habang iniipit sa palad ang strap ng sling bag niya.

Narinig niyang kumalansing ang metal doorknob. Bumukas ang pinto sa loob, isang maliit na silid sa kanan at saka lumabas ang isang lalaking nakasuot ng dark gray suit. Matangkad ito, may matalim na tingin, at halatang sanay mag-utos.

“Sir Alaric…” sabi ng babaeng kanina ay nagbukas ng pinto, bago ito tuluyang lumabas at isinara muli ang pinto sa kanila.

Tumigil ang paghinga ni Loyalty sa kaba. ‘Ito na siguro ang Sir na sinasabi nila.’

Lumapit ang lalaki sa mesa, binuksan ang folder at tumingin sa kanya. “So, Loyalty Sarmiento. From Leyte. Eighteen years old. Taking Business Administration?”

“O-Opo.”

Tinitigan siya nito ng diretso. “You know this is a private company, not an internship program, right?”

Tumango siya. “Opo, Sir. Pero handa po akong matuto at magtrabaho nang maayos.”

Maya-maya ay bahagyang kumunot ang noo ni Sir Alaric. “You remind me of someone…” bulong nito, tila para sa sarili.

Hindi na lang kumibo si Loyalty. Hindi niya alam kung ano ang ibig sabihin ng lalaki.

“Alright,” ani Alaric matapos ang ilang segundo. “Let’s see if your loyalty matches your name. You’ll start tomorrow. 8 a.m. sharp.”

Napasinghap si Loyalty, hindi agad makapaniwala. “T-tanggap na po ako?”

Tumingin lang ito sa kanya, malamig pero matalim ang mga mata. “For now.”

Iyon lang ang sinabi nito bago muling tumalikod at bumalik sa loob ng maliit na silid, iniwang nakatulala si Loyalty. Hindi makapaniwala kung dapat ba siyang matuwa o kabahan dahil natanggap na siya sa trabaho.