LOGINKumikislap ang mga mata ni Samantha nang pumasok sila sa kilalang restaurant, ang eleganteng ambiance at nakamamanghang tanawin ng Eiffel Tower ay nagpangiti at nagpahinto sa kanyang paghinga.Just hours ago, they had been in their hotel suite, his hands exploring her body and his lips tracing her skin. Namula ang kanyang mga pisngi nang maalala ang sinabi nito, “Tomorrow night, you'll surrender to me, body and soul,” sabi ni Raim bago siya iniwan.Habang sila ay naupo, nagdala ang waiter ng menu pero umorder si Raim nang hindi muna siya tinatanong na ikinasimangot niya.Habang kumakain sila, paulit-ulit na nag-vibrate ang cellphone ni Raim kaya naalis ang kanyang atensyon sa kanilang mesa. Nang dumating na ang kanilang pangunahing pagkain, sinubukan ni Samantha na basagin ang katahimikan.“Raim, may problema—”“Don't concern yourself with my business, Samantha,” he interrupted, making her frown again. Biglang nawalan ng lasa ang pagkain sa kanyang bibig.Muling nag-vibrate ang cellp
Nakatanaw si Samantha sa bintana ng eroplano habang unti-unti silang bumababa sa Paris. Ang tinaguriang City of Love. Kanina lamang, ginising siya ni Raim bago pa sumikat ang araw.“Mag-ayos ka na. Our flight leaves soon,” malamig nitong utos.No gentle words. No warmth. Isa na namang paalala ng kontratang kasal na nagbubuklod sa kanila.Mabilis na nagbihis si Samantha ngunit magulo ang isip niya. Seven days in Paris, alone with a man who barely tolerated her presence and didn’t see her as his wife.Paglabas nila ng eroplano, agad na naglakad si Raim nang mahahaba ang hakbang. Napilitan si Samantha na magmadali para makasabay.“Raim…” tawag niya habang hinahabol ito ngunit ni hindi man lang lumingon ang lalaki.Their luxurious car awaited, whisking them away to the five-star Hotel Plaza Athénée. Pagpasok nila sa suite, napahinto si Samantha. Mula sa malawak na bintana, tanaw ang napakagandang Eiffel Tower.“Ang ganda…” mahina niyang sambit, halos makalimutan ang bigat sa dibdib.Sinal
“Maghubad? Gusto mong maghubad ako?” nanginginig ang boses ni Aria habang nakatitig kay Raim, tila hindi makapaniwala sa narinig.“Yes,” maikling sagot nito.Napayakap si Samantha sa kanyang sarili.“Anong tingin mo sa akin? Hubadera? O isang pokpok?” nagtagis ang kanyang ngipin.Raim chuckled. “No, Samantha. I just want to see you.”“Asawa mo ako,” mariing sabi niya, halos mapatid ang hininga. “Hindi ako kung sinu-sinong babaeng dinadala mo kung saan-saan. Hindi mo ako pwedeng utusang maghubad sa ganyang tono.”“Samantha, don’t make this complicated.” sabi nito, tila naiinip.Napatawa siya nang mapait. “You’re the one making it complicated. Malinaw ang usapan natin, ‘di ba? Kasal, hindi prostitusyon.”“Hindi ‘yan ang hinihingi ko!” madiing tugon nito.“Kung hindi, ano?” hamon niya. “Because from where I’m standing, it looks like you want me to perform for your entertainment.”Umigting ang panga nito. “Sumosobra ka na, Samantha.”“Ikaw ang sumusobra, Raim. Akala ko ba nagkakaintindiha
Paglabas ni Raim sa balkonahe, wala siyang intensyong magpahuli. Nakasandal siya sa malamig na rehas, mahigpit ang pagkakahawak sa magkabilang balikat ng isang babaeng halos hubad sa suot. Masyadong maiksi ang damit nito at halos magkadikit ang katawan nila. Isang panandaliang distraksyon. Walang kahulugan. Walang emosyon. Hanggang sa may narinig siyang pamilyar na boses sa likuran.“Old habits never change.”Napahinto si Raim. Dahan-dahan siyang lumingon at bumungad sa kanya si Nikki na nakataas ang isang kilay at may mapanuyang ngiti sa labi.Ramdam ng babae sa harap niya ang pagbabago ng tensyon. Mas lalo itong dumikit at gumapang ang mga kamay sa dibdib niya na parang inaangkin siya. Agad siyang kumalas.“Enough,” malamig niyang sabi.Hinugot ni Raim ang makapal na pera mula sa bulsa at ibinigay ‘yon sa babae.“Leave,” matigas na utos niya.She frowned but accepted the money. Sumubok pa itong humalik ngunit isang matalim na titig lang ni Raim ang nagpahinto rito.“Don’t,” babala n
Samantha stood before the floor-length mirror, smoothing out her elegant black gown that accentuated her curves. Ang kanyang maitim at mahabang buhok ay naka-loose waves.“Paano ko ba kakayanin ang gabing ’to?” mahina niyang bulong sa sarili.Mula nang makabalik sila galing airport, hindi na niya nakita si Raim. Buong araw itong kasama si Nikki. At kahit anong pilit niyang magpakatatag, may kung anong kirot ang kumikiskis sa kanyang dibdib.A knock sounded on the door. Napabuntong-hininga siya bago naglakad papunta sa pinto. Umaalingawngaw ang tunog ng kanyang takong sa marmol na sahig. Hinawakan niya ang doorknob at dahan-dahang binuksan ang pinto. Raim stood before her, already dressed for the party.“Ready?” tanong nito habang marahang sinusuri ang kanyang suot.Naramdaman ni Samantha ang hindi inaasahang pagpitlag ng kanyang puso. Naiinis siya sa sarili dahil sa reaksyong ‘yon.“Yes,” maikli niyang sagot.“Shall we?” he asked, offering his arm.Sandaling nag-alinlangan si Samantha
“Saan ka galing?” malamig na tanong ni Raim habang nakatitig nang diretso sa kanya.“Hindi mo na kailangang malaman,” sagot niya, pilit pinatatatag ang sarili kahit bahagyang kumabog ang dibdib sa paraan ng pagtitig nito.“Sumakay ka sa kotse,” utos ni Raim, walang emosyon ang boses.Saglit na nag-alinlangan si Samantha. Nakapako ang mga paa niya sa semento habang iniisip kung may karapatan ba itong diktahan siya. Ngunit sa huli, tahimik siyang naglakad papunta sa kotse.“Let’s go,” sabi ni Raim matapos makapasok.Dahan-dahang umupo si Samantha sa passenger seat, habang si Raim naman ay pumuwesto sa likod ng manibela.“Saan tayo pupunta?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka.“You’ll see,” maikling sagot ni Raim bago paandarin ang sasakyan.Pagkalipas ng tatlumpung minuto, marahang huminto ang sasakyan sa airport’s private terminal. Samantha confusion deepened.“Bakit tayo nasa airport?” tanong niya muli.Ngunit hindi siya sinagot ni Raim. Tahimik itong bumaba ng sasakyan, agad na







