Chapter 2

*accident*

*Two weeks ago......

Nagising ang Siena Lopez na may matinding sakit ng ulo at pakiramdam niya ay parang nagliliyab ang kanyang katawan. Sumasakit ang bawat kalamnan niya, na para bang tumakbo siya sa isang maraton.

"Ahhh" ungol niya at umupo sa mala-ulap na kama sa kanyang kwarto habang hawak ang kanyang ulo.

Ang mahinang payapa ng karagatan habang palayo sila sa dalampasigan ng kanilang yate ay nakapagparamdam ng pagkahilo sa kanyang sikmura.

Inimbitahan ng kaniyang matalik at nag-iisang kaibigan na si Claire Woods si Siena sa engagement party ng kaniyang tiyuhin na gaganapin sa kanilang pribadong isla pagkalipas ng dalawang linggo, at ipagdiriwang naman ng mga kaibigan at kamag-anak ng ikakasal at ikakasal ang nalalapit na kasiyahan sa karagatan habang naglalayag sakay ng kanilang malaki at marangyang Yate.

Binigyan ni Claire si Siena ng sarili niyang kwarto, alam niya kung gaano kahirap para kay Siena na makihalubilo sa mga estranghero. At ang kama sa kanyang kwarto ay parang natutulog siya sa ulap.

"Iminumungkahi kong umalis ka na bago pa kita palayasin," isang napaka-lalaking boses ang umalingawngaw sa tabi ni Siena, na labis niyang ikinagulat. Kumislap ang kanyang mga mata dahil sa pagkalito. Nang makita niya ang isang napakaguwapo at maskulado, at hindi malilimutan ang isang lalaking kalahating hubad na nakatayo sa gitna ng silid, siya ay natigilan.

"Sino ka? Anong ginagawa mo sa kwarto ko?" sigaw niya sa takot at kalaunan ay napagtanto niyang hubad din pala siya. Nang makaupo siya, ang kumot ay bumaba at pumulupot sa kanyang baywang, na tumambad sa kanya ang hubad niyang katawan. Agad niyang tinakpan ang kanyang katawan dahil sa takot.

Hindi pa siya nahahalikan ng lalaki, lalo na't hindi pa siya nasisiping nito. Kaya naman laking gulat ko nang makita niya ang isang lalaki sa kwarto niya. At ang pananakit ng pagitan ng kanyang mga hita ay mas nagsasabi sa kanya ng totoo kaysa sa naaalala niya kagabi. Ang naalala lang niya ay nalasing siya at wala nang nangyari. Sa unang gabi niya sa yate, nawala ang kanyang birhen sa isang napakagwapong estranghero na may tattoo mula sa likod hanggang sa leeg.

Matalas ang kaniyang mga katangian na parang inukit mula sa isang estatwang Griyego. Ang kaniyang mga mata ay parang dalawang madilim na lawa ng Kailaliman.

Walang hanggan at nakakatakot.

"Wala ako sa kwarto mo. Nasa kwarto kita," mahinahong sagot ng lalaking iyon, dahil pang-araw-araw na lang naman ito at naiinip na siyang sumagot sa kanya. Hindi man lang siya nag-abalang tingnan ito. Pumunta siya sa kanyang aparador para pumili ng damit.

Huli na nang mapagtanto ni Siena na nagsasabi siya ng totoo.

"Paano ako napunta sa kwarto mo?" tanong niya.

Nakuha nito ang kanyang atensyon. Dahan-dahan niyang inilayo ang kanyang tingin sa kanyang laptop at tumingin sa kanya gamit ang kanyang matindi ngunit mapang-akit na titig. Napakaitim ng kanyang iris, pakiramdam niya ay parang dalawang itim na butas ang mga mata nito na s********p sa kanya.

"Tumigil ka na nga diyan, ha? Hindi ako naniniwala sa mga nagkataon lang. Huwag mo akong lokohin na pumasok ka sa kwarto ko nang hindi sinasadya. Lahat naman ng babae ay nagsasabi ng ganun, tapos hihingi pa ng pera. May pera naman sa mesa para kagabi. Kunin mo na 'yan at umalis ka na," mahinahon niyang sabi. Sa kabila ng pang-iinsulto sa kanya nang ganito, hindi niya ito nitataasan ng boses. Pero nagawa pa rin niyang ipakita ang iniisip niya tungkol sa kanya sa ilang salita lang.

Masakit sa damdamin ang mga sinabi niya. Hindi siya ganoon. Hindi niya kailanman ibinubully ang sarili niya sa mga lalaki. Hindi niya kailanman ginawa at hindi niya kailanman gagawin. Masyado siyang may respeto sa sarili para gawin iyon.

Hindi niya ipinagtanggol ang sarili. Nang tingnan niya ito, napagtanto niyang wala itong silbi. Nasa kwarto nga niya ito kahit hindi niya matandaan kung paano siya napunta rito. Hindi niya pinansin ang pera. Walang pag-aaksaya ng oras, mabilis siyang nagbihis nang napakabilis at tumakbo palabas ng kwarto nito. Hindi siya tumigil hanggang sa nakatayo na siya sa loob ng ligtas na silid niya.

Huminga siya nang malalim, pilit inaalala ang nangyari kagabi. Naalala niya ang pakiramdam na wala siya sa lugar sa gitna ng mga mayayamang ito. Tanging si Claire at ang kasintahan niyang si Adam ang nagmamalasakit sa kanya at sinisikap siyang samahan. Pero nakikita niyang gusto ni Adam ng kaunting oras para lang makasama si Claire, kaya tiniyak sa kanila ni Siena na magiging maayos din ang lahat.

Pagkatapos noon, naalala niya ang kanyang ina na namatay anim na buwan pa lamang ang nakalilipas. Pagkatapos ay nakalimutan niya kung gaano siya karami uminom at kung paano siya napunta sa lalaking iyon.

"Naku po, ang gulo naman. Hindi ako makatakas dito kahit gustuhin ko pa. Isa siguro siyang mayamang tao na akala niya ay madali akong mapunta sa trabaho. Dapat ko na bang sabihin kay Claire?" tanong niya nang may malakas na katok mula sa labas kasunod ang boses ni Claire.

"Siena, gising ka na ba?"

Bubuksan na sana ni Siena ang p***o at iiyak sa balikat ng kanyang matalik na kaibigan dahil sa kung paano niya nawala ang kanyang birhen sa isang estranghero. Ngunit nang marinig niya ang boses ni Adam, huminto ang kanyang kamay sa hawakan ng p***o.

Tiningnan niya ang sarili. Ang gulo-gulo niya. Sa isang sulyap lang, masasabi na ng kahit sino kung ano ang ginagawa niya. Hindi niya kayang harapin si Adam nang ganito ang itsura.

"Oo, gising na ako," sagot niya saka binuksan ang p***o.

Nakarinig siya ng mga yabag ng paa.

"Mabuti, kung gayon ay magpahinga ka at magkita tayo sa deck ng ikalawang palapag. Ipapakilala kita sa aking tiyuhin, sa lalaking ikakasal, at sa kanyang ikakasal," tuwang-tuwa na anunsyo ni Claire.

Ayaw lumabas ni Siena ng kwarto niya. Gusto niyang umupo na lang sa kwarto niya at maawa sa sarili niya.

Pero ayaw niyang biguin si Claire na tila nasasabik.

"Sige, magkikita tayo doon," pangako ni Siena.

Narinig niya ang mga yabag nina Claire at Adam na papalayo.

Pagkaalis nila, sandali siyang nakatayo roon bago niya inayos ang sarili. Nanatili siyang nakatayo sa ilalim ng shower, hinuhugasan ang gabing ginugol niya. Napagdesisyunan niyang magkukunwari na lang na hindi niya kilala ang lalaking iyon kahit na makita niya ito habang nakasakay sa barko, at iiwasan siya sa lahat ng paraan. At hindi rin naman siya mukhang desperado sa atensyon ng babae.

Tinapos niya ang kanyang morning routine at pumili ng damit para sa araw na iyon. Isang floral printed sleeveless sundress, na regalo ni Claire. Isa ito sa marami. Ang bestida na iyon ay umabot sa itaas ng kanyang mga tuhod. Itinaas niya ang kanyang buhok na parang naka-bundle. Pagkatapos maglagay ng maskara at lipstick, handa na siyang harapin ang araw.

Sa kabilang banda, pagkaalis ni Siena, tiningnan ni Javier Woods ang kama kung saan ito ay may mantsang pula.

May kung anong kumislap sa kanyang madilim na mga bola. May kakaiba at hindi mabasa. Hindi niya pinansin ang mantsa at tinapos na ang pagbibihis. Naalala niya kung paano ito pumasok sa kanyang silid.

Gaya ng sinabi niya kay Siena, hindi siya naniniwala sa mga pagkakataon. Makikilala niya ang kanyang pamangkin, anak ng kanyang nakatatandang kapatid na lalaki, na pumanaw ilang taon na ang nakalilipas.

Nangako si Javier na aalagaan niya si Claire para sa kanyang kapatid.

Pagkatapos niyang gawin iyon, lumabas siya ng kwarto niya at pumunta sa terrace para salubungin si Claire.

"Tiyo, nandito na pala kayo," tuwang-tuwa na sigaw ni Claire na ikinagulat ni Siena.

'Siya ang lalaking ikakasal?' gulat na naisip ni Siena.