Chapter 3

*'He is the Groom*

Siya ang lalaking ikakasal?' gulat na naisip ni Siena.

Nawala lahat ng dugo sa mukha niya nang mapagtanto iyon. Hindi lang siya ang lalaking ikakasal, kundi pati na rin ang tiyuhin ni Claire at ang may-ari ng yate.

"Siena, paano ka napunta sa ganitong gulo? Nakipagtalik ka sa tiyuhin ni Claire na iniisip na isa kang puta. Bakit nangyayari ito sa akin?" naisip ni Siena sa sarili habang nai-stress.

"Hello," narinig niya ang boses nito. Umaasal ito na parang hindi niya ito kilala, na siyang nagligtas sa kanya mula sa maraming pagkailang. At pagkatapos ng bagong rebelasyon na ito, ayaw niyang sabihin kay Claire na nawala ang kanyang pagkabirhen sa kanyang guwapong tiyuhin at hindi niya malilimutan ang malapit nang ikasal na tiyuhin.

"Hello," pilit na sabi ni Siena.

Pagkatapos noon, mataktika niyang hindi pinansin si Siena habang nakikipag-usap kay Claire na siyang tanging kausap lang sa buong oras. Maging si Adam ay nakaupo roon nang matigas, nagsasalita lamang kapag kinakausap siya.

Hindi makakain nang marami si Siena. Hindi siya gutom. Mabigat ang kanyang tiyan na parang puno ng tingga.

Pagkatapos ng apatnapu't tatlong minuto ng impyerno, umalis si Javier Woods. Noon lamang nangahas si Siena na huminga nang malakas.

Narinig niya ang pagbuga rin ni Adam ng hininga, na para bang natatakot ito sa tiyuhin ni Claire.

Walang kaalam-alam si Claire sa lahat ng ito.

Sa kabilang banda, pagkatapos ng almusal, tinawagan ni Javier ang kanyang kaibigan at assistant na si 'Carlos Smith'.

Kung mayroon mang tao sa mundo na makakausap si Javier nang hindi dumidiretso, si Carlos iyon. Pareho silang magkasama sa hirap at ginhawa sa loob ng mahigit isang dekada. Pero kahit si Carlos ay hindi na mabilang ang mga beses na hindi niya maintindihan si Javier.

"Javier, anong problema? Nami-miss mo na ba ako?" Pang-aasar ni Carlos sa matalik niyang kaibigan gaya ng dati.

Pero gaya ng dati, hindi ito pinansin ni Javier at diretso na sa punto.

"Hindi ba't sinabi ko sa iyo na bantayan mo ang lahat ng taong kinakaibigan ni Claire?" malamig na tanong ni Javier.

Kumunot ang noo ni Carlos. Kahit sino ay matatakot sana sa kay Javier, pero sanay na si Carlos dito ngayon.

"Ginawa ko. At naibigay ko na sa iyo ang impormasyon tungkol sa babaeng nag-iisang kaibigan ni Claire. Siena Leone. At nakilala mo si Adam. Silang dalawa lang ang mga taong nakakasama ni Claire. Alam mo 'yan. Bakit mo sila bigla-bigla na lang tinatanong?"curious na tanong ni Carlos.

Nagningning ang mga mata ni Javier.

'Siena Leone, ito ba ang pangalan niya?' naisip niya sa sarili.

Nagulat siya nang makita niya itong kasama si Claire kanina. Gusto niya itong itapon sa dagat dahil sa pagiging tusong babae na nakipagkaibigan muna kay Claire bago pumasok sa kama nito. Pero napansin niya kung gaano kasaya si Claire nang ipakilala nito ang babaeng iyon sa kanya. Kaya kinontrol niya ang kanyang pagnanasa at halos hindi niya natapos ang almusal nang hindi nabali ang leeg nito.

"Sabihin mo sa akin ang lahat ng alam mo tungkol dito sa Siena," utos ni Javier.

Binalik ni Carlos ang kanyang cellphone at tiningnan ang caller ID para i-double check kung ang matalik niyang kaibigan ang kausap niya. Ito ang unang pagkakataon na nagtanong si Javier tungkol sa isang babae, kahit na nahahalata niya ang galit sa tono nito.

'Kakaiba, ano kaya ang ginawa ng kawawang babaeng ito para masaktan siya,' naisip niya, habang nagpapakita ng awa kay Siena.

"Si Siena ay matalik na kaibigan ni Claire sa loob ng anim na taon na ngayon. Nawalan siya ng ama at kakambal sa isang aksidente limang taon na ang nakalilipas."

Pagkatapos ng aksidenteng iyon, ang kanyang ina ay nalungkot at ilang beses na nagtangkang magpakamatay hanggang sa nagtagumpay siya apat na taon na ang nakalilipas. Ngunit hindi agad namatay ang kanyang ina. Siya ay nasa koma sa loob ng tatlo at kalahating taon hanggang sa siya ay pumanaw anim na buwan na ang nakalilipas.

"Kasabay nito ang araw na nagtapos sina Siena at Claire sa kolehiyo. Sa loob ng tatlo at kalahating taon, nagtrabaho si Siena ng tatlong part-time na trabaho para matustusan ang mga gastusin sa pagpapagamot ng kanyang ina. Halos hindi siya natutulog at kumakain. Kawawang bata, hindi siya lumalabas at nagpi-party tulad ng ibang mga batang kasing-edad niya. Sa kabila ng lahat ng kanyang pagsisikap, nawalan pa rin siya ng ina. Nalungkot siya at nahirapan siyang makayanan ang kalungkutang iyon. Kaya't inanyayahan siya ng aming Claire na sumakay sa barko para tulungan siyang kalimutan ang lahat." Ibinahagi ni Carlos ang lahat ng kanyang nalalaman tungkol kay Siena, habang pinapanood ng kanilang mga tauhan ang lahat ng kasama ni Claire.

Walang sinabi si Javier pagkatapos nito. Pinutol niya ang tawag at itinapon ang kanyang mobile. Nagkataon na nalaglag ito sa kama, sa tabi mismo ng pulang mantsa.

Lalong nanlamig ang kaniyang mga mata nang makita niya ang mantsa. Padabog siyang lumabas ng kaniyang silid.

Sa kabilang banda, inililibot ni Claire si Siena sa yate. Dahil pagod na pagod si Siena sa biyahe noong nakaraang araw.

"Ang ganda no?" tuwang-tuwa na tanong ni Claire.

Tumango si Siena at ngumiti sa kanya.

"Ang ganda talaga," pagsang-ayon niya.

Nakatayo sila malapit sa kubyerta ng ikatlong palapag kung saan may duyan sa kabila ng barandilya. Napakalaki ng Yate na may apat na palapag at tatlumpu't siyam na kwarto. Iisa lang ang kwarto sa ikaapat na palapag, at kay Javier iyon.

Nasa ikatlong palapag ang kwarto ni Siena, kung saan lima na lang na kwarto ang available. Ang isang kwarto ay pinagsasaluhan ni Claire at ni Adam, habang ang tatlo ay nakalaan para sa ikakasal at sa kanyang pamilya.

Ang ikalawa at ground floor ay nakalaan para sa iba pang mga bisita na magkakaibigan ng ikakasal at ikakasal.

Bigla na lang itinulak ni Claire si Siena mula sa likuran. At bumagsak si Siena sa malaking duyan. Sandaling inakala niyang nahulog siya sa tubig. Isang sigaw ang lumabas sa kanyang lalamunan, ngunit humupa ito nang tumama ang kanyang katawan sa duyan sa halip na tubig.

"Claire, tinakot mo siya ," saway ni Adam kay Claire na nakangisi.

Tumalon pababa si Claire, dahilan para mapatalbog si Siena sa duyan nang ilang beses.

Umiling si Adam sa mga kalokohan ng kasintahan. Mahal na mahal niya si Claire dahil napakabait at maalaga nito.

"Tinakot ba kita?" tanong ni Claire kay Siena, na ngayon ay nakaupo nang naka-krus ang mga paa sa duyan.

Natakot si Siena, pero hindi niya iyon sasabihin kay Claire.

"Hindi," sa halip ay pagsisinungaling niya.

Lumagpak ang mga balikat ni Claire sa pagkadismaya.

"Sis, anong nangyari sa iyo? Hindi ka naman ganito dati. Sana noon mo pa man lang nasabi sa akin ang tunay mong nararamdaman. Pero ngayon, pakiramdam ko ay nakikipag-usap ako sa isang estranghero. Hindi mo ba naiisip na panahon na para mabuhay para sa iyong sarili? Tinakot kita ngayon, nakita ko sa mukha mo. Bakit hindi mo sabihin sa akin 'yan? Magpakita ka naman ng galit. Sabihin mo sa akin kung binigo kita. Sana magbukas ka at maging ikaw," pagmamakaawa ni Claire.

Malungkot na ngiti ang ibinigay ni Siena sa kanya. Anim na buwan na ang nakalilipas, sasabihin na sana niya kay Claire ang totoo. Ngunit mas lalong lumala ang epekto sa kanya ng pagkamatay ng kanyang ina at ngayon ay naipit siya sa pagitan ng depresyon at kawalan ng kapanatagan. Nawalan siya ng lahat ng miyembro ng kanyang pamilya, at si Claire na lang ang tanging tagapagpanatili sa kanyang katinuan nitong mga nakaraang araw. Ayaw na rin niyang mawala si Claire.

Sa isang iglap, naalala ni Siena kagabi ang unang gabi pagkatapos ng anim na buwan kung kailan siya nakatulog nang hindi pinahihirapan ng kanyang mga bangungot.

Pero itinago niya sa kanyang isipan ang alaalang iyon.

"Hindi naman talaga ako natakot," pagtiyak niya kay Claire, sa halip na sumang-ayon sa katotohanan.

Niyakap ni Claire ang kanyang matalik na kaibigan at nanalangin sa sinumang nakikinig sa kanya.

"Biyayaan po sana ninyo ng kaunting kapayapaan ang kaibigan ko," malungkot niyang naisip.

Pinapanood ni Javier ang lahat mula sa kanyang pribadong deck sa ikaapat na palapag.

Nakatitig ang mga mata niya kay Siena, na para bang isang piraso ng palaisipan na gustong lutasin.

Bakit niya ba sinusubukang pasayahin si Claire?

Ano na nga ba ang huling laro niya?' naisip niya sa sarili.