Chapter 7

*Devil*

Come,

Kahit na sinabi niya ang salitang iyon ng mahinahon parang utos pa rin iyon. Inuutusan niya itong sumunod sa kanya.

"Ahhh..." ang nang-aabuso sa kanya, na naaalala ni Siena bilang isa sa mga kaibigan ni Douglas, ay umuungol sa sakit. Walang nakikitang pinsala sa kanyang katawan, ngunit nakayuko siya habang nakahawak sa pagitan ng kanyang mga binti.

Hindi niya nakita ang ginawa ni Javier Woods sa kanya matapos niya itong hilahin palayo sa kanya, pero kung titingnan ang nang-aabuso sa kanya ngayon, mukhang may nagawang pinsala.

Nang hindi siya gumalaw at patuloy na nakatingin sa lalaking nasa sahig, nainis si Javier at hinawakan siya sa siko at sinimulang hilahin kasama niya papunta sa ikatlong palapag. Hindi siya tumigil sa ikatlong palapag, dumiretso siya sa kanyang kwarto at itinulak siya nang marahan sa kanyang kama na maayos ang pagkakagawa. Walang patunay na naiwan sa kanya ang nangyari kagabi.

"Ahh.." ungol niya nang biglang nahihilo ang ulo niya. Sa ngayon, hindi na siya gaanong lasing gaya ng dati. Hindi pa rin siya mapakali, pero hindi naman siya nahihilo.

"Mukhang ugali mo ang maglasing at maghanap ng mga lalaking makakasama mo sa gabi, kung hindi ka nila unang mahahanap," malamig na singhal niya sa kanya.

Natigilan siya sa gulat dahil doon. Dapat inaasahan na niya ito mula sa kanya. Sa tingin niya ay ganoong klaseng babae ito simula pa lang. At para suportahan ang impresyon niya sa kanya, nakikita niya itong may kasamang mga lalaki kahit saan.

Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama at ilang segundo bago tumigil sa pag-ikot ang kanyang ulo.

"Mr. Woods, lagi mo akong hinuhusgahan dahil sa mga pinili ko. Pero paano ka naman? Single pa rin ako at hindi kasalanan at kahit sino pa ang gusto ko. Pero ikaw? Malapit ka nang ikasal kay Ms. Nancy. Lasing ako kagabi. Pero hindi ka. Madali mo sana akong palayasin sa kwarto mo. Pero hinayaan mo pa rin. Kung masama ako, ano ka?" naglakas-loob niyang insultuhin ito.

Mahina pa rin ang boses niya at hindi niya sinasalubong ang tingin nito. May tinitingnan siya sa may balikat nito. Pero dapat alam niya na ang isang lalaking tulad ni Javier ay hindi gugustuhing insultuhin at tanungin nang ganito.

Bago pa siya makakurap, natagpuan niya ang sarili na nakahiga habang itinutulak siya nito sa kama gamit ang matigas nitong katawan. Nakahawak ang mga braso niya sa kanyang ulo habang nakatingin ito sa kanya nang may lamig na maaaring kasing-tindi ng Antarctica.

"Paano ka nangahas? Gusto mong malaman kung sino ako, 'di ba? Prinsepe ako ng mga demonyo. Huwag kang magpalinlang sa aking pinong hitsura at milyun-milyong dolyar na suit. Isa akong napakasamang tao. Napakasama ko kaya kinakain ko ang mga babaeng katulad mo para sa almusal. Ang relasyon ko kay Nancy ay wala kang pakialam. Kung sa tingin mo ay maaari mo akong lokohin gamit ang iyong inosenteng tingin at kaawa-awang mga mata, mag-isip ka ulit," pagkasabi nito, lumayo siya sa kanya.

"Lumabas ka," bulyaw niya.

Agad na lumabas si Siena ng kanyang kwarto. Pagmamaliit pa ang sabihing mas tinakot siya nito kaysa sa natatakot na niya. Natatakot siya na baka tuluyan na siyang manigas. Puro poot ang nakita niya sa mga matang iyon.

Hindi na siya bumalik sa party sa isiping iyon. Nagkulong siya sa kanyang kwarto.

Kinabukasan, sa ibang lugar, isang inosenteng batang babae ang nakitang naglalakad kasama ang isang lalaking medyo kamukha ni Javier Woods. Mukhang magkasintahan sila.

Sa susunod na eksena, ang inosente at maamo ring mukha ng mga batang babae ay napalitan ng pagngisi. Nakatingin siya sa lalaki nang may pandidiri.

'Pinakasalan kita dahil sa Pera', sabay paalam niya, at iniwang mag-isa ang lalaki. Hindi niya namalayan na bumagsak na pala ang lalaki sa sahig habang hawak ang dibdib nito pagkatapos niyang umalis.

Nagising si Javier nang gulat na gulat, habang humihinga nang malalim. Ang lalaking namatay nang araw na iyon ay ang kanyang kapatid, at si Claire ay ulila.

Itinulak niya ang lampara sa bedside table dahil sa galit.

"Wala ni isa sa kanila ang inosente," bulong niya sa sarili na nakaramdam ng pandidiri.

Doon niya narinig ang lagaslas ng tubig at ang masayang tawanan ng kanyang pamangkin na si Claire.

"Sis, tara na. Magiging masaya 'yan," pag-eengganyo ni Claire kay Siena na tumalon sa karagatan.

Ang kanilang bangka ay nakaangkla, upang sila ay makalangoy at magsaya nang ilang oras.

Tiningnan ni Siena ang asul na tubig nang may bahid ng takot. Marunong siyang lumangoy, pero hindi rin siya ganoon kagaling lumangoy. At saka, ilang taon na rin mula nang huli siyang lumangoy kahit saan, lalo na sa karagatan. Pero dahil sa kasabikan at pag-asa ni Claire, hindi siya makatanggi. Kaya ipinikit niya ang kanyang mga mata at tumalon sa tubig nang may malakas na pagtalsik.

"Yehey," masayang sigaw ni Claire.

Iminulat ni Sierra ang kanyang mga mata habang sinusubukang manatiling nakalutang. Bahagyang nanginig siya sa lamig ng tubig, na nagpapaalala sa kanya ng mga mata ni Javier kagabi. Muli siyang nanginig dahil doon.

"Uy, nilalamig ka ba?" tanong ni Douglas sa kanya.

Lumingon siya upang tingnan ito bago umiling. Nakalimutan niyang nasa tubig din pala ito. Wala na ang kaibigan niya kagabi, at wala ring nagsasalita tungkol sa kanya.

"Ayos lang ako," sagot niya bago muling bumaling kay Claire.

Lumalangoy din si Nancy. Nakasuot siya ng pulang two-piece bikini, at ang gwapo niya talaga.

Naawa si Siena para kay Nancy na ang isang mabait na tao ay malapit nang magpakasal sa isang lalaking tulad ni Javier.

Nakasuot si Claire ng two piece polki dots na navy blue bikini, habang si Siena naman ay napilitang magsuot ng two piece pero konserbatibo pa ring itim na bikini.

"Tara, lumangoy tayo," sigaw ni Adam at sinabuyan ng tubig si Claire.

"Hoy," protesta niya at sinimulang iwisik si Adam, kaya nagsimula ang isang labanan ng tubig sa pagitan ng mga lalaki at babae.

"Karera ng speed boat," sigaw ni Douglas pagkatapos ng pagtalsik ng tubig.