LOGIN
CHAPTER ONE: ANNULMENT
"I already signed the annulment paper, Ty. And I'll be leaving anytime soon. Hindi na ako magtatagal pa dito sa bahay. I cannot stay here any longer; it suffocates me," Lila calmly said as she put the document on the table in front of him. Tyler wasn't expecting it, knowing her, who wants to keep her grandparents wishes. Mahal ni Lila ang lolo't-lola niya kaya hindi nito matanggihan ang kasal nila ni Tyler noon. Na kahit pangit ang trato nito sa kanya ay nanatili pa rin si Lila sa tabi niya. Pero bakit ngayon ay nasasaktan siya sa naging desisyon nito? Ni minsan ay hindi naman nila in-open up ang tungkol sa hiwalayan. Ano kaya ang nasa isip ni Lila? "Lila, what is this all about? Are you freaking serious right now? Stop with your nonsense!" He angrily said and drank the wine in one gulp. "I am freeing you, Tyler. You wanted it, right? Gusto ko lang tuparin ang iyong kahilingan bago paman matapos ang gabi. It's your birthday wish, right? So, here it is. I granted your wish!" Tyler heaved. He was speechless. Kaya pala tinawag siya sa kwarto para ibigay ang kahilingan nito na sana ay maging malaya na siya kay Lila. Ngayon na ibinigay na nito ang kanyang kahilingan, bakit parang mabigat sa dibdib niya? "I apologize sa mga nangyayari sa atin. Alam mo naman na hindi ko rin naman ginusto ang lahat, and sadly it took us five years to be apart. Alam ko na biglaan ito, Tyler, but I want you to know that I love you. Wala akong pinagsisisihan na pinakasalan ka. I love you for the last time. See you never again!" Matapos sabihin ang gustong sabihin ay nagmamadali na itong lumabas ng kwarto. Tyler was left speechless. Gusto niya itong habulin ngunit parang may pumipigil sa mga paa niya. ......... A FEW DAYS AGO BEFORE TYLER'S BIRTHDAY!! Habang nag-aayos ng sarili si Lila ay aksidente naman niyang narinig ang usapan ng mga kasamahan niya sa CR. Habang nag-aayos ang mga ito. Si Tyler Vasquez ang Presidente ng kumpanya kung saan siya nag-ta-trabaho bilang sekretarya nito. Walang nakakaalam na kasal na silang dalawa, at tanging pamilya lang ni Tyler at Lila ang nakakaalam. Dahil iyon ang kagustuhan na mangyari ni Tyler. Kaya pumayag si Tyler na makasal sila ni Lila, kapalit ng pananahimik ng buong pamilya Francisco at Vasquez. He was afraid na kumalat na kasal na siya. Na para bang may pinoprotektahan. Lila has no choice but to accept and kept their marriage for five years. Masakit man para sa kanya pero para kay Tyler ay gagawin niya. "I heard that Mr. Vasquez's, first love is coming back, sa ating bansa guys. Grabe talaga magmahal ang isang Tyler Vasquez. Sana may ganyan pa na lalaki sa mundo, no? Ang swerte na lang talaga ni miss Diana." Kinikilig na salita nito. Nakikinig lang si Lila, kahit nagsisimula na naman siyang masaktan. "Talaga? Hindi ba ang tagal na nun, pero single pa rin si Sir." "Oo nga e. Sobrang loyal. Naghintay talaga siya para kay Miss Diana na isang supermodel. Bagay talaga silang dalawa." "Isa sigurong dyosa si Miss Diana, ano?" Kuryosong tanong ng isa sa mga kasamahan niya na baguhan lang sa kumpanya. "Ay sinabi mo pa. She is indeed a goddess, kaya nga hindi magawa ni Mr. Vasquez na maghanap ng iba. Dahil si Miss Diana lang ang mahal niya." "Korek!" "At guess what, pinsan siya ng sekretarya ni sir, si Miss Lila. See? Ang ganda rin niya, parang manika.." sabi naman ng isang kasamahan niya at sabay naman silang tumingin sa kanya. “Loka. Ang layo-layo ko kay Diana. Maganda lang ako, pero hindi ako dyosa katulad niya. Anyway, mauuna na ako sa inyo, ha. Mag-ingat kayo pauwi. Maaga bukas dahil may presentation tayo,” saad ni Lila habang palabas ng CR. “Yes, Miss…” sabay-sabay namang sagot ng mga ito. Sanay na si Lila na laging si Diana ang pinupuri. Pati nga mga magulang niya, si Diana ang laging bukambibig, na para bang ito ang tunay nilang anak. Kapag naroon si Diana, para bang agad siyang nakakalimutan ng lahat—lalo na ng sarili niyang pamilya. Nasasaktan siya tuwing si Diana at Tyler ang pinag-uusapan. Mahal niya si Tyler, pero kailanman ay hindi naman naging kanya ang puso nito. Si Diana talaga ang dapat na ikasal kay Tyler, hindi siya. Ngunit iniwan ni Diana si Tyler upang habulin ang mga pangarap nito. Dahil sa ginawa nito, napilitan siyang pakasalan si Tyler. Totoong may nararamdaman siya para rito, pero hindi madaling magtapat sa isang taong ibang babae ang laman ng puso at isip. Sa totoo lang, sila naman talaga ni Tyler ang orihinal na nakatakdang ikasal dahil sa kasunduan ng kanilang mga lolo’t lola. Ngunit nang maging girlfriend ni Tyler si Diana, ito na ang itinakdang maging bride. Pero dahil sa pangarap nito, iniwan ni Diana si Tyler. Napilitan man siya noong una, hindi naman siya nagsisisi. “Bakit ka pa bumalik?” naguguluhang tanong ni Lila sa sarili. “Hindi pa nawawala ang galit ko sa’yo, Diana. Napakalaki ng kasalanan mo sa akin,” bulong niya sa sarili. Her eyes were bloodshot. Sobrang nasaktan siya. Nasaksihan niya kung paano umiyak si Tyler gabi-gabi habang paulit-ulit nitong binabanggit ang pangalan ni Diana. Kahit sa pagtulog nito, pangalan pa rin ni Diana ang lumalabas sa bibig nito. Minsan pa nga, napagkakamalan siya nitong si Diana, pero hinahayaan na lang niya dahil nasanay na rin siya. Then, one unexpected night, something happened between them for the first time in five years. Ngunit hindi kailanman sinabi ni Lila kay Tyler ang totoo. Itinago niya ang nangyari dahil natatakot siyang baka hindi siya paniwalaan nito kapag nagsalita siya. Nangyari iyon dalawang linggo na ang nakalipas. Galing si Tyler sa birthday party ng isang kaibigan at umuwi itong lasing. Muli, napagkamalan siya nitong si Diana. Kung sasabihin ni Lila ang totoo, baka lalo lang siyang mapasama. Baka isipin ni Tyler na sinamantala niya ang sitwasyon dahil lasing ito. Matagal nang umalis si Diana, pero para kay Tyler, parang kahapon lang nangyari ang lahat. Pagdating ni Lila sa bahay, naabutan niya roon ang mga kaibigan ni Tyler. Nagulat ang mga ito nang makita siya, ngunit agad ding naging normal ang kanilang mga reaksyon dahil alam nilang sekretarya ni Tyler si Lila. Naupo si Tyler sa sofa habang may hawak na lata ng beer. Agad umiwas ng tingin si Lila nang magtama ang kanilang mga mata. Alam niya kung bakit ganoon ang reaksyon ng asawa. “Lila, how are you? It’s been a while…” saad ng isa sa mga kaibigan ni Tyler na si Kenzo. “Busy sa work, eh. Grabe naman kasi iyang kaibigan ninyo—abusado!” pabirong sagot ni Lila. “Hay naku! Sinabi mo pa,” pagsang-ayon naman ng isa pa nilang kaibigan na si Brent. “Anyway, may balita ka na ba kay Diana? Hindi ba pinsan mo siya? Alam mo ba kung kailan siya darating para naman mapaghandaan namin ang pagdating niya?” masayang tanong ni Gab. Close kasi sila kay Diana, at ito rin ang first love ni Tyler. Ngunit may mga bagay tungkol kay Diana na hindi nila alam—mga bagay na si Lila lamang ang nakakaalam. “Hindi eh… I didn’t even know na babalik na siya,” sagot ni Lila. “That’s fine. Si Tyler na ang bahala sa party para sa pinakamamahal niyang si Diana,” ani ni Gab. Nang sabihin iyon ni Gab, napangiti si Tyler. Halatang sabik na sabik itong makita ang unang babaeng minahal nito. Nasaktan si Lila. Ni minsan, hindi siya nginitian ni Tyler. Palagi itong galit, laging nakabusangot, at tila hindi masayang kasama o makita siya. “Guys, I got a new be—” masiglang wika ng isang lalaki. Naputol ang sasabihin nito nang makita si Lila. His smiling face instantly changed into shock. “L-Lila?” banggit nito, halatang nagulat.CHAPTER 40 LILA’S POV Nagising ako bago pa man sumikat ang araw. Ilang segundo akong nanatiling nakahiga habang nakatitig kay Tyler. Mahimbing pa rin ang tulog niya. Bahagyang magulo ang buhok niya, habang ang isang braso niya ay nakapulupot pa rin sa bewang ko. Napangiti ako nang mahina. Hindi ko alam kung gaano katagal ko siyang tinitigan. Siguro dahil alam kong ito na ang huling umaga na gigising akong katabi siya. Kagabi... Hinayaan kong makalimutan ang lahat. Nakalimutan ko muna ang limang taon ng sakit. Ang mga gabing mag-isa akong umiiyak. Ang mga pagkakataong pakiramdam ko ay hindi niya ako nakikita bilang asawa niya. Kagabi, we make things easy. I gave him a chance, and waited for me. Kagabi, hindi ko muna inisip ang bukas. Hinayaan ko lang ang sarili kong mahalin siya. Bilang asawa niya. Bilang Lila na minsan ay nangarap na makasama siya habambuhay. At hindi ko pinagsisihan iyon. Kahit alam kong aalis ako. Kahit alam kong iyon na ang huling gabi namin.
CHAPTER 39 LILA'S POV Ang lagkit ng titig niya sa akin, na para bang gusto niya akong kainin nang buhay. Mga titig niyang puno ng pagmamahal, na para bang ako lang ang nakikita ng mga mata niya sa sandaling iyon. Ang sarap titigan ng kanyang mga mata. Hindi ko ito magagawa noon, eh. Limang taon, hindi ko alam na ganito pala kaganda ang kanyang mga mata. May spark. Napayuko ako dahil hindi ako sanay na ganoon siya kung makatingin sa akin. Kinakabahan na nga ako dito habang yakap niya pa rin ako. Mga braso niyang nakayakap sa baywang ko. Ang mga katawan namin ay sobrang lapit, parang maririnig na ang kabog ng dibdib ko. Hindi ko mapigilang lumunok ng sarili kong laway nang mas lumapit pa ang mukha niya sa akin. I closed my eyes when I felt his breath. "Are you giving me a chance?" Mahina, halos pabulong na wika niya habang seryosong nakatingin sa akin. Seryoso ngunit puno ng pag-asa at desperation ang mga mata niya. I have made up my mind. Mahal ko pa rin naman siya. A
CHAPTER 38: DINNER DATE Dinala ako ng drayber sa venue kung saan kami mag-di-dinner date ni Tyler. Hindi ko alam kung anong meron sa kanya at bigla na lang akong inaya n mag-date, pero napapansin ko na sobrang tamlay na niya. Alam ko naman kung bakit siya ganun, dahil siguro sa late na siyang umuuwi, tapos pinaparusahan pa niya si Ethan. I actually talked to Kuya Dino, if may alam ba siya, pero wala naman siyang sagot. Or ayaw niya lang sabihin ang totoo? Bakit kailangan pa nilang mag-sinungaling? I already know the truth. And until now, wala pa rin balita kay Ethan. Natatakot ako na baka mapatay ni Tyler si Ethan. "Ma'am, nandito na po tayo..." usal ng drayber. Sa lalim ng iniisip ko hindi ko na namamalayan na dumating na pala kami. "Salamat, Manong.." ani ko, at bumaba na ng sasakyan. It's a five star hotel. I've been here before, pero ibang occasion naman iyon. Ngayon, I am spending time with Tyler—as date. First ever date namin ito. Sa sobrang ingat niya noon na hindi
CHAPTER 37 NANGINGINIG at malakas pa rin ang kabog sa dibdib ko ng makapasok na ako sa kwarto ko. I turned off the lights, and sat on the floor near the door. Hindi magsink-in sa utak ko ang mga narinig ko. Totoo ba ang sinabi ni Tyler? Bakit parang hindi si Tyler ang nakikita ko? Or hindi ko nga lang talaga siya kilala? Ano ba ang malalaman ko sa buhay niya, hindi nga ako halos makalapit sa kanya dati. Kaya siguro ganito ko na lang kagusto na umalis sa buhay niya. Kasi marami pa akong hindi alam tungkol sa kanya. I can't stop crying, sobrang bigat sa dibdib ko na marinig iyon mula sa bibig niya. At sino ang ibig niyang sabihin na patayin kung kailangan? He is not murderer! I couldn't sleep at all. Na stuck sa utak ko ang sinabi niya. Nakaramdam na ako ng takot sa kanya. May kagalit ba si Tyler? May kaaway ba siya? And something hits me off. "Ethan?" I whispered, and covered my mouth. I remember that Ethan hides, almost two weeks na. Tyler said the police was sti
CHAPTER 36: PAGDUDUDASINCE the day I lot my baby, I stopped seeing my family. I blocked their social media account, and their numbers. Galit ang nararamdaman ko ngayon sa kapatid ko, si Kevin. Wala na rin akong balita sa kanila, dahil sa puso ko ay kinalimutan Kona silang lahat. They are strangers to me now. And for Mom, I know that she will still forgive Dad after what happened. Wala lang kwenta ang mga sinabi ko sa kanila. Na kahit harap-harapan na siyang niloloko ni Dad ay mahal niya pa rin ito. And I don't want to be like her. Mom knows it before na may cheating history si Dad, but ganun talaga kapag sobra mong mahal ang isang tao, magbubulag-bulagan ka talaga. And no wonder, nagmana kay Dad ang mga Kuya ko. Lahat sila...At ako ang sasalo sa mga nagawa nilang kasalanan. Hindi ba dapat sila ang nag-sa-suffer? Hindi ang taong wala namang ginawang masama sa kapwa. It's really unfair. My family's are toxic. But thankfully, Tyler's family are kind to me.And speaking of Tyler, n
CHAPTER 35: PAINTING Unang araw nila sa bahay simula nang umalis siya sa bahay nila noong birthday party ni Tyler. At balik-trabaho na rin si Tyler, kaya mag-isa na lang siya sa bahay. Ayaw sanang pumasok ni Tyler, pero kailangan siya sa kumpanya dahil may meeting siya sa isang investor na hindi niya puwedeng hindi puntahan. She loves the thought of being alone and at peace. She wanted to prepare herself so that when she finally leaves, masasanay na siya sa buhay na walang kasama. She loves the quietness. Mas nagkakaroon siya ng magagandang ideas para sa next project niya. And she's almost done with the piece she has been working on for almost nine hours. She smiled brightly as she stared at the painting in front of her. It was the first time she had held a brush and carefully stroked it on paper. She was nervous because it had been five years. "It's been a while, at mukha mo pa talaga ang una kong pinipinta, ah..." usal niya habang hawak pa rin ang paintbrush. "In fair







