CHAPTER 3 SPG

Kumilos ang lalaki at hinila ang dalawang hita ni Katrina.

"Let me in," anas nito.

Saglit siyang napatda nang itapat nito ang malaking bagay na iyon sa kanya, napaatras naman siya at nagsalita.

"Wait, this is my first time, sa tingin ko hindi iyan kakasya." Aniya, nasa tinig ang matinding nerbyos.

Saglit itong tumitig sa kanya pagkuwa'y lumapit at bumulong sa kanyang tenga.

"Trust me, it'll fit," he whispered, his breath warm against her skin, kinilabutan siya, iyon kilabot na abot hanggang kasuluksulukan niya.

Hindi niya alam kung saan nanggaling ang tiwala niya dito kahit doon lang niya ito nakilala.

Mariin siyang napapikit nang maramdaman niya ang malaking bagay na iyon sa kanyang pagkababae.

Humigpit ang mga yakap niya sa malapad nitong likod nang dahan-dahan nitong ipasok iyon.

And when that massive thing finally enter her. Pain contorted her face, and she let out a anguished cry.

"Aww...hhnn.." halos bumaon ang mga kuko niya sa balat nito.

He kissed her softly, trying to ease her discomfort.

"I'm sorry it hurts," he said gently, "It'll ease up soon, I promise. Just relax, okay?"

Tumango siya habang maingat nitong pinunasan ang kanyang mga luha sa pisngi.

Hindi niya alam kung bakit bumilis ang tibok ng puso niya sa pagiging gentle nito ng mga sandaling iyon. At aaminin niya na isa sa mga katangian na gusto niya sa isang lalaki ay ang pagiging maginoo.

Muling kumilos ang lalaki, napapangiwi siya sa sakit, pero habang tumatagal ay nawawala ang sakit at napapalitan ng kakaibang sensasyon.

Every time he moved within her, she felt a jolt of pleasure she'd never experienced before. It was as if her body awakening to a whole new world of sensations.

"Hmmmm..." Pag ungol niya habang nararamdaman ito sa loob niya.

In his every thrust, tila ba dinadala siya nito sa ibang mundo. Mundong sila lamang ang nakakaalam.

Umarko ang likod niya nang makaramdam ng tila may sasambulat sa loob niya. Katrina surrendered to the waves of pleasure, her entire being trembling with release as he followed.

"I think I'm cumming.." he growled.

"Ahhh!" She moaned loudly.

Kasabay ng pagkulog at pagkidlat ay napayakap siya ng mahigpit sa lalaki nang maramdaman ang kasukdulan, at sa unang pagkakataon simula ng mamatay ang kanyang lolo, hindi siya natakot sa kulog at kidlat dahil iyon sa estrangherong lalaki.

Napahikab si Katrina, nasa harap siya ng laptop at abala sa ginagawa niya. Naroon siya sa sala ng bahay, hindi siya gaanong nakakatulog dahil sa nag uulan, idagdag pa ang malakas na kulog at kidlat.

What's more, the image of the mysterious man and the huge thing lingered her thoughts, refusing to be shaken off. Simula nang may mangyari sa kanila ng lalaki ay hindi na maalis sa isip niya ang mainit na eksenang iyon.

Hindi niya alam kung anong pumasok sa isip niya ng gabing iyon at madali lang niyang naibigay ang pagkabirhen dito. Pero sa kabilang banda, hindi naman siya nagsisisi, kakaibang experience ang ibinahagi nito sa kanya at aaminin niyang gusto niyang maulit iyon.

Wala sa sariling nakurot ang sarili. "Umayos ka, Katrina!" bulong niya.

Nagbuntong hininga siya at sinulyapan ang lalaki na natutulog sa sofa, dalawang araw na itong tulog, hanggang sa mga sandaling iyon ay hindi pa ito nagigising.

'Hindi kaya nakasama din sa kanya yung nangyari sa amin dalawa?' nag aalalang tanong. Naisip nga niya kapag hindi pa ito nagising sa araw na iyon ay tatawag na siya ng ambulansya at dadalhin na niya ito sa ospital. Malayo din kasi ang bayan sa lugar nila kung nasaan ang ospital.

Muli niyang nahaplos ang mga pisngi dahil hindi pa rin maalis alis sa isipan niya ang magandang katawan ng lalaki. Hindi nga niya alam kung anong magiging mukha niya kapag nagising ito.

'Ah bahala na!'

Napatayo siya nang gumalaw ang lalaki, hanggang sa tuluyan na itong nagising at nagsalita.

"Aww, my head hurts." sabi nito, hinawakan nito ang noong may benda habang ang mga mata nito'y tila pinag aaralan ang buong paligid, wari'y pilit na inaalala kung pamilyar ba ito sa lugar na iyon.

Kahit nag uumpisang nerbyusin ay hindi na nakatiis pa si Katrina, tumikhim siya upang kunin ang atensyon nito atsaka siya nagsalita.

"Narito ka sa bahay ko," agaw niya sa atensyon nito.

The man turned his head and looked at her.

Ganon na lamang ang pagkabog ng dibdib niya nang titigan siya nito, 'syet! Ang ganda talaga ng mga mata niya!'

Pinilit niyang magpakahinahon kahit katakot katakot na kaba ang nararamdaman niya.

"Dalawang araw ka ng tulog." muling saad niya.

"Who are you?" The low rumble of his voice was an aphrodisiac to her senses. His gaze held hers, piercing and intense, like a soulful suction.

Grabe ang boses! Nakakabuntis!

Muli siyang nailang. The way the man looks is a little intimidating. May kakaiba sa aura nito na kakabahan ang kaharap nito. Pero hindi naman ganon ang mga tingin nito noong gabing may mangyari sa kanila. The look in his eyes that night was a potent mix of possession and tenderness, making her feel seen and wanted in a way she couldn't explain. Mas gusto niya ang mga tingin nito sa kanya noon.

Teka, hindi ba nito naaalala na siya ang nagligtas dito? Na may nangyari sa kanila noong gabing maaksidente ito?

"My name is Rina, the one who saved you from certain death," she said, her voice filled with a sense of pride and concern. "If I hadn't found you, who knows what could've happened?" She looked at him expectantly, waiting for his response. "And you are...?"

Lalong tumiim ang mga titig nito, hindi niya alam kung bakit tumitig ang lalaki sa kanyang labi. Hindi tuloy niya sinasadyang makagat iyon. Napansin niyang nakuyom nito ang mga palad.

Muli siyang nagsalita, "Anong pangalan mo? Saan ka nakatira? Anong trabaho mo? Bakit hinahabol ka ng mga naka-itim na sasakyan noong gabing maaksidente ka? Mga kidnapper ba ang mga iyon? O may iba pang dahilan?" sunod-sunod na tanong niya. Ewan niya pero gusto niyang malaman ang tungkol sa lalaki. Naku-curious siya sa pagkatao nito.

Saglit pa siya nitong tinitigan bago hinawakan ang ulo at nagsalita.

"I-I don't know, wala akong maalala," sagot nito.