Maling Akala

chapter 1

Nanatiling nakahiga si Jericho nang kapain nya ang tumutunog na cellphone.

Hinilot nya ang noo, bago sinagot iyon. Nananakit pa ang ulo nya, sa dami ng nainom nya kanina.

"Where are you, son?" tanong ng kanyang ama.

"Narito pa rin ako sa Batangas, papa."

"Yeah, yeah! Nabanggit mo sakin na may dealings kayo ni Mr. Von Samaniego. Pero bakit hindi kita makontak kanina?"

"Iniwan ko ang cellphone ko dito, kaya hindi ko alam na tumawag kayo."

"Nasa unit ka pa ba?"

Inilipat nya ang kamay sa sentido at iyon naman ang minasahe.

Lalong tumitindi ang sakit ng ulo nya, dahil sa lakas ng boses ng ama.

"Nasa resort ako."

"Anong ginagawa mo dyan? Hindi ba naging maganda ang usapan nyo?" anang ama.

"It's just fine. Kahapon ay ibinenta nya sakin ang malaking porsyento ng shares of stock ng kumpanya. We came here to celebrate." ani echo.

Naging mapilit kasi ang babaeng anak ni Von Samaniego na sa resort mag-celebrate sa halip na sa hotel.

At dahil sa anumang hilingin nito ay nakahandang ibigay ng ama, they all ended up sa resort.

"That's good, son." puri ng ama.

"Talagang mana ka sakin pagdating sa galing sa mga business dealings."

"Thanks, Pa!"

"At hijo, kinontak kita dahil kailangan mong umuwi rito satin sa Laguna.

Mamamanhikan na tayo kina Pareng Henry dahil ihahanda na namin ang kasalan."

"Alam na ba ito ng kapatid ko?"

Saglit na natahimik ang linya.

"Nabanggit ko na noon pa, na sila ang napagkasunduan naming ipakasal, at.... tingin ko naman ay hindi na sya tatanggi."

"I hope so, Papa. Hindi magandang saka pa sya uurong kung kailan naiayos na ang lahat."

"Ofcourse, papayag sya. They would perfectly suit each other at maliliit pa lamang sila ay close na sila sa isa't-isa. How about you, son? Kailan kaya kita maihahanap ng babaeng..."

"Ako ang maghahanap ng babaeng pakakasalan ko, Pa." putol nya.

---

Ipinatong nya ang braso sa mata.

Pilit hinuhuli ang naabalang pagtulog.

Matagal syang nananatiling nakapikit nang makarinig sya ng munting ingay.

"Sinong--"

Naaninag nya ang isang babaeng nakasuot ng robang asul or was it black?

Nakatayo ito sa paanan nya at sa naaaninag nyang kislap ng ngipin nito ay batid nyang nakangiti ito sa kanya.

"Sino ka?"

Mahina itong tumawa at lumuhod sa kanyang paanan.

Nahila nya ang paa, nang masuyo sya nitong haplusin.

Tinungo nya ang switch ng ilaw at in-on.

Lumiwanag ang ilaw at nakilala nya ang babae.

"Danica?"

"Now you remember, Jericho. Akala ko ay nakalimutan mo na agad kung sino ako."

Hindi sya tanga para hindi maintindihan ang pakay ng babae.

Sa suot nitong robang manipis ay mababakas na ang panloob nito, larawan ng isang makapangyarihang tukso.

Lumapit si Danica at hinaplos ang malapad nyang dibdib.

Wala syang suot dahil naghubad sya bago matulog.

"Kanina pa sana ako pupunta dito, Jericho. Kaya lang hinintay ko munang makatulog ang mga kasama ko."

Lalo pa itong dumikit.

Hinaplos ang kanyang batok at hiningahan ang kanyang tenga.

"I want to be with you, Jericho. I really do."

Hinawakan ng binata ang dalawang kamay nito at marahang itinulak.

Lumayo sya nang ilang hakbang.

"Umalis ka na, Danica. Tiyak na hinahanap ka na ni Von."

"Tulog na tulog na sa kabilang cottage ang Papa, pero kahit na malaman nya ito ay hindi nya ikagagalit. He wanted you to be his son-in-law, hindi mo ba iyon alam?"

"Sinasabi mo bang plinano ng Papa mo ang pagpunta mo rito?"

"No! What i was trying to say was he would consent anuman ang gawin ko sa piling mo. He wanted us to be married someday."

"Well, i don't." matigas nyang pahayag.

"I have no intention of marrying and i want it to remain as it is. So if i were you ay aalis na ako sa cottage na ito ngayon din."

Lumarawan sa mukha ng babae ang labis na pagkabigla.

Hindi ito sanay na inaayawan ng lalaki.

At ito ang unang pagkakataon na nangyari iyon.

Hindi ito agad susuko.

"Kung ayaw mo ng commitment then it's just fine with me."

At gumuhit na naman sa mga labi nito ang mapanuksong ngiti.

"I want you, Jericho. And you can have me freely with no string attached..."

Itutuloy.

Chapter 1-B

Lalaki lang si Jericho at kahit paano ay naapektuhan sya ng panunukso ng babae.

Pinagpawisan sya nang malapot.

"Hold me, Jericho... Kiss me..."

Hinaplos ng babae ang tenga nya at hinalikan ang kanyang mga labi.

Hinawakan ang kanyang batok upang higit na diinan ang paglalapat ng kanilang mga labi.

"I want you, honey..." ani Danica.

Hindi sya gumanti.

Sa mga oras na iyon ay mas matindi ang pagnanais nyang matulog kaysa sa tawag ng laman.

Nais nyang ihiga ang nagsisimula na namang pagsakit ng ulo nya.

"I'm tired, Danica. Iwanan mo na ako at gusto ko nang muling matulog."

Tumalikod sya dito.

"You can't refuse me." anang babae.

"I already did!" ani echo.

Niyakap sya nito mula sa likuran nya.

"C'mon... Jericho! Let's share this wonderful moment together. I want to be with you."

Hinawakan nya ang kamay nito at inilayo.

Malalaki ang hakbang na lumabas sya ng cottage.

"JERICHO! Come back!"

Walang lingun-lingong tinahak ng binata ang kinaroroonan ng isang katiwala.

Sumakit ang ulo nya sa pagkakakalog.

"Damn! Hindi na ko kailanman iinom pa nang ganong karami. Pakiramdam ko ay may maliliit na martilyong pumupukpok sa aking ulo." anang nya sa sarili.

"Give me a key!" utos nya.

"Sir, naka-reserved na ho lahat ng cottage."

Nag-isang linya ang kilay nya.

"Is this resort not mine?"

"S-sa inyo nga, sir. Kaya lang--"

"Kailan ko pa kinailangang humingi ng permiso sa paggamit ng sarili kong resort?"

Kakamut-kamot ng ulong inabot ng tauhan ang isa sa mga susi.

"Eh.. sir, paano ho kung magalit ang nagpa-reserved?"

"Ibigay mo sa kanila ang reservation f*e nila at kung gusto naman nilang magdemanda, then kontakin na lang nila ang abogado ko. Anong cottage ito?"

"T-twenty seven ho, sir."

"Kung may maghahanap sakin, tell them that i'm indisposed and not to be disturbed. Kung itatanong naman nila kung nasaan ako, tell them i'm in hell."

Iyon lang at umalis na ang binata.

---

"Excuse me ho,"

Narinig ng katiwala.

Nalingunan nito ang isang grupo ng mga naggagandahan at nagtatangkarang babae.

"Ano po iyon, ma'am?"

"Kukunin na sana namin ang susi sa ipinareserved naming cottage."

Kinuha ng lalaki ang logbook.

"Ano pong pangalan?"

"Samantha Lopez."

"Number?"

"Twenty Seven."

Dahan-dahang nagtaas ng tingin ang lalaki.

Alanganin itong ngumiti at napakamot sa ulo.

Nagtatakang nagkatinginan sila Samantha at ang mga kasama nito sa reaksyon ng lalaking kaharap.

"May problema ho ba?"

Ipinaliwanag nito ang cancellation ng reservation.

"Pero maghintay lang ho kayo ng konti dahil baka may umalis na ring turista."

---

"Come on, makisama ka naman." anas ni Angeline,

Nang hindi parin umandar ang tumirik nyang kotse.

Sandaling tumunog ang makina pero agad din iyong namatay.

Tumingin sya sa relong pambisig at nalaman nyang mag-a-alas-onse na nang gabi.

Malamang ay nakarating na sila Samantha sa Batangas.

Inalok na sya ng mga itong sumabay pero pinauna na nya, dahil kailangan pa nyang tapusin ang ilang commercials para sa beauty products na ilalabas ng bagong kumpanyang binuksan ni Badeth Gonzales.

"Ano ngayon ang gagawin nya?"

Hinila ng dalaga palabas ang malaking backpack at asul na salbabida.

Kinapa nya sa bulsa ng bag ang kanyang cellphone at muli syang nairita nang malamang nakalimutan nya ito sa bahay.

Nasuklay nya ng kamay ang nagulong buhok at sinimulang maglakad-lakad upang humanap ng mauupahang taksi.

Namimitig na ang mga paa nya sa kahihintay nang matanaw nya ang parating na taksi.

Pinara nya iyon.

"Pwede ka ba hanggang Batangas?"

Nagmamadali syang sumakay nang tumango ang matandang driver.

---

Muling kinontak ni Samantha sa cellphone si Angeline.

Nabigyan na sila ng cottage na malayo-layo sa kanilang ipina-reserved.

At iyon ang ipapaalam nila kay Angeline, na hindi na twenty seven kundi fifty four na ang iookupa nilang cottage.

"Bakit kaya walang sumasagot?" tanong nyang nagtataka.

Ini-off na ni Samantha ang cellphone.

Itutuloy…