LOGINIsang oras ang nakalipas pagkaalis ni Ezekiel, abala ako sa pagliligpit ng ilang gamit na dadalhin ko pag-alis ko bukas at saka mga damit. Si Lilibit naman ay nasakaniyang crib, tahmik siya doon at pinagmamasdan ang galaw ko. Napapangiti na lamang ako sa kaniya kapag dumadaan ako sa tapat ng higaan niya.Habang nagtutupi ako sa kama ng mga damit na dadalhin ko para dalhin bukas ay biglang ng ring ang aking cellphone na nakalapag lang sa tabi ko. Pagkatapos ay nilingon ko ito. Baka ang yaya ni Lilibit ang tumatawag sa akin. Bulong koNgayong araw kasi ang usapan namin na dadating siya, kaya medyo excited na ako dahil may yaya na din si Lilibit at magbabantay sa kaniya habang wala ako sa piling niya. "Hello!" Saad ko ng makuha ko ang cellphone. "Ahh, ma'am, maganda tanghali po! Nandito na po ako sa tapat ng gate," Saad niya sa akin mula sa kabilang linya. "Ohh Lylia! Nandito kana pala. Teka lang at sasalubungin kita jaan sa labas; sabihan mo na lang ang mga guard na pinapapasok na
Habang naliligo ako ay hindi ko maalis sa isipan ang mukha ni Ezekiel habang karga karga niya si Lilibet. Napapangiti ako kapag iniisip ko iyon. Gusto kong makita sila lagi na ganon masaya; medyo nakakalungkot lang ng kaunti dahil sa mga nangyayari sa amin, pero sa ngayon ay kailangan kong magpakatatag para sa kanila at sa magiging kinabukasan ng anak namin. Para sa paglaki ng anak namin ni Ezekiel, masaya at buo ang pamilya namin. Laman ng aking isipan habang pumapatak sa aking mukha ang tubig sa tapat ng shower. Bukas ay magsisimula na ako sa aking trabaho bilang vice president at assistant din ni Ezekiel. Ahhhh! Oh my god, sana kayanin ko, huhu. Ano ba iyan, Vhianne? Dalian mo nang maligo, and baka pagod na si Ezekiel sa pag karga sa anak mo. Bulong ko sa aking sarili. Kaya dali-dali akong naligo. Bago ako lumabas ng banyo ay nakapagpalit na ako ng damit pangbahay; ang twalya naman ay nakapulupot itong sa aking ulo para ma-absorb ang tubig na nasa aking buhok. Habang naglalakad
E-Ezekiel!? Saad ko O-Oh my god! , ano ang ginagawa niya rito. Gulat na bulong ko sa aking sarili habang pinagmamasdan siya sa labas ng kotse. Napalunok na lamang ako ng aking lawayPagkatapos nito ay mabilis na binuksan ni Ezekiel ang pinto ng kotse at agad na pumasok sabay lock ng pinto. Gulat na tinitigan ko lamang siya sa kaniyang pwesto, ilang sandali lang ay nilingon niya ako. "Are you okay?" Kalmado niyang boses sa akin.Bigla naman akong nataohan ng humarap siya sa akin. Now what Vhianne? Wag mo lang siyang tingnan; say something. Marahan na bulong ko sa aking sarili pero imbis na mag salita ay itinanggo ko lamang ang aking ulo bilang pag tugon sa tanong niya.Pagkatapos ay iniwas ko kaagad ang tingin ko sa kaniya dahil sa hiya. Hayss, Vhianne. dismayado kong bulongbsa sariliPero ng makumpirma ni Ezekiel na ayos lang ako, pinaandar niya kaagad ang sasakyan sabay pinatakbo ito ng matulin hanggang sa tuluyan na naming natakasan ang mga tao; nakasunod din sa amin si Carl.Haba
Kinabukasan ay maaga akong nagising dahil nakaramdam ako ng gutom; pagmulat ko ng aking mga mata ay napahawak ako sa aking tiyan dahil sa tumong nito ng malakas. I'm hungry. Bulong koKaya dahan-dahan kong iniangat ang aking katawan hanggang sa makaupo na ako. Pagka upo ko ay nilingon ko si Lilibet sa crib; napansin ko na mahimbing pa ang tulog niya. Ang bait naman ng baby ko! Bulong ko habang nakangiti, pinagmamasdan siya. Habang enjoy na enjoy akong pinagmamasdan si Lilibet na matulog, natigilan ako bigla ng tumunog ulit ng malakas ang tiyan ko. Gosh, ganon na ba talaga ako ka-gutom, huhu? Saad ko. Kaya tumayo ako kaagad sa aking kama at isinuot ang tsenelas ko; pagkatapos ay naglakad ako papunta sa pinto para patayin ang ilaw, tanging natira na ilaw na nakabukas ay ang lamp na nasa table malapit sa higaan ko. Pagkatapos nito ay dahan-dahan kong pinihit ang doorknob hanggang sa bumukas ito para makalabas ako. Pumunta agad ako sa kusina para ihanda ang pagkain ko na pang-diet. Na
Pag harap ko, nanlaki ang aking mga mata. Bumungad sa harapan ko ang mayordoma sa mansyon ni Ezekiel. "Manang, kumusta na po kayo?" Gulat kong saad sa kaniya, pagkatapos ay niyakap ko kaagad siya."Ayus lang po ako ma'am! Kayo po kumusta kana po? Ang ganda ganda mo pa din ma'am," tugon niya sa akin, kaya nagtawanan kami. "Ano po pala ang ginagawa ninyo dito, Manang? Ano ang bibilhin ninyo?" Tanong ko sa kaniya.Kaya sinagot niya ako kaagad. "Ehh si Ma'am Erah kasi ehh, inutusan akong bumili ng damit pang-exercise kaya ako nandito," tugon niya sa akin.Ohh! , concern din pala siya sa timbang niya? Mukha magpapapayat ang bruha. Bulong ko sa aking sarili. "Ganon ba, Manang? Tara, samahan mo na ako; naghahanap din ako ng masusuot kong damit pang-exercise ko," saad ko sa kaniya. Pumayag naman siya kaagad; sabay kaming dalawa naghanap, and tinulongan niya akong magsukat ng damit na sakto sa akin. Ilang minuto din kaming dalawa sa shop palibot-libot bago matapos. "Manang, sumabay na po
Habang nasa byahe kami ni Carl ay tahimik lamang kami na nakaupo; ako ay nasa backseat and naka tingin lamang sa labas and naka mukmuk. Panay ang buntong hininga ko dahil bored na bored na ako. Habang tulala ako sa may bintana ng sasakyan ay biglang tumunog ang cellphone ni Carl, kaya nagulat ako, and after that, humarap na ako sa unahan at saka inayos ang pagkakaupo ko sa backseat. "Hello po, Mrs Ele? "Opo... Kasma ko ponsiya ngayon," Saad ni Carl. Mukhang si Nay Ele ang kausap niya; siguro ay nagalala iyon sa akin dahil hindi na ako bumalik doon sa kanila ni Kiro. Bulong ko sa sarili habang nakikinig sa usapan nila. Pagkatapos ay biglang humarap sa akin si Carl at iniabot ang kaniyang cellphone sa akin. "Ma'am, si Mrs Ele gusto po kayo kausapin," tugon niya. Agad ko naman itong kinuha sa kaniya. "Hello po, Nay Ele, I'm so sorry po talaga," saad ko sa kaniya."Bakit, nasaan kana ba ngayon?" Nag aalala na boses niya sa akin. Agad ko naman siyang sinagot." Nandito po ako ngayon
I will play this video at her wedding. Hindi para gumanti, kundi para iligtas si Ezekiel sa babae na iyon, na si Erah.Gusto kong malaman niya ang katotohanan ng hindi ako nakikita doon. Well, I'm going there, but I won't show my face to them; I'm going to wear a disguise.Habang na sa kalagitnaan
Vhianne's POVTuloy-tuloy ang daloy ng luha ko habang tinitignan ko sila. Parang may kong anong tinik ang tumusok sa aking puso, like, what the hell, bakit pa ako nag abala ng ganito? Umaasa ako sa wala, para akong sinampal ng katutuhanan, parang nawalan ako ng pag-asa bigla sa nangyari. Nagulat a
Ezekiel's POVGhad! My head hurts; I'm having a hard time with this shit. Bulong ko sa aking sarili habang nakamokmok sa aking opisina.Mahigpit ang security ng aming companya, pero bakit ganito? nanakawan padin. Tskkk!Kilala ang company namin bilang isang mapagkakatiwalaan at Bihasa pagdating sa
"It's not my fault!" sambit ko kay Ezekiel, ngunit tinitigan lamang niya ako, parang binabasa niya ang bawat galaw ng katawan ko. God! It is not what you think, Ezekiel, bulong ko sa aking sarili. "S-she hit me first; I-I'm just defending my self." Humakbang si Ezekiel ng dalawang beses papun







