Chapter 2: Kunsumisyon

SA NAKARAAN NIYANG buhay, pinag-isipan niya ang tanong na ito bago siya namatay. Pinagsisihan din dahil huli na nang mahanapan niya ng tamang sagot. Sagot na naging bulag siya kahit isinasampal na iyon..

“Pasensya na po, Madam. Napansin ko lang na mukhang wala kang pa-surprise ngayong taon kay Sir.” kinakabahan ng tawa pa sa kanya ng driver doon.

Bago pa makasagot si Fae ay huminto na ang sasakyan sa harap ng bahay nila ng asawa. Napahamak na sa salaming bintana si Fae na humagod na ang mga mata sa labas ng kotse. Ang villa na iyon ay regalo sa kanila ng mga magulang pagkatapos ng kanilang kasal. Malaki at marangya iyong manor villa, na may 1000 square meter ang sukat. May sariling malaking garden, pool, lanai. Lahat ng amenities na kailangan nila ay naroon na rin. Hindi na nila kailangan pang lumabas para dito.

“Narito na po tayo, Madam.” untag ng driver kay Fae na panandaliang napatulala, parang ayaw bumaba.

Hindi dahil sa trauma kundi dahil sa gulat na ang pamilyar na sasakyan ng asawa niyang si Jago na madalas gamitin ay naroon na. Prenteng naka-park na sa garahe. Bago iyon sa kanyang paningin. Naisip niya na dahil ba bumalik siya sa nakaraan kaya naiba rin ang gawi ni Jago? Imposible iyon. Hindi niya tuloy maiwasang mapatanong na naman sa sarili kung bakit umuwi ng ganun kaaga ang lalaki sa araw na iyon? Dahil anniversary nila? Napaka-imposible iyon.

“Uh, oo nga, Manong. Kitang-kita ng mga mata ko.”

Pinagbuksan siya ng pintuan ng driver ngunit may pag-aalinlangan kay Fae kung bababa na ba siya o may pupuntahan pang lugar para iwasan si Jago. Sariwa pa sa kanyang isipan ang malagim na kanyang sinapit na kagagawan ng asawa; kaya baka kapag nakita niya ito ay kung ano ang magawa niya. Biglang naging masalimuot ang damdamin niya. Minsan na siyang namatay sa kagagawan ng asawa na nasa loob na ng villa nila, ano bang klaseng ekspresyon sa mukha ang dapat niyang isuot kapag nakita niya ang salarin pagkatapos niyang bumalik? Poker face? Normal? Sa tingin niya ay hindi iyon kayang gawin.

“T-Thanks…” nauutal niyang baling pa sa driver.

Buong akala ni Fae ay kamumuhian niya si Jago dahil para lang sa kabit nito, nagawa rin nitong paslangin ang kanyang mga magulang sa nakaraang buhay kung kaya naman abot-abot ang galit niya sa asawa. Kumbaga, lintik lang ang walang ganti. Subalit nang makita niyang muli si Jago, natuklasan niyang hindi niya maramdam ang matinding poot na dala-dala; sa halip ay nakaramdam siya ng labis doong ginhawa.

Bakit?

Binigyan siya ni Jago ng pagkakataon na payapang makipaghiwalay sa kanya at hindi na abutin ang sinapit niya dati. Baguhin ang kanilang kapalaran. Ang kanyang magiging kabayaran umano doon noon ay ilang porsyento ng bahagi ng shares sa kumpanya ni Jago, sapat na iyon sa kanya para mamuhay ng marangya hanggang sa pagtanda niya. Ngunit tumanggi siyang gawin iyon. Inilaban niya ang matagal nilang pagsasama kahit wala namang nangyayari sa kanila. Ayaw niya itong pakawalan. Umatikabo pa ang galit niya dahil sa katotohanang sa tagal nilang nagsasama, magagawa lang palang maagaw ang asawa ng isang pipitsuging babae sa loob lang ng isang taon nilang pagkakakilala. Para kay Fae ay sobrang unfair ng asawa pagdating doon.

Sa ngayon, wala pa sa mga iyon ang nangyayari sa kanilang buhay. Sa halip na kamuhian siya, gusto ni Fae na baguhin ang sarili niyang kapalaran sa dati.

“Bakit nakatayo ka lang diyan, Feli? Wala ka pang planong pumasok?” untag ni Jago na nagtataka na kung bakit nasa may pintuan lang ang asawa niya.

Hindi namalayan ni Fae na nasa may pinto na siya ng villa sa lalim ng kanyang iniisip. Nakatunghay kay Jago na nasa sala noon, prenteng nakaupo. Kaswal na magka-krus ang kanyang mahahabang mga binti. Naupos na ang sigarilyo nito sa pagitan ng kanyang mga daliri. Hindi inaalis kay Fae ang tingin na nilagay na iyon sa ashtray. Gaya ng dati, walang emosyon ng kahit ano ang kanyang mga matang nasa asawa. Medyo kumunot ang noo niya nang makitang iba ang aura ni Fae. Kung paano? Hindi niya ito mapaliwanag.

“May gusto ka bang sabihin sa akin?”

Noong araw ng kanilang kasal, hindi tinangkang itago ni Jago ang tunay nilang relasyon na pinagbuklod lang naman ng kanilang mga magulang dahil sa negosyo. Lumalabas na magka-roommate lang din sila ng babae. Walang nararamdaman sa isa’t-isa, walang pakialamanan ngunit kapag nariyan ang mga magulang at may mahalagang okasyon ay nagpapanggap silang sweet na mag-asawa. Sa kanilang dalawa, si Fae lang ang may totoong pagmamahal na hindi rin ng babae itinago kung kaya naman kampante si Jago na gawin din ang gusto niya.

“Wala, hindi ko lang inaasahan na uuwi ka ng maaga.” sagot ni Fae nang makabawi na ng kanyang reaction.

Yumuko ang babae upang hubarin na ang suot na sapatos at magpalit ng tsinelas pambahay. Sinundan siya ng tingin ni Jago na nagtataka pa rin kung bakit parang may unusual sa galaw ngayon ng asawa niya. Hindi niya ma-explain pero mayroong kakaiba. Hindi niya rin napansin ang paghahanda nito para sa araw na iyon na yearly nitong gawa. Mukhang walang plano ang asawa na kumain sila ng dinner kahit peke. Sa pagtitig pa lang din nito sa kanya na hindi naman nito madalas gawin. Sa totoo lang ay abot-abot na ang kaba ni Fae. Dama niyang pinapanood na siya ni Jago.

“Saan ka ba galing?”

“Sa labas, uminom lang ng kape.” hindi tumitingin na sagot ni Fae. “Saan pa naman ako ibang pupunta?”

Naalala niyang bigla ang babae sa coffee shop. Biglang dumilim ang isipan niya. Binalot na naman ng kakaibang galit ang kanyang puso para kay Jago.

“Ang tagal mo naman yatang uminom ng kape.”

“Nagmuni-muni pa ako, masama bang gawin ko ‘yun? Kung may duda ka na nagsisinungaling ako, bakit hindi mo itanong sa driver na kasa-kasama ko?”

Nangunot na ang noo ni Jago, may mali talaga sa kanyang asawa. Kung sagutin siya nito ng pabalagbag ngayon, hindi iyon ang ugali ng kanyang asawa. Kada pagsasalitaan niya ito ay tatahimik lang ang babae. Ito pa ang madalas na mag-sorry noon sa kanya kahit siya naman ang may pagkukulang at nagawang mali.

“Kaya ka payat eh, inom ka nang inom ng kape. Hindi healthy ang drinks na iyon. Dapat gatas ang iniinom mo. Para lang sa mga taong stress ang kape, Feli…”

Sa litanyang iyon ay lumipad ang paningin ni Fae sa salamin ng sala kung saan hagip ang kabuohan niya. Tama si Jago, payat siya pero hindi dahil sa kape. Dahil iyon sa kunsumisyon niya sa kanyang asawa ng ilang taon niyang pinagtiyagaan na tiisin lamang. Hinagod ng mga mata ni Fae ang kanyang kabuohan.