Chapter 4: Back up Gang

KINAIN NI JAGO ang distansyang nakapagitan sa kanila. Napapiksi si Fae nang makitang gawin iyon ng asawa. Kabado na siya. Takot sa maaring gawin nito.

“May iba ka pa bang nais na makuha? Ang katawan ko? Hindi mo ba pinagnanasahan at hihilingin ha?”

Inihawak na ni Jago ang dalawa niyang kamay sa magkabilang gilid ng inuupuang sofa ni Fae. Sa lapit nila sa isa’t-isa ay para na siya nitong niyayakap doon. Nahigit ni Fae ng ilang beses ang hinga. Natatakot na baka may amoy pa iyon ng kape. Panandalian lang iyon. Dahil ilang saglit pa, muling lumaban si Felicity nang titigan ang babae na nagngangalit ang ngipin.

“Hindi ba at iyon na lang naman ang kulang?”

Kung noon iyon ginawa ni Jago sa kanya, malamang abot-langit na ang kilig ni Fae sa lapit. Subalit hindi, puno ng pagkasuklam ang nararamdaman niya ngayon. Marahil dati ay nahiling niyang sana ay mahalin din siya ng lalaki. Bigyan ng pansin, ngunit hindi nangyari ito hanggang sa panabangan na siya.

“Jago…”

“Yes, Felicity? Anong sagot mo? Hmm?”

Gaya ng sabi ni Fae, dapat kinikilig na siya ngunit hindi. Pakiramdam niya ay sakal na sakal na siya dito. Iyonh hinga nitong mainit na dapat kiliti ang hatid ay iba ang kanyang nararamdaman. Pagkapoot na iyon.

“Mali ka, hindi tungkol doon—”

Sinubukan ng babaeng magpaliwanag. Sanay na siyang mag-isa, matagal din ang limang taong iyon. Anong tingin nito sa kanya, patuloy magpapakasira?

“Hindi kita gusto. Wala akong pagtingin sa’yo. Gaya mo. Huwag mo sanang isipin na patay na patay ako.”

Parang may spring ang mga paang napaayos ng tayo si Jago na nilayo na ang katawan. Understandable ‘yun para kay Fae. Wala naman talaga itong gusto sa kanya at hindi rin interesado kung kaya naman hindi siya nito maloloko. Hindi siya madadala sa paglapit-lapit nito at mabulaklak na mga salita doon.

“Felicity, alam kong ika-limang anibersaryo ng kasal natin ngayon, pero wala akong interes na ipagdiwang ito kasama ka. Kung sinusubukan mong gamitin ito para makipaghiwalay sa akin, ipinapayo ko sa iyo na huwag ka ng mag-abala. Masasayang ang effort mo.”

Tumayo si Jago ng tuwid sa harap ni Fae, nakatingin na ng mataman sa asawang babaeng nakatingin din.

“Anniversary na kailanman ay hindi pa natin nagagawang ipagdiwang noon, tama na, Fae, hmm?”

Hindi nagpatalo doon Fae na biglang tumayo na rin ng ayos. Nakipagtagisan pa siya ng titigian kay Jago.

“Pag-isipan mong mabuti ang request ko. Maniwala ka, pasasalamatan mo rin ako ng dahil dito. Tapos na rin naman ang kapakinabangan ko sa iyo. Mas kailangan mo ang kalayaang ito kaysa sa akin, Jago.”

Pagkatapos sabihin iyon, tumalikod na si Fae at umakyat sa kwarto nang hindi lumilingon. Ayaw na niyang magsalita pa. Narinig niya ang pagsara ng pinto sa ibaba, kasunod ang tunog ng makina ng kotse sa labas ng bintana. Masyadong tahimik ang paligid kung kaya dinig na dinig niya iyon. Alam niyang nakaalis na si Jago, pero sa pagkakataong ito ay nakaramdam siya ng kakaibang katahimikan. Katahimikan na unti-unting nanunuot sa buto niya.

“Siya na nga ang ginagawan ko ng pabor, bakit parang ako pa ang mayroong malaking kasalanan? Ayaw niyang maging malaya? Tsk, kalokohan niya.”

Nilingon na niya ang bag na dala kung nasaan ang cellphone. Walang patid ang vibrate noon, sign na may tumatawag. Pasalampak siyang naupo sa kama. Hinahilap ang bag at ng makitang ang kaibigan niya ang tumatawag sa kanya, inayos na niya ang mukha.

“Fae, samahan mo naman kami. Labas tayo!”

Agad na napawi ng malakas na boses ni Lia ang kalungkutan ni Fae. Kaedad lang niya ang kaibigan ngunit wala pa itong asawa. Ini-enjoy pa ang buhay single. Pagkatapos ikasal ni Fae ay bihira na siyang lumabas o gumala. Siyam sa sampung imbitasyon mula sa kaibigan ang kaya niyang tanggihan, kahit na mapilit ito. Pinangako niya sa sariling magbe-behave. Magiging mabuting asawa noon kay Jago, noon iyon.

“Sige!” agad niyang pagsang-ayon, kaya't isang mahabang katahimikan ang bumalot sa pagitan nila.

“Fae, hindi ka nagbibiro? Puampayag ka? Ngayong araw din ang anibersaryo ng kasal niyo ni Jago hindi ba? Sigurado ka bang mas gusto mong lumabas?”

Sa wakas ay nagsalita muli si Lia matapos ang ilang segundong katahimikan. Puno ng pagdududa ang kanyang tono na para bang nabibigla lang si Fae. Sabagay, normal na reaction lang iyon ng kaibigan ng babae na sa loob ng apat na magkakasunod na taon, ginamit niya ang anibersaryo ng kanilang kasal bilang dahilan para paulit-ulit tanggihan noon si Lia.

“Oo nga, ang anibersaryo ng kasal namin ay naging anibersaryo rin ng aking kamatayan.”

“Ha? Anong pinagsasabi mo, Fae?”

“Wala, sabi ko ay pupunta ako. Magkita tayo. Akala ko ba gusto niyo akong makasama? Nagtanong ka pa!”

Pinanindigan ni Fae ang nauna niyang sinabi at ibinaba na ang tawag. Tinungo niya na ang walk in closet. Pagbukas niya doon ay nakita niya ang isang dagat ng puti, itim, at kulay abo ng mga damit; kahit ang asul ay isang medyo bihirang kulay na makikita dito. Sa likod ng bawat luxury brand na mga damit na may iba't ibang magagandang design na naroon ay makikita ang karangyaan ng pamumuhay ng babae.

“Alin kaya ang isusuot ko?”

Pagkatapos ng sampung minutong paghahanap at pamimili ng damit, sa wakas ay napili ni Fae ang isang itim na halter-neck na damit na hindi masyadong malungkot kung titingnan. May malalim na V-neck na halos umabot sa kanyang pusod. Ang pagkahapit nito bandang beywang ay lalong nagpatingkad sa kanyang balingkinitan na pigura. Hindi lang iyon ang nakalantad, halos walang takip ang kanyang likod. Naalala niya ang damit na ito; binili niya iyon noon para akitin sana si Jago. Mahinang natawa si Fae na naalala ang bagay na iyon ng katangahan niya. Muli niyang sinipat ang kabuohan ng katawan sa whole body na salamin.

“Perfect! Sukat na sukat sa akin.”

Ang tanging hindi niya lang ikinatuwa noon ay ang hindi gaanong kalakihan niyang dibdib, hindi ito kapantay ng kaakit-akit na alindog ng suot na damit.

“Noong mataba ako, malusog din siya. Sign na yata ito na kailangan ko ng ibalik ang dati kong katawan.”

Pagkatapos magpalit at mag-makeup, pumunta na siya sa garahe. Namili siya kung aling sasakyan ang dadalhin, sa huli ay kinuha niya ay ang pulang Porsche. Hindi niya kailangan ng driver. Sa isang night club sa lungsod ang kanilang usapang tagpuan ng kaibigang si Lia. Pagkatapos mag-park, walang imik na pumasok na siya sa loob. Doon niya nakita ang kaibigan at ang iba pa nitong mga kasama sa napagkasunduang bar.

Noong nasa unibersidad pa siya, sila nina Lia, Akira at Maya ang pinakasikat sa department nila pagdating sa ganda. Inakala pa ng lahat na porket talented din sila ay makakamit nila ang magagandang bagay pagkatapos ng kanilang graduation. Pero nag-asawa si Fae nang bata pa, si Lia naman ay naging reyna ng nightclub, si Akira ngayon ay isang deputy manager sa kumpanya ng kanyang pamilya, at si Maya na lang ang nananatili sa kanyang mga prinsipyo. Sumasali ito sa mga kompetisyon na may kinalaman sa musika kahit saan, at nangangakong magiging isang sikat na mang-aawit. Ganun ang naging buhay nilang magkakaibigan.

“Kulay puti ba ngayon ang uwak?” sigaw agad ni Lia na tuwang-tuwa, sabay talon pababa mula sa kanyang mataas na upuan para yakapin ang bagong dating na kaibigan na parang sumasalubong sa isang mataas na opisyal. “Narito nga si Fae, oh! Sinipot niya tayo girls!”