FAZER LOGINChapter 145Gayunpaman, hindi pa rin nakakuha ng katahimikan si Shuvee dahil dumating agad si Azrael para hanapin siya.Sa oras na iyon, naghahanda na si Rocco para umalis patungong paliparan. Pumunta ito sa kwarto ni Shuvee para magpaalam at nagplano na mag-iwan ng kaunting cash, dahil kung hindi ay wala siyang magagamit para makabiyahe nang walang pera.Nang dumating si Azrael, si Rocco ang nagbukas ng pinto.Ang unang nakita ni Azrael pagkapasok sa kwarto ay si Shuvee na nakaupo sa gilid ng kama na naka-pajama, habang may isang tumpok ng pera sa ibabaw ng bedside table."Anong ginagawa mo rito?" Agad na napuno ng galit ang mga mata ni Azrael habang nakatingin kay Rocco.Tiningnan siya ni Rocco nang may pang-uuyam. "Kung wala ako rito, saan ako dapat naroon? Sinasabi sa ibang babae na siya
Chapter 144Panahon ng bayberries kaya namitas si Rocco para sa ina. Bago bumalik sa kapital para sa kanyang flight, dumaan muna siya sa building ni Shuvee para mag-abot ng dalawang kahon. Pero walang sumasagot sa mga tawag niya.Bitbit ang prutas, nakasabay niya sa lobby ang dalawang lalaking may buhat na malaking karton palabas ng elevator. Dahil hindi makaakyat nang walang card, nakisabay si Rocco sa isang bata at nag-fire escape stairs na lang.Pagdating sa tapat ng unit, nakabukas ang pinto at naririnig ang cellphone na nagri-ring sa loob. Nang mapansin niyang hindi pa nakuha ang delivery sa labas, doon lang siya natauhan—ang dalawang lalaki kanina na may dalang malaking kahon, ang isa ay naka-uniporme ng delivery company.Mabilis siyang bumaba pero nakasibat na ang mga ito. Agad siyang nakiusap sa mga tindahan sa labas at nag-abot ng pera p
Chapter 143Nagpupumiglas si Azrael habang pabalik-balik ang sigaw ni Scarlett sa buong palapag."Tumahimik ka! Ang pangit mo nang tingnan!" Mas lalong idiniin ng lalaking naka-gray ang hawak sa leeg ni Scarlett habang ang patalim ay nakatutok na sa mukha nito. "Kapag sumigaw ka pa, sisisain ko ang mukha mo!""Tigil!" sigaw ni Azrael. Kitang-kita niya ang talim ng kutsilyo na kumikinang dahil sa sinag ng araw."Nakapili ka na ba?" Nakangising aso ang lalaking naka-gray. "Ang una ba nating pakakawalan ay ang munti mong kalaguyo?"Tumingin si Azrael kay Shuvee. Bakas ang labis na sakit sa mga mata nito.Nanatiling kalmado si Shuvee habang nakatitig sa lalaki at sa semento. Mas lalo nang tumataas ang sikat ng araw, nag-iiwan ng malalaking hugis ng gintong liwanag sa paligid.
Chapter 142Mabilis na tinakbo ni Azrael ang hagdanan habang hila ang malaking maleta. Rinig na rinig ang boses niya sa buong palapag habang sumisigaw."Scarlett! Scarlett, huwag kang matakot! Nandito na ako!"Nilingon ng babaeng naka-yellow si Shuvee. "Scarlett ang pangalan mo?""Hindi," malamig na sagot ni Shuvee."Anak ko siya! Ang apelyido niya ay Monteluna-Soriano! Siya ang asawa ni Azrael!" sigaw ni Edgar.Tiningnan siya ni Shuvee nang may pandidiri. Ganoon ba kadali para sa sarili niyang ama na ipamigay ang sariling anak? Takot na takot ba itong mapagkamalan siyang hindi asawa ni Azrael at hindi makuha ang pera?"Mukhang masaya ito, ah," tumatawa na naman ang lalaking naka-gray."Scarlett!" Sa gitna ng pagtatalo, mas
Chapter 141Nang makarating sila sa destinasyon, may bumuhat sa kanya palabas at walang pakundangan siyang inihagis sa semento. Pagkatapos ay binuksan ng mga ito ang kahon, pinalabas siya, at tinanggal ang pagkakatali sa malaking sako.Hindi mapigilan ni Shuvee na mag-isip kung sino ang may gustong kumuha sa kanya.Naging napakaingat niya nitong mga nakaraang araw. Para maiwasan ang anumang gulo bago siya umalis, plano niya lang sanang manatili sa loob ng bahay.Ngunit sa kabila ng lahat ng pag-iingat niya, ito pa rin ang nangyari ngayon. Limang taon siyang nanirahan sa bahay na iyon nang walang naging problema, at mas pabaya pa siya noon sa pagbubukas at pagsasara ng pinto kumpara ngayon.Nang makalabas siya sa sako, napagtanto niyang nasa loob siya ng isang abandonadong gusali na hindi natapos ang pagkakagaw
Chapter 140Tiningnan siya ni Azrael habang nakasandal sa headboard ng kama. May malambot na unan sa kanyang likod at balot na balot ang buo niyang katawan ng makapal na kumot. Tamang-tama ang lamig ng aircon sa silid, mukhang komportable talaga siya.Inihagis nito ang tuwalya sa gilid at humiga sa tabi niya. "Ang sarap ng buhay mo rito. Iniwan mo lang ako sa sala kagabi at hindi mo man lang inasikaso?"Dahil sa biglaang paglapit nito, awtomatikong lumayo si Shuvee. Tumulo pa ang tubig mula sa basa nitong buhok patungo sa kanyang unan."Umalis ka nga rito, basa pa ang buhok mo!" reklamo niya sabay nguso sa pandidirikta."Anong ibig mong sabihin? Dinidirian ka ba sa akin? Ano namang masama kung basa ang buhok ko?"Bigla itong damba sa kanya kaya tuluyang tumalsik ang tubig mula sa buhok nito patungo
Chapter 19"O, tapos? Anong gusto mong gawin ko? Gusto mo bang magmakaawa ako sa kanila para sa iyo?" Walang emosyong tanong ni Shuvee."Hindi kailangan." Nagsimulang kalasin ni Azrael ang butones sa kanyang mga manggas. "Ang mga bagay na tinalikuran ko na, hinding-hindi ko na babalikan."Napangisi
Chapter 18Napalingon si Shuvee at nakita si Azrael na lumabas mula sa anino ng mga puno."Kaya pala atat ka nang makipaghiwalay sa akin." Nakatayo si Azrael sa ilalim ng streetlight. Wala na ang kislap ng kanyang mata kanina sa party; bakas na ang pagod sa kanyang mukha."Maraming namamatay sa mal
Chapter 17Halos marinig ang paghinga nang maluwag ni Azrael. Akala niya ay nakalusot na siya, pero hindi nakaligtas kay Shuvee ang pagiging katawa-tawa ng kilos ng asawa.Biglang inilabas ni Rocco ang kanyang phone at tinitigan itong mabuti. Ilang beses niyang tiningnan ang screen bago hinarap si
Chapter 16"Naalala ko, ang asawa ni Mr. Soriano ay isang dancer dati, pero naaksidente siya at nagkaroon ng permanenteng injury sa paa kaya napilitang tumigil sa pagsasayaw. Pero ngayon, mukhang maayos na maayos naman ang paa ni Madam Scarlett," sabi ng isang lalaki.“Rocco…” bulong ni Shuvee.Kak







