Mag-log inChapter 3: Favoritism
Dahil sa exaggerated na performance ni Owen, sumabog sa tawa ang lahat ng nasa loob ng kwarto. Si Scarlett, na nakaupo sa tabi ni Azrael ay tawa nang tawa hanggang sa sumandal na ito sa balikat ni Azrael. Samantala, nanatiling tahimik si Azrael at hindi man lang pinigilan ang kanyang mga kaibigan.
"Azrael, ganito kasi 'yun o," lumingon si Owen habang nakangiti, handa na sanang magpatuloy sa kanyang biro.
Pero bago pa man niya matapos ang sasabihin, nakita nito si Shuvee na nakatayo sa may pinto. Agad na naging bato ang kanyang ngiti.
"S-shu... Shuvee..." nauutal na tawag ni Owen sa kaniya.
Sabay-sabay na napatingin ang lahat sa pinto at lahat sila ay tila natigilan. Tumayo si Scarlett mula sa pagkakasandal sa balikat ni Azrael at ngumiti nang pilit.
"Oh, ito na ba ang legendary wife ni Azrael? Hello, pasok ka! I'm Azrael's girl best friend," bati ni Scarlett na tila ba siya ang may-ari ng lugar.
Tiningnan ni Shuvee ang bawat isa sa loob ng private room, at naramdaman niyang unti-unting nanalamig ang kanyang puso. Sa wakas, tumayo na rin si Azrael at naglakad palapit sa kanya.
"Shuvee, bakit ka nandito? Nagbibiro lang naman sila, 'wag mo na seryosohin mga sinasabi nila," mahinahong sabi ni Azrael.
Tumingin si Shuvee sa kanyang asawa at naramdaman niyang ibang tao ang nasa harap niya—mas hindi niya ito kilala kaysa noon. Lumalabas na habang pinagtatawanan at kinukutya siya ng ibang tao, mas pinili ni Azrael na pumanig sa mga ito.
"Yes, Shuvee... I'm sorry. Nagbibiro lang naman ako, please 'wag ka nang magalit," sabi ni Owen habang ibinababa ang hawak na baso at humingi ng paumanhin.
"Shuvee!" Lumapit si Azrael sa kanya at balak sana siyang akbayan.
Biglang naalala ni Shuvee si Scarlett na tumatawa sa balikat nito. Naalala niya ang mga kamay ni Azrael sa bathroom kagabi, at ang pangalang ni Scarlett na isinigaw nito sa gitna ng pagmamariang palad. Bigla niyang naramdaman na napakadumi ng mga kamay ni Azrael. Mabilis siyang umiwas sa hawak nito.
"Shuvee." Tiningnan ni Azrael ang kanyang mga kamay na walang nayakap at napabuntong-huling na lang siya. "I apologize on their behalf. 'Wag ka nang magalit, okay? Bibigyan na lang kita ng regalo pag-uwi natin. Bilhin mo lahat ng gusto mo."
Pabirong sinamaan ng tingin ni Scarlett si Owen. "Ginalit mo ang asawa ni Azi, tapos hindi ka man lang hihingi ng maayos na sorry?! Akala mo ba lahat ng tao ay gaya ko na clumsy, slow-witted, at madaling biruin?"
Napangisi na lang si Shuvee sa loob-loob niya. Alam niyang napakasama ng ibig sabihin ng mga salitang iyon, pero halatang hindi naintindihan ng mga lalaki at tuwang-tuwa pa sila sa narinig.
Matapos masamain ng tingin, nagprotesta si Owen. "Nag-sorry na nga ako, 'di ba? Hindi ko naman alam na biglang darating si Shuvee. Nagbibiro lang talaga ako!"
"Ang joke ay nagiging joke lang kung ang taong binibiro mo ay natatawa rin,” sabat ni Shuvee sa nanginginig na boses.
Pilay siya at alam niyang hindi siya sapat para kay Azrael. Ang katotohanang ito ay parang sumpa na nagpahirap sa kanya nitong nakaraang limang taon. Anumang mapanuring tingin o pangungutya ay nagpapaatras sa kanya, na parang isang ibon na nagtatago sa kanyang pugad para tahimik na gamutin ang sariling mga sugat.
Nang marinig ito, bumulong si Owen, "Pero nag-sorry na nga ako!"
"I... I don't accept it..." Mas lalong nanginig si Shuvee. Ito ang unang pagkakataon na hinarap niya nang direkta ang ganitong klaseng panlalait.
"Eh, ano pa bang gusto mo?!" inis na tanong ni Owen.
Hindi na rin alam ni Shuvee kung anong dapat gawin. Umiling na lang siya para ipakita na hindi niya matatanggap ang nangyari. Hindi niya matanggap na pinagtatawanan siya ng mga kaibigan ng asawa niya, at lalong hindi niya matanggap na ang asawa niya mismo ay kumakampi sa kanila.
"Alright, tama na 'yan." Tumayo si Azrael sa pagitan ni Shuvee at ni Owen.
Si Azrael ang leader ng grupong ito. Mula noong grumaduate sila, siya ang nagdala sa kanila sa tagumpay. Dahil sa kanyang business acumen at galing sa trabaho, naging successful ang kanilang kumpanya. Kaya naman, nang bumuka ang bibig niya, wala nang nangahas na magsalita pa.
"Shuvee." Ang tingin ni Azrael ay kalmado gaya ng dati, malayo sa ningning na nakita ni Shuvee sa video kasama si Scarlett. "Lahat sila ay mga kaibigan ko sa loob ng maraming taon. Wala silang masamang intensyon at nagbibiro lang talaga sila. For my sake, please forgive them. Ipapasundo na lang kita sa driver para makauwi ka na."
"Shuvee..." Lumapit si Scarlett kay Azrael habang naka-pout. "Kung galit ka talaga, sa akin ka na lang magalit. 'Wag mong i-ignore si Azrael. Nag-organize lang naman sila ng party dahil bumalik ako... Azi, bakit hindi mo yayain ang asawa mo na mag-stay for dinner? Mag-o-offer ako sa kanya ng toast para humingi ng tawad."
Na-realize ni Shuvee, talaga namang napaka-plastic at mapagpanggap ng babaeng ito. Isang mahusay na "cup of tea" na puno ng pait.
"Pasensya na," malamig na sabi ni Shuvee habang nakatingin nang direkta kay Azrael. Alam niyang kaya lang naglalakas-loob si Scarlett na magsalita nang ganoon ay dahil hinahayaan at kinukunsinti ito ng kanyang asawa. Pinigilan niya ang pait sa kanyang puso at nagpatuloy, "Hindi ako umiinom ng alak, at lalong hindi ako umiinom ng tea-flavored wine."
Biglang nagmukhang iiyak si Scarlett habang nakatingin kay Azrael.
"Azi, is she scolding me? I..." tanong nito tila ba pilit na pinipigilan ang pagluha. "Okay lang, it's okay. Baka na-misunderstand lang ako ni Shuvee. Ayos lang kahit pagsabihan niya ako ng kung ano-ano, huwag mo na siyang pagalitan."
Dahil dito, naging seryoso ang ekspresyon ni Azrael.
"Shuvee, mabuti ang intensyon ni Scarlett, bakit ka ba nagiging sarcastic?" tanong nito na may halong inis.
Mabuting intensyon? Sa isip ni Shuvee, tanga lang ang maniniwala na mabuti ang hangarin ng babaeng ito. Napaisip siya, tanga ba si Azrael? Hindi, hindi siya tanga; sadyang pinili lang niyang maging biased at pumanig sa mali. Kung saan man nakaturo ang puso mo, doon ang katotohanan para sa iyo.
Habang nakatingin sa dalawang tao sa harap niya at sa iba pang mga kaibigan sa likod nila, naramdaman ni Shuvee na parang may isang malaking bangin sa pagitan niya at ng mga ito. Magkakasama silang lahat sa isang panig, isang solid na grupo, habang siya ay nananatiling outsider na pilit lang nakikisali sa mundo nila. No, sa katunayan, hindi naman talaga siya nakapasok sa mundo nila; kahit noong pilit siyang nananatili sa gilid, laging sobra lang siya sa paningin nila.
Pinilit niyang pigilan ang kanyang mga luha.
“Tsk!” aniya bago tumalikod at naglakad palabas.
Narinig pa niya ang boses ni Scarlett sa likuran niya. "Azi, ang asawa mo..."
"It's okay, sensible naman siya. Ako na lang ang mag-aamo sa kanya pag-uwi ko. Tara, ituloy na natin ito, huwag niyo na siyang alalahanin," sagot ni Azrael.
Pero lingid sa kaalaman ng lahat, palihim siyang lumingon sa likod ni Shuvee at nag-send ng message sa driver para ihatid ito pauwi.
Gusto ni Shuvee na maglakad nang mas kalmado at matatag, pero hindi niya kaya. Habang mas nagiging emosyonal siya, mas nagiging hindi balanse ang kanyang bawat hakbang. Sa sandaling iyon, ang pagmamadali niya palabas na tila ba disheveled at balisa ay eksaktong-eksakto sa pangungutyang ginawa ni Owen kanina.
Siguradong itutuloy nila ang pagtawa kapag wala na siya, 'di ba? Pinahid niya nang mabilis ang kanyang mga luha at pilit na binilisan ang paglakad, dahilan para mas maging unsteady ang kanyang galaw.
Nang maabutan sila ng driver ni Azrael, wala na si Shuvee sa labas ng restaurant. Bumalik ang driver at ipinaalam ito kay Azrael. Kumunot ang noo ni Azrael at tinawagan si Shuvee, pero hindi ito sumasagot at kalaunan ay binabaan siya. Nang tumawag siyang muli, switch off na ang cellphone nito.
Nagsisimula nang makaramdam ng guilt si Owen, pero pinilit pa rin niyang magsalita para ipagtanggol ang sarili.
"Azrael, kaya lang naman ganyan ang temper ni Shuvee ay dahil sobrang spoiled siya sa'yo. With your status and looks, sino bang hindi magtritraydor sa'yo nang maayos kung ikaw ang mapapangasawa nila? Pero siya, nagagawa ka pa ring bigyan ng attitude. Sobrang bait mo lang talaga."
Nananatiling tahimik si Azrael habang ang iba naman ay sumasang-ayon kay Owen.
"Tama si Owen. Napakarami mo nang isinakripisyo para sa kanya at para sa pamilya mo, nagpapakapagod ka magtrabaho, tapos hindi ka niya naiintidihan o pinapahalagahan. Binibigyan ka pa niya ng cold shoulder dahil lang sa maliit na bagay. Is she even worth it?"
"True. Isang malaking blessing na nga na pinakasalan mo siya. Kung hindi dahil sa'yo, sa isang cripple na tulad niya, sinong magkakagusto sa kanya? Kung hindi mo siya pinakasalan, baka sa kapwa disabled perso
n lang siya mauwi," dagdag pa ng isa sa kanila.
Chapter 145Gayunpaman, hindi pa rin nakakuha ng katahimikan si Shuvee dahil dumating agad si Azrael para hanapin siya.Sa oras na iyon, naghahanda na si Rocco para umalis patungong paliparan. Pumunta ito sa kwarto ni Shuvee para magpaalam at nagplano na mag-iwan ng kaunting cash, dahil kung hindi ay wala siyang magagamit para makabiyahe nang walang pera.Nang dumating si Azrael, si Rocco ang nagbukas ng pinto.Ang unang nakita ni Azrael pagkapasok sa kwarto ay si Shuvee na nakaupo sa gilid ng kama na naka-pajama, habang may isang tumpok ng pera sa ibabaw ng bedside table."Anong ginagawa mo rito?" Agad na napuno ng galit ang mga mata ni Azrael habang nakatingin kay Rocco.Tiningnan siya ni Rocco nang may pang-uuyam. "Kung wala ako rito, saan ako dapat naroon? Sinasabi sa ibang babae na siya
Chapter 144Panahon ng bayberries kaya namitas si Rocco para sa ina. Bago bumalik sa kapital para sa kanyang flight, dumaan muna siya sa building ni Shuvee para mag-abot ng dalawang kahon. Pero walang sumasagot sa mga tawag niya.Bitbit ang prutas, nakasabay niya sa lobby ang dalawang lalaking may buhat na malaking karton palabas ng elevator. Dahil hindi makaakyat nang walang card, nakisabay si Rocco sa isang bata at nag-fire escape stairs na lang.Pagdating sa tapat ng unit, nakabukas ang pinto at naririnig ang cellphone na nagri-ring sa loob. Nang mapansin niyang hindi pa nakuha ang delivery sa labas, doon lang siya natauhan—ang dalawang lalaki kanina na may dalang malaking kahon, ang isa ay naka-uniporme ng delivery company.Mabilis siyang bumaba pero nakasibat na ang mga ito. Agad siyang nakiusap sa mga tindahan sa labas at nag-abot ng pera p
Chapter 143Nagpupumiglas si Azrael habang pabalik-balik ang sigaw ni Scarlett sa buong palapag."Tumahimik ka! Ang pangit mo nang tingnan!" Mas lalong idiniin ng lalaking naka-gray ang hawak sa leeg ni Scarlett habang ang patalim ay nakatutok na sa mukha nito. "Kapag sumigaw ka pa, sisisain ko ang mukha mo!""Tigil!" sigaw ni Azrael. Kitang-kita niya ang talim ng kutsilyo na kumikinang dahil sa sinag ng araw."Nakapili ka na ba?" Nakangising aso ang lalaking naka-gray. "Ang una ba nating pakakawalan ay ang munti mong kalaguyo?"Tumingin si Azrael kay Shuvee. Bakas ang labis na sakit sa mga mata nito.Nanatiling kalmado si Shuvee habang nakatitig sa lalaki at sa semento. Mas lalo nang tumataas ang sikat ng araw, nag-iiwan ng malalaking hugis ng gintong liwanag sa paligid.
Chapter 142Mabilis na tinakbo ni Azrael ang hagdanan habang hila ang malaking maleta. Rinig na rinig ang boses niya sa buong palapag habang sumisigaw."Scarlett! Scarlett, huwag kang matakot! Nandito na ako!"Nilingon ng babaeng naka-yellow si Shuvee. "Scarlett ang pangalan mo?""Hindi," malamig na sagot ni Shuvee."Anak ko siya! Ang apelyido niya ay Monteluna-Soriano! Siya ang asawa ni Azrael!" sigaw ni Edgar.Tiningnan siya ni Shuvee nang may pandidiri. Ganoon ba kadali para sa sarili niyang ama na ipamigay ang sariling anak? Takot na takot ba itong mapagkamalan siyang hindi asawa ni Azrael at hindi makuha ang pera?"Mukhang masaya ito, ah," tumatawa na naman ang lalaking naka-gray."Scarlett!" Sa gitna ng pagtatalo, mas
Chapter 141Nang makarating sila sa destinasyon, may bumuhat sa kanya palabas at walang pakundangan siyang inihagis sa semento. Pagkatapos ay binuksan ng mga ito ang kahon, pinalabas siya, at tinanggal ang pagkakatali sa malaking sako.Hindi mapigilan ni Shuvee na mag-isip kung sino ang may gustong kumuha sa kanya.Naging napakaingat niya nitong mga nakaraang araw. Para maiwasan ang anumang gulo bago siya umalis, plano niya lang sanang manatili sa loob ng bahay.Ngunit sa kabila ng lahat ng pag-iingat niya, ito pa rin ang nangyari ngayon. Limang taon siyang nanirahan sa bahay na iyon nang walang naging problema, at mas pabaya pa siya noon sa pagbubukas at pagsasara ng pinto kumpara ngayon.Nang makalabas siya sa sako, napagtanto niyang nasa loob siya ng isang abandonadong gusali na hindi natapos ang pagkakagaw
Chapter 140Tiningnan siya ni Azrael habang nakasandal sa headboard ng kama. May malambot na unan sa kanyang likod at balot na balot ang buo niyang katawan ng makapal na kumot. Tamang-tama ang lamig ng aircon sa silid, mukhang komportable talaga siya.Inihagis nito ang tuwalya sa gilid at humiga sa tabi niya. "Ang sarap ng buhay mo rito. Iniwan mo lang ako sa sala kagabi at hindi mo man lang inasikaso?"Dahil sa biglaang paglapit nito, awtomatikong lumayo si Shuvee. Tumulo pa ang tubig mula sa basa nitong buhok patungo sa kanyang unan."Umalis ka nga rito, basa pa ang buhok mo!" reklamo niya sabay nguso sa pandidirikta."Anong ibig mong sabihin? Dinidirian ka ba sa akin? Ano namang masama kung basa ang buhok ko?"Bigla itong damba sa kanya kaya tuluyang tumalsik ang tubig mula sa buhok nito patungo







