5

NAPABUNTONG HININGA na lang si Kiana nang makalabas siya ng L.A building bitbit ang pira-pirasong papel na pinunit ni Leander at hindi tinanggap, nangangahulugang hindi siya nito pinapayagang mag-resign. Laglag ang balikat niya at parang walang lakas sa paglakad.

"Desisyon yarn?" inis na sabi ng isip niya. Naiinis siya sa binata dahil ayaw siya nitong hayaang mag-resign. Umay na siya sa trabaho at sa ugali nito.

"You want proof? I have your red panty, Kiana."

"Whaa!" sigaw niya at ginulo ang buhok. Paano na siya nito gayong kilala na siya ni Leander? Ano na lang ang iisipin nito gayong alam nitong nobyo niya ang Internal Manager ng kompanya. "Why, Kiana? Bakit ang lalaking 'yon pa ang nakakuha ng virginity mo? Ok lang sana kahit sinong lalaki, huwag lang ang antipatiko, mayabang at babaerong lalaking 'yon. Matatanggap ko pa kung si Jax, ang driver niya o kaya si Sir Kalbo, huwag lang ang—"

"Are you mocking me?"

"Ay kalbo!" gulat na sabi niya nang marinig niya ang boses ng boss niya na nasa tabi na pala niya. Agad siyang ngumiti pero peke iyon at may pagkaalangan. Kasama nito si Jax. Sana ay hindi nito narinig ang sinabi niya pero base sa mukha nito, mukhang mali siya. Natatawa kasi si Jax. "K-kayo po pala, Sir," aniya. Umiwas siya sabay irap.

Kung pwede lang, ayaw na niyang makita si Leander dahil sa nangyari. Nahihiya siya. Naiinis at hindi niya gusto iyon dahil babae siya at lalaki ito. Pero parang wala lang naman dito ang nangyari.

"May sinasabi ka ba tungkol sa akin?"

"May narinig po ba kayo?" baling niya. "Kung mayroon man, eh, 'di sana tamaan ka dahil totoo naman," bulong niya na hindi na narinig ni Leander dahil mahina ang boses niya.

"And now you're talking to me like that? Baka nakakalimutan mo kung sino ako," maawtoridad pa nitong sabi.

Tumikwas muna ang nguso ni Kiana bago ito hinarap. "Hindi ko naman po nakakalimutan kung sino kayo, Sir pero sa pagkakaalam ko hindi na ako ang secretary mo and I can talk to you the way I wanted to," mataray na balik niya.

Gumalaw ang kanang kilay nito habang seryosong nakatingin sa kaniya. Nakaka-intimidate, nakakatunaw pero hindi na iyon uubra sa kaniya.

"Did I accept your resignation, Miss Dimatibag? I'm not allowing you to resign, ok? Hindi ako papayag."

Pinipigilan niya ang sarili na magalit at mainis na kanina pa niyang ginagawa. Naikuyom niya ang kamao. "For your information, Sir Leander Aguirre, I'm just your secretary—no I was just your secretary and I'm not your property, I'm not yours katulad ng marami mong babae," balik niya na medyo nabakasan na ng inis.

Bahagya itong kumiling at natawa sa sinabi niya. "Are you jealous of them, Kiana? Dahil sila nagkaroon ng pagkakataong makasama ako sa kama? Opps—hindi mo na pala kailangan mainggit sa kanila dahil naika—"

"Shut up!" Mabilis niyang tinakpan ang bibig nito gamit ang palad niya. "Damn, Sir not here," madiing sabi niya. Pakiramdam niya'y namumula siya sa hiya. Tiningnan niya si Jax, nangingiti lang ito na halatang may alam na sa nangyari.

Inalis ni Leander ang kamay niya sa bibig nito. "What the—f*ck ang alat," nakangiwing reklamo nito.

"Arte mo naman, pawis lang 'yon. Pawisin kasi kamay ko," aniya at pinunasan ang palad sa suot na damit.

"Tomorrow, I'll have a meeting, so prepare my presentation, ok? Don't be late, it's an important meeting" utos nito bago tiningnan si Jax. "Let's go, Jax," aya nito.

"P-pero, Sir resigned na nga ako! Don't you understand?" sigaw niya pero hindi siya nito nilingon, diresto lang ito sa paglakad. Si Jax naman kumaway pa bago pilyong ngumiti. Mana din kasi sa amo si Jax, babaero ang pinagkaiba lang, mabait si Jax.

"Bwesit! Bwesit ka talaga, Leander!" inis na sabi niya at napapadyak pa. Matagal na siyang hindi natutuwa sa amo. Paano ito umaaktong ganoon kahit alam nitong siya ang babaeng nakasiping nito nang gabing iyon? Samantalang siya, hindi makatingin ng diresto at pakiramdam niya'y nilalamon siya ng kahihiyan. Dahil ba sanay na ito at hindi na bago para rito ang ganoong mga pangyayari?

Kung sabagay, kilalang babaero si Leander. Hindi na nga niya matandaan at mabilang ang mga babaeng pumupunta sa opisina nito.

—

"WHAT THE—bakit nandito ang mga gamit ko?" gulat na sabi ni Kiana ng makarating siya sa bahay niya. Nagkalat sa labas ang bag at ilang mga gamit niya. Napakunot ang noo niya pero agad ding napalitan iyon ng galit at inis. Alam na niya kung sinong may gawa niyon, ang mag-ina. "Ang kapal ng mukha ninyong paalisin ako sa sarili kong bahay!" madiin at puno ng galit niyang sabi. Matagal na siyang nagtitimpi sa dalawa.

Ang simple at maamo niyang mukha, napalitan ng galit at parang susugod sa laban, nakakuyom ang kamao. Mabilis siyang naglakad papasok ng bahay at nadatnan niyang nakahiga sa sofa si Marigold habang nasa kusina naman si Isadora.

"Mom, she's here! My outsider sa bahay natin," maarteng sigaw ni Marigold. Umupo ito. Lumabas naman ng kusina ang ina nito.

Ngumisi siya at napasinghap. "Outsider sa sarili kong pamamahay? Wow! Where did you get the nerve to say that to me, huh, Marigold? Pagkatapos mong angkinin ang walang kwenta kong ex-boyfriend, ang bahay ko naman?" Mas lalo lang siyang nagagalit sa mag-ina dahil nagsabwatan ang mga ito para lokuhin at agawin sa kaniya si Lorcan.

"Simula ngayon, wala ka ng karapatan sa pamamahay na ito, Kiana. Since matagal naman ng wala ang ama mo at hindi na bumalik, isa lang ibig sabihin niyon, this house is mine now," sabi ni Isadora.

Bahagya siyang kumiling at napamaywang. "Ang kapal ng mukha mo para angkinin ang bahay ng pamilya ko, tita Isadora. Sa Mama ko ang bahay na ito at hindi sa inyo kaya kung sino man ang dapat umalis kayo 'yon," gigil na balik niya.

Hindi siya papayag na aalis siya sa bahay ng kaniyang ama at ina. Iyon na lang ang mayroon siya at panghahawakan niya iyon.

Ngumisi siya bago mabilis na naglakad papunta sa silid ni Isadora. Nakatinginan ang mag-ina bago sumunod sa kaniya.

Pagpasok niya, hinanap agad niya ang mga damit ni Isadora. Kinuha niya ang bag at mabilis na nilagay ang mga damit doon.

"Anong ginagawa mo?" gulat na ani Isadora.

Matapang ang mga matang tiningnan niya ang mag-ina. "Akala ninyo makukuha ninyo ang bahay ng pamilya ko?" umiling siya, "nagkakamali kayo. Amin ang bahay na ito. Akin ito!" Pinagpatuloy niya ang ginagawa.

Mabilis na nilapitan siya ni Isadora at pilit siyang pinipigilan pero hindi siya nagpatinag.

"Wala ka ng magagawa, Kiana dahil iniwanan ka ng nga nanay at tatay mo. Wala na sila at dahil ako ang pangalawang asawa ni Tonyo kaya sa akin mapupunta ang bahay."

Dahil sa nagpintig ang tainga niya, malakas na nahawi niya si Isadora kaya napaupo ito sa sahig. Agad itong dinaluhan ni Marigold.

"How dare you, Kiana! Kahit anong sabihin mo, sa amin pa rin ang bahay at naiwang ari-arian ng daddy mo." Ngumisi ito. "Walang wala ka na ngayon, Kiana. Lahat sila iniwanan ka na dahil deserve mo 'yon. Deserve mong iwan ng mga taong akala mo mag-stay sa tabi mo. You deserve to live alone."

Natigilan siya sa sinabi nito and it hits her. Tumagos iyon sa loob niya dahil alam niyang totoo. Talunan siya. Kaiwan-iwan.

Kumiling siya at pilit tinago ang sakit at ang nangigilid na luha sa mga mata. Isinilid niya ang lahat ng gamit ni Isadora at lumabas ng silid. Hinabaol siya ng mag-ina. Lumabas siya at inihagis sa labas ng gate ang bag at ilang gamit nito.

"Hayop ka, Kiana!" Natigilan siya ng tumama ang palad ni Isadora sa pisngi niya. "Wala kang utang ng loob, pagkatapos kitang tanggapin at kupkupin ito ang igaganti mo?" naiiyak na sabi nito na hindi niya alam kung totoo o hindi.

Sapo niya ang pisngi. Ngumisi at mapaklang tumawa. "Utang na loob? Wala akong utang na loob sa inyo dahil ang pagmamahal, pag-aruga at pagtanggap na sinasabi mo, lahat iyon peke at pakitang tao mo lang sa harap ng daddy. Look at you now, nagpalit balat ka na at isa ka ng totoong masama," diretsong sabi niya.

Matalim niya itong tinitigan bago pumasok ulit sa bahay at dumeretso naman sa silid ni Marigold.

"Don't touch my stuff, Kiana!" habol nito pero nakapasok na siya sa bahay.

"Don't touch your stuff while you're touching mine, Marigold. Lahat ng gamit na mayroon ka, may ambag ako diyan tandaan mo yan." Natawa siya. "Oww! Flowers? Bigay ba to ng ex-boyfriend ko? Sweet?" Ngumiti siya pero napawi din. Kinuha niya ang bulaklak at inihampas iyon sa kama. "Masaya ka na ba dahil nagtagumpay ka ng makuha ang bagay na sa akin?"

"Hayop ka, Kiana! Akin na 'yan!"

Nang akmang kukunin nito iyon, iniiwas niya. Natawa siya. "I'm sorry pero hindi ito bagay sa iyo. Alam mo ang mas bagay sa katulad mo? Yong plastik na bulaklak, yong peke at hindi totoo." Inihampas ulit niya iyon sa kama kaya nalagas ang ilang petals ng rose sa sahig.

"How dare you!" Nang lalapit na si Marigold binato niya rito ang bulaklak. Sinalo naman iyon ng gaga.

Kapagkuway binalingan niya ang nga gamit nito at iyon naman ang inilagay niya sa bag. Pinigilan siya ng magnanay pero nagpatuloy siya sa ginagawa.

Halos bumitin na sa braso at damit niya ang mag-ina para lang pigilan siya. Nang makalabas siya hinagis niya ang mga gamit nito sa labas.

"Now, layas! Umalis kayo sa pamamahay ko! Alis!" malakas at matapang na sigaw niya habang tinuturo ang daan palabas.

"Anong nangyayari dito?"

Napalingon siya at nakita niya si Lorcan na papasok ng gate. Bakas ang pagtataka at pag-aalala hindi para sa kaniya kung 'di kay Marigold. Agad nga nitong nilapitan ang mag-ina.

"Babe, pinapalayas kami ni Kiana sa bahay," maarte at paawa nitong sumbong.

Napahalukipkip siya at ngumisi habang nakatingin sa mga ahas at taksil. Nasasaktan siya pero hindi na siya maghahabol pa.

"What are you doing, Kiana? Bakit mo ito ginagawa?"

"Dahil hindi niya matanggap na pinili mo ang anak ko," sabi naman ni Isadora.

Natawa siya. "No, I accepted it already. Tanggap ko na at masaya nga ako para sa kanila, eh," sarkastikong sabi niya.

"You can't do this to them, Kiana dahil may karapatan na sila sa bahay na ito. I can show you the proof. Hindi na ikaw ang may-ari ng bahay."