MasukSHAIRA Maaga akong nagising kinabukasan dito na kasi ako natutulog sa restaurant excited rin kasi akong matapos. Suot ang pantulog kong terno na shor at blouse, naglakad ako paligid at napagiti dahil parang ang ganda ng umaga ko.Nag-order ako ng breakfast at coffee na rin at pagtapos ko kumain saktong nagdatingan naman ang mga trabahador.Naging busy na ulit pero bigla akong natigilan ng may pumasok, nakasuot ng charcoal gray suit. May hawak na susi ng kotse att seryoso ang mukha.Hindi ko inaasahang pupunta siya lalo na matapos niyang sabihing iwasan ko siyang makita."Sebastian..." Mahina kong sambit.Hindi siya sumagot diiretso siyang lumapit doon sa bagong dilever na kagamitan na nasa kahon at binuhat.Parang wala lang niya itong binuhat.“Nasaan ang storage room?"Tanong niya sa mga nagta-trabaho.Tinuro naman sa kanya at dinala ang karton, habang nakatayo lang akong nakatingin sa kanya. Hindi ko maintindihan, kung ayaw niya akong makita...Bakit siya narito?Pagkalabas niya mu
SHAIRATapos na akong maligo at nakapagbihis na rin ako, isang fited blue jeans at crop top tapos nagpatong ako ng maong na jacket at high heels.Tiningnan ko ang sarilli ko sa salamin at npangiti ako dahil ang seksi ko, ano kaya ng magiging reaksyon ni Sebastian kapag nakita niyang ganito ang suot ko. Napangiti ako sa nasa isipan ko. Napangiti naman ako dahil hindi ko nakita si Roxane, dahil baka masira lang ang araw ko ngayon. Sakay ng kotse ko ay nagpunta na ako sa itatayong restaurant.Nagulat pa ako dahil may nag-aayos na doon sa loob ibig sabihin renovation na lang pala ang gagawin dito. May mga karpintero,Interior designer at ilang empleyadong abala sa pagsukat ng mga gamit."Good afternoon, Ma'am. Ako nga pala ang project manager na may hawak dito.”“Good afternoon rin sa’yo.” Ngiti kong bati sa kanya.“Ito nga po pala ang pinagagawa sa amin ni Mr.Falcon ang asawa niyo.”Tumango ako at natigilan ako sa sinabi nito ibig sabihin nakikipag-ugnayin pa rin pala si Sebastian dito s
SHAIRAGabi na ng makauwi ako sa mansyon at nanghihinang pabagsak akong naupo sa kama, napabuntong hininga ako dahil pakiramdam ko pagod na pagod ako sa mga nangyari. Kailangan ko gumawa ng paraan para mapatawad ako ni Sebastian.Nahiga ako at pinilit kong matulog pero hindi ako dalawin ng antok dahil iniisip ko si ko Sebastian kung kamusta na ba siya ngayon, kung tulog na ba siya o umiinom pa rin siya hanggang nagayon. Lumabas ako ng silid ko tahimik na ang lahat dahil alas onse na ng gabi at buti na Lang wala si Roxane dito baka tulog na ang bruha.Naglakad ako patungo sa kitchen dahil parang gusto ko rin uminom para makatulog ako dahil hindi talagfa ako makakatulog, pagdating ko doon ay muntik pa akong mapasigaw dahil sa taong nakita ko na umiinom ng tubig sa refrigerator pero agad rin akong natigilan dahil si Sebastian pala. “Akala ko kung sino.” nangingiti kong sabi sa kanya bahagya niya lang akong nilingon at sinara ang refrigerator.Mukhang hindi na siya lasing dahil sa mukha
SHAIRANagising akong walang katabi nagtaka man ako pero muli kong pinikit ang mata ko dahil sobrang bigat ng katawan ko. Para akong ginulpi.Mayamaya'y may narinig akong mahinang katok, hinatak ko naman ang kumot para takpan ang kahubaran ko dahil wala akong kahit na anong suot.“Shaira, gising ka na pala. Si Sebastian maagang umalis, nagkaayos na ba kayo?” Natigilan ako sa sinabi ni mama oo kagabi okay na kami pero bakit bigla siyang umalis na hindi man lang nagpaalam. Isa pa ang alam ko sabay na kaming uuwi.“Wala ma ayos naman kami, baka po may biglaan siyang meeting.” Sagot ko at napatango si mama.“Marahil nga, siye sige na ito tumayo ka na diyan anong oras na. May iniwan nga pala siyang susi dito para ‘daw doon sa restaurant gusto mo.” “Ha? Susi?” Abot ko sa susi.Lumabas na si mama pero ako ito tulala at malalim na nag-iisip.Hanggang sa maisipan kong tumayo na diretso ako sa banyo at naligo ako, mabilisan lang lahat ang ginawa ko. Tiniis ko lahat ng makirot sa bawat parte l
SHAIRA“Shaira anak?” Napalingon ako sa pintuan at mabilis kong nilagay sa libro ang picture at pinatong ko lang ‘yon sa ibabaw sa tabi ng picture namin ni ate.“Akala ko nakatulog ka, na-miss mo ba ang room mo?” Nakangiting sabi ni mama.“Oo ma sobra.” Sagot ko.“Aa… Shaira.” “Bakit ma?” Tanong ko at parang nagdadalawang isip siyang magsalita.“Si Sebastian nandito.” Nanlaki naman ang mata ko dahil sa sinabi ni mama, talagang puntahan pa niya ako dito.“Sabihin mo ma umuwi na siya, bukas na ako uuwi.” Sagot ko.“Anak mag-usap kayo kung ano man ang pinag-awayan niyo. Hindi naman pupunta yang asawa mo kung hindi ka niya susuyuin.” “Ma, alam naman nating hindi ko siya totoong asawa dahil pagtapos ng kontrata wala na kami.” Sagot ko.“Kahit na asawa mo pa rin siya, sige na bumaba ka na sabay-sabay tayong kakain. Hindi rin naman daw siya aalis kung hindi ka kasama.” What?Kahit naiinis ay wala akong nagawa bumaba ako at hindi ako nag-ayos terno na pajama lang ang suot ko at tinaas ko
SEBASTIAN Kadarating lang namin dito sa opisina ko at tambak ang mga folder sa lamesa ko na iniwan ng secretary ko."Sebastian.”"Sir." Pagtatama ko at saglit ko lang siya nilingon, my wife Shaira.“Fine sir, ano bang gagawin ko dito?” Tanong niya.Umangat ang mukha ko tiningnan ko siya halata sa mukha niya na naboboring na siya, sabagay sanay ‘to sa kasiyahan lagi."This is my schedule." Iniabot ko ang tablet sa kanya "Basahin mo."Napabuntong-hininga siya ng abutin ang tablet halatang gusto na niyang umangal hindi niya lang ginagawa at hindi ko mapigilang mapangiti."Sir."Mayamaya ay muli siyang lumapit sa akin at tiningnan ko siya."Nasa conference room na SIR ang mga investor." May diin ang pagkakasabi niya sa sir.Tumango ako na pinipigilan mapangiti."Coffee.” Sabi ko na hindi siya tinitingnan."Ha?" Sambit niya."Coffee please.” Ulit na sagot ko na hindi siya tinitingnan."May coffee machine naman diyan ikaw na.” Sagot niya na halatang inis."I’m your boss now, did you forget







