Lahat ng Kabanata ng Claimed By My Sister Groom : Kabanata 1 - Kabanata 7

SHAIRANakatayo ako dito sa labas ng ICU at hindi ako mapakali pakiramdam ko hindi ako makahinga ng maayos. Para bang sa oras na ito sobrang bigat na sa dibdib ko.Sa likod ng salaming pinto ay nakahiga ang ate kong si Helen. Nakakabit sa kanya ang iba’t ibang tubo at makikita kung gaano kalala ang kalagayan niya.Kanina lang namin nalaman ang lahat tungkol sa sakit niya, ilang buwan rin niya itinago sa amin. Kahit bihira lang kami magkita ng ate ko dahil sa puro ako barkada matapos kong maka-graduate ng college. Dahil gusto ko munang mag-enjoy bago pumasok sa isang seryoso na buhay ang negosyo na naisip ko.Nalaman ko rin na hindi rin alam ng kaniyang mapapangasawa ang kalagayan niya, lahat kami ay nabigla sa biglaan na pangyayari kay Ate.Humigpit ang pagkakahawak ko sa bag ko ng lumabas na ang doktor. “Pwede mo na siyang makita,” sabi nito.Parang pakiramdam ko nanlalambot ang mga tuhod ko habang naglalakad papasok sa loob, nang makita ko ang maputlang mukha ng ate ko, hindi ko na

SEBASTIAN Hindi ako sanay na magduda sa mga desisyon ko dahil sa edad kong tatlumpu’t dalawa ay natutunan ko ng kontrolin ang lahat. Negosyo, oras at maging ang emosyon ko.Ngayong nakaupo ako dito sa madilim kong opisina dahil sinadiya ko itong patayin, tanging ang mga ilaw sa labas na nagmumula sa mga gusali ang siyang nagbibigay liwanag sa akin. Tahimik akong nag-iisip kung tama ba ang ginawa ko, napalingon ako sa marriage contract. Pirmado na, napabuntong hininga ako dahil hindi pa rin ako makapaniwala na napapayag ako sa ganitong klaseng hiling.Wala sa plano ko ang ganito lalo na ang sa ganitong kasal at sa nakababata pang kapatid ni Helen. Pitong taon ang tanda ko sa kaniya, dahil sa hiling ay mapipilitan si Shaira na magpakasal sa akin.Napapikit ako ng maalala ko si Helen.“Sa kapatid kong si Shaira mo ituloy ang kasal, pakiusap.” “Sana gawin mo kahit ‘yun lang.” “Pakakasalan kita kasalanan ko rin.” Nagising ang diwa ko dahil sa isang alaala na biglang pumasok sa isip ko

SHAIRATatlong araw na ang nakalipas simula ang halik na ‘yon pero hanggang ngayon hindi yon mawaglit sa isip ko. At napuyat ako no’ng gabi na ‘yon.Hindi ko rin nakita si Sebastian after no’n dahil nasa business trip siya at kanina lang siya dumating dahil ngayong araw ang kasal namin at nandito ngayon ang magulang niya. Matapos mo akong hindi pinatulog bigla kang hindi magpapakita? Bakit namiss mo ba? Ha? Hindi aa!Para akong tanga rito na kinakausap ang sarili ko habang inaayusan ako ng make-up artist dito sa kwarto. Bumukas ang pinto at napalingon ako doon isang ginang ang pumasok si Donya Carmela.“Matatapos na ba siyang ayusan? Ano’ng oras na.” Sabi nito sa nagma-make up sa akin.“Yes, patapos na rin.” “Good morning po.” Bati ko kanina nakita ko na siya may terrace nong dumating siya.“Good morning rin hija, ang ganda mo naman pala.” Hindi ko naman inaasahan ang sinabi niya at nawala yung kaba ko kanina dahil unang tingin ko masungit siya.“Salamat po.” Ngiting sagot ko at

SHAIRA“S-Sebastian.” Tanging nasambit ko ng mag-sink in na sa isip ko ang sinabi niya at bahagyang napakagat labi ako.“Do you want me to go inside?"Tanong niya at mas lalo akong nakaramdam ng init sa buong katawan at bago pa ako sumagot. Mabilis siyang lumapit sa akin at hinawakan ako sa leeg at sinakop ang labi ko.Kusang pumikit ang mata ko at bunga ang bibig ko at naramdaman ko ang kamay niya na humawak sa likuran ko.“Stop me, or else.” Hinto niya sa paghalik sa akin at pagdilat ng mata ko nagsalubo ang mga mata namin at para akong nanlalambot sa mga mata niya. “Sebastian.” Mahina kong sambit at ilang beses gumalaw ang ulo ko at yumuko, mariiin na napapikit. Pagangat ko ng mukha ko seryoso ang mata niya na naghihitany.“Continue.” Pagkasabi ko bigla niya akong hinalikan and this time mas mapusok at ganun rin ako.Hanggang sa kargahin niya ako at sinara ang pinto, habag naglalakakad siya walang tigil ang halik at ang palitan namin ng dila. Mas lalong tuminidi ang init ng buo