chapter 5

SHAIRA

Tatlong araw na ang nakalipas simula ang halik na ‘yon pero hanggang ngayon hindi yon mawaglit sa isip ko. At napuyat ako no’ng gabi na ‘yon.

Hindi ko rin nakita si Sebastian after no’n dahil nasa business trip siya at kanina lang siya dumating dahil ngayong araw ang kasal namin at nandito ngayon ang magulang niya. 

Matapos mo akong hindi pinatulog bigla kang hindi magpapakita? Bakit namiss mo ba? 

Ha? Hindi aa!

Para akong tanga rito na kinakausap ang sarili ko habang inaayusan ako ng make-up artist dito sa kwarto.  Bumukas ang pinto at napalingon ako doon isang ginang ang pumasok si Donya Carmela.

“Matatapos na ba siyang ayusan? Ano’ng oras na.” 

Sabi nito sa nagma-make up sa akin.

“Yes, patapos na rin.” 

“Good morning po.” Bati ko kanina nakita ko na siya may terrace nong dumating siya.

“Good morning rin hija, ang ganda mo naman pala.” 

Hindi ko naman inaasahan ang sinabi niya at nawala yung kaba ko kanina dahil unang tingin ko masungit siya.

“Salamat po.” Ngiting sagot ko at gumaan ang dibdib ko.

“Condolences para sa ate mo, hindi kami nakapunta. Anyway, siguro ikaw ang nakatadhana sa anak kong seryoso sa buhay.” 

Napangiti lang ako dahil sa sinabi niya at lumabas siya.  Tapos na akong ayusan at pinasuot na sa akin ang wedding dress ko, grabe sobrang ganda at parang sinukat sa akin dahil sakto pati ang haba. Teka ee, mas matangkad ako kay ate?

Pero naputol ang pag-iisip ko ng muling bumukas ang pinto at natigilan ako sa gwapong pumasok na nakasuot ng itim na tuxedo.

 

Grabe why so pogi?

"You look so beautiful.” 

Nahihiyang napangiti ako. “Salamat, ikaw rin naman ang gwapo mo.” Balik ko para mawala yung kaba ko.

Ilang araw ko lang siyang hindi na kita pero bakit ganito ang nararamdaman ko? Parang gusto ko siyang takbuhin at yakapin.

“Why?” 

Napapilig ang ulo ko. “Sorry, hmm. Bakit nandito ka? Bawal kaya makita ng groom ang bride.” Sabi ko at humarap ako sa salamin.

“You believe that?” 

Nilingon ko siya. “Wny not? Wala naman masama kung maniniwala.” 

“Are you afraid?”

Napahinto ako at bumilis na naman ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi niya at yung klase ng pagkakatitig niya sa akin.

“Ha? H-hindi aa,” pagdadahilan ko.

“Matutuloy ang kasal walang makakapigil.”

Napatingin ako sa kanya at tumalikod na siya, paglabas niya napakapit ako sa dibdib ko.

May mahinang kumatok at si Manang Cora ang nakita ko at napangiti ako dahil kasama si mama at papa. Agad na lumapit si mama sa akin at niyakap ako.

“Shaira, anak.” Yakap ni mama at napaiyak naman ako bigla.

Si papa naman ay niyakap rin ako at h******n.

“Patawad anak.” Ani mama.

“Bakit ma?” Taka kong tanong.

“Dahil dito.” 

“Ay huwag mo na isipin yon ma dahil para ito kay ate kaya ko ginawa.” Sagot ko.

“Kung may problema ka Shaira anak, magsabi ka lang.” Sabi ni papa.

Nangilid naman ang luha ko dahil ngayon lang naging ganito si papa.

“Ang ganda mo bagay na sa’yo.” 

“Salamat ma.” Sagot ko at lumabas na kami ng kwarto dahil kailangan na naming umalis.

___

Pagdating namin sa simbahan iniwan na nila ako at mag-isa lang ako rito sa labas sa may malaking pinto. Ito ang dream wedding ko at hindi ko inaasahan na mangyayari ito ngayon sa akin. Bumukas na ang pinto hudyat ng pagpasok ko kasabay ang napakagandang kanta.

Ang ganda ng pagkaka-set up sa loob at sobrang daming white rose at iba pang klaseng bulaklak. Lahat ng tao sa loob ay nakatingin sa akin at dinig na dinig ko ang bawat papuri nila sa akin habang naglalakad ako sa gitna.

Ang sarap sana kung totoo ito hindi isang kontrata lang.

Lumapit si papa sa akin at humawak ako. 

“Ayos ka lang? Hindi na puwedeng umatras.” 

Napatawa naman ako sa sinabi ni papa at alam kong binibiro niya lang ako dahil nakangiti siya.

“Dati lang sumasakit na ulo ko sa’yo kakasermon, ngayon ikakasal ka na.” 

Mahinang natawa ako sa sinabi ni papa at dito gumaan ang pakiramdam ko. Ngunit nawala ang focus ko doon ng makita ko na siya nakatayo at naghihintay sa akin.

Si Sebastian Falcon, nakatingin lang siya sa akin hanggang sa makalapit na kami at ito na naman ang puso ko. Pagabot ko sa kamay ni Sebastian, parang kinuryente ang buong katawan ko at inalalayan niya ako lumapit kay father na naghihintay sa amin.

Sinimulan na ang seremonya at isa-isang binigkas ng pari ang mga salita hanggang sa dumating na kami sa pinaka-finale.

“Do you, Sebastian Falcon, take Shaira Reyes 

as your lawful wife?” 

Hindi agad siya sumagot sa tanong ng pari kaya naman bigla akong kinabahan.

“I do.” 

Nakahinga ako ng maluwag sa pagsagot niya at titi na titig sa akin. 

“Shaira Reyes, do you take Sebastian Falcon as your lawful husband?”

Baling na tanong sa akin ng pari at tuwid kong tiningnan si Sebastian.

“Yes.” Buo ang sagot ko at pakiramdam ko totoo ang pagkakasabi ko.

“I now announce to you a husband and wife, now you may kiss your bride.” 

Dito na umingay at napatingin ako sa kaniya lalo na sa labi niya na ilang araw akong hindi pinatulog kakaisip. Naramdaman ko nalang na humawak ang isang kamay niya sa bewang ko at nilapit ako palapit sa kanya at humawak ang isa pa niyang kamay sa leeg ko at doon dahan-dahan na bumaba ang mukha niya.

Sakto paglapat ng labi niya napapikit ako at grabe parang hinahalukay ang tiyan ko. Akala ko dampi lang pero narandaman ko na binubuka niya ang bibig ko at doon ay kusang bumuka at mas lalo kong naramdaman ang labi niya.

Hindi ko na namalayan na sumusunod na pala ang labi ko sa paggalaw ng labi niya, naramdam ko na humigpit ang kapit niya sa bewang ko. 

Paano ako makakatanggi kung ganito siya kasarap humalik.

“Later.” 

Dito napadilat ako at napapahiyang napayuko dahil tapos na pala. Shit! Nakakahiya nasobrahan ba ako? Ano nalang ang iisipin niya marupok ako? Bakit hindi ba?

Kumapit ang kamay niya sa may likod at binati na kami ng lahat at nagulat ako ng bigla niya akong buhatin. Napapangiting napatakip ako sa bibig ko at  natuwa naman ang lahat, habang naglalakad na buhat ako doon ko binato ang bouquet at may nakasalo no’n at natigilan ako dahil yung babae na nakasalo ay ang sama ng tingin sa akin.