chapter 4

SHAIRA 

Para akong bata na tuwang-tuwa habang naglalakad papunta doon sa malawak na balkonahe. Dala ang isang bote ng alak at baso, padadalhan raw ako ni Manang Cora ng ice tube at syempre pulutan.

Sa totoo lang kaya gusto ko rin uminom para hindi ko lagi isipin si Ate, gusto kong makatulog agad dahil baka umiyak lang ako habang nakahiga. 

May lamesa at mga upuan dito, ang ganda ng tanawin dahil nag-uumpisa ng dumilim.

“Hija ito na.” 

Napalingon ako si Manag Cora at yung isang kasambahay nilapag na sa lamesa, hindi ko alam kung anong ulam yung mga dala at may mga prutas rin.

“Ay salamat po.” Yukong sabi ko.

“Kaya mo ba yang ubusin?” Nagtataka si Manang Cora. 

“Ha? Ee, hindi naman po pero depende kapag nasa mood.” Ngiting sagot ko.

“Ganun ba? Pero kapag nandito si Donya Carmela huwag kang iinom.” 

Natigilan ako at kahit hindi ko pa alam kung sino yon naisip ko agad ang mama ni Sebastian.

“Bakit po?” Kuryos kong tanong.

“Ayaw no’n sa babaeng mahilig umiinom lalo na sa babae.” 

“Aa ganun po ba? Magtatago nalang ako.” Natatawa kong sagot at napangiti si Manang Cora pati yung isa.

Iniwan na nila ako at nagsalin na ako ng alak sa baso at nilagyan ko ng yelo, sanay akong uminom parang halos araw-araw ata umiinom ako. Gala rin ako, hindi ko pa nga alam kung kailan ba ako titigil sa ganito. Nagsawa na manernon sa akin sila mama at papa.

Habang tahimik akong umiinom ay pumasok sa isip ko yung panahon na lagi akong nasa barkada at parehong walang time kami ni Ate sa isa’t isa. Pero never kaming nagbago sa pakikitungo, dahil kapag nagkikita kami ay nagbabatian at kinakamusta niya ako.

“Hindi na kita sesermunan dahil ginagawa na ‘yon nila mama. Alam kong hindi mo pa alam o hindi ka pa handa, pero darating ang araw na mag-iiba rin yon at kapag dumating ang araw na ‘yon masaya ako para sa’yo bilang ate mo.”

Ito yung salita ni Ate na tumatak sa akin noon, no’ng time na sumuko na sila mama mangaral sa akin dahil ilang taon na akong graduate pero puro ganito ang ginagawa ko.

“Hindi masaya kapag mag-isa lang umiinom.” 

Napaayos ako bigla sa pagkakaupo ng marinig ang boses at napatingin nalang ako kay Sebastian dahil naupo siya sa katabi kong upuan.

“Akala ko busy ka na, umiinom ka rin ba?” Tanong ko sa kanya. 

Pero hindi siya sumagot dahil nagsalin siya ng alak doon mismo sa baso ko at nilagyan ng yelo at ininom. Napaawang ang bibig ko dahil doon siya mismo uminom sa baso ko.

“Yes, kapag nasa mood ako.” 

Tipid ang ngiting sagot niya at tumikim ng pulutan na nandito.

“O-okay,” ilang kong nasabi nalang at habang nilalagyan ko ng alak yung baso hindi ko alam kung paano gagawin, dahil ibig sabihin iinom rin ako sa ininuman niya.

“Don't worry, wala akong sakit.” 

“H-hindi naman ‘yon.” Mahina kong sagot agad, napakunot siya. 

“Malakas ka pala uminom, ganito ba ang ginagawa palagi ng isang Shaira Reyes?” 

Napalingon ako sa kanya dahil sa sinabi niya at natigilan ako dahil doon ko lang napansin na naka-tshirt lang pala siya jogging pants.

Fvck! Ba’t ang hot niya naman lalo ngayon? O may tama lang ako?

“Nasanay lang pasaway kasi ako kaya sasabihin ko na sa’yo, baka  ma-stress ka sa akin. Hindi naman bawal kung sasama ako sa mga friends ko, right?” Saad ko.

Hindi siya sumagot kinuha ang baso na naubos ko na ang laman at nagsalin siya. Shesh! Para na rin kaming naghahalikan nito.

“Oras na ikasal na tayo, may limit na.” Sagot niya at ininom ang sinalin.

“Ha? Bakit wala naman yon sa kasunduan natin.” Reklamo ko agad.

“But you're my wife soon.” 

Natigilan ako at yung dibdib ko biglang tumibok hanggang sa unti-unting bumibilis ‘yon. Shit! Words lang yon pero grabe ang epekto.

Napasalin tuloy ako ng alak sabay lagok ko agad at ako na ang nagsalin at nilapag sa tapat niya.

“Mabo-boring ako kung nandito lang ako lagi, hindi ako sanay.” Sabi ko pa at nakita ko ang paghugot niya ng malalim na buntong hininga.

“Kilala ako at kung makikita nila na ang asawa ko nagpupunta kung saan-saan, ano na lang ang iisipin sa akin?” 

Hays! Yun lang ee, paano naman ang kaligayahan ko.

“Hindi naman kita ipapahiya promise.” Sabi ko.

“Still no. Magsabi ko kung anong gusto mo para malibang ka, I will give. Hindi kasama ang paglabas-labas mo.” 

“Hays.” Mahina kong turan nakakainis.

“Limang buwan lang, magtiis ka.” 

Okey sige, total limang buwan lang pero ang tagal pa rin no’n.

“Minsan puwede ba?” Hirit ko pa at muli siyang nagsalin at diretsong ininom.

“Depende.” Sagot niya lang.

Kahit ganun ang sagot niya ay kahit paano natuwa ako dahil may time na papayag siya.

“Now, tell me. Gusto mo ba mag-trabaho or, negosyo?” 

Bigla akong napangiti. “Ang totoo niyan ay may gusto talaga ako, restaurant kahit maliit lang dahil ayokong ma-stress ako.” Natatawa kong sagot.

“You mean, mahilig kang magluto?” 

“Yeah.” Confident kong sagot.

“Nice.”

“Thanks,” sagot ko at muli akong nagsalin ng alak dama ko na ang pamamanhid ng buong katawan ko dahil marami na rin akong nainom.

Napansin ko na tahimik siyang nakatingin sa malayo dito malaya ko siyang napagmasdan, kung titingnan mo siya iisipin mo masungit siya at isnabero. Pero ganun lang talaga siguro dahil nga hindi naman siya basta-basta nakikipag-usap o nagtatanong.

Bumaba ang tingin ko sa lalamunan niya na gumalaw ewan ko ba pero bahagyang napalunok ako.

“After wedding, mamili ka kung saang lugar gusto mo magtayo ng restaurant.” 

Napayukong iwas ako dahil baka makita niya akong pinagmamasdan siya.

“Ha? Sigurado ka ba? Malaki magagastos doon, hindi mo naman kailangan gawin.”

“Your my wife soo, kaya kung anong gusto mo ibibigay ko.” 

Ha? Ee, wala namang pagmamahal at isa pa contract marriage lang naman ‘to. Pero bakit ang sarap sa pandinig ko kapag sinasabi niya na You're my wife.

“Are you listening?”

“I’m sorry.” Ngiting hingi ko ng pasensiya. “Salamat, mukhang mapilit ka naman.” Daan ko sa pag-joke.

Hindi naman siya sumagot natahimik muli siya hanggang sa maubos na alak may tama na ako para kayo pang lumakad. Dama ko na rin ang pamumungay ng mata ko.

“Next time, ipagluto mo ako.” 

Napalingon ako sa kanya at pagtama ng mata namin pakiramdam ko biglang nanghina ang tuhod ko.

“S-sige,” iwas kong sagot. “Goodnight,” paalam ko na.

“Kaya mo ba?” 

“O-oo naman.” Sagot at humakbang na ako pero napahinto ako dahil parang nanginig ang tuhod ko.

“Your tired, ihahatid na kita sa room mo.” 

Pakiramdam ko nagising lahat ng mga ugat ko sa katawan pati na ang pagdaloy ng dugo dahil sa pagkakahawak niya sa bewang ko.

“O-okay,” mahina kong sagot at inalalayan niya akong umakyat.

Pagdating namin sa tapat ng pinto ay napakagat labi ako at napapikit habang nakatalikod sa kanya dahil langhap ko ang pabango niya. Hinarap ko siya at nagsalubong ang mga mata namin.

Napaatras ako ng bahagya dahil para akong nanghihina naramdaman ng likod ko ang paglapat sa pinto. 

“Do you need anything?” 

Ikaw

Muntikan ko ng sabihin at sunod-sunod na napamura ako dahil sa pumapasok sa isipan ko.

“N-nothing, goodnight again.” Paalam ko na at wala siyang sagot.

Tinalikuran ko na siya at pinihit ko ang seradura pero bigla niya akong hinawakan sa kamay at pinaharap sa kanya.

“Permission for this, and sorry.” 

Nanlaki na lang ang mata ko ng dumampi ang labi niya sa labi ko, pakiramdam ko nanigas ang buong katawan ko. Ang isang kamay niya nasa bewang ko at yung isa nakahawak sa leeg ko.

“Goodnight.” 

Tulala ako ng maghiwalay na ang labi namin at naglakad na siya. Doon palang ako nakagalaw at napahawak sa pinto.

Teka… hinalikan niya ako?