CHAPTER 5

TALA POV

Tumigil ang mundo ko. Ang init ng mga daliri ni Cassian sa panga ko ay nagdala ng napakatinding kuryente—isang pakiramdam na ibinalik ako sa madilim at malamig na silid noong gabing iyon sa luxury yacht. Limang taon kong pilit na ibinaon sa limot ang gabing iyon, pero ngayon, nakatayo sa harap ko ang lalaking naging bahagi ng pinakamalaking pagbabago sa buhay ko.

Nakatitig siya sa akin. Ang matitinding mata niyang kulay dark brown ay puno ng halo-halong emosyon—poot, pagtataka, at isang uri ng pangungulila na hindi ko inaasahang makikita sa isang dambuhalang bilyonaryo.

"I've been searching for you for five years, Tala," muling sabi ni Cassian. Ang boses niya ay mababa at paos, pero pinalalabas nito ang lakas na nakakapanginig sa mga binti ko.

"P-paano..." nauutal kong sabi habang mabilis na lumalayo ang tingin ko sa hawak niyang silver chain. "Paano mo nalaman ang pangalan ko?"

"Do you really think I'd let the woman who disappeared from my bed just walk away without knowing who she was?" malamig na sagot ni Cassian. Bahagya niyang inilapit ang mukha sa akin. "Naiwan mo ang kwintas na 'to. Inabot ako ng tatlong buwan para matukoy kung kanino galing ang kakaibang pendant na 'to. At nang mahanap kita sa Manila, sinabi ng stepfather mo at ng Coast Guard na namatay ka na sa aksidente sa barko."

Gumapang ang matinding kaba sa dibdib ko. Ibig sabihin, hinahanap niya talaga ako noong mga panahong nagtatago ako?

"Daddy! Look!" sigaw bigla ni Mateo habang nakahawak sa kamay ni Maya. "She has the same birthmark as me! On her wrist!"

Napatingin kaming dalawa ni Cassian sa dalawang bata. Inangat ni Mateo ang maliit niyang bisig, at doon, sa eksaktong pwesto kung saan may hugis-singsing na balat si Maya, ay mayroon ding eksaktong kaparehong balat si Mateo.

Nagkatinginan ang dalawang bata bago sabay na napatingin sa amin.

"Are you my twin sister?" polosong tanong ni Mateo habang nanlalaki ang mga mata kay Maya. "Daddy told me my twin sister and mom went to heaven!"

"Hindi ako nasa heaven, nandito ako!" sagot naman ni Maya habang kumukurap-kurap. Tumingin si Maya sa akin at hinawakan ang blue apron ko. "Nay, bakit kamukha ko 'yung boy? Saka bakit kamukha rin niya 'yung drawing ko ng daddy?"

Hindi ko na napigilan ang pagbuhos ng luha sa mga mata ko. Lumuhod ako sa sahig para yakapin si Maya habang nakatitig kay Mateo. Ang anak kong lalaki—ang batang akala ko ay namatay sa sunog sa hospital limang taon na ang nakalipas—ay buhay na buhay at nakatayo sa harap ko.

"Mateo..." mahinang tawag ko. Nanginginig ang kamay kong inabot ang kaniyang mukha.

Hindi lumayo ang bata. Sa halip, hinayaan niya akong hawakan ang pisngi niya. "Are you... my mommy?"

Tumingin ako kay Cassian na nakatayo pa rin sa harap namin. Ang kaniyang panga ay nakakuyom at ramdam ko ang matinding tensyon sa kaniyang buong katawan.

"I need answers, Tala. Right now," utos ni Cassian sa authority na boses. Lumingon siya sa kaniyang bodyguards at security detail na nakatayo sa paligid at nagtataka sa nangyayari. "Clear the entire floor. Cancel all my meetings today. No one enters my private office until I say so."

Mabilis na gumalaw ang mga tauhan niya. Sa loob lang ng ilang segundo, naiwan kaming apat sa malawak at tahimik na VIP Executive Suite ni Cassian sa tuktok ng pasilidad.

Inilagay ni Cassian ang dalawang bata sa play area sa gilid ng silid kung saan may malaking aquarium at mga laruan, bago siya humarap sa akin. Isinara niya ang glass door ng opisina at sumandal sa kaniyang mahogany desk.

"Paano napunta sa'yo si Mateo?" direktang tanong ko habang pinupunasan ang luha sa mukha ko. "Ang sabi sa akin ng hospital sa probinsya, namatay siya sa sunog matapos ang aksidente ko!"

Nasinghap si Cassian at dumilim ang mukha niya. "Namatay? Pinalabas ng stepfather mo at ng pamilya Del Fierro na pinalaglag mo ang batang 'to bago ka tumakas! Noong nalaman kong naghahanap ka ng tulong sa pampublikong ospital sa probinsya, ipinadala ko agad ang helicopter ko para kunin ka. Pero pagdating ng mga tao ko, nasusunog na ang ward. Ang tanging naisalba ng tauhan ko mula sa incubator ay ang batang 'to."

Napatakip ako ng bibig. Si Don Rodolfo... si Doña Hortencia... pinalabas nilang namatay ang anak ko para wala nang maghanap dito! Gusto talaga nilang sirain ang buhay ko!

"Inalagaan ko si Mateo habang ipinaghahanap kita sa buong bansa," patuloy ni Cassian, ang boses niya ay puno ng galit at sakit. "I thought you abandoned him. I thought you died in that ferry crash. Limang taon kong pinalaki ang anak ko nang mag-isa habang iniisip na pinalaglag mo ang kemens na kambal niya!"

"Hindi ko ipinalaglag si Maya!" sigaw ko habang umiiyak. "Tumakas ako dahil ibebenta ng stepfather ko ang mga anak ko! Nahulog ako sa barko dahil sa aksidente at akala ko rin ay wala na si Mateo! Ginawa ko ang lahat para lang mapalaki at maprotektahan si Maya!"

Natigilan si Cassian. Tinitigan niya ako nang matagal, tila binabasa ang bawat linya ng mukha ko para makita kung nagsasabi ako ng totoo. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin hanggang sa halos magkalapit na ang mga dibdib namin.

"You suffered that much?" mahinang tanong niya, nawala ang matigas na tono ng kaniyang boses.

"Araw-araw, Cassian," sagot ko habang nakatingin sa kaniya. "Nagtatrabaho ako bilang janitress dito para lang may makain ang anak ko. Wala akong pera. Wala akong pamilya."

Tumingin si Cassian sa dalawang bata sa labas ng salamin na masayang naglalaro ng toy submarines. Pagkatapos ay muli siyang tumingin sa akin, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang paglambot ng kaniyang mga mata.

"You're not going back to sweeping floors, Tala," seryosong sabi ni Cassian habang hinahawakan ang dalawa kong kamay. " at hinding-hindi ka na magtatago sa kahit kanino. I am Cassian Zobel-Madrigal. No one hurts my family and gets away with it."

"Anong ibig mong sabihin?"

"Kukunin natin ang lahat ng nararapat para sa'yo at sa mga anak natin," sagot niya habang nakatitig sa akin nang may kakaibang determinasyon. "Aalis ka sa apartment mo ngayon din. Lilipat kayo ni Maya sa mansion ko."

Bago pa ako makapagsalita para tumanggi, bumukas ang p***o ng opisina at pumasok ang dalawang bata habang magkahawak ang mga kamay.

"Daddy, Mommy is coming home with us, right?" tanong ni Mateo habang nakatingin sa aming dalawa ni Cassian. "Maya said she wants to sleep in my room with the big ocean bed!"

Tumingin si Cassian sa akin at may bahagyang ngiti sa kaniyang mga labi. Lumuhod siya sa harap ng dalawang bata at inakbayan sila.

"Yes, Mateo," sagot ni Cassian habang nakatingin sa akin. "Your mommy and sister are coming home with us today. And this time, nobody is ever taking them away from me."