LOGINIlang oras pa ang mabilis na lumipas sa loob ng tahimik na silid ng ospital. Ang swero na nakakabit sa kamay ni Maxeen ay patuloy na nagbibigay ng kapanatagan sa kaniyang katawan, hanggang sa unti-unti nang bumaba ang kaniyang lagnat sa normal na antas. Ang kaniyang maliliit na daliri ay dahan-dahang gumalaw, kasunod ng marahang pagkurap ng kaniyang mga mata. Nang ganap nang magmulat si Maxeen, ang kaniyang malalarki at matatalas na mga mata—na sadyang pamilyar dahil nakuha niya sa kaniyang amang si Liam—ay mabilis na nanaliksik sa buong paligid. Ang kaniyang nanghihinang mukha kanina ay biglang napalitan ng isang napakalawak at masayang ngiti nang makita ang dalawang taong nakaupo sa may gilid ng sofa. "Tita Snow White! Uncle Max!" masigla at medyo paos ngunit madaldal na sigaw ni Maxeen habang pilit na bumabangon sa kaniyang pagkakahiga. Mabilis na tumayo sina Thalie at Liam upang alalayan ang kanilang anak, ngunit mas mabilis ang naging hakbang ni Ali. Agad na lumapit si Ali
Mabilis na binabaybay ng mamahaling pulang sports car ni Max ang kahabaan ng expressway patungong Maynila. Sa loob ng sasakyan, binalot sila ng marangyang amoy ng leather at ng malamig na aircon na sumasayaw sa kanilang balat. Hawak ni Max ang manibela nang may tindi ng kontrol, seryoso ang kaniyang analitikal na mukha sa bawat paglipat ng linya, ngunit ang kaniyang mga mata ay pasimpleng sumusulyap sa passenger seat kung saan nakaupo ang kaniyang paboritong target.Si Ali ay komportableng nakasandal, nakatingin sa labas ng bintana habang pinapanood ang mabilis na paglipas ng mga berdeng pilapil at puno. Ramdam niya ang tindi ng kuryente at kilig sa tuwing lumalapit ang kamay ni Max sa gear shift na katabi lang ng kaniyang hita."You're very quiet, Miss Hansen," basag ni Max sa katahimikan gamit ang kaniyang malalim at pormal na baritono. "Is the transport environment not meeting your comfort standards?"Lumingon si Ali sabay taas ng kaniyang isang kilay, pilit na ibinabalik ang kaniy
Habang patuloy ang seryosong inuman at pag-uusap nina Max at Paeng sa ilalim ng punong mangga, nagising si Ali sa gitna ng gabi dahil nakaramdam siya ng matinding pagkauhaw. Bumangon siya mula sa kaniyang higaan at marahang naglakad patungo sa kusina upang kumuha ng isang basong malamig na tubig.Habang umiinom sa tapat ng bintana ng kusina, narinig niya ang pamilyar at malalim na boses ni Max na nagmumula sa labas. Bahagya siyang sumungaw at palihim niyang narinig ang huling bahagi ng usapang ito."Doon ko nakilala si Ali Hansen, pre... Lahat ng pagkahumaling ko kay Thalie, lahat ng obsession at pag-ibig na akala ko permanenteng nakakulong na doon... napunta lahat kay Ali. She overrode everything. Siya na ang bagong mundo ko ngayon. Thalie was a beautiful past data, pre, pero si Ali ang absolute future ko..."Nabitawan halos ni Ali ang kaniyang sistema sa tindi ng narinig. Mas lalo siyang nahulog kay Max dahil sa mga tapat at malalalim na salitang binitawan nito. Ang kaniyang pride a
Matapos ang madamdamin at puno ng selosang tagpo sa sapa, unti-unti nang iniligpit ng grupo ang kani-kanilang mga basang tuwalya, tsinelas, at mga dinalang gamit. Binalot sila ng masiglang kuwentuhan habang naglalakad pabalik sa malawak na bakuran ng bahay-kubo. Ang init ng tanghali ay sumasayaw sa pilapil, ngunit ang lamig ng hangin sa bukid ay nagbibigay pa rin ng kapanatagan sa kanilang paglalakad. Pagkarating nila sa tapat ng bakuran, agad silang sinalubong ni Tita Elena na kasalukuyan nang nag-aayos ng mahabang hapag-kainan sa ilalim ng silong ng kubo. Ang amoy ng kaniyang niluluto ay sapat na upang maglaway ang sinumangan sa tindi ng gutom. "O, hayan na pala ang mga taga-Maynila! Sigurado akong nagbago na ang kulay ng mga balat ninyo sa tindi ng araw sa sapa," nakangiting bungad ni Tita Elena habang ipinapatong ang isang malaking mangkok ng mainit na sinigang na baboy sa gabi. "Mag-ayos na kayo ng mga katawan ninyo dahil handa na ang tanghalian. Marami akong inihandang sa
Kinaumagahan, binalot ng masiglang enerhiya ang buong bahay-kubo. Nagpasya ang lahat na magtungo sa malapit na sapa upang magtampisaw at magpalipas ng initan, maliban kay Tita Elena na mas piniling maiwan upang mag-asikaso ng tanghalian. Ang sapa ay napakaganda—malinaw at malamig ang tubig na umaagos sa pagitan ng malalaking bato, at nalililiman ng mga malalagong puno ng kawayan. Doon ay sumabog ang isang napakasaya, magulo, at puno ng selosang tagpo sa pagitan ng magkakaibigan at mga lokal na binata. ------------------------------ Ang Tatlong Binata at si Ali Habang nakaupo si Ali sa isang patag na bato at binababad ang kaniyang mga paa sa malamig na tubig, hindi siya narentahan nina Max, Kiko, at Berto. Ang tatlong lalaki ay walang humpay sa nagpapapansin kay Ali sa iba't ibang paraan. Si Kiko at Berto ay panay ang gawa ng mga nakatatawang split-jump sa malalim na bahagi ng sapa, sabay wisik ng tubig sa direksyon ng dalaga upang makuha ang atensyon nito. "Ali, tingnan mo '
Sumapit ang ganap na alas-otso ng gabi, at ang kadiliman sa labas ng bahay-kubo ay binalot ng kakaibang ingay. Mula sa madilim na bahagi ng bakuran, narinig ang kaluskos ng mga tsinelas sa tuyong dahon, kasunod ng marahang pag-pala-pala ng kuwerdas ng isang lumang gitara.Sa loob ng silid, nakadungaw si Ali sa bintanang gawa sa kapis, habang sa sala naman ay nagkakagulo sina Max, Liam, at Grey. Si Max ay nakatayo sa tabi ng pinto, tuwid na tuwid ang tindig, nakakuyom ang mga kamao sa loob ng kaniyang bulsa, at ang kaniyang analitikal na mukha ay tila ba nag-o-operate sa ilalim ng isang high-alert security crisis. Panay ang panga-ngatog ng kaniyang panga sa tindi ng selos na pilit niyang ikinukubli."Look at that, Max. Your rivals are officially launching their acoustic offensive," tatawa-tawang pangingantiyaw ni Grey habang nakasandal sa kawayang dingding. "You better prepare your heart, because they might successfully override your target's defense system tonight.""Silence, Grey," a







