ตอนที่ 2 เตรียมตัวตั้งรับ 1/4

==Part Fem==

อยู่ดี ๆ ผมก็โดนกระชากคอเสื้อจากข้างหลังออก ทำให้เราผละออกจากกัน โซอาเห็นคนข้างหลังผมก็รีบวิ่งขึ้นห้องไปเลย บ้าเอ๊ย! ทำก็ทำด้วยกัน หนีไปแบบนี้ได้ไงวะ

            ฉิบหาย...พี่จีโฮ...

            “แข็งเชียวนะมึง”

พี่จีโฮมองไปที่เป้ากางเกงผม ก่อนจะมองหน้าผม สายตาแบบนั้นผมไม่เคยเจอเลย เหมือนจะน่ากลัวแต่ก็ไม่ขนาดนั้น ยัยนั่นก็ไม่อยู่ช่วยแก้ตัวเลย

            “โถ่! พี่ ไม่สงสารน้องชายผมเหรอ มันแข็งขึ้นมาขนาดนี้แล้ว สัญญาจะทำกับน้องสาวพี่เบา ๆ” ทำใจดีสู้เสือ พูดหยอกเขาไปหน่อยละกัน

            ตุบ! เพล้ง!

            อึก...พี่แม่งเอาจริง เจ็บฉิบหาย พี่จีโฮโยนผมไปชนกับตู้เย็นทำให้แก้วไวน์ที่วางอยู่บนหลังตู้เย็นใบหนึ่งตกลงมาแตกกระจาย เหมือนใจผมตอนนี้ที่แตกเป็นเสี่ยง เพราะไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไร รู้แล้วว่าคนคนนี้หวงน้องสาวจริง ๆ ไม่น่าพูดแบบนั้นเลยไอ้เฟม แกว่งเท้าหาเสี้ยนจริง ๆ เลยมึง

            “อะไรวะ!...ไอ้จีมึงทำอะไรน้อง รุนแรงกับน้องจังวะ”

พี่ครามพูดขึ้น ส่วนพี่บอยเป็นคนเดินเข้ามาพยุงผมขึ้น

            “มีอะไรก็คุยกันดี ๆ น้องมันไปทำอะไรให้มึงไม่พอใจ”

พี่เมสันเดินเข้าไปจับไหล่เพื่อน แต่ก็โดนพี่จีสะบัดออก ตาผมเหลือบไปเห็นข้างหลังพี่จี เห็นยัยที่มันหนีผมไปเมื่อครู่ทำหน้าตกใจอยู่ข้างหลัง

            พี่จีมองตามสายตาที่ผมมอง ก่อนจะเอามือไปจับหัวน้องสาวแล้วไล่กลับขึ้นห้องไปทันที

            “กลับขึ้นไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องไปร้าน”

เธอมองหน้าพี่ชายแวบหนึ่งก่อนจะเดินกลับขึ้นไป

            “เจ็บไหม”

พี่บอยที่มาพยุงผมพูดขึ้น

“ไปทำอะไรให้มันไม่พอใจวะ”

            “ผมแค่...”

            “แค่เหรอ...มึงจูบน้องสาวกูแถมยังล้วงนมน้องสาวกูอีก มึงใช้คำว่าแค่เหรอ”

            “เชี่ย!”

พี่ ๆ ที่เข้ามาทีหลังพูดออกมาพร้อมกัน พร้อมมองหน้าผมแบบ...มึงทำได้ไง ผมได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ให้พวกเขา

            “แต่โซอาก็จูบผมตอบนะครับ ผมไม่ได้ขืนใจเธอเลย เรา...มีอารมณ์ด้วยกันทั้งคู่” พี่จีไม่พูดอะไรแต่เดินขึ้นไปข้างบนซะงั้น

พี่บอยกับพี่เมสันพาผมออกมานั่งที่ห้องรับแขกถามว่าเจ็บตรงไหนไหม ส่วนพี่ครามก็ทำหน้าที่เก็บกวาดเศษแก้วในครัว  ไม่นานหลังจากนั้นพี่จีก็เดินลงมา

            “น้องกูเล่าหมดแล้ว มึงทำให้น้องกูไม่มีทางหนี ใช่ไหม!”

พี่จีตวาดใส่ผมจนสะดุ้ง จะมีชีวิตรอดกลับบ้านไหมกู

            “ก็แบบว่า...ผมขอโทษครับพี่ อารมณ์มันพาไป ปากเธอที่กินนมนั่นมันยั่วเกินไป ผมขอโทษจริง ๆ ครับ” ผมยกมือขึ้นไหว้ขอโทษพี่จีเป็นพัลวัน

            “มึงก็นะ ไม่เห็นตอนไอ้เมสันโดนถีบหรือไง สมควรจะรู้นะว่ามันหวงน้อง”

พี่ครามพูดซ้ำผมอีกคน

            “แต่น้องมึงก็สวยขนาดนั้น ใครจะไปทนไหววะ น้องมันทำครั้งแรกแถมเมา ให้โอกาสมันหน่อย โซก็ไม่ได้จะเอาเรื่องไม่ใช่เหรอวะ”

พี่ครามหันไปพูดกับพี่จีให้ผม ขอบคุณครับพี่คราม~

            “แม่งเอ๊ย...อย่าให้กูรู้อีกนะมึง”

พี่จีชี้หน้าคาดโทษผม

            “กูไม่แดกแม่งละ แยกย้ายไปนอน มึงกลับบ้านมึงไปเลยไอ้เฟม”

ผมรีบลุกขึ้นวิ่งแจ้นกลับบ้านทันที ใครจะอยู่ให้โดนฆ่าทางสายตาแบบนั้นกันล่ะ

==Part Soa==

            หลังจากเข้าห้องมาแล้วฉันก็ล็อกประตูกระโดดขึ้นเตียงตัวเองแล้วคลุมโปงทันที กรี๊ด! อายโว้ย! จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะทีเนี้ย คิดถึงตอนนั้นแล้วก็ยิ้มขึ้นมา ความรู้สึกแบบนั้น...มันดีจริง ๆ นะ

แค่คิดก็รู้สึกปวดหนึบตรงนั้นเลย นี่เรา...มีอารมณ์เหรอ ฉันเอามือลูบน้องสาวของฉันอย่างช้า ๆ อืม...ถ้าโดนไอ้นั่นจะรู้สึกดีขนาดไหนนะ จากมือที่ลูบเปลี่ยนเป็นนิ้วที่ถูร่องรักของตัวเองอยู่ จนเริ่มรู้สึกว่ามีน้ำออกมานิดหน่อย

            อารมณ์ที่มีมากขึ้นทำให้ฉันต้องลองใช้นิ้วชี้แหย่เข้าร่องสวาทตัวเองเบา ๆ

            “อ๊ะ...เจ็บ” ฉันล้มเลิกที่จะแหย่นิ้วเข้าไปเปลี่ยนเป็นการใช้นิ้วถู ๆ วน ๆ ที่เม็ดติ่งตรงน้องสาวแทน

            “อืม...อื้อ~” อารมณ์ตอนนี้แทบจะทนทำแค่ข้างนอกไม่ไหวแล้ว อยากเอาเข้าไปข้างในใจจะขาด ฉันกัดฟันแหย่นิ้วเข้าไปในร่องสวาทจนสุดนิ้วแล้วเริ่มขยับเข้าออกช้า ๆ เพื่อผ่อนคลายให้หายเจ็บก่อน

            “อื้อ...อะ...อื้ม...ซี๊ดด”

            ตุบ! เพล้ง!

            ฉันรีบเอามือออกทันที แต่เพราะเอาออกเร็วเกินไปทำให้ฉันรู้สึกสะท้านขึ้นมา ก่อนจะรีบเข้าไปล้างมือในห้องน้ำแล้วลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่เห็นคือเฟมที่เหมือนจะถูกพี่จีทำร้าย มีเศษแก้วแตกอยู่บริเวณรอบตัวเฟมที่นั่งนิ่วหน้าอยู่บนพื้น พะ...พี่จีรุนแรงไปแล้ว เฟมที่หันมาเห็นฉันทำให้พี่จีมองกลับมาที่ฉันเหมือนกัน

            “กลับขึ้นไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องไปร้าน”

พี่จีจับหัวฉันแล้วยิ้มจาง ๆ ให้ ฉันมองตาพี่จีเพื่อที่จะถามว่าพี่จะทำอะไร แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ฉันหลุบสายตาลงแล้วหมุนตัวเดินกลับขึ้นไปอย่างว่าง่าย

            ฉันเดินมาหย่อนก้นนั่งที่ปลายเตียงแล้วถอนหายใจออกมา หวังว่าพี่จีคงไม่ทำอะไรรุนแรง ฉันรู้ว่าเขาเป็นห่วงฉัน แต่ไม่คิดว่าเป็นถึงขนาดนี้ และหวังว่าจะไม่มากกว่านี้แล้ว ฉันเดินวนไปวนมาในห้องพักใหญ่ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

            ก๊อก ๆ

            ฉันรีบเดินไปเปิดประตูทันที พอเห็นว่าเป็นพี่จีก็เดินกลับไปนั่งที่ปลายเตียงเหมือนเดิม

            “เรื่องมันเป็นยังไง เล่าให้พี่ฟังที เอาแบบละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ”

พี่จีเดินมานั่งข้างฉันมองอย่างคาดคั้นว่าต้องเล่ามาเดี๋ยวนี้ และต้องเล่าความจริงทุกอย่าง

            ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่จีฟังละเอียดยิบ ไม่เว้นแม้แต่เรื่องที่ฉันกำลังจะจับไอ้เจ้านั่นของเฟมแต่พี่จีเข้ามาซะก่อน

            “อืม...เดี๋ยวพี่มา ขอตัวไปจัดการไอ้เวรนั่นก่อน”

            “พี่จะไม่ทำอะไรเขาแล้วใช่ไหม หนูเล่าให้ฟังหมดแล้ว แถมหนูก็เคลิ้มไปกับเขาเอง” ฉันรีบคว้าแขนพี่จีก่อนออกจากห้องแล้วถามเขาโดยที่ฉันไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองเลย

            “ตอนนั้นพี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำมันเลย แต่มันดันพูดกวนตีนพี่ซะก่อน พี่ก็เลยจัดให้มันหนึ่งดอก หมั่นไส้”

            “อื้ม...” ฉันปล่อยแขนพี่จี เขาเอามือมาโยกหัวฉันก่อนเดินออกจากห้องไป