LOGINเย็นวันนี้ฉันก็ขับมอเตอร์ไซค์ออกมากินข้าวที่ร้านอาหารตามสั่งหน้าทางเข้าหมู่บ้านเหมือนเดิม เพราะยังไม่มีอารมณ์ทำกับข้าวกินเอง ระหว่างที่กินข้าวอยู่นั้นก็มีเสียงแจ้งเตือนไลน์ขึ้นมา
Fem nonthin เพิ่มคุณเป็นเพื่อนด้วยหมายเลขโทรศัพท์
ฉันกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ก็เห็นเป็นเฟมหนุ่มข้างบ้านที่กำลังอุ้มหมาน้อยอยู่ ว่าแต่ไปเอาเบอร์ฉันมาจากไหนนะ
Fem nonthin : ส่งสติ๊กเกอร์แล้ว
Fem nonthin : หวัดดีคนสวย
ฉันกดเพิ่มเพื่อนที่หน้าต่างข้อความที่เฟมส่งมา ก่อนจะตอบกลับข้อความเขาอย่างลังเล
Soa De Graff : ไปเอาเบอร์เค้ามาจากไหน
Fem nonthin : พี่จีโฮ
ห้ะ! พี่จีโฮเนี่ยนะ วันนั้นยังองค์ลงอยู่เลย ไหงวันนี้ให้เบอร์น้องสาวไปแล้วซะล่ะ
Fem nonthin : อ่านไม่ตอบ หยิ่งจัง
Fem nonthin : อยู่ไหน เห็นบ้านปิดไฟมืด รั้วก็ล็อก
Soa De Graff : ออกมากินข้าวหน้าหมู่บ้าน
...
อะไรของเขา ว่าแต่ฉันอ่านไม่ตอบ ตัวเองก็เหมือนกันนั่นแหละ
ฉันนั่งกินข้าวต่อพร้อมไถหน้าจอโทรศัพท์ดูอะไรไปเรื่อยในโลกโซเชียล แต่แล้วก็มีคนเดินมานั่งโต๊ะเดียวกันแต่เป็นเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับฉัน
เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเป็นเฟม ทั้งที่เมื่อกี้ยังไลน์มาอยู่เลย
“ป้า เอากะเพราหมึกพิเศษ เพิ่มไข่ดาวหนึ่งจานครับ”
เฟมหันไปสั่งข้าวกับป้าเจ้าของร้าน แล้วหันมามองหน้าฉันที่กำลังมองหน้าเขาเหมือนกัน
“กินไปด้วยเล่นโทรศัพท์ไปด้วยแบบนี้ชาติไหนจะกินหมด”
เขาพูดพร้อมดึงโทรศัพท์ในมือฉันไปพร้อมพิมพ์อะไรไม่รู้
“ทำอะไร เอาคืนมา” ฉันแบมือเพื่อขอโทรศัพท์คืน
“กินให้อิ่มก่อนค่อยเล่น”
เฟมปิดหน้าจอมือถือฉันพร้อมกับเก็บใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง ไม่นานข้าวที่สั่งก็มาเสิร์ฟให้คนตรงหน้า ฉันไม่พูดอะไรต่อรีบกินข้าวจะได้รีบกลับไปเตรียมตัวเรียนพรุ่งนี้
“อิ่มแล้ว ขอโทรศัพท์คืนด้วย”
“รีบไปไหน กูยังกินไม่เสร็จเลย”
กูเหรอ นี่คิดว่าสนิทกันถึงขั้นขึ้นกูมึงได้เหรอ
“เราไม่สนิทกันถึงขั้นจะมาพูดกูมึงกับเค้าได้นะเฟม”
“เดี๋ยวก็สนิทแล้ว”
เฟมก้มหน้ากินข้าวตัวเองต่อที่ใกล้จะหมดจานแต่ก็ไม่หมดสักที ลีลาชะมัด
“หึ! เข้าหากันแบบนี้ไม่กลัวโดนพี่จีฆ่าหรือไง” ฉันเอามือเท้าคางแล้วถามเขาอย่างเซ็ง ๆ
“ก็พี่มันไม่อยู่แล้ว จะกลัวอะไร จากนี้จะรุกจีบเต็มตัวแล้ว มึงก็เตรียมตัวตั้งรับให้ทันล่ะ”
เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ ทำให้ฉันต้องถอยออกมาทันที ไม่นานเฟมก็กินข้าวเสร็จพร้อมกับยื่นโทรศัพท์คืนให้ฉัน
“หลังจากนี้มากินกันเถอะ...หมายถึง...กินข้าวด้วยกันเถอะ”
เขาอธิบายทันทีที่ฉันขมวดคิ้วใส่ ก่อนเขาจะอมยิ้มน้อย ๆ
ฉันเดินกลับมาที่รถโดยไม่ได้ตอบอะไร แล้วขับออกไปทันที สงสัยต้องไปถามพี่จีให้รู้เรื่อง ไหนบอกหวงน้องไง พอกลับถึงบ้านฉันก็ไลน์หาพี่จีทันที
Soa De Graff : ว่างไหม มีเรื่องจะคุย
Jiho De Graff : ว่าไงน้องสาว
Soa De Graff : พี่เอาเบอร์หนูให้เฟมเหรอ ไหนบอกหวงหนูไง
Jiho De Graff : ก็แกอยู่คนเดียว ฉันเป็นห่วง ที่จริงก็ไม่ได้อยากให้หรอก แต่มันก็เป็นผู้ชายข้างบ้านคนเดียวที่หวังให้ดูแลแกได้เผื่อเกิดเรื่องอะไรขึ้น อีกอย่างไม่ต้องห่วงนะ ฉันให้เบอร์แกกับไอ้บอย ไอ้เมสันด้วย ให้พวกมันช่วยดูแลแกที่ร้านหรือที่ไหนก็ตาม ถือว่าเป็นบอดี้การ์ดจากพี่แล้วกัน
ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะมีแจ้งเตือนดังขึ้น เป็นแจ้งเตือนจากแอพแอพหนึ่งฉันกดเข้าไปดูก็เห็นว่า...
Nonthin Weerapatmethee ตอบรับคำขอเป็นเพื่อนของคุณแล้ว
ฉันไปแอดใครตอนไหนอีกเนี่ย ก่อนกดเข้าไปดูโปรไฟล์ อ๋า...เฟมนี่เอง ต้องเป็นตอนนั้นแน่ ตอนที่อยู่ร้านอาหารตามสั่งเขาหยิบโทรศัพท์ฉันไปพิมพ์อะไรซักอย่าง ทันใดนั้นก็มีแจ้งเตือนข้อความเข้ารัว ๆ
Mason Puriwat เพิ่มคุณเป็นเพื่อนด้วยหมายเลขโทรศัพท์
บอย อุปกรณ์ เพิ่มคุณเป็นเพื่อนด้วยหมายเลขโทรศัพท์
Mason Puriwat : สวัสดีครับน้องโซคนสวยของพี่ พี่เมสันคนหล่อของน้องโซเองนะ ในที่สุดก็ได้คุยกันส่วนตัว เขินจัง
Mason Puriwat : ส่งสติ๊กเกอร์แล้ว
พี่เมสันส่งข้อความพร้อมส่งสติ๊กเกอร์รูปหมีถือหัวใจมาให้ฉัน
Soa De Graff : สวัสดีค่ะพี่เมสัน ต่อไปนี้พี่ทำหน้าที่บอดี้การ์ดสินะคะ 555 ฝากด้วยนะคะ~
Mason Puriwat : อยากเป็นมากกว่าบอดี้การ์ดจะได้ไหมครับ > <
Soa De Graff : หื้ม
Mason Puriwat : อยากเป็นผัวน้องโซครับ
พี่เมสันนี่ก็นะ ฉันส่งสติ๊กเกอร์หน้ายิ้มไปให้แล้วกดออกแชททันที
บอย อุปกรณ์ : สวัสดีโซ พี่บอยนะ
Soa De Graff : สวัสดีค่ะ พี่จีบอกหนูแล้วว่าพี่จะคอยดูแลหนู ขอบคุณนะคะ
บอย อุปกรณ์ : ยินดีครับ ว่าแต่โซจะเข้าร้านวันไหนเหรอ
Soa De Graff : น่าจะเริ่มเข้าพรุ่งนี้ค่ะ หลังเลิกเรียนทุกวันจะเข้าไปนะคะ
บอย อุปกรณ์ : โอเคครับ เจอกันที่ร้านนะ
หลังจากนั้นฉันก็ปิดหน้าจอ วางโทรศัพท์แล้วหยิบผ้าขนหนูไปอาบน้ำ แล้วเตรียมของสำหรับพรุ่งนี้แล้วเข้านอนทันที
==Part Mason==“พี่เมสันคะ หลังจากนี้เรามาทำตัวกันใหม่เถอะ”เธอพูดขึ้นแววตาจริงจัง ซึ่งมันทำใจผมสั่นแปลก“อะไรคะ หนูมานั่งกับพี่สิ ทำไมต้องนั่งไกลพี่ด้วยคะ”“ไม่ค่ะ หลังจากนี้เราต้องเว้นระยะห่างกันแล้ว พี่กำลังจะเป็นพ่อคนนะคะ อย่ามาลวนลามหนูอีกล่ะ”เธอพูดพร้อมกับหรี่ตาใส่ผม เธอยังทำตัวสดใสปกติกับผมได้ยังไง เหมือนตอนนั้น ตอนที่เธอรู้เรื่องคืนนั้นของผม ใจผมตกไปอยู่ตาตุ่ม ผมกำลังจะเสียเธอไปอีกรอบหรือเปล่า“มาแล้ว~ วันนี้พี่หอบของอร่อย ๆ มาเพียบ”ผมหันไปมองเห็นว่าเป็นไอ้บอย แล้วมันมาทำอะไรที่นี่วะ โซเข้าไปดูของในมือมัน ก่อนจะถือช่วยมันไปที่ครัว ก่อนผมจะเดินตามเข้าไปอีกคน“มึงมาทำไม”“ทำไมกูจะมาไม่ได้ ที่นี่ก็เหมือนเป็นบ้านหลังที่สองของกู”
ติ๊ง!เสียงข้อความในโทรศัพท์โซอาดังขึ้นหลังจากที่เธอเดินขึ้นห้องไป Time is a time : งานกลุ่มพรุ่งนี้ที่เดิม เมสันเห็นโทรศัพท์คนตัวเล็กมีข้อความเด้งขึ้นจึงหยิบมันขึ้นมาแล้วกดเข้าไปอ่าน ก่อนเขาจะถือวิสาสะพิมพ์ตอบกลับไป SoaDe Graff: ที่ไหน Time is a time : โต๊ะหินอ่อนประตูสองอุ้มกับมิ้นมันอยากนั่งรับลมข้างนอก Soa De Graff : เค เขากดออกแชทไทม์แล้วตาก็เหลือบไปเห็นแชทเจสอดีตคู่หมั้นของเขา ด้วยความสงสัยจึงกดเข้าไปดู แล้วเขาก็ต้องตกใจ เพราะในแชทมีคลิปสั้นความยาวสามนาที ที่เขากำลังทำกิจกรรมบนเตียงกันอย่างเร่าร้อนอยู่ เขาจำได้ดีว่าคืนนั้น
หลังจากวันนั้นฉันตัดสินใจไปฉีดยาคุม เพราะในเมื่อฉันกับเขาคบกันแล้ว เฟมก็คงทำอะไรมากขึ้น ไม่ใช่แค่จูบ ล้วง หรือการใช้ปากให้กัน แน่นอนว่าฉันก็ต้องการมากกว่านั้นเหมือนกันวันนั้นฉันตัดสินใจตรวจโรคทางเพศสัมพันธ์ด้วย ผลปรากฏว่าพี่เมสันไม่ได้เอาโรคมาติดฉัน ฉันกับเฟมขลุกอยู่ด้วยกันมากขึ้น บางวันถึงขั้นมานอนค้างที่นี่ วันหยุดเราก็ไปเที่ยวด้วยกันตามประสาคู่รักที่เพิ่งคบกันหมาด ๆ วันนี้พี่บอยมาหาฉันที่บ้าน และฉันก็อยากกินหมูกระทะขึ้นมา เลยชวนเฟมออกไปซื้อของมาทำกิน ส่วนพี่บอยให้อยู่บ้านเตรียมอย่างอื่นไว้ ส่วนไหนขาดเหลือพี่บอยจะโทรมาบอกฉันอีกที ในขณะที่บอยกำลังเตรียมของอยู่ในครัว ก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามา เขาเดินออกไปดูเพราะคิดว่าน้องสาวเพื่อนสนิทกับแฟนของเธอกลับมา แต่ผิดคาด คนที่เดินเข้ามาเป็นเพื่อนสนิทอีกคนที่ตั้งแต่คืนนั้นก็ไม่กลับมาเหยียบบ้านคนที่
ปัง!เป็นพี่จีโฮที่ยืนอยู่หน้าประตูตอนนี้พร้อมกับสีหน้าไม่สบอารมณ์ “อะ...ไอ้จี มึงเข้ามาได้ไง กูล็อกประตูแล้วนะ”พี่เมสันมองไปที่พี่ชายฉันอย่างงง ๆ โดยที่เขาก็ไม่ได้ถอนแก่นกายออก แถมยังดันเข้ามาลึกกว่าเดิม และล็อกเอวฉันไว้แน่น “เผื่อมึงลืมว่านี่บ้านกู กุญแจสำรองมีครับ” “ไอ้เหี้ยเอ๊ย...มึงมาตั้งแต่ตอนไหน” “ตั้งแต่ที่มึงบอกว่าจะเสียบสดน้องกู”พี่จีพูดพร้อมเดินตรงมาทางพี่เมสัน “พี่เมสัน…รีบเอาของพี่ออกจากตัวหนูได้แล้ว” ฉันกระซิบบอกเขา พี่เมสันมองฉันตาละห้อยแต่ก็ยังไม่เอาออก “ดะ...เดี๋ยว กูไม่มีถุง ขอของมึงได้ป่ะล่ะ”โอ๊ย...จะมาพูดขอถุงกันตรงนี้ไม่ได้ฉันรีบควานหาผ้าห่มมาปิดหน้าตัวเอง เชื่อเลยว่าตอนนี้ฉันหน้าแดงเป็นตูดลิงแน่ ๆ “กูใช้หมดแล้ว ไม่มีก็ไม่ต้องเอา อย่าเอาโรคมาติดน้องกู!” “แต่กูป้องกันตลอด” “กูไม่สน!”พี่จีเดินเข้ามากระชากพี่เมสัน แต่เขาก็ยังยึดเอวฉันไว้แน่น ทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกระชากกันไปมา พี่จีทั้งต่อยเข้าที่หน้าพี่เมสัน ทั้งดึงทึ้งผมบนหัว แต่พี่เมสันก็ไม่ยอมปล
อาทิตย์หลังจากที่ฉันกลับไปเรียนก็ได้แต่นั่งปั่นงานทั้งอาทิตย์ วันไหนที่นั่งปั่นงานหลังเลิกเรียนก็จะมีเฟมมานั่งด้วยตลอด พร้อมซื้อข้าวกับน้ำมาให้ ส่วนเสาร์อาทิตย์เฟมก็จะแวะเข้ามาที่บ้านฉันเพื่อนั่งเป็นเพื่อน เพราะพี่เมสันต้องออกไปเที่ยวกับพี่เจสทุกสุดสัปดาห์ตลอดหนึ่งเดือน ช่วงที่ยุ่งจนหัวหมุนฉันแทบไม่โดนลวนลามเลย แต่พอกลับสู่สถานการณ์ปกติทั้งเฟมทั้งพี่เมสันก็กลับมาจับจูบลูบคลำทุกวันเช้า-เย็น ไม่นานมานี้ฉันสังเกตเห็นว่าวันไหนที่พี่เมสันไม่อยู่บ้านจะมีพวกมือบอนมาเขียนกระจกฉันอยู่เรื่อย บางวันก็ปาไข่ บางวันรุนแรงถึงขั้นปาหินทำให้กระจกแตก วันนั้นฉันก็ต้องไปนอนบ้านเฟมอย่างเลี่ยงไม่ได้จะหนักก็ช่วงเย็นที่พี่เมสันต้องออกไปดินเนอร์กับพี่เจสสามครั้งต่อสัปดาห์ พอพี่จีรู้เรื่องก็รีบประสานงานกับตำรวจทันที แน่นอนที่ฉันคิดว่าเป็นฝีมือพี่เจส ไม่งั้นเวลาพี่เมสันอยู่กับฉันทำไมถึงไม่เกิดเรื่องล่ะ พี่เมสันก็คิดแบบเดียวกับฉัน เคยเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ผู้ใหญ่ฟังแล้วแต่พี่เจสก็ไม่ยอมหยุด&nb
เฟมอยู่เป็นเพื่อนฉันจนเวลาล่วงเลยเกือบเที่ยงคืน ฉันจึงต้องรีบเก็บของกลับบ้านโดยมีเฟมช่วยถือนู่นถือนี่อีกแรง พอฉันมานั่งในรถได้ก็หยิบโทรศัพท์มาดู พบว่าสายเรียกเข้าจากพี่เมสันยี่สิบสาย ข้อความอีกเก้าสิบเก้าบวก พี่บอยก็เช่นเดียวกัน สายเรียกเข้ายี่สิบสาย ข้อความอีกสามสิบ ฉันถอนหายใจนั่งบิดขี้เกียจไปมาจนเฟมเดินมาเคาะกระจกรถ “กูรู้ว่ามึงเหนื่อย เพราะงั้นกูขอจูบตรงนี้แล้วจะไม่เข้าไปวุ่นวายที่บ้าน”ฉันมองหน้าเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดประตูรถลงไป เอาแขนคล้องคอเขา “ขอบคุณที่มาอยู่เป็นเพื่อนนะ” ฉันรั้งคอเขาลงมาจูบเบา ๆ เฟมโอบเอวฉันไว้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจูบที่เริ่มร้อนแรงจนฉันต้องถอยหลังมาพิงประตูรถผ่านไปเนิ่นนานเราก็ผละออกจากกัน ฉันกลับขึ้นไปนั่งบนรถโบกมือให้เขาแล้วขับรถกลับบ้าน โดยมีเฟมขับตามมาติด ๆ เมื่อฉันจอดรถเสร็จก็มีพี่บอยกับพี่เมสันวิ่งมาทันที&nb





![friend zone รักร้ายนายเพื่อนสนิท [ 3P ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

