Be My Valentine ทฤษฎีไหนถึงได้ใจเธอ

บทนำ

“ขอโทษนะพีทแต่เอมเลือกเขา เราเลิกกันเถอะ”

“อืม”

คำพูดที่ยังคงตราตรึงอยู่ในหัวที่ไม่ว่าจะพยายามสลัดมันออกเท่าไหร่แต่ก็ไม่เป็นผล หนำซ้ำภาพวันวานที่เคยรักกันยังย้อนหวนกลับมาให้เจ็บใจเล่นอีก

“เห้ย ไอ้พีท! มึงเลิกคิดถึงเขาสักทีเถอะกูไหว้ล่ะ” เสียงเรียกและแรงสะกิดของเพื่อนสนิททำให้ ‘พีท’ หลุดออกจากภวังค์ความคิดก่อนที่เขาจะค่อย ๆ หันไปมองยังต้นเสียงด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกถึงความรู้สึกใด ๆ

‘พีท’ หนุ่มหล่อสุดฮอตประจำคณะนิติศาสตร์ ผู้มีใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวเนียนละเอียด ส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสี่เซนติเมตร เขาหล่อ ฮอต เนี้ยบ และเนิร์ด! ทั้งยังหยิ่ง…ยโส และขี้เก๊กเป็นที่สุด!

“เออ! มึงจะไปสนใจทำไมกับผู้หญิงแบบนั้นวะ” เพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยเสริมพลางมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างนึกหงุดหงิดที่เอาแต่ทำหน้านิ่งไม่สนใจสิ่งรอบข้างตั้งแต่ที่เขามาถึง

ทั้งสามคนอยู่ในห้องชมรมซึ่งเป็นห้องประจำที่พวกเขาชอบมานั่งคุยกันอยู่บ่อย ๆ พวกเขาทั้งสามคนเป็นหนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัยที่สาว ๆ หลายคนอยากควงมากที่สุดเนื่องด้วยหน้าตา ความฉลาด และฐานะของ ‘พีท’ ‘โอ๊ต’ และ ‘จอมทัพ’ ที่ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนในมหาวิทยาลัยกลับต้องเป็นจุดสนใจของสาว ๆ อยู่ตลอด

“กูไม่ได้สนใจ” พีทเอ่ยเสียงเรียบและหันหน้าออกไปอีกฝั่งพลันทำให้เพื่อนสนิททั้งสองคนได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

เมื่อวานช่วงเย็นหลังเลิกเรียนพีทถูกแฟนสาวที่คบกันมาหนึ่งปีบอกเลิกเพราะเธอมีคนอื่นซึ่งคน ๆ นั้นเป็นเพื่อนในคณะของเธอ ชายหนุ่มชะงักและตกใจกับสิ่งที่แฟนสาวเอ่ยแต่เขาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าหรือความรู้สึกใด ๆ ออกมา ความสัมพันธ์ระหว่างพีทและแฟนสาวช่วงหลัง ๆ เริ่มมีปากเสียงและมีปัญหากันอยู่บ่อยครั้งจนกระทั่งเพื่อนสนิทของพีทได้มาบอกว่าแฟนของเขานั้นใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น

พีทตอบตกลงไปในทันทีที่เธอเอ่ยคำลา เขาไม่คิดจะรั้งหรือยื้อผู้หญิงอย่างเธอไว้อยู่แล้ว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขายังคงคิดถึง จดจำ และนึกถึงภาพวันวานในตอนที่คบกันได้เป็นอย่างดี

“หาคนใหม่เหอะว่ะ วิธีมูฟออนที่ดีที่สุดก็คือการมีคนใหม่มาดามใจ”

“ไร้สาระ” ชายหนุ่มที่ได้ยินประโยคนั้นจากเพื่อนสนิทก็ถึงกับส่ายหน้าพัลวัน เวลาแบบนี้เขาไม่คิดที่จะมีคนใหม่หรือหาใครมาดามหัวใจให้ทั้งนั้น เพราะกว่าที่พีทจะมั่นใจคบหากับใครก็นับว่าเป็นเรื่องที่ใหญ่ที่สุดสำหรับเขาแล้ว

ไม่ใช่ว่าพีทจะไม่เคยมีแฟนมาก่อน ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘พีทหนุ่มฮอตประจำคณะนิติสาสตร์’ ก็ย่อมเลื่องลือในเรื่องผู้หญิงที่ก่อนหน้านั้นเขาไม่ต่างจากเสือร้ายแต่แฝงอยู่ในคราบความนิ่งและเฉยชา ซึ่งนั่นก็เป็นเสน่ห์และจุดดึงดูดที่ทำให้สาว ๆ หลายคนก็ต่างอยากเข้ามาค้นหาในตัวตนของเขา

จนกระทั่งพีทได้พบเจอกับ ‘เฌอเอม’ เมื่อช่วงที่เรียนวิชาเสรี เธอน่ารัก และโดดเด่นจนทำให้เขารู้สึกถูกใจ ทั้งสองคนได้คบหากันหลังจากนั้น พีทที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเสือร้ายซ่อนเล็บก็แปรเปลี่ยนเป็นคนรักแฟนราวกับคนละคน

“แล้วนั้นมึงจะไปไหน”

“สูบบุหรี่” เสียงเข้มเอ่ยโดยไม่ทันไปมองหน้าเพื่อนสนิทเลยสักนิด

“แล้วมึงเอากุญแจรถไปทำไม”

“มึงจะกลับเลยเหรอวะ”

ทั้งสองรีบตะโกนเสียงดังไล่หลังของพีทไปเมื่อเห็นว่าเขาถือกุญแจรถยนต์ออกไปด้วย

“จะกลับไปท่องมาตรา”

อีกด้าน

ภายในห้องเอนกประสงค์ใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจที่ตอนนี้เป็นช่วงเปิดเทอมและมีกิจกรรมการรับน้องปีหนึ่งเพื่อต้อนรับเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย นักศึกษาหน้าใหม่ชายหญิงนั่งอยู่ตรงกลางโดยมีรุ่นพี่ชั้นปีที่สองยืนล้อมรอบเพื่อเริ่มกิจกรรมที่ได้จัดเตรียมไว้

“เกมที่สามจะเป็นเกมโยนกะหล่ำปีนะคะ พวกพี่จะให้กระดาษสีเขียวก้อนกลม ๆ ซึ่งก็คือกะหล่ำปีที่พวกพี่หมายถึงนั่นแหละค่ะ จินตนาการว่ามันเป็นกะหล่ำปีแล้วกันเนอะ^^” รุ่นพี่สาวเอ่ยใส่ไมค์สายยาวด้วยรอยยิ้มกับรุ่นน้องที่นั่งร่วมทำกิจกรรมตรงหน้า เกมต่อไปนี้เป็นเกมที่สามที่ได้ถูกจัดเตรียมขึ้นเพื่อให้รุ่นน้องได้ร่วมสนุกกับเพื่อนคนอื่น ๆ และเป็นการสานสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนและรุ่นพี่ไปในตัวอีกด้วย

“พวกน้อง ๆ จะต้องโยนกะหล่ำนี้ไปให้ไกลตัวที่สุด จะโยนไปให้ใครหรือโยนไปฝั่งไหนก็ได้ ถ้าพวกพี่ร้องเพลงจบแล้วกะหล่ำนั้นอยู่ที่มือใครคนนั้นจะต้องถูกลงโทษ”

ทันทีที่ได้ยินประโยคสุดท้ายของรุ่นพี่ก็ทำให้เสียงพูดคุยฮือฮาดังขึ้นมา นักศึกษาหน้าใหม่ต่างตื่นเต้นกับเกมที่รุ่นพี่ได้จัดเตรียมเอาไว้ให้อย่างสนุกสนาน การรับน้องที่เกิดขึ้นไม่ได้น่ากลัวหรือรุนแรงตามที่ได้ยินคนพูดต่อ ๆ กันมา ไม่มีโซตัสและไม่มีพี่ว้ากคอยควบคุมให้หวั่นใจแน่นอน

“สาธุ! เกมนี้อย่าแจ็กพอตแตกที่ลูกช้างเล้ย! ลูกช้างโดนทำโทษมาสองเกมติดแล้วนะคะ” หญิงสาวยกมือไหว้ขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อขอให้เห็นใจเนื่องจากสองเกมที่ผ่านมาเธอโดนทำโทษมาตลอด หากเกมครั้งนี้โดนอีกรอบเธอคงต้องรีบเข้าวัดทำบุญถวายสังฆทานชุดใหญ่เป็นแน่

“นี่ถึงขั้นต้องขอพรเลยเหรอน้อง” รุ่นพี่ที่ยืนอยู่ข้างเธอถึงกับหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางที่คนตัวเล็กทำเมื่อครู่

“ต้องขั้นนี้แล้วล่ะพี่ พี่ก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าหนูโดนทำโทษมาสองเกมแล้วนะ หนูออกไปเต้นไก่ย่างจนปวดเอวไปหมดแล้วเนี่ย”

“น้องแม่งตลกดีว่ะ ชื่ออะไรนะเรา...อืม...มีนาเหรอ” รุ่นพี่หนุ่มมองไปยังป้ายชื่อกระดาษที่แขวนคอของเธอพลางส่ายหน้าเบา ๆ และขำออกมา

‘มีนา’ นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจชั้นปีที่หนึ่ง เจ้าของใบหน้าหวาน ผิวขาวอมชมพู ส่วนสูงหนึ่งร้อยหกสิบห้าเซนติเมตร เธอสวย น่ารัก ทั้งยังแสบซนและหน้ามึนที่หนึ่ง!

เกมเริ่มต้นขึ้นโดยที่รุ่นพี่ส่งกะหล่ำปีสีเขียวให้กับรุ่นน้องก่อนที่พวกเขาจะร้องเพลงอย่างสนุกสนาน ใบหน้าหวานจ้องมองและเพ่งเล็งไปที่วัตถุที่ถูกโยนไปโนมาอย่างขะมักเขม้น มีนาบอกกับตัวเองในใจว่าอย่างไรแล้วเกมรอบนี้เธอจะต้องไม่โดนทำโทษอย่างแน่นอน!

“ฮิป ฮิป ฮิปฮิปโป โอ้โหตัวมันใหญ่ โอ้โหตัวมันใหญ่ มันเดินอุ้ยอ้าย มันเดินอุ้ยอ้าย ละลัลล้าลันล้าลันล้า~”

“เอ้า! ฮิป ฮิป ฮิปฮิปโป โอ้โหตัวมันใหญ่ โอ้โหตัวมันใหญ่ มันเดินอุ้ยอ้าย มันเดินอุ้ยอ้าย ละลัลล้าลันล้าลันล้า~ หยุด!”

เมื่อเพลงจบตามสัญญาณของรุ่นพี่มีนารีบหลับตาแน่นก่อนที่เธอจะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่ากะหล่ำปีที่เพื่อน ๆ โยนกันไปมานั้นไม่ได้อยู่ในมือเธอ

‘สิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ยินคำขอของเราด้วย!’ มีนานึกคิดอยู่ในใจก่อนจะลืมตาขึ้นมาด้วยรอยยิ้มกริ่ม แต่ทว่า...ทุกสายตาของเพื่อน ๆ รวมถึงรุ่นพี่รอบ ๆ กลับจ้องมองมาที่เธอเป็นตาเดียว!

“พี่ว่าหลังรับน้องเสร็จต้องไปทำบุญชุดใหญ่แล้วล่ะ” เสียงของรุ่นพี่คนเดิมเอ่ยและหัวเราะออกมาเสียงดังทำให้มีนาก้มหน้าลงมองที่หน้าตักของตัวเองทันควัน

กะหล่ำปีที่โยนกันไปมานั้นไม่ได้อยู่ที่มือของเธอแต่มันอยู่ที่ตักของเธอต่างหาก!

“อ้าว! น้องหน้าหวานโดนทำโทษอีกแล้วเหรอ โชคดีจริง ๆ เลยนะเราเนี่ย มา ๆ ออกมาด้านหน้าเลยน้อง”

หญิงสาวทำหน้ายุ่งแต่ก็ยอมลุกขึ้นและเดินออกไปด้านหน้าแต่โดยดี เห็นทีเธอคงต้องออกทริปไปทำบุญเก้าวัดและถวายสังฆทานชุดใหญ่ในรอบปีเพื่อสะเดาะเคราะห์ไล่ความโชคร้ายสักที!