Be My Valentine ทฤษฎีไหนถึงได้ใจเธอ

Be My Valentine ทฤษฎีไหนถึงได้ใจเธอ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-14
Oleh:  AngelBellTamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
43Bab
2.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เกลียดอะไรย่อมได้อย่างนั้น ถ้าอย่างนั้นก็...ฉันเกลียดพี่โว้ย! เกลียดมาก ๆ มาเป็นของฉันเถอะ! พ่อหนุ่มคนซึนกับยัยหน้ามึนตัวแสบ! พีทนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ผู้ยังจดจำฝังใจกับคนรักเก่า เขาได้มาเจอกับมีนานักศึกษารุ่นน้องคณะบริหารธุรกิจด้วยความบังเอิญ หญิงสาวผู้มีความสดใสและแสบซนกลับรู้สึกชอบพอกับพีทเข้าอย่างจัง มีนาทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเขา โดยมีกลุ่มเพื่อนของพีทคอยสนับสนุนเพราะอยากให้เพื่อนสนิทลืมรักครั้งเก่า ความเย็นชา ความหยิ่งยโสของพีทจะพ่ายแพ้ให้กับความหน้ามึนและความน่ารักของมีนาได้หรือไม่ ...โปรดติดตาม...

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

綾のシャンパングラスを握る指先には、

わずかな白さが滲んでいた。

今夜は彼女の婚約パーティー。

だが、婚約者の昌浩はすでに三十分も姿を消している。

周囲の名士たちの祝辞は、潮のように押し寄せては耳障りに響く。

そのとき──

本来なら"未来の花嫁“である彼女をしっかりと捉えているはずのスポットライトが、ふいに揺らぎ階段の奥へと落ちた。

綾は、目を細める。

光があまりにも強く、目の奥がじんと痛む。

スポットライトの下、逆光の中に立つひとつの影。

息を奪うほど鮮烈な、深紅のトレーン付きロングドレス。

生地一面に散りばめられた細かなクリスタルが、歩みに合わせて揺れ動き、まるで銀河のような眩い光を放っている。

大胆な深いVネックは豊かな曲線を隠そうともせず、きつく絞られたウエストラインは、豪奢でありながら危うさを秘めた一振りの短剣のようだった。

……美奈!

五年前、アメリカへ渡り、次第に連絡も途絶えていった異母妹。

どうしてここに?

まだ海外にいるはずではなかったの?

疑問が氷の錐のように胸の奥へ突き刺さった、その刹那──

もうひとつの見慣れた影が、静かに美奈の傍らに現れた。

──昌浩!

どこから現れたのか分からない。

だが彼はあまりにも自然な仕草で腕を差し出し、美奈の手がそっと自分の肘に掛かるのを受け止めた。

わずかに顔を傾け、彼女の言葉に耳を寄せるその横顔。

その専心と柔らかさは──

綾がこの十年間、一度も向けられたことのないものだった。

綾はその場に凍りつく。

数歩先では、客たちが笑いながらグラスを掲げ、社交辞令を交わしている。

彼女も機械のように口角を上げて応じる。

だが、すべての感覚は、あの二つの刺すような背中に縫い止められていた。

──どうして、彼女がここにいるの?

アメリカにいるはずじゃなかったの?

──どうして、私の婚約者が……彼女の隣にいるの?

「お姉ちゃん、サプライズだったかしら?」

美奈は親しげに昌浩の腕に絡みついたまま、まったく離す気配を見せない。それどころか、わざと彼の肩に頭を寄せ、にこやかに綾を見つめた。

綾は、喉の奥がひりつくのを感じながら問いかける。

「美奈……いつ帰ってきたの?」

「昨夜着いたばかりよ。昌浩お兄ちゃんがわざわざ空港まで迎えに来てくれたの」

美奈は驚いたふりで口元を押さえ、くすりと笑う。

「あら、聞いてなかった? 昨夜はね、ふたりで一晩中おしゃべりしてたの。話したいことが多すぎて、全然足りなくて……」

「もういいだろ」

ようやく昌浩が口を開く。

だがその声音に、叱責の色はほとんどない。

むしろ、どこか甘やかすような無奈が滲んでいる。

彼は綾へ視線を向け、淡々と説明した。

「仕方ないさ。美奈は昔から甘えん坊だろ。君も知っているはずだ」

昨夜、綾は昌浩に電話をかけ、「少し会えない?」と頼んだが、昌浩は「急な仕事で外せない」と言って断ったのだ。

──嘘だったの? 私はずっと昌浩だけを見てきたのに……。

「綾、美奈は帰ってきたばかりなんだ。ここで知っているのは俺だけだし、少しくらい世話をするのは当然だろう? こんな小さなことで、姉としていちいち気にする必要はないはずだ」

「小さなこと……?」

綾の唇がかすかに震える。

「もういい。あちらの理事たちにも挨拶しなければならない」

昌浩の声には、わずかな苛立ちさえ滲んでいた。

「少しは、冷静になれ。客の前で平井家の顔に泥を塗るな」

そう言い残し、彼はその場を離れる。

綾に優しかった頃の昌浩は、もうココには居ない。

きらめくプールサイドには、美奈と綾だけが残された。

「お姉さま、ずいぶん久しぶりね。でも相変わらず……」と言いながら、

美奈は綾を上から下までゆっくりと眺め、紅い唇に隠しもしない嘲笑を浮かべる。

「ぬるま湯みたいに刺激のないまま。昌浩お兄ちゃんが"退屈”だって思うのも無理もないわ」

──嘘でしょう? 昌浩がそんな事言うはずない!

綾は、その挑発を無視する。

しかし視線は、美奈の首元で微かに光る見覚えのある輝きに釘付けになった。

「えっ? そのサファイアのネックレス……どうしてあなたが持っているの?!」

綾は凍りつく。

それは亡き母の唯一の形見であり、平井家の女主人の象徴でもあった。

「ああ、これのこと?」

美奈は、平然と首元に触れる。

「たまたま見かけたら、父がくれたのよ。今回、お姉さまの婚約パーティーに出るんだもの、それなりのものを身につけないと場が持たないでしょ? このネックレス、私のドレスにぴったりだって父も言ってたわ」

──お父様が?!

わざと首を傾け、ペンダントを照明の下で更に輝かせる。

「どう? お姉さま。私にとても似合っていると思わない?」

「返して!」

綾は一歩踏み出す。その声はこれまでにないほど冷たく、断固としている。

母の形見がこんな形で身に着けられ、この場にあることは、彼女にとって二重の冒涜だった。

「それは、あなたのものじゃない! 返してよ!」

「返す?」

美奈は、まるで可笑しな冗談でも聞いたかのように笑う。

後ずさるどころか、逆に綾へと歩み寄る。

「お姉さま、何を言っているの? "私のじゃない”って? まさか、私のものを奪おうとしてるの?」

その目に一瞬、冷たい凶行が走る。

綾の指先がネックレスに触れようとした、その瞬間──

美奈は不気味に微笑み、避けるどころか綾の力に合わせるように動き、逆にその手首を強く掴んだ。

「きゃっ! お姉さま、何をするの!」

美奈が突然声を上げる。

大声ではないが、周囲の数人が振り向くには、十分だった。

水面に落ちる寸前、美奈は綾の手をしっかりと掴み、そのまま道連れにするようにプールへと引きずり込んだ。

──バシャンッ!

大きな水しぶきを上げながら、二人は同時に水中へと落ちていく。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
43 Bab
บทนำ
บทนำ“ขอโทษนะพีทแต่เอมเลือกเขา เราเลิกกันเถอะ”“อืม”คำพูดที่ยังคงตราตรึงอยู่ในหัวที่ไม่ว่าจะพยายามสลัดมันออกเท่าไหร่แต่ก็ไม่เป็นผล หนำซ้ำภาพวันวานที่เคยรักกันยังย้อนหวนกลับมาให้เจ็บใจเล่นอีก“เห้ย ไอ้พีท! มึงเลิกคิดถึงเขาสักทีเถอะกูไหว้ล่ะ” เสียงเรียกและแรงสะกิดของเพื่อนสนิททำให้ ‘พีท’ หลุดออกจากภวังค์ความคิดก่อนที่เขาจะค่อย ๆ หันไปมองยังต้นเสียงด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกถึงความรู้สึกใด ๆ‘พีท’ หนุ่มหล่อสุดฮอตประจำคณะนิติศาสตร์ ผู้มีใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวเนียนละเอียด ส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสี่เซนติเมตร เขาหล่อ ฮอต เนี้ยบ และเนิร์ด! ทั้งยังหยิ่ง…ยโส และขี้เก๊กเป็นที่สุด!“เออ! มึงจะไปสนใจทำไมกับผู้หญิงแบบนั้นวะ” เพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยเสริมพลางมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างนึกหงุดหงิดที่เอาแต่ทำหน้านิ่งไม่สนใจสิ่งรอบข้างตั้งแต่ที่เขามาถึงทั้งสามคนอยู่ในห้องชมรมซึ่งเป็นห้องประจำที่พวกเขาชอบมานั่งคุยกันอยู่บ่อย ๆ พวกเขาทั้งสามคนเป็นหนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัยที่สาว ๆ หลายคนอยากควงมากที่สุดเนื่องด้วยหน้าตา ความฉลาด และฐานะของ ‘พีท’ ‘โอ๊ต’ และ ‘จอมทัพ’ ที่ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนในมหาวิทยาลัยกลับต้องเป็นจุดสนใจข
Baca selengkapnya
บทที่ 1 บทลงโทษในวันรับน้อง (1)
บทที่ 1บทลงโทษในวันรับน้อง (1)“ไปทำบุญมายังน้องมีนา หวังว่าวันนี้คงไม่โดนทำโทษสามเกมติดเหมือนเมื่อวานนะ”เสียงทักทายของรุ่นพี่เอ่ยขึ้นหลังจากที่เธอเดินเข้ามาหาห้องเอนกประสงค์ ทันทีที่รุ่นพี่เอ่ยต่างก็ทำให้เพื่อน ๆ และรวมถึงรุ่นพี่คนอื่นหันมามองเธอเป็นตาเดียว“มาเหอะพี่ หนูไม่กลัวหรอก จะเต้นไก่ย่างหรือว่าเต้นฮิปโปหนูก็พร้อม!” หญิงสาวตอบกลับด้วยสีหน้ามั่นใจก่อนจะเดินไปนั่งกับกลุ่มเพื่อน ๆเดิมทีแล้วมีนาเป็นที่คนเข้ากับคนอื่นได้ง่าย เนื่องจากเธออัธยาศัยดีและเป็นมิตรกับทุกคน ทั้งยังชอบร่วมทำกิจกรรมกับคนอื่น ๆ ทำให้เธอไม่ได้รู้สึกเขินอายอะไรถ้าหากต้องออกไปเต้นหน้าห้องต่อหน้าทุกคน“เห้ย! ไอ้โอมมึงจัดบทลงโทษหนัก ๆ ให้น้องเขาสักทีดิ น้องแม่งปากแจ๋วโคตร”กิจกรรมรับน้องยังคงดำเนินไปด้วยความสนุกสนานและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ วันนี้เป็นวันรับน้องวันสุดท้ายเลยทำให้มีการเข้าร่วมกิจกรรมตั้งแต่ช่วงสายจนถึงช่วงเย็นของวันจนกระทั่งมาถึงเกมสุดท้าย มีนาเข้าร่วมทำกิจกรรมกับเพื่อน ๆ ได้เป็นอย่างดีซึ่งในเกมสุดท้ายนั้นจะเป็นเกมที่ให้ทุกคนยืนขาเดียวอยู่บนกระดาษเอสี่เพียงแผ่นเดียวทั้งกลุ่ม แต่ละกลุ่มจะมีห้าคน
Baca selengkapnya
บทที่ 1 บทลงโทษในวันรับน้อง (2)
บทที่ 1 บทลงโทษในวันรับน้อง (2)“น่ารำคาญ” เสียงทุ้มเอ่ยและผลักมือเล็กออกก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนและเดินผ่านร่างบางไปอย่างไม่ใส่ใจมีนายืนชะงักราวกับถูกสาปเป็นหินเมื่อได้ยินคำพูดที่แสนเย็นชาจากปากของอีกฝ่ายที่ไม่แม้แต่จะหันมามองหรือใยดีเธอเลยสักนิด เธอกำมือตัวเองแน่นพลางนึกโมโหอยู่ในใจจนแทบอยากจะระเบิดออกมาให้รู้แล้วรู้รอด กล้าดียังไงถึงได้เมินและเย็นชากับเธอแบบนี้!“นี่! เมื่อกี้พี่ว่าไงนะ” ใบหน้าหวานหันขวับไปมองร่างสูงที่กำลังเดินออกไปด้วยความโมโหอย่างหนัก เสียงเล็กตะโกนกร้าวทำให้ชายหนุ่มค่อย ๆ หันหน้ามามองเธอด้วยความนิ่งเรียบเช่นเคยคนตรงหน้าเลิกคิ้วถามพลางผ่อนลมหายใจออกมาอย่างนึกรำคาญเมื่อรู้สึกว่าหญิงสาวชักจะตอแยเขามากขึ้น ถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาแต่ท่าทางและสายตากลับบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขารู้สึกเช่นไร‘ไม่มีมารยาท!’ มีนาบ่นกับตัวเองในความคิดแค่เห็นสายตาของเขาก็ทำให้เธออยากจะตรงไปตระกุยหน้าหล่อ ๆ ให้รู้แล้วรู้รอด“เมื่อกี้พี่บอกว่าน่ารำคาญเหรอคะ” เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบเธอจึงถามเขาอีกครั้ง“หูตึงหรือไง” ชายหนุ่มกอดอกมองร่างบางอย่างไม่ลดละเขาว่าสิ่งที่พูดออกไปก็ชัดเจนมา
Baca selengkapnya
บทที่ 2 อย่าหาว่าไม่เตือน (1)
บทที่ 2อย่าหาว่าไม่เตือน (1) MD NIGHTภายในคลับหรูใจกลางเมืองที่มีเสียงเพลงบีทหนักและแสงไฟสลัวสาดส่องคอยขับกล่อมให้ทุกคนลุกขึ้นเต้นกันอย่างสนุกสนานรวมถึงหญิงสาวและเพื่อนอีกหนึ่งคนที่ตอนนี้กำลังอยู่ที่โต๊ะชั้นล่างซึ่งเป็นที่สนใจกับหนุ่ม ๆ รอบข้างเป็นอย่างมาก“โต๊ะนั้นเขามองฉันด้วยแหละ”“จ้ะ คุณน้ำคนสวย สวยที่สุด!” มีนากลอกตาไปมาเมื่อตั้งแต่มาถึงก็ได้ยินเสียงของเพื่อนสนิทที่พูดไม่หยุดปากจนทำให้นึกหมั่นไส้เสียไม่ได้“ดีใจอะที่วันนี้แกมาด้วย ปกติชวนทีไรก็ขี้เกียจตลอด”“วันนี้เบื่อ ๆ อะแถมยังเจอรุ่นพี่ขี้เก๊กอีก” ว่าแล้วก็ถอนหายใจออกมาหนัก ๆ เมื่อนึกถึงเรื่องราวในช่วงบ่าย“เออดีอยากให้เจอบ่อย ๆ แกจะได้ออกมาตี้กับฉัน”“แล้ววันนี้แกไม่มีฝึกเหรอถึงชวนออกมาตี้ได้เนี่ย” มีนาถามถึงเพื่อนสนิทที่ตอนนี้กำลังเรียนพยาบาลปีสองถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยมีเวลาว่างแต่ก็ชอบออกมาเที่ยวอยู่บ่อย ๆมีนาอายุยี่สิบปีเดิมทีเรียนอยู่คณะเศรษฐศาสตร์ก่อนจะซิ่วมาเรียนบริหารธุรกิจเนื่องจากถูกกดดันกับทางครอบครัวที่อยากให้เรียนสายนี้มากกว่าเพราะมีธุรกิจร้านเครื่องเพชรที่ต้องกลับไปบริหารหลังเรียนจบในเมื่อทนกับความกดดันไม่ได้เธ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 อย่าหาว่าไม่เตือน (2)
บทที่ 2อย่าหาว่าไม่เตือน (2)“ยัยมีน แกทำอะไร” น้ำรีบจับมือเพื่อนสนิทและเค้นถามคำตอบให้รู้แล้วรู้รอด ปกติก็มาเที่ยวเล่นกันสองคนออกบ่อยแล้วทำไมวันนี้ถึงได้บอกว่าเหงาขึ้นมาได้“เอาดิน้อง ดี ๆ มีสาวสวยมานั่งด้วยจะได้สนุก”“หยุดเจ้าชู้ก่อนเลยไอ้เสือ นั่นรุ่นน้องครับ” เพื่อนอีกคนถึงกับต้องออกปากห้ามและรีบดึงเจ้าตัวกลับมานั่งประจำที่เพราะรู้นิสัยเพื่อนตัวเองดีว่าเรื่องผู้หญิงนั้นร้ายกาจไม่แพ้ใคร“อย่างพี่เขาไม่ชอบหนูหรอก ต้องขาว ๆ อึ๋ม ๆ อกโต ๆ แบบวันก่อนเนอะ” หญิงสาวแทรกขึ้นพร้อมกับยกยิ้มร้ายเนื่องจากเมื่อวันก่อนเธอนั้นเห็นเต็มสองตาว่ารุ่นพี่ร่วมคณะนั้นขับรถสปอร์ตคันหรูไปรับสาวสวยหน้าห้างสรรพสินค้าหลังเลิกกิจกรรมรับน้อง“เชี่ย! ใครวะไอ้โอ๊ต นี่มึงหมกเหรอวะ”“โห่น้องมีน จำผิดคนหรือเปล่า” อีกฝ่ายถึงกับยิ้มเจื่อนและรีบปฏิเสธพัลวันแต่มีหรือที่เพื่อนสนิทจะเชื่อในคำพูดของเขา“น้องเขาน่ะจำถูกแล้ว แต่มึงอะมานี่เลย สรุปใครครับบอกกูมาเดี๋ยวนี้”“น้องแม่งร้ายโคตร ยินดีต้อนรับเข้าแก๊งครับโผม!” คนตัวโตเฉไฉพลันมองหน้าหญิงสาวที่ดูท่าแล้วร้ายกาจไม่แพ้ตัวเขาเองเลย เห็นตัวเล็ก ๆ แบบนี้แต่ความร้ายระดับตัวแม
Baca selengkapnya
บทที่ 3 เปลี่ยนความคิด
บทที่ 3เปลี่ยนความคิด“พะ...พี่ พี่พีทคะ” มีนาตะโกนเรียกพร้อมกับเร่งฝีเท้าเดินตามร่างสูงออกไปด้วยความร้อนรน หลังจากที่พีทเข้ามาช่วยเธอจากเหตุการณ์เมื่อครู่เจ้าตัวก็รีบเดินออกไปโดยที่เธอยังไม่เอ่ยคำใดเลยแม้แต่น้อยใบหน้าหล่อเหลาหันมองคนตัวเล็กด้วยแววตาเรียบนิ่งซึ่งสายตาคู่นั้นทำให้หญิงสาวหยุดชะงักราวกับถูกสาป“มีอะไร” เสียงเข้มเอ่ยพลางมองคนตรงหน้าที่ตอนนี้เอาแต่เดินตามเขาไม่เลิก“เอ่อ...เอ่อคือ...คือมีน” หญิงสาวกำมือตัวเองแน่นและนึกหงุดหงิดตัวเองในใจ อุตส่าห์เตรียมคำพูดไว้มากมายแต่พอเจอสายตากลับพูดไม่ออกเสียอย่างนั้นพีทมองคนตัวเล็กชั่วครู่ก่อนจะหมุนตัวและเดินต่อไปแต่ทว่ากลับต้องหยุดชะงักตามเสียงเรียกของเธออีกครั้ง ในครั้งนี้มีนารวบรวมความกล้าทั้งหมดก่อนที่เธอจะก้มศีรษะลงและยกมือไหว้คนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว“มีนขอบคุณพี่มากเลยนะคะ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะที่ช่วยมีนไว้” มีนากล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงหนักแน่น จากเหตุการณ์เมื่อครู่มันทำให้เธอกลัวเป็นอย่างมากแต่เธอก็ต้องสกัดกลั้นเอาไว้เพราะไม่อยากแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น“นมเธอ” ประโยคนั้นทำให้มีนารีบเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าด้วยความตกใจก่อนจะรีบยกมือปิ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 แสร้งเป็นแฟน (1)
บทที่ 4แสร้งเป็นแฟน (1)ช่วงเช้าสำหรับมีนาและเป็นเวลาสายสำหรับการไปเรียน คลาสแรกที่เริ่มเรียนสิบโมงแต่ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงห้าสิบแล้วเจ้าตัวยังคงวิ่งวุ่นรอบห้องไม่รู้ว่าจะหยิบจับอะไร มีนาตั้งนาฬิกาปลุกไว้ก่อนล่วงหน้าถึงสองชั่วโมงแต่ก็ไม่รู้ทำไมพอถึงเวลากลับไม่ได้ยินเสียงผลที่ตามมาก็คืออาการเร่งรีบวิ่งไปทางโน้นทีทางนี้ทีจนหยิบจับอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอัน“สาย! สายแล้ว สายแล้ว!” หญิงสาวหยิบกระเป๋าผ้าสีขาวสะอาดขึ้นมาสะพายก่อนจะหยิบคีย์การ์ดและรีบสวมรองเท้าผ้าใบคู่โปรดวิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วลิฟต์แก้วก็ดันเป็นใจเหมือนรู้โชคชะตาว่ามีคนกำลังไปเรียนสายเปิดรอให้เข้าไปโดยไม่มีคนอยู่สักคน ทันทีลิฟต์มาถึงชั้นล่างขาเล็กก็รีบวิ่งออกไปโดยไม่หันมองทางซ้ายขวาเพราะสิ่งเดียวที่จดจ่อก็คือพี่วินมอเตอร์ไซค์ที่อยู่หน้าคอนโดฯ เท่านั้น“ให้ตายเถอะ! พี่วินหายไปไหนหมด!” มือเล็กลูบใบหน้าตัวเองเมื่อวิ่งออกมาด้านนอกแต่ไม่เห็นรถวินมอเตอร์ไซด์สักคันเดียวมีนาหันมองและชะเง้อหาหวังว่าจะเจอสิ่งที่หวังแต่ก็ไม่พบ ทว่าสายตาดันเหลือบไปเห็นร่างสูงของรุ่นพี่ต่างคณะที่กำลังเดินไปยังลานจอดรถพอดิบพอดี และเป็นจังหวะเดียวกันท
Baca selengkapnya
บทที่ 4 แสร้งเป็นแฟน (2)
บทที่ 4 แสร้งเป็นแฟน (2)“นิ่งทำไม ทีเมื่อกี้ยังเล่นละครเป็นฉาก ๆ” ชายหนุ่มเปิดประเด็นขึ้นทำลายความเงียบขณะที่สายตายังคงจดจ้องกับหนทางตรงหน้า“มีนช่วยพี่ต่างหาก” มีนากอดอกมอง หากเธอไม่เข้าไปช่วยเขาก็คงถูกแฟนเก่าตามตื๊อไม่เลิก“ช่วย? หึ แบบนี้น่ะเหรอที่เรียกว่าช่วย”“อย่างน้อยก็ทำให้ผู้หญิงคนนั้นหน้าหงายแล้วกัน” ถึงจะช่วยได้ไม่มากแต่เธอมั่นใจว่าอีกฝ่ายคงต้องมีอาการ ‘เงิบ’ กับคำพูดของเธอแน่นอนพีทแค่นเสียงหัวเราะแต่ยังคงให้ความสนใจกับการขับรถ จนกระทั่งรถยนต์คันหรูขับเข้ามาจอดที่ลานจอดรถฝั่งตรงข้ามกับตึกคณะบริหารธุรกิจ ใบหน้าหวานหันมองคนข้าง ๆ ด้วยความตกใจ ก่อนจะชะเง้อมองโดยรอบว่ามีใครอยู่บริเวณนั้นหรือไม่หากมีคนเห็นว่าเธอเดินลงมาจากรถของเขาคงถูกเอาไปพูดเป็นแน่!“ทำไมพี่ถึงมาจอดตรงนี้ล่ะคะ”“ทำไม?” พีทเลิกคิ้วมองเป็นเชิงคำถาม ทั้งที่ปกติแล้วเขาก็จอดในที่ตรงนี้อยู่ทุกวันเพราะลานจอดรถที่ตึกคณะนิติศาสตร์รถค่อนข้างเยอะ จึงทำให้เขาเลือกที่จะมาจอดบริเวณนี้เสียส่วนใหญ่“เดี๋ยวเพื่อนพี่ก็เห็นหรอก” มีนาเอ่ยพลางมองไปยังรอบ ๆ เขาก็รู้ว่าเพื่อนสนิทของเขาเรียนอยู่คณะเดียวกันกับเธอ หากเดินลงไปแล้วเป
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ปฏิบัติการตามจีบเธอ1 (1)
บทที่ 5ปฏิบัติการตามจีบเธอ (1)ใต้ตึกคณะนิติศาสตร์ที่ตอนนี้มีผู้คนมากมายกำลังนั่งอ่านหนังสือด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอยู่บริเวณโต๊ะม้าหิน ช่วงนี้เป็นช่วงสอบมิดเทอมที่ใคร ๆ ต่างก็รู้ดีว่าคณะนิติศาสตร์ส่วนใหญ่จะจัดการสอบร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่มีคะแนนเก็บ ในการสอบทุกครั้งทำให้นักศึกษาร้อยทั้งร้อยจริงจังกับการอ่านหนังสือเป็นอย่างมาก ไม่เว้นแม้กระทั่งคนที่เรียนเก่งอันดับต้น ๆ อย่างพีทใบหน้าหล่อเหลาจดจ้องกับหนังสือเล่มหนา ปมคิ้วขมวดเล็กน้อยโดยไม่ทันสังเกตว่าเพื่อนสนิทอย่างโอ๊ตและจอมทัพกำลังเดินมาจากทางด้านหลัง“แฮ่ จ๊ะเอ๋!”“ไม่ตกใจเหรอวะ” จอมทัพถามพลางหยิบหนังสือตรงหน้าพีทขึ้นมาดูด้วยความสนใจ“ไม่”“หนังสือเล่มนี้ถ้าปาหัวกู ก็คือกูตายได้เลย” ยกมันขึ้นมาและทำท่าประกอบ หากโดนทำร้ายด้วยหนังสือเล่มนี้เขามั่นใจพร้อมวางเงินเดิมพันว่าคงไม่มีชีวิตรอดแน่“เป็นไงบ้างวะสอบวันนี้”“ก็ดี” พีทไหวไหล่เบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจนักเนื่องจากการสอบในวันนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีและเป็นไปอย่างที่เขาหวังถึงจะเป็นคนเรียนเก่งแต่ก็ไม่คิดประมาทและหมั่นทบทวนอยู่เสมอ เวลาวัน ๆ หนึ่งของพีทมักจะไปขลุกตัวที่ห้องสมุดหรือไม่อ่านหนังสือเพีย
Baca selengkapnya
บทที่ 5  ปฏิบัติการตามจีบเธอ1 (2)
บทที่ 5 ปฏิบัติการตามจีบเธอ1 (2)“ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากที่จะคอยตามง้อให้เธอขึ้นรถหรอกนะ”ประโยคอันแสนเจ็บแสบและเย็นชาทำเอาหญิงสาวตัวชาวาบอย่างบอกไม่ถูก เธอมองคนตัวโตราวกับถูกสาปเป็นหิน ยิ่งได้ยินคำพูดนั้นกลับยิ่งทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว“เอ่อ...ขึ้นรถเลยน้อง เดี๋ยวพวกพี่ไปส่งเอง” จอมทัพเอ่ยแทรกเพื่อดึงสติของมีนาให้กลับมา จากนั้นก็เดินไปเปิดประตูเพิ่งนั่งประจำที่เบาะด้านหลังคู่กับโอ๊ต“อ้าวพี่ แล้วพี่ไปนั่งด้านหลังทำไม” มีนาอ้าปากค้าง“น้องนั่งหน้าไปแหละ นั่งข้างไอ้พีทมันดีแล้ว”หญิงสาวเม้มปากแน่น ไม่คิดเลยว่าปฏิบัติการจีบผู้ชายคนหนึ่งมันจะรวดเร็วและกะทันหันแบบนี้ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกหวั่นอะไร แต่ทำไมพอเจอหน้าและเห็นความเย็นชานั้นกลับทำให้เธอรู้สึกกลัวแปลก ๆ‘ดึงสติกลับมายัยมีน! แกจะยอมแพ้ไม่ได้!’“ไอ้พีทกูคงไปโต๊ะไม่ได้แล้วว่ะแม่กูเรียกให้ไปทำธุระ” โอ๊ตพูดขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นานสายตาคมมองจากกระจกรถมองหลังด้วยแววตาเรียบนิ่ง แต่ลึก ๆ ก็นึกเคลือบแคลงใจกับคำพูดของเพื่อน“เออกูด้วย!” จอมทัพมีบทบาทอีกคน คราวนี้มีนาหันขวับไปจนคอแทบเคล็ดเพราะรู้ว่าเขาสองคนตั้งใจให้เธอได้อยู่กับรุ่
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status